Posted on

Gevraagd: UBO-informatie!

In 2020 treedt de wet op de UBO’s in werking, de wet die duidelijk moet maken wie de Ultimate Beneficial Owner van een organisatie is: de uiteindelijke eigenaar. Er komt een UBO-register. “Prachtig!” hoor ik u zeggen! Maar of dat echt zo is, is nog maar de vraag …

Aan deze wet wordt vanuit de EU al meer dan tien jaar gewerkt, zogenaamd om witwassen tegen te gaan. Waarom duurde dat allemaal zo lang? Nou, deze ultieme transparantiewet moet natuurlijk wel zodanig ingeperkt worden dat het bepaalde mensen uit de wind houdt: de échte UBO’s. Want u en ik die weinig tot niks hebben en op ieder moment van alles onteigend kunnen worden, moeten natuurlijk volledig transparant zijn, maar dat geldt niet voor het handjevol mensen dat werkelijk alles in handen heeft.

We gaan daarom journaals maken die alle aspecten van dit UBO-register voor u op een rijtje zet. En we gaan tegelijk de echte UBO-top-20 van dit land in kaart brengen. En daarom een oproep! Wij weten van enkele van deze UBO’s dat ze waarschijnlijk veel meer bezitten en verdienen dan wat uit de officiële kanalen, zoals de jaarcijfers van hun bedrijven, is op te maken. We gaan dus het voor u en mij verplichte UBO-register aanvullen met de echte UBO’s: de mensen die van dit nieuwe nepregister zijn vrijgesteld: niet alleen vanwege de uitzonderingsregels die bedongen zijn, maar die waarschijnlijk ook een behoorlijke zwarte economie als ijsbergen onder hun multinationals en hedgefunds hebben hangen, waarvan het witte topje boven de zeespiegel uitsteekt.

Heeft u over onze miljardairtjes en multinationals concrete cijfers of informatie?  Deel het dan met ons, dat kan eventueel anoniem via ons contactvenster, maar ook via onze email: info [ @ ] deblauwetijger.com

Het is belangrijk dat we deze zoveelste neptransparantiemaatregel – met grote impact op uw en ons privéleven – goed onderbouwd neerzetten. Want onze jeugd in de Eerste en Tweede Kamer begrijpt er overduidelijk weinig van, of doet net alsof.

Posted on

Eindelijk, de tv-studio is af! Bijna dan …

Komt u 2 september ook naar het grote FvD-evenement in de Hembrug in Zaandam? Er zijn al bijna 3000 aanmeldingen en de Blauwe Tijger staat er met een hele grote tafel! We presenteren er onder andere de nieuwe Epoque die dan net uit is! En we staan er met een tv-desk en Epoque decor (zie foto!) en nodigen u uit om daar op camera te vertellen wat u wil: waarom bent u gekomen, wat mist u in de media, in de boekwinkels, op de televisie en in de politiek?

Huh, camera? Jazeker! De septembermaand is eveneens onze grote ombouwmaand. Het laatste jaar hebben we gewerkt aan een grote transformatie van de de Blauwe Tijger, van uitgeverij naar mediahuis. De nieuwe website houden we nog even een paar dagen voor u geheim. Maar we leggen nu eveneens de laatste hand aan een eigen tv studio! Daarin gaan we diverse formats opnemen: serieuze programma’s zoals talkshows, journaals, interviews, onderzoeksjournalistiek, maar ook lichtere lifestyle items rond sport, voeding, wijn, muziek, kunst en wonen.

U wist natuurlijk al dat de uitgeverij niet in de grachtengordel maar in Groningen zetelt, niet in Amsterdam, maar in de periferie. Ook de studio van het mediahuis zit daar. Die is gebouwd in de voormalige graanzolder van een enorme negentiende eeuwse boerderij. Op de foto hieronder ziet u nog een paar vergeten krijtlijntjes op de muur die eraan herinneren dat de zolder ook lange tijd als speelplek voor kinderen heeft gefunctioneerd. We gaan de studio samen met u testen in de komende weken, en eind september willen we een Grand Opening organiseren. Programma’s worden direct live gestreamd, ook al in de testfase. We gaan de intensiteit langzaam opbouwen, maar nu al staat er veel moois op stapel.

Waarom gaan we dat doen?


Het antwoord is simpel: de middenklasse in dit land is bijna verdwenen. Meer dan de landen om ons heen staat ze al tientallen jaren onder gigantische druk. Maar zonder middenklasse geen samenleving. Ze is het bindmiddel van de maatschappij en de kraamkamer van cultuur, religie, gezinsleven en economische vitaliteit. Ze verschaft werk aan de arbeidersklasse, en nieuwe elites worden altijd geboren uit een vitale middenklasse zodat een rotte elite kan worden vervangen. Zonder middenklasse belanden we in een maatschappij zonder samenhang. Een maatschappij waarin een groot, cultuurloos proletariaat geregeerd wordt door een volledig losgezongen elite. 

Deze grote vernieuwing van de Blauwe Tijger komt voort uit het besef dat het probleem van de verdwijnende middenklasse nu wel heel nijpend is geworden. Heel Nederland moet in loondienst, eigenwijze en succesvolle ondernemers worden niets dan dwars gezeten, elke ondernemer in Nederland kan alleen groeien tegen de klippen van wet- en regeldruk in, maar meestal wordt hij/zij erdoor vermalen. Onze maatschappij draait louter om de gigantisch grote getallen, om de nukken van banken, om kartels en monopolies van grote bedrijven waar de handtekening van de overheid onder staat. Zonder gêne! Waar gaat het nog om goed ondernemerschap, om gezonde markten, gezinsleven, cultuur en natuur?

Voor wie?

Deze studio is gebouwd door en voor ondernemers. Door mensen die houden van een samenleving die terug moet naar de menselijke maat. Mensen die houden van dit land, van onze cultuur en van hun kinderen. En hoe meer steun we vinden, hoe groter we kunnen werken. Daarom gaan we de komende tijd hard door met het aantrekken van grote fondsen. We willen natuurlijk camerploegen het land in kunnen sturen, journaals maken waar de NPO een hartverzakking van krijgt, onderzoeksjournalisten aan het werk hebben die overheden en kartels het vuur aan de schenen leggen, en reportages en interviews maken in Wenen, Rome en Berlijn. En we gaan u volledig verlekkeren met reportages vanuit geweldige stadjes in het vergeten Nederland, waar de resten van de vitale middenklasse nog in volle bloei staan.

Waar zombie-Nederland gemiddeld drie uur per dag voor de buis zit om Nederland Zinkt of The Voice te kijken, willen wij een zender maken die op termijn drie uur per dag relevantie programma’s maakt. Geen landelijke krant, weekblad of omroep is nog een luis in de pels van de macht. Of produceert cultuur, schoonheid en moraal. Of besteedt aandacht aan primordiale of intellectuele zaken. Alles is gericht op lethargie. Wij proleten moeten makke schapen blijven.

Nee dus! Volle kracht de andere kant op! En we werken niet alleen aan Nederlandse maar ook aan Engels-talige talkshows, om niet alleen u, maar in heel Europa het geluid van de vrijheid te versterken. Zo is de nieuwe website ook viertalig en verandert de naam Blauwe Tijger langzaam in Blue Tiger. We hebben de eerste Franse titel, Que Faire?, vlak voor de zomer uitgegeven, en de auteur David Engels, werd direct daarvoor geïnterviewd in Le Figaro. Andere media volgden. Hij rijgt de interviews aaneen! Vanaf maandag is onze eerste Engels-talige titel verkrijgbaar; een essaybundel over de renovatie van Europa, waar tal van prominente Europese intellectuelen aan meewerkten, zoals Chantal Delsol.

Wij steunen u! Steunt u ons ook? 

Ook al kunnen we beginnen met onze studio en zijn er donateurs en adverteerders; we blijven zoeken naar nieuwe investeerders, donateurs en adverteerders en hopen dat u met ons mee wilt doen! We hebben een scala aan mogelijkheden om uw bedrijf of product onder de aandacht te brengen. We hebben het mooiste magazine van Europa en gaan een fantastische programmareeks neerzetten. Steunt u onze strijd tegen de verstikkende wet- en regeldruk, eenzijdig toegepaste wetten die alleen gelden voor ons, maar niet voor banken en overheden en buitenlandse criminelen; onze strijd tegen de enorme subsidiemolen die de staat op onze kosten is geworden? Wilt u uw product of bedrijf onder de aandacht brengen? Bouwt u mee aan de revitalisering van onze middenklasse? Mail ons!



 

Posted on

6e druk Wim van Rooy verschenen! | Opname Thierry Baudet Gouda staat online!

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,


Hartelijke felicitaties aan Wim van Rooy met de 6e druk (!) van zijn Waarover men niet spreekt, een bestseller die lezers blijft aanspreken, en een totaalanalyse van ons huidige Europa met al haar bedreigingen en kansen! Als geen ander boek is deze als een evangelie aan vrienden en bekenden aangeraden of cadeau gegeven, soms met tientallen tegelijkertijd. Wie het leest is verkocht door de magistrale schrijfstijl, de boeiende autobiografische elementen, maar vooral de nietsontziende blik waarmee Van Rooy naar onze maatschappij kijkt. 

Wie beveelt u dit boek aan? Ten eerste 12.000 lezers. Maar ook deze mensen:

«Paul Cliteur

“Geen Nederlandstalige denker heeft zo’n monumentaal overzicht gepresenteerd over de hele islamdiscussie als gedaan is in Waarover men niet spreekt. Van Rooy heeft in ieder geval niet gezwegen.”

Mia Doornaert

“Dat Wim van Rooy dit boek in Nederland moet uitgeven toont dat in Vlaanderen de geest van Voltaire – ‘Ik ben het volkomen oneens met u maar ik verdedig tot ter dood uw recht het te zeggen’ –, dat die geest versmacht wordt door de politieke politie van een stel seculiere farizeeërs en de lafheid van de rest.”

Thierry Baudet

“Dit boek bevat een ontluisterend overzicht van de meest controversiële onderwerpen van deze tijd. De auteur dwingt je om kleur te bekennen. Zowel voor- als tegenstanders zullen met Wim van Rooy in discussie moeten.”

Jean Marie Dedecker

“De dictatuur van hen die het debat monopoliseren, de Sprachhersschaftsklasse, heeft stilzwijgend een multiculturele etiquette geïnstalleerd, bewaakt door een cordon van gesubsidieerde antidiscriminatie-instellingen en een legale gedachtepolitie. Zo werd schrijven over de islam klompendansen op een tafel vol met eieren. De waarheid, namelijk dat de achterlijkheid van die godsdienst onze westerse vrijheden uitholt en bedreigt, wordt dan als een belediging beschouwd. Gelukkig zijn er nog mensen als Wim van Rooy die hun klompen aantrekken.”

Afshin Ellian

“Dit boek geeft het meest volledige overzicht van de islamdiscussie in België en Nederland dat ik ken.”

Theodor Holman

“Dit boek is broodnodig omdat het een helder overzicht van de islamdiscussie geeft en eenieder voedt die zich in deze discussie een beeld wil vormen. Bovendien vertolkt de auteur standpunten waaraan je je geest moet slijpen, of je dat nu wilt of niet.”

Arthur van Amerongen

“Met dit boek is Wim van Rooy – de aardigste man van België – de schrik en gesel van de politieke correctheid.”

Geert van Istendael

“Ik ben het lang niet eens met alles wat in dit boek staat, maar het schudt me wel door elkaar. Is dat net niet de waarde van elk goed boek? Dat het je zekerheden aan het wankelen brengt? Dat het je aan het denken zet? Dat doet dit moedige boek, met overweldigend feitenmateriaal, met spijkerharde logica. Lees dus en denk na. Vergeet gemakzuchtige vooroordelen en clichés. Debatteer. En leer. Wim van Rooy huldigt de prachtige opstandige spreuk: Etiam si omnes, ego non. Ik vind dit een ‘links’ boek, in de betekenis die links voor mij heeft: verlichtend, emancipatorisch, afrekenend met obscurantisme en dogmatisme.”

Magda Michielsens

“De voormalige vrienden en collega’s hebben hun redenen om vandaag te collaboreren, maar de intellectuele autobiografie van Wim van Rooy toont aan dat die redenen vals zijn. De vraag is of hun onuitgesproken en onbespreekbare angst hiermee wordt aangesproken.”

Annabel Nanninga

Waarover men niet spreekt is de verstilde, bijna kalmerende titel van een in feite onrustbarend boek. In de kakofonie die het islamdebat inmiddels is, is dat de grote verdienste van Van Rooy. Een helder en rustig betoog in een oververhitte discussie waarin iedereen roept, weinigen luisteren en vrijwel niemand de moed heeft om vrijuit en feitelijk te spreken over de gevaren van de islam in Europa en de wereld.”

Eddy Terstall

“Cultuurrelativisme is de filosofische tegenpool van het (oorspronkelijke) progressieve gedachtengoed. Ook dat kan men uit het boek van Van Rooy oppikken. Ik hoop dat veel jonge nieuwsgierige linksen en zich links noemenden dit boek gaan lezen en dat er ooit weer een vrijzinnig en kleurneutraal ‘vrij links’ gaat opstaan.”

Frank Thevissen

“Zoals Banksy’s Dismaland de verstorende schaduw was van Disneys ‘happiest place on earth’, is Waarover men niet spreekt de ontwrichtende echo van een sloophamer die compromisloos het bordkartonnen pretpark neerhaalt waarmee realofobe luchtkastelenbouwers, constructieve journalisten en gelijkschakelingsfundamentalisten de toegangswegen tot het kritisch denken hebben versperd. Zelden klonk het geluid van een moker zo bevrijdend.”

Yoeri Albrecht

“Het essayistische werk van Wim van Rooy is van de onverschrokken intellectuele soort. Iedereen die de geestelijke moed heeft om zich werkelijk met de problemen van onze tijd bezig te houden, zou dit boek moeten lezen.”


700 pagina’s | Hardcover, gebonden met leeslint | prijs: 35,00 | 16 x 24 cm


Eindelijk is vannacht de opname van het minisymposium te Gouda met Thierry Baudet, Bart-Jan Spruyt en Henk-Jan Prosman online gekomen. Voor wie wil weten wie wat precies gezegd heeft. Of om nog even na te genieten. En natuurlijk ook veel leesplezier met ook deze bestseller!

 

Posted on

Boekpresentatie: ‘Wat beweegt de wereld?’ | De foto’s!!!

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,

Een week na het succesvolle symposium in Gouda volgde afgelopen zaterdag in een afgeladen Minard te Gent de lancering van Kirmen Uribes bestseler Wat beweegt de wereld? De auteur kwam over uit New York, vertaalster Kathelijne Bonne uit Madrid. Ook VRT- en Nieuwsuur-journalist Sven Tuytens, die Uribe interviewde (zie foto’s hieronder), kwam ervoor uit Madrid. Maar nog specialer was het dat Carmen Mussche, het meisje dat in het boek 2-3 jaar is, erbij was – ze schreef ook het voorwoord – en 300 gasten. 

Het boek gaat over de vriendschap tussen, en de levens van Herman Thiery (Johan Daisne) en Robert Mussche, twee Gentse literatoren. Mussche komt in 1945 om in Lübeck, wanneer de Britten een aantal Duitse schepen vol concentratiekampbewoners bombarderen, maar daar eindigt het boek niet. Het gaat over hun vriendschap, hun soms gedeelde liefdes en botsende wereldbeelden, en over de nagedachtenis aan een grote Gentse literator die te jong gestorven is. Dit alles magistraal beschreven door Kirmen Uribe.

De reden waarom een Baskische auteur die in New York woont, dit Vlaamse verhaal op heeft getekend, vindt u in het boek zelf. Van harte aanbevolen!

«Uribes werk is een baken van licht en herinnering.» 

—Los Angeles Times Book Review 

«Een spannende roman van de eerste tot de laatste bladzijde. De omzwervingen van de jonge Belgische schrijver en zijn toewijding aan de Baskische oorlogskinderen zijn op exemplarische wijze in een verhaal gegoten dat authenticiteit ademt.» 

—El Correo

«Wat beweegt de wereld gaat over heel populaire menselijke materie. Stukje bij beetje bespreekt het morele en emotionele kwesties, vriendschap, eenzaamheid en stille heroïek, liefde …» 

—El Cultural

«Kirmen Uribe komt dichtbij de esthetiek van Emmanuel Carrère en J. M. Coetzee. Uribe wilde een monument voor een stervende vriend oprichten aan wie het is opgedragen. Haast als een fluistering vertelt hij het verhaal van herinnering, geheugen en emotioneel verzet.»

—El País


176 pagina’s | paperback met flappen |prijs: 21,00 | 134 x 210 mm


Geniet van de foto’s hieronder! U houdt voor de zomer nog minimal twee dingen van ons te goed: de video-opnames van het symposium in Gouda met Thierry Baudet, en die van de boekpresentatie in Gent! Daarnaast komt er nog een verrassing volgende week.

Fijne vakantie alvast!

Toneel voor aanvang

Het knusse Minard zit geheel vol met 300 man in de zaal.

Wim Mertens met muzikale intermezzo’s.

Sven Tuytens (VRT en Nieuwsuur) interviewt Kirmen Uribe in het Spaans en vertaalt simultaan naar het Nederlands.

Carmen Mussche bedankt de mensen die aan dit boek gewerkt hebben

Kirmen Uribe draagt enkele gedichten voor

De performance van Wim Mertens en Kirmen Uribe: muziek en poëzie.

Beeld in de coulissen: boekhandelaar Paul Luyten van Walry die momenteel haar 50-jarig jubileum viert

In de rij om te signeren

De hoofdrollen van de avond: Marc en Carmen, Sven Tuytens, Paul Luyten, Kirmen Uribe, Wim Mertens, Kathelijne Bonne en de sponsor (Orbit) 

De boekenstands staan vol in de belangstelling. Naast het gepresenteerde boek is ook hier Epoque Magazine weer een revelatie. 

Posted on

Boekpresentatie Douglas Murray | De foto’s!

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,

Knallend de zomer in! Afgelopen zaterdag werd in een afgeladen synagoge te Gouda een mini-symposium georganiseerd over de internationale bestseller van Douglas Murray, Het opmerkelijke einde van Europaeen boek dat bij ons verreweg het best voorbestelde boek van 2019 is. Het was een geweldig feest, met als hoofdspreker Thierry Baudet. Publicist Bart Jan Spruyt reageerde daarop, en de inleiding en dagvoorzitterschap waren in handen van de vertaler, Henk-Jan Prosman. Hieronder treft u de foto’s van het feest aan, de video van de debatten wordt later deze week op youtube gepubliceerd. (Onder de foto’s gaat de nieuwsbrief verder!)

Een overtuigende samenvatting van de wijze waarop elites over heel Europa in de afgelopen drie decennia, blind zijn geweest voor de mislukkingen van integratie en voor de opkomst van de islam.  

The Times

Veruit het meest dwingende politieke boek van het jaar … Onbevreesd, onthullend en meesterlijk georganiseerd. Zolang je het niet gelezen hebt, mag je er geen mening over hebben.

— Evening Standard, Books of the Year 2017


248 pagina’s | paperback | prijs: 22,00 | 160 x 240 mm




Volgende week vrijdagavond wordt in Mindard te Gent het boek van de Baskische bestsellerauteur Kirmen Uribe in vertaling gepresenteerd: Wat beweegt de wereld? gaat over de vriendschap tussen twee jongemannen in oorlogstijd, de ontwikkeling van hun wereldbeeld, liefde, herinnering en het offer van het leven. Het boek is al verschenen en overal te koop! 

« Uribe’s werk is een baken van licht en herinnering » 

—Los Angeles Times Book Review 

164 pagina’s | paperback met flappen | prijs: 21,00 | 134 x 210 mm


Epoque Magazine nr. 4 moet lang en breed bij u bezorgd zijn. Is dat nog niet het geval, geeft u ons dan even een seintje. Er zijn altijd enkelen die nabezorgd moeten worden om duistere redenen van de Nederlandsche en Vlaamsche posterijen. 

 

Posted on

Crisis: Jan Roos signeert miljoenmiljard boeken op hosselparty te Bergen

Hosanna (Help nu! Help toch)! Het dieptepunt in de vaderlandse literatuur is eindelijk bereikt! De reeds decennialang aanhoudende crisis in de literatuur kan nu langzaam achter ons gelaten worden. Niets kan dit dieptepunt nog overtreffen: gisteren is op een totale antiliteraire hosselparty te Bergen de roman van Jan Roos gepresenteerd; Crisis, het verhaal over de ineenstorting van alles wat mannelijk is was. Er werd niet voorgedragen uit eigen werk en de toespraak van de uitgever was zelfs te slecht om gefotografeerd te worden. Absoluut dieptepunt was echter de afterparty waarbij het ergste boekenbal verbleekt. Onze herinneringen eraan zijn vrijwel uitgewist maar we troffen nog enkele foto’s aan op de enige SD-kaart die het overleefd heeft.

Ergo: U was er niet bij, maar u kunt uw steentje aan de heropleving van de vaderlandse literatuur bijdragen door de tweede druk ook alvast massaal weg te kopen. Maak een selfie met het boek en gooi het massaal op twitter, facebook, insta en wat niet al, want #Ditboekwiliedereenlezen

De eerste slachtoffers buiten gespot. Drinken zich moed in.

Roos (auteur, veelbewogen leven, literaire blik) zit klaar om te signeren.

Het leven van hoofdpersonage Erik is drukbesproken thema op de hosselparty. Wat dreef hem nu echt tot zijn daad? Moeilijk moeilijk.

Lekkere hossels erbij – gelukkig. Dat verlicht de crisis.

En veel bier. Er werden hele vaten weggerost. Je leeft tenslotte maar een keer.

De enige andere BN-er van dit land was er uiteraard ook. Jan D. sprak uitgebreid het gehoor toe over de heropleving van kunst en cultuur en over de zin van grootse stijl en schoonheid.

Ondertussen signeren als een gek. Na lang wachten kreeg Jan D. het 5.000ste exemplaar in handen, terwijl hij toch stiekem op het eerste had gehoopt. 

Van tevoren was goed uitgedacht hoe we ook gestalte konden geven aan het verheven ideaal van diversiteit.

Iedereen kijkt toe hoe de meester een aantal letters op schrift stelt.

Slechts een van de aanwezigen kon zich nog de tijden heugen waarin er goede literatuur was. Lang geleden. Maar. Hoop. Doet. Leven.

Aanstormend talent gescout en contractueel vastgelegd voor de komende 30 jaar.

Onvermoeibaar gewoon. Miljoenmiljardste exemplaar signeren, geen probleem voor Jan, onvergetelijk!

Posted on

Paascolumn van uw uitgever |agenda

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,

Houdt de ophef dan nooit op? In 2016 publiceerden we het boek Waarom haten ze ons eigenlijk?, bedoeld als debatstuk over de islam en waarom ‘ze’, sommige moslims, ons eigenlijk haten. De vraag werd voor het eerst gesteld door Jeroen Pauw aan de gasten van zijn eigen tafel. Hij kreeg toen geen antwoord. Een aantal mensen dacht dat antwoord wel te kunnen geven en schreef dit boek. Twee maanden later, januari 2017, was hierover een debat in De Balie, met onder andere de mede-auteurs van het boek, Paul Cliteur, Wim van Rooy, Geerten Waling en met een zaal vol publiek.  

Dat debat leidde tot enorme ophef omdat iemand uit het publiek de vraag stelde ‘of extremistische moslims teruggestuurd konden worden?’ De vraagstelster was Bernadette de Wit, onze veelgeprezen redactrice en vertaalster (Maes, Hoe een paus gelijk kreeg, Engels, Op weg naar het imperium, Van Creveld, Oorlog). Het was ook niet bepaald een vreemde vraag, aangezien we bij tal van aanslagen in Europa op kerken, hotels, op straat, in café’s en tal van andere plekken ervan uit kunnen gaan dat ze – staatsterreur daargelaten – door extremistische moslims gepleegd zijn. 

Tegelijkertijd zien we tot op de dag van vandaag een bizar toedekkende houding van journalisten en politici. Zo werd door Jesse Klaver, Lodewijk Asscher en vele andere links-liberale politici de aanslag van Christchurch direct aan rechts, christelijk en eigenlijk elk gedachtegoed gekoppeld dat hen politiek uitkomt. Ze gingen vervolgens theatraal ‘naast de moslims staan’, bij moskeeën op bezoek en droegen uit solidariteit een hoofddoek. De gigantische reeks aanslagen op Sri Lanka bracht hen echter tot weinig meer dan een summier ‘Walgelijk’. Ze noemden het islamisme zelfs niet, laat staan dat ze solidair met christenen gingen zijn, kerken bezoeken, handjes schudden en samen bidden. Christenen zijn immers toch maar ‘langerokkenmensen’, dixit Asscher. Zelfs de NOS sprak pas twee dagen na de aanslagen op Sri Lanka van ‘moslimextremisme’. Uiteraard niet zonder dit gelijk te overtetteren met de boodschap dat de aanslagen op Sri Lanka ‘extreem-rechts bij ons in de kaart speelt’. Dat laatste is natuurlijk pas echt erg wanneer er net 300 mensen zijn opgeblazen.

Ook de brand in de Notre Dame en de gedoneerde miljarden voor de heropbouw ontlokt bij vele rancuneuzen de vraag of dat geld niet aan de armen besteed kon worden. Een vraag die natuurlijk een wens kenbaar maakte. Een enkel kerkgebouw dat zoveel voor de armen heeft betekend in de afgelopen 800 jaar tijd, mag blijkbaar niet heropgebouwd worden zodat ze dat nog eens 800 jaar kan doen.

Enfin, hoe kwam ik daar nu bij? Wel, De Balie heeft nu een feminist uit Egypte uitgenodigd om ook wat te zeggen over blablabla-metoo-blablabla-mannen-blablabla-kassa! Maar die kreeg er lucht van dat meer dan twee jaar geleden in de De Balie een niet-kosjere opmerking over moslimextremisme is gedaan. Dus zegt madam haar debat af. Het huis van het debat zal wel ontheiligd zijn of iets dergelijks. En bij de NOS staat zo’n bericht natuurlijk direct weer op de voorpagina. Niet toevallig heeft deze mevrouw zich onlangs ingezet voor het Saoedische twitterprinsesje Rahaf Mohammed Al-Qunun die Saoedi Arabië ‘moest ontvluchten’. En die natuurlijk direct na ‘de ophef’ onderdak kreeg in het links-liberale Mekka, te weten Canada, waar enkel liefde heerst.

Tegelijk is er geen land in de wereld waar de Pakistaanse katholieke Asia Bibi heenkan, niemand wil haar opvangen, ze heeft geen 300.000 twittervolgers of een rijk geïllustreerd leven op Instagram. Ze blinkt ook niet uit in hedonistische heldendaden als het vrij beoefenen van alles waar feministen en D66 voor staan en het doorbreken van taboes en dergelijke. Ze is gewoon een getrouwde, eenvoudige, gelovige moeder die gevangenzit en is dus geen shiny personality waarmee de politici, activisten en andere instagrammers goede sier kunnen maken. Dus kan Asia Bibi wegrotten in een Pakistaans politiehol, hetgeen een goed beeld geeft van de werkelijke status van christenen en kerken in het huidige Europa: burn it!

Tom Zwitser




Zien we u volgende week nog op de dubbeltentoonstelling van Hans Laagland? Het prachtige evenement is maar liefst 5 dagen lang op twee locaties, en de vernissage is op 30 april om 20.00 uur. Kijk hier voor meer info:

Posted on

Ken je Assange nog niet? Lees hem dan!

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,

We kunnen wel een prachtige foto plaatsen van de Amerikaanse anbassadeur Pete Hoekstra die Epoque Magazine leest, we kunnen vertellen hoe mooi de volgende Epoque wordt, maar we stellen dat allemaal maar even uit. Een enorme schanddaad overschaduwt deze week onze eigen nieuwtjes, en dat is natuurlijk de arrestatie van Julian Assange. Het onrecht dat hem al jaren wordt aangedaan is ongemeen groot. En de vergoelijkende praatjes van Hans Laroes maken het niet begrijpelijk, noch de meeste andere media die hem in diskrediet brengen met nietszeggendheden. Begrijpelijk wordt het alleen wanneer je zijn grote werk De Wikileaks-documenten leest. Het grote overzichtswerk van Wikileaks zelf, en volledig genegeerd door de verraderlandse pers – shame on you! Wij zijn dankbaar dat we zo’n titel in huis hebben! Wie dit leest weet waarom de hele westerse wereld achter hem aanzit.

Kan het nog cynischer? Ja, vorige maand gaf het IMF een lening uit van vele miljarden aan Equador. De IMF-leningen hingen al jaren boven het land, maar werden vanwege Assange’ situatie in de ambassade van Londen nooit verstrekt. Het verloopt precies volgens de cynische spelregels die Assange en zijn Wikileaks al zo lang blootleggen. Ook Equador heeft haar dertig zilverlingen gekregen.

Deze documenten zullen nog heel lang waardevol
materiaal zijn voor degenen die het Amerikaanse
buitenlandbeleid bestuderen.
De essays in De Wikileaks documenten,
werpen licht op een ooit geheime geschiedenis.

– EDWARD SNOWDEN


Posted on

Nieuwsbrief: Van yogasnuivers tot islamisten

Beste vrienden van De Blauwe Tijger,

De Volkskrant plaatste woensdag een groot interview met Bassam Tibi. Zonder meer een feestelijke, eervolle tekst die de grootheid van deze eminente geleerde recht doet. Dit interview is aanzet tot verder debat – hetgeen Tibi überhaupt wel is toevertrouwd. Tibi’s Islamisme en islam is in 2019 zonder meer onze bestlopende titel!

Lees verder via de link bovenaan …

EPOQUE 3 WAPPERT NU WEL HEEL MASSAAL DE
WEBWINKEL UIT.

‘YOGASNUIVERS’

We maakten al eerder melding van Teun Voetens uiterst scherpe omschrijving ‘yogasnuiver’, een woord dat duidt op de grootste oorzaak voor de bloeiende cocaïnemarkt in Vlaanderen. De term is door Voeten op de Vlaamse nationale televisie geïntroduceerd en in korte tijd viral gegaan. De Antwerpse burgemeester Bart de Wever gebruikt het sindsdien veelvuldig.

Toch is Voeten er niet de bedenker van. Hoofdcommissaris Erik Akerboom introduceerde het woord medio 2018 in Nederland en het circuleerde daarna kort in de Nederlandse (sociale) media voordat Teun Voeten het immens populair maakte in Vlaanderen. Het woord is dan ook zeer toepasselijk. Want het zijn niet alleen de verslaafde outlaws die voor de enorme toename aan drugsgeweld, moorden, marteling en handgranaten zorgen in België en Nederland; vooral het cocaïnegebruik op de Zuidas, in de betere uitgaanslounges van alle grote steden, het Europees Parlement, de Tweede Kamer en in Hilversum is er verantwoordelijk voor. Er wordt dus onder meer gesnoven door de mensen die over de maatregelen tegen drugs moeten beslissen.

Het goede nieuws: Teun Voeten is de laatste maanden vanwege zijn Het Mexicaanse Drugsgeweld een veelgevraagd spreker, rapporteur en adviseur geworden.