Posted on

Verdacht: u bent te braaf.

Het ministerie van Veiligheid en Justitie heeft de jagers in het vizier. Terwijl in de maatschappij de onrust groeit over illegaal wapenbezit en er bijna wekelijks wordt bericht over schietpartijen en afrekeningen in het criminele circuit, scherpt de minister de controle op de jachtwapens aan. Dit leidde tot de invoering van de e-screener.

Is er een probleem met jagers en hun wapenvergunning? Daarvan lijkt geen sprake te zijn. De toekenning van een wapenvergunning, de jaarlijkse verlenging en de controle daarop zijn al bijzonder goed geregeld. Toch voerde het ministerie het afgelopen jaar een bizarre maatregel in. Iedereen met een wapenvergunning moet een digitale test invullen op basis waarvan de politie een risicoprofiel kan vaststellen.

Deze e-screener is ontwikkeld door het Trimbos instituut en het TNO en biedt de politie de mogelijkheid om met de betrokken aanvrager dieper in te gaan op risico-indicaties. Hiertoe moet de aanvrager maar liefst 100 vragen beantwoorden over zijn gewoonten, zijn jeugd, morele opvattingen et cetera. Enkele voorbeelden van de vragen die moeten worden beantwoord:  Gooit u papierafval op de grond als er geen prullenbak in de buurt is? Heeft u weleens iets slechts of gemeens verteld over een ander? Was u als kind weleens brutaal tegen uw ouders? Wast u altijd uw handen voor een maaltijd? Vindt u dat het huwelijk een ouderwetse zaak is die net zo goed kan worden afgeschaft? Elke vraag moet met ja of nee beantwoord worden. Het meest voor de hand liggende antwoord – dat gaat u geen bal aan! – staat er niet tussen.

Hier is dus een overheid aan het werk die zonder duidelijke noodzaak een groep burgers psychologisch wil uithoren. Ik vind dit een griezelige ontwikkeling. Deze digitale test is bovendien zo ingesteld dat vooral mensen die de test ‘voorbeeldig’ invullen als risico worden gezien. De jager van wie ik de uitslag onder ogen kreeg, was ingegaan op de uitnodiging en had de honderd vragen in 45 minuten naar eer en geweten ingevuld. Vier dagen later stond de politie voor de deur om zijn jachtakte, wapens en munitie in te nemen. De reden was dat zijn antwoorden ‘te sociaal wenselijk’ waren en hij de test te ‘braaf’ had ingevuld. De Nederlandse Jagersvereniging meldt dat veruit de meeste intrekkingsbesluiten zijn gebaseerd op dit kenmerk van  ‘sociale wenselijkheid’.

Vanaf het begin is er kritiek geweest op deze e-screener. Waarom is het ministerie er dan toch mee doorgegaan? De Nederlandse Jagersvereniging denkt dat het de minister eigenlijk om iets anders te doen is. Namens die vereniging wijst  mr. P.M. Timmer-Arends erop dat het wel heel toevallig is dat de e-screener versneld werd ingevoerd nadat de Hoge Raad had geoordeeld dat de politie Hollands Midden onrechtmatig had gehandeld in de zaak van de Alphense schutter Tristan van der Vlis: “Terwijl de Hoge Raad oordeelde dat de politieregio Hollands Midden onrechtmatig handelde door de schutter een verlof te geven voor het voorhanden hebben van een vuurwapen verlegde de korpschef onder verantwoordelijkheid van de Minister zijn aandacht naar de groep mensen die niet eerder voor problemen had gezorgd. Het is een reflex die tot op de dag van vandaag door belanghebbende(n) niet wordt begrepen.”

Het is de ironie van deze zaak dat een overheid die zelf gefaald heeft, zijn greep op de burger wil versterken door deze digitaal te gaan screenen. Deze e-screener is daarmee symptomatisch voor een overheid die het contact met de burger verliest en deze met digitale middelen in zijn greep probeert te krijgen. Denk hierbij ook aan de discussie over SyRi (Systeem Risico Indicatie): een systeem van de overheid dat persoonsgegevens van burgers aan elkaar koppelt om fraude, misbruik en overtredingen op te sporen. Laat de e-screener dan tenminste deze risico-analyse hebben opgeleverd: ook de burger die ‘voorbeeldig’ blijkt te zijn kan het wantrouwen van de overheid over zich afroepen. U bent gewaarschuwd!

Posted on

Azov Bataljon in Hong Kong? En wel hierom:

De VS sleepte in 1992 al Moedjahedien naar Bosnië – vanuit Noord-Afrika, het Nabije Oosten en het Midden-Oosten – om daar Joegoslavië als land tot ontploffing te brengen, wat uitmondde in een verschrikkelijke ‘burgeroorlog’. Later deed ze hetzelfde met de Syrische ‘burgeroorlog’, en nog recenter werden IS-bataljons van Irak naar Khorasan (Centraal Azië) overgevlogen omdat IS haar werk in Syrië er klaarblijkelijk op had zitten, maar effectiever zou zijn in de regio, omdat IS daar druk kan zetten naar China (Oeigoeren), naar Rusland en naar Iran.

Maar hetzelfde gebeurt met zogenaamd extreem-rechtse groeperingen. Kenden we in de Koude Oorlog het project Gladio, in de laatste decennia zagen we hoe de VS en de NAVO extreem-rechtse groeperingen bewapende in Kiev, die overigens ook banden hadden met IS-terroristen in het Midden-Oosten. Behalve bij de terroristen van IS, vechten deze Oekraïense neonazi’s nu ineens mee met de demonstranten in Hong Kong. Wat? Inderdaad.

In de westerse media is men van links tot rechts van de legitimiteit van deze demonstranten overtuigd, want wat is er slechter dan China? Zoals activist Jim Glover opmerkte, gedragen de Hongkong-demonstranten zich dermate slecht dat ze in de VS veel slechter behandeld zouden zijn dan nu in Hong Kong, en zouden ze in de VS al veel eerder zijn afgetuigd, neergeschoten en zijn opgesloten dan in Hong Kong. Maar ze demonstreren tegen China, dus is alles geoorloofd en westerse mainstream media promoten dat idee honderd procent.

 

Nou, daar is inmiddels al heel veel op af te dingen. Zo bleek Hong Kong een safe space voor Chinezen die het te heet onder de voeten werd in eigen land en wegens corruptie en andere criminaliteit vervolging boven het hoofd hing. Hong Kong leverde immers niemand uit aan ‘Peking’. Ongeacht het niveau van de Chinese rechtstaat, wil geen enkel land natuurlijk met een de facto verzelfstandigde provincie opgescheept zitten die alle schurken huisvest om vervolging te willen ontlopen van dat land. Een wetsvoorstel moest daar dus verandering in brengen en hoppa, opeens gingen studenten de straat op om te protesteren. Nu vraagt u zich, in tegenstelling tot de hele westerse pers, direct af waarom uitgerekend studenten gaan protesteren tegen een wet die uitlevering van Chinese criminelen mogelijk maakt aan China. Wat hebben studenten daarmee te maken? Goeie vraag! Want ik zou het ook niet weten, behalve dat de inzet van studenten al meer dan 50 jaar een beproefd middel is om iets te forceren dat niets met studeren te maken heeft.

Maar deze protesten in Hong Kong zijn geen noviteit. In mijn boek Permafrost heb ik uitgebreid de protesten uit 2014 behandeld. Kent u Occupy Central nog, de goedgemarkte verzetsbeweging die met hippe logo’s, bedrukte spandoeken en door marketeers bedachte slogans en symbolen streed “voor meer burgervrijheid en minder inmenging van Peking”? Wat een nobel idee! Wie is er niet voor meer burgervrijheid, meer zelfbestuur en minder controle van de Partij? Iedereen in het Westen is er dus voor. Maar of die Chinese inmenging werkelijk wel zo slechts was, vraagt niemand zich hier af.[i] Wat nu als deze beweging enkel de frontorganisatie is voor westerse aanwezigheid in de regio, en strategische spelletjes om Peking bezig te houden in eigen land, de bevolking, waar mogelijk, op te zetten tegen het landsbestuur en de openbare orde, en natuurlijk tegelijkertijd een beroep te doen op ónze afkeer van dat Chinese bestuur terwijl dat Chinese bestuur de bevolking meer democratie geeft dan tijdens de hele Britse bestuursperiode het geval was?

 

Wel, zo simpel is dat. In 2014 werd Occupy Central door de NED aangejaagd en gesponsord, Deze CIA-organisatie was al actief in Hong Kong, twee jaar voordat de stad in 1997 aan China zou worden overgedragen door Groot-Brittannië. En vergeet ook niet het flinke aantal genânte ontmoetingen tussen Britse, Amerikaanse, Duitse en andere westerse consuls in Hong Kong met protestleiders als Joshua Wong, Benny Tai en anderen tussen 2012 en nu en wellicht al voor 2012.[ii] Uit alles blijkt dat westerse overheden en hun (n)go’s maar wat graag in ‘vijandig gebied’ stoken, partijen tegen elkaar opzetten en zich dus van begin tot einde met “buitenlandse aangelegenheden” bemoeien.

 

En nu haalt het Russische nieuwsbureau Sputnik facebookposts naar voren waaruit blijkt dat de nuttige idioten die in Oekraïne al jaren dood en verderf zaaien, dat nucook in Hong Kong doen. Want Amerika beloont haar knechten doorgaans best behoorlijk. Ben je mobiel, dan is strijden in het Amerikaanse proxylegioen heel lucratief. De vlag van IS kan snel ingewisseld worden voor die van andere ‘islamitische’ splintergroepen, en ‘demonstranten’ kunnen in een vloek en een zucht van de ene naar de andere door het Westen opgezette kleurenrevolutie overstappen, en voor allerlei ‘democratische’ bewegingen c.q. knokploegen werken die niet alleen Hong Kong maar ook Kiev van de regen in de drup hielpen, en alleen al in Oekraïne tienduizenden doden ten gevolg had en nog steeds heeft. De deurtjes blijven hetzelfde, maar de naambordjes en logo’s zijn snel veranderd. De stroom van geld en ‘adviseurs’ is de enige constante.

 

In Hong Kong wordt wederom enorm veel geplunderd waardoor de middenstand tegen het bestuur opgezet wordt omdat ze geen orde creëren. Dezelfde strategie hanteert Antifa en andere rioters ook bij ons: Creëer een breed gevoel van onveiligheid onder de bevolking en de regering zwicht snel voor de eisen van opstandelingen. Dat westerse regeringen ondertussen zelf de grootste terrorist van de middenstand zijn, dringt nu langzaam door in Europa en Amerika. Ook bij ons zijn de meeste ‘demonstraties’ in feite weinig meer dan bewust door de overheid opgezette publiekscampagnes, zoals de hele scholierenklimaathysterie, die vanaf de allereerste aanzet door de EU en andere instellingen is gefinancierd om de bomenkap, elektrisch rijden en windfarms op zee en op land er doorheen te kunnen jassen. Hersenspoel de jeugd en je wint de toekomst, maar vooral heel veel geld. Vernietig het MKB, boeren en vissers en je controleert het land. Dit zijn zomaar wat algemene leidraden uit de huidige politieke praktijk. Het gaat er natuurlijk om al die punten met elkaar te verbinden in een groter verband. Connect the dots: who benefits? Een van de leidraden uit mijn eigen boek Permafrost is dat de oorlog in het buitenland dezelfde is, als die in eigen land. En dat zie je telkens weer terug. De eisen van ‘opstandelingen’ komen bepaalde westerse regeringen altijd erg goed uit. Of het nu gaat om milieuclubs die via de rechter afdwingen dat door de overheid ingevoerde milieunormen eindelijk eens gehandhaafd gaan worden, of om het zaaien van verdeeldheid en creëren van hoofdpijndossiers voor de regeringen in Moskou en Peking. Het Westen bestaat inmiddels al lang niet meer uit soevereine landen: de EU, VN, IMF, ECB, zijn vehikels van multinationals, investeringsfondsen en banken om beleid te implementeren dat enkel in hun voordeel is en soevereine volkeren onderwerpt aan een ondoordringbaar web van internationale regelgeving, jurisprudentie en netwerken. Dit is volledig onttrokken aan elke vorm van grip van de volkeren zelf.

 

Ondertussen vinden de Hongkongse demonstranten het, zoals verwacht, helemaal niet erg dat dit Oekraïense tuig er ook tussen loopt. Elk van deze groepen staat in dienst van een kracht die groter is dan zij, en die hen gebruikt voor een ander doel dan wat zij beogen. Dus komen ze ook niet verder dan dat ook Azov-tuig ‘vrijheid van meningsuiting’ heeft, terwijl het hen natuurlijk op molotovs en stenengooien naar de politie aankomt, en daarbij is iedere hand welkom. Dus zijn ze welkom. ‘Instructies van bovenaf’, denk je dan meteen:

 


NOTEN:


[i] “The situation isn’t so black and white. The NPC did indeed agree to allow universal suffrage for chief executive elections in 2017 at the earliest, with Hong Kong’s Legislative Council elected by universal suffrage in 2020.

It must be noted that the interpretation of universal suffrage in the city’s Basic Law, which has served as Hong Kong’s constitution since 1997, stipulates the following: “The ultimate aim is the selection of the Chief Executive by universal suffrage upon nomination by a broadly representative nominating committee in accordance with democratic procedures.”

This effectively means that China cannot be accused of reneging on its commitments to allow Hong Kong residents full universal suffrage to vote because universal suffrage – as defined by the territory’s own laws – always required that candidates be vetted by a nominating committee. The Sino-British joint declaration of 1984 that paved the way for the handover made no mention of universal suffrage.

While activists may not be happy about accepting these legal stipulations, it should be acknowledged that the planned 2017 reforms would still allow the population to directly elect the chief executive through one-person-one-vote for the first time in history. Direct elections were never held at any point during the British colonial period, while a 1,200-member electoral college – made up of elite figures and tycoons – currently elects the chief executive.

Although there may be an unsavory caveat in the electoral process that requires a nominating committee to approve candidates, the new system is a far more democratic process than any previously practiced in Hong Kong’s history. Popular elections are undoubtedly a move toward a more representative framework.”

https://www.rt.com/op-ed/191824-hongkong-rally-conflict-protests-violence/

 

[ii]  ‘NDI will work with civil society organizations on parliamentary monitoring, a survey, and development of an Internet portal, allowing students and citizens to explore possible reforms leading to universal suffrage.’

 

http://www.ned.org/publications/annual-reports/2012-annual-report/asia/china-hong-kong

 

Posted on

ISIS-Vrouwen en het bloed aan onze handen

Sinjar, Irak, 2016. Teun Voeten.

Door Teun Voeten ~ De link tussen radicale islam en terreur is een no brainer. Wie dat ontkent, lijdt aan cognitieve dissonantie.

Op 11 november vieren Brabant en Limburg de aftrap van het carnaval. In België, Frankrijk en Engeland is 11 november een loodzware, gewichtige dag: Armistice, de herdenking van de wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog die aan Nederland voorbijging. 11 november is ook de dag dat Nederlandse rechters een uitspraak doen over een proces dat enkele vrouwelijke ISIS-aanhangers hebben aanspannen om hen, op kosten van een dwangsom van 20.000 euro per dag, terug te halen. Dit proces zal de toekomst van Nederland gaan bepalen.

‘De onschuld van Nederland is definitief voorbij’

Nederland is gesplitst in twee kampen. Grote groepen menen dat deze collaborateurs die het Westen de rug hebben toegekeerd, daar ook de consequenties van moeten dragen. Columnisten als Arthur Van Amerongen, Elma Drayer, en Erdal Balci vertolken dit standpunt. Een andere groep pleit voor terugkeer en meent dat de ‘uitreizigers’ na een gepaste straf weer prima kunnen integreren in de samenleving. Radicaliseringsexpert Amy Jane Gielen spreekt vol vertrouwen: ‘We hebben de ervaring, kennis en kunde’. Emeritus-hoogleraar culturele psychiatrie Joop de Jong krijgt een podium in de Volkskrant van waar hij verkondigt dat ‘het terughalen van Syrië-gangers best verantwoord kan’, maar wel erkent dat ‘mogelijke oorlogsmisdaden’ inderdaad deel uitmaken van de problematiek.

‘Het woord islam of moslim komt niet eenmaal voor en is de spreekwoordelijke olifant in de kamer’

De Jong heeft ervaring met oorlogsveteranen en haalt studies aan over reïntegratie van kindsoldaten in Sierra Leone en Nepal. Afgezien van het feit dat het een klap in het gezicht is van elke militair om ISIS-terroristen en hun facilitators ‘veteranen’ te noemen maakt hij een paar zeer gevaarlijk vergelijkingen. Ik had zelf ooit een onvergetelijke ervaring met gedrogeerde kindsoldaten in Sierra Leone (twee uur lang met geweren op mijn hoofd bedreigd worden met executie, kidnapping, marteling, verminking en verkrachting) en schreef er later een boek over waar dieper wordt ingegaan op thema’s als verzoening, vergeving en reïntegratie.

De Jong heeft gelijk dat er in de demobilisatie en reïntegratie van diverse strijdende partijen wereldwijd en cross-cultureel veel overeenkomsten zijn. In mijn studie over het Mexicaanse Drugsgeweld sprak ik Mexicaanse huurmoordenaars en West -Afrikaanse kindrebellen en vergeleek ze met New Yorkse gangleden en jihadisten. Er zijn veel overeenkomsten waarom mensen zich bij een gewapende groep aansluiten: peer pressure, sociale uitsluiting, nieuwsgierigheid, destructief nihilisme, avonturenlust, drang om je zelf te bewijzen, sense of belonging, verplichte rekrutering, hang naar status, ressentiment, overleving, ideologische beweegredenen.

‘In de radicale islam schuilt de essentie van het probleem dat veel radicaliseringsexperts liever niet willen zien’

Er is echter een enorm groot verschil met de jihadisten, en het is typisch dat De Jong dat niet benoemt, namelijk de lokroep van de radicale islam. Het woord islam of moslim komt in zijn artikel niet eenmaal voor en is de spreekwoordelijke olifant in de kamer. Dit werd deze maand nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt door Femke Roosma, fractievoorzitter van Groen Links Amsterdam, die het ‘jammer’ vond dat de link islam en terreur werd gelegd. Ook op de officiële 15-jaarlijkse herdenking van ‘de gebeurtenissen’ rond Theo van Gogh werd het ‘islam’-woord niet genoemd.

Terwijl het natuurlijk allemaal heel eenvoudig is en men echt geen islamhater hoef te zijn om die link wel te erkennen: het huis van de islam heeft vele kamers. Een paar heldere bovenkamertjes en torentjes waar verlichte geesten en freischwebende mystici zetelen, wat tussenverdiepingen waar gelovigen wonen die verschillende maar nog steeds vreedzame interpretaties van hun geloof aanhangen tot bierkelders vol brallende meelopers tot uiteindelijk onderaardse gewelven waar radicale extremisten zitten die voor de duidelijkheid islamo-fascisten worden genoemd. De link tussen radicale islam en terreur is een no brainer en wie dat ontkent heeft last van cognitieve dissonantie of maakt zich schuldig aan opzettelijk misdadige ontkenning. En in de radicale islam schuilt juist de essentie van het probleem dat veel radicaliseringsexperts liever niet willen zien.

Jihadisten zijn niet zomaar rebellen met wie je kunt onderhandelen en die je uiteindelijk amnestie kunt geven. In dit opzicht verschillen ze essentieel met bijvoorbeeld de West-Afrikaanse rebellen die de regimes in Liberia en Sierra Leone bevochten en de Colombiaanse rebellen van de FARC en ELN. De West-Afrikaanse rebellen hadden weliswaar bloedige methodes, maar au fond hadden ze een waarden- en normenpatroon en modus operandi dat redelijk congruent was met de corrupte en smerige regimes die ze omver wilden werpen. De Communistische guerrilla’s in Latijns-Amerika hadden, net als de liberale regeringen die ze bestreden, een humanistische visie op mens en maatschappij. Alleen de praktische uitvoering en het te volgen parcours waren verschillend. Ook criminelen en gangleden aanvaarden door de maatschappij algemene normen zoals geld en status, maar kiezen voor een buitenwettelijke sluiproute in plaats van de lange weg die de gemiddelde respectabele burger neemt.

‘Er is geen enkele verzoening of compromis met hard core jihadisten mogelijk’

Jihadisten leven op een ander planeet. Ze verwerpen de fundamenten van onze maatschappij, de scheiding tussen kerk en staat, rationele verlichtingsidealen, het primaat van de mens als redelijk wezen dat zelf wetten ontwerpt in plaats van een goddelijk opperwezen dat zijn dictaten middels een intermediair – die men dan een profeet noemt – oplegt aan de mensheid. In de ogen van jihadisten zijn mede-moslims die minder streng zijn in de leer verraders, afvallige moslims en niet-gelovigen zijn Untermenschen die men kan afslachten. Dit is ook daadwerkelijk wat met de Yezidis in Noord-Irak gebeurde, zoals we kunnen lezen bij Brenda Stoter Boscolo die de genocide optekende.

‘Ons land is gespleten, terugkerende ISIS-collaborateurs zullen als katalysatoren deze verscheurdheid aanjagen’

Er is geen enkele verzoening of compromis met hard core jihadisten mogelijk, zoals ik al eerder argumenteerde in de NRC. De verzoeningsrituelen waar De Jong over spreekt werken inderdaad bij West-Afrikaanse kindsoldaten, waarvan velen verplicht gerekruteerd waren en gedwongen werden tot wreedheden op hun eigen bevolking. Maar het idee van De Jong van verzoeningsrituelen van jihadisten in een Nederlandse moskee (opeens komt islam wel tevoorschijn) is bespottelijk en ronduit cynisch. Verzoening met wie? Met overlevenden van de Yezidi-genocide die naar West-Europa zijn gevlucht en hier nog steeds bedreigd worden door jihadisten? Met de Nederlandse bevolking waar een rechtgeaarde jihadist met verachting op neerkijkt? Met de gematigde moslimpopulatie van Nederland die ook niks met hun extreme geloofsgenoten te maken willen hebben, niet in het minst omdat hun gedrag een enorme smet heeft geworpen op hun gemeenschap?

De rechters zullen maandag beslissen. Velen vrezen dat ze voor morele druk zullen zwichten, dat ze naar mensenrechten zullen verwijzen die de jihadisten en hun aanhang heel pragmatisch uitbuiten als het in hun straatje past om te overleven, maar met de voeten treden als het gaat om hun vijanden te elimineren.

Mocht er in het voordeel van de vrouwen beslist worden dan zijn de gevolgen akelig voorspelbaar. Eerst de vrouwen en de kinderen. Dan in het kader van gezinshereniging de mannen. Die komen er vanaf met een licht strafje. En dan gaat de bal rollen. Ons land is gespleten. Terugkerende ISIS-collaborateurs zullen als katalysatoren deze verscheurdheid aanjagen. Elke terugkerende jihadist wordt een condensatiepunt waar bewonderaars, sycophanten, en meelopers omheen klonteren. Als een kritische massa bereikt is ontstaan er actieve cellen. Dan komen de aanslagen. Hetzij groots en gecoördineerd, hetzij individuele acties van lone wolves. Die dan weer stelselmatig door de overheid als verwarde mannen worden bestempeld. Maar vele eenzame wolven maken een roedel.

Het is een duivels dilemma. Gaan wij de levens van enkele ISIS-vrouwen en hun kinderen opofferen? Of halen we ze terug waardoor er een zeer reële kans bestaat dat er in de toekomst bloed van Nederlandse burgers vloeit door aanslagen die onvermijdelijk zijn? Welke beslissing we ook nemen we zullen altijd bloed aan onze handen krijgen. De onschuld van Nederland is definitief voorbij. En dat is niet onze schuld.

Over de auteur: Teun Voeten is cultureel antropoloog en oorlogsreporter en woonde jarenlang in Molenbeek.

Sinjar, Irak, 2016: de verwoesting en slachtoffers van ISIS. Foto’s: Teun Voeten.

Posted on

De ineenstorting van christelijk Nederland

Afgelopen zaterdag werd er in Hardinxveld-Giessendam door het Logos Instituut een congres belegd met als doel het christendom te versterken [1]. Dit deed men door twee dagen lang diverse sprekers uit binnen- en buitenland uit te nodigen over tal van onderwerpen. Veel bijdragen raakten de problemen die veel christenen ervaren rond schepping en evolutie, met andere woorden: de verhouding tussen geloof en wetenschap. Naast de vraag of het scheppingsgeloof in onze tijd nog wel houdbaar is, kwamen ook andere kwesties aan bod, zoals de vragen rond de historiciteit van de zondvloed en een eigen verwerking van de stand van de archeologie. Dit laatste met betrekking tot de vraag in hoeverre de gebeurtenissen in – met name – het Oude Testament werkelijk zijn gebeurd en in hoeverre de archeologie deze gebeurtenissen hetzij bevestigt, hetzij als ‘nooit gebeurd’ verklaard.

Het meest opvallende van deze bijeenkomst was wel dat het klassieke christelijke geloof ook binnen christelijk Nederland steeds meer een randverschijnsel wordt. De tendens die werd beschreven was vrij eenduidig: steeds meer gelovigen, theologen en niet-theologen, zetten de klassieke verklaringsmodellen van het christendom opzij en nemen hun uitgangspunt in wat de wetenschap ons gebiedt in haar laatste stand van zaken. Ook als dit betekent dat oude opvattingen moeten sneuvelen of moeten worden aangepast.

Het geschetste tempo van aanpassing door de Nederlandse gelovigen aan ‘de wetenschap’ is adembenemend. Ook in de tot voor kort orthodoxe bolwerken zoals Evangelische Omroep en tal van strenggelovige kerken, volgt men in rap tempo het voorbeeld van Andries Knevel die in 2009 publiekelijk zijn scheppingsgeloof afzwoor en de evolutietheorie omhelsde [2]. Afgelopen zaterdag passeerden er vele namen de revue die aangaven dat de omslag op een grotere schaal bezig is dan dat ik tot voor kort dacht. Zelfs in het huisorgaan van de SGP, het Reformatorisch Dagblad, begint het te schuiven, getuige de opvattingen van iemand als dr. Rouwendal.

Het is hier niet de plek om genoemde kwestie uit te werken. Wat ik hier constateer is dat het massale inruilen van het scheppingsgeloof pas het topje van de ijsberg is. Christelijk Nederland is een slagveld: dogma’s en geloofsregels sneuvelen, het geloof in wonderen taant, de zondvloed wordt terzijde gesteld. En velen vragen zich af wat er nog waar is van alles wat er in de Bijbel staat, zoals de uittocht van het volk Israël uit Egypte, de intocht in Kanaän en tal van andere zaken. Om nog maar te zwijgen over de verhalen rond Jona, Jericho, enzovoorts.

Wist men zich al geruime tijd geen raad met alle weerbarstige en – volgens de moderne morele maatstaven – inhumane verhalen in het Oude Testament, thans moet ook het historische werkelijkheidsgehalte eraan geloven. De verkruimeling van de grondvesten van de kerk in Nederland lijkt echter het gros van kerkleiders en gelovigen niet te raken.

In plaats daarvan roert men de trom rond thema’s als klimaatverandering, vluchtelingenopvang en de strijd tegen prostitutie en voor daklozen. Op preekstoelen fulmineert men naar hartenlust tegen Baudet, tegen Trump en tegen Rusland. Van dit laatste was ik afgelopen zondag nog getuige.

De grondtrek is duidelijk: de wetenschap bepaalt in het vervolg de inhoud en de vorm van de bijbelse inhoud. Men heeft als het ware het heft uit handen gegeven. Het procedé is niet alleen van toepassing op de plek van de wetenschap. Want zoals de tijdgeest i.c. ‘de cultuur’ volgens het gros van de theologen in het vervolg de ethiek en de moraal moeten bepalen, en zoals volgens diezelfde lieden de overheid de bewegingsruimte en verantwoordelijkheid van kerken en individuele gelovigen moet definiëren, zo wordt steeds meer de grondtrek duidelijk van het moderne christendom als louter volgend en irrelevant.

Men hult zich in vaagheid, zoals Rouwendal doet in het Reformatorisch Dagblad: “Ik pleit niet voor een bepaald antwoord, maar voor het onder ogen zien van de vragen.” Of men pleit hoogstens voor de houding van de ‘geleerde onwetendheid’, zoals prof. Marc de Vries deed op het Logos-congres van afgelopen zaterdag.

Het proces van uitkleden is nog lang niet ten einde. De mogelijkheid van een christelijke cultuur of een christelijke staat, onze ‘vaderlandse geschiedenis’, de band tussen kerk en volk, onze tradities, het natuurrecht – dit alles heeft het Nederlandse christendom reeds prijsgegeven en losgelaten.

Wat van het christendom overblijft, is een spiritualiteit zonder enige substantie. Verkondigd door mannetjes en vrouwtjes die vooral heel hard meeschreeuwen met de moderne goegemeente. En prat gaan op hun bewogenheid met asielzoekers en hun afkeer van Poetin. Maar ondertussen heeft datzelfde christendom niets meer in huis dan aftreksels van wat buiten de kerk ruimschoots voorhanden is.

Het Logos-congres in Hardinxveld-Giessendam getuigt van een rest die niet met de stroom mee wil gaan: het verzet van een slinkende groep die nauwelijks wordt gehoord. En zeker niet gewaardeerd. Want we leven in een cultuur die oppositie minacht en aanpassing toejuicht. En die houding wordt door het huidige christendom meer en meer in de hand gewerkt. Hoe dom kun je zijn.

[1] https://logos.nl/evenement/tweedaags-logoscongres-2/

[2] https://www.trouw.nl/nieuws/de-evolutie-van-de-evangelische-omroep~b5f58987/

 

 

 

Posted on

Voor een Europa trouw aan de menselijke waardigheid

Dit jaar werd het Europese burgerplatform One of Us opgericht. One of Us is een federatie van een groot aantal Europese gezins- en prolifeorganisaties. Dit jaar werd als onderdeel hiervan het Europees Cultureel Platform opgericht. In dit platform zijn filosofen, ethici en wetenschappers over heel Europa verbonden. Een van de denkers achter One of Us is de Franse filosoof Rémi Brague. Hij nam het voortouw voor het manifest Voor een Europa trouw aan de menselijke waardigheid. Het manifest is nu ook in het Nederlands beschikbaar en hieronder te lezen.

In Nederland is Leontien Bakermans woordvoerder van One of Us. Leontien zet zich vooral in voor de beschermwaardigheid van het leven. De Blauwe Tijger heeft haar gevraagd deel te nemen aan een debat over abortus. Dat debat, waar ook ethicus prof. Theo Boer, pater Daniël Maes en Solomé van der Wende aan deelnamen, wordt binnenkort op de website van de Blauwe Tijger en via Youtube uitgezonden.

Voor een Europa trouw aan de menselijke waardigheid

In de afgelopen decennia lijkt Europa zijn morele kompas verloren te hebben. Er zijn talloze duidelijke tekenen van hopeloosheid. Het is niet eens een kwestie van concurrerende visies, maar van een diepe morele crisis die het voortbestaan van de Europese beschaving bedreigt. De vraag is of deze crisis een gelegenheid tot wedergeboorte is of het einde van Europa inleidt.

De huidige crisis
Europa heeft al vele jaren trouw gezworen aan drie gevestigde erfenissen: de Griekse filosofie, de Romeinse wet en de bijbelse religies, jodendom en christendom. Hieraan moeten twee creaties worden toegevoegd die specifiek zijn voor Europa: de moderne wetenschap en de erkenning van fundamentele vrijheden. Zonder deze erfenissen zijn noch de Europese cultuur, noch de grote artistieke creaties ervan begrijpelijk. Het is niet verwonderlijk dat de universiteit een van de hoogste uitdrukkingen van de Europese beschaving is geweest en haar grote culturele instelling. De grootsheid van Europa, zijn missie voor zijn volken en naties, komt voort uit deze drie erfenissen en twee grote creaties.

Het is ook in deze geest dat bepaalde grondleggers van de Europese Gemeenschap handelden, met als doel oorlog in Europa onmogelijk te maken. Het is in dezelfde geest dat vandaag One of Us tracht het leven te verdedigen en zich te verzetten tegen  bepaalde misstanden die zich in de Europa voordoen.

De oorzaak van Europa’s mogelijke ondergang is dat het zichzelf verraadt. In feite komt de huidige crisis voort uit een afname van de volgende vijf elementen, die bepalend zijn voor zijn identiteit:

  1. De Europese filosofie wordt op twee punten geraakt. Ten eerste de ontkenning van de ware definitie van de filosofie als zoektocht naar waarheid en, ten tweede, de vervanging ervan door andere vormen van onderzoek, met name wetenschappelijk onderzoek, die ongetwijfeld de moeite waard zijn, maar een ander karakter hebben.
  2. De geest van de Romeinse wet maakt plaats voor een juridisch positivisme dat beweert dat alles als wet kan worden beschouwd als het maar de vorm heeft van een wetsregel die is goedgekeurd door een meerderheid en zo ruimte biedt voor een alternatief gebruik van de wet’, dat bepaalde politieke en ideologische belangen moet dienen.
  3. Er verspreidt zich een radicaal en militant secularisme dat de bron is van een vorm van ‘christofobie’. We brengen niet alleen ons christelijk geloof en onze waarden in diskrediet, maar ook de bijdrage van het christendom aan de Europese cultuur, terwijl Europa in werkelijkheid juist daaraan  de grote meerderheid van zijn kunst, zijn denken en zijn gebruiken te danken heeft.
  4. Wetenschap is niet immuun voor risico’s. Denk aan een gebrek aan respect voor zuivere wetenschap, relativisme en de vergoddelijking van de technologie.
  5. De rechtsstaat heeft moeite zich te verdedigen tegen zijn eigen fouten maar ook tegen totalitaire regimes en demagogische machten en tegen degenen die proberen hun eisen op te leggen door opstand en geweld.

Er zijn veel tekenen die deze analyse bevestigen. Waaronder dalende geboortecijfers, de crisis van het gezin en het huwelijk, het ontkennen van de culturele identiteit van Europa en zijn integrale elementen, de opkomst van relativisme, multiculturalisme, aanvallen op gewetensvrijheid en vrijheid van meningsuiting, het ontkennen van de zin van het leven, ontkennen van de objectiviteit van principes en morele standaarden, sociale acceptatie van abortus, euthanasie en andere daden tegen de menselijke waardigheid, genderideologie en bepaalde vormen van radicaal feminisme, onrecht zoals armoede, achteruitgang van de leefomgeving, oorlog en kinderarbeid, het uitbannen van pijn, dat wordt beschouwd als het allerhoogste kwaad, zich verbergen voor de dood, minachting voor de mens als een uniek en verantwoordelijk wezen en de verspreiding van het atheïsme. Kortom, de ontmenselijking van de mensheid.

Het symbool van het christendom
Deze feiten – de verspreiding van atheïsme en de gevolgen daarvan, de ontkenning van wat het heiligst is van de menselijke conditie – zijn meer dan tekenen: het zijn de hoofdoorzaken van een crisis die alleen overwonnen kan worden door de betekenis van deze bedreigde werkelijkheden te herstellen: filosofie, recht, religie, wetenschap en het waarborgen van fundamentele vrijheden.

Tot de bijdragen van de bijbelse religies en in het bijzonder van het christendom aan de ontwikkeling van de Europese geest behoren het idee van een persoonlijke God en liefde als de essentie van God, het idee van het individu en zijn waardigheid, de betekenis van de schepping, de hoop op een volmaakt, eeuwig leven, de vrijheid en verantwoordelijkheid van de mens (in verbinding met het klassieke denken), het idee van geweten of subjectiviteit en van het primaat van het innerlijk leven waar de waarheid verblijft, zachtmoedigheid en het algemene gebod van liefde, de ontwikkeling van ideeën van soevereiniteit van het volk, vrijheid en mensenrechten.

De verlichting, de moderne politieke regimes en de mathematische aard van de wetenschap konden zich alleen maar ontwikkelen en bloeien op de plek waar het christendom de gedachten en instellingen van mensen beïnvloedde. Wij zijn dus niet bezorgd over de moderniteit als zodanig, maar wel over de beperkte en geïsoleerde vorm daarvan die op dit moment domineert. Onze vijanden zijn niet vrijheid, rede en wetenschap, maar despotisme, de irrationaliteit van onvoorwaardelijke emotie en onwetendheid. Veel mensen klagen over de kwalen waar ze ten prooi aan zijn gevallen, maar ze blijven — misschien zonder dat te beseffen — afbreken wat die kwalen zou kunnen verlichten. Ze klagen over ziekte terwijl ze de mogelijke behandeling ondermijnen.

Wat we willen bereiken
Bij One of Us proberen we bij te dragen aan het herstel van Europa als een positieve morele kracht door basisbeginselen en fundamentele waarden te herbevestigen. Europa moet het pad van de suprematie van het spirituele boven het materiële en van de excellentie herstellen. Het moet het pad van vals egalitarisme en relativisme achter zich laten. Een van de sleutels hiervoor is de hervorming van het onderwijs, dat moet worden hersteld, sterker worden en de zegeningen van de Europese beschaving moet overbrengen.

Materiële bezittingen die noodzakelijk zijn voor het leven, moeten ten goede komen aan het algemeen welzijn. Europa kent een sociale markteconomie. Dit zal altijd de voorkeur hebben boven collectivistische systemen, zolang het van mening is dat de wetten van de markt niet kunnen worden toegepast op alle gebieden van het gemeenschapsleven. Er zijn tal van realiteiten en zaken – daarvan waren de Romeinen zich al bewust – die niet het domein van de markt behoren.

Onze inspanningen zijn gericht op het ontwaken van het Europese bewustzijn, gebaseerd op het gemeenschappelijke spirituele en culturele erfgoed waarop Europa is gebouwd en loyaliteit aan de fundamentele mensenrechten. Hiertoe willen we het bewustzijn van de publieke opinie vergroten en zullen we standpunten gaan innemen over de meest relevante kwesties die in het politieke leven en in openbare debatten naar voren worden gebracht.

Onze prioriteiten

We richten ons in het bijzonder op de volgende prioriteiten:

-Bevestiging van het leven
Het recht op leven is alleen afhankelijk van het behoren tot de menselijke soort, niet van secundaire factoren zoals leeftijd, geslacht, ontwikkelingsniveau of het bezit van bepaalde vermogens. Het menselijke embryo bevat de genen die kenmerkend zijn voor onze soort, met eigenschappen die het tot een uniek persoon maken, onvervangbaar en anders dan zijn moeder en vader. Vanaf het moment van de conceptie is er een nieuwe mens gecreëerd en deze mens ontwikkelt zich op een continue, gecoördineerde, geleidelijke en onafhankelijke manier, zolang er niets is om dit te voorkomen.

One of Us wil het leven van de ongeborenen verdedigen met voorstellen die, afhankelijk van de omstandigheden, een betere bescherming van het menselijk leven zullen waarborgen, vanaf het moment van de conceptie tot de natuurlijke dood.
One of Us wil er eveneens voor zorgen dat we de genetische identiteit van de mens respecteren. Het verzet zich tegen het modificeren van genen in menselijke embryo’s dat erop gericht is het embryo te ‘verbeteren’ of bepaalde eigenschappen te geven, met name wanneer deze procedures niet de minimale veiligheidsmaatregelen die de medische ethiek daaraan stelt. Het laatste nieuws met betrekking tot genmodificatie van menselijke zygoten maakt het innemen van een standpunt urgent.

De bescherming van het menselijk leven is ook aan de andere kant van het leven verzwakt: ouderdom, handicap en ongeneeslijke ziekten. One of Us wil vechten tegen de legalisering van euthanasie of het kunstmatig rekken van het leven. Het zal echter palliatieve zorg bevorderen waarbij het leven van de persoon in de terminale stadia van een ziekte wordt gerespecteerd.

– Bescherming van het gezin gebaseerd op een huwelijk tussen een man en een vrouw. De overheersende trend in Europa vandaag is het verval van het huwelijk als de basis van het gezin. De “progressieve” stroming verdedigt en bevordert de “opkomst van nieuwe gezinsmodellen”. We zijn echter van mening dat we een crisis doormaken met betrekking tot het gezin, wat zeer schadelijke gevolgen kan hebben voor de toekomst van onze samenleving. One of Us is tegen herdefiniëring van huwelijk (vandaag de introductie van homohuwelijk, morgen polygamie, enz.) en ondersteunt maatregelen gericht op de bescherming van het gezin op basis van het huwelijk tussen een man en een vrouw.

– Bevordering van geboortecijfers en bewustwording van de “demografische winter”.
Een geboortecijfer dat substantieel lager is dan die welke de vervanging van generaties mogelijk maakt, leidt tot sociaaleconomische achteruitgang, maakt de welvaartsstaat op de lange termijn onhoudbaar en, indien dit voor onbepaalde tijd doorgaat, zal tot regelrechte uitsterving leiden. One of Us wil maatregelen ondersteunen die gericht zijn op het stimuleren van het aantal geboortes. We zullen ook de Europese samenleving bewust maken van de ernst van de demografische winter.

– Bevestiging van het binaire geslachtsmodel en afwijzen van genderideologie.
De mensheid bestaat uit mannen en vrouwen. De zogenoemde ‘genderideologie’ eist echter dat het biologische begrip van sekse vervangen moet worden door de culturele categorie ‘gender’, die geconstrueerd en gestandaardiseerd zou moeten worden. Deze ideologie, die elke wetenschappelijke basis mist en een van de belangrijkste antropologische pijlers opheft (de mens is òf man òf vrouw), probeert normatief te worden als educatief model. One of Us wil dit voorkomen en zal aandacht schenken aan integrale seksuele en emotionele opvoeding die de morele overtuigingen van het gezin respecteert en niet resulteert in vroegtijdige seksualisering van kinderen.

– Bevestiging van de vrijheid van denken, meningsuiting en opvoeding.
We zijn gevaarlijk dicht bij een dictatuur van het ‘politiek correcte’. Een nieuwe onderdrukkende stroming die, paradoxaal genoeg, samenvalt met het meest extreme intellectuele en ethische relativisme, onderdrukt de vrijheid van debat in universiteiten, parlementen en de massamedia in heel Europa.

One of Us verdedigt de vrijheid van gedachte, meningsuiting en opvoeding op alle gebieden van de Europese samenwerking en veroordeelt, waar dit ook gebeurt, het oneigenlijk gebruik van valse ‘haatdelicten’ of het verbod op ‘discriminatie’ als een middel tot intimidatie en ideologische harmonisering.

– Tegen draagmoederschap.
Het zogenaamde ‘draagmoederschap’ impliceert de objectivering van de zwangere vrouw, die wordt teruggebracht tot een onpersoonlijk ‘vat’ (baarmoeder) en de commerciële exploitatie van voortplanting (baarmoeders te huur).
Om deze reden verdedigt One of Us het verbod op draagmoederschap en promoot het juridische alternatieven voor paren (mannen en vrouwen) die problemen hebben met zwanger worden of het uitdragen van een zwangerschap, zoals adoptie. Het zal zich ook verzetten tegen de uiteindelijke vervaardiging van kunstmatige uterussen als een alternatief voor natuurlijke reproductie.

– Het potentieel van de menselijke natuur ontwikkelen
De vooruitgang van NBIC-technologieën (nanotechnologie, biotechnologie, informatietechnologie, cognitieve wetenschap) kan de verandering van de basis van de menselijke natuur spoedig mogelijk maken. Het heeft geen zin om zo’n verandering te veroorzaken als er al zoveel aspecten inherent aan de menselijke natuur zijn, die gepromoot moet worden. Vandaar de ontwikkeling van solidariteit, respect voor anderen, verbetering van de levensstandaard, met name in ontwikkelingslanden, de strijd om de gezondheid, het onderwijs en alles wat bijdraagt tot ons welbevinden, enz.

One of Us verzet zich tegen zogenaamde ‘transhumanistische’ projecten: genetische modificatie van het menselijke embryo, de creatie van de ‘supermens’ in een laboratorium en menselijke cryogenisatie. Deze praktijken kunnen het einde betekenen van de eenheid van de mensheid – die dan zou worden verdeeld in verschillende menselijke soorten met verschillende vermogens – en zelfs zou leiden tot het einde van de mensheid zoals wij die kennen.

Conclusie
Concluderend: One of Us wil het menselijk leven in al zijn dimensies bevorderen door zich met kracht in te zetten op de principes en idealen die de aanvang en voortzetting van de Europese beschaving mogelijk maakten. We zijn meer gefocust op enthousiasme en hoop dan op ongeluk of zelfs lijden. We zoeken een rechtvaardige orde en rust te midden van de wanorde en rumoer. We zoeken licht in de duisternis.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rémi Brague en Leontien Bakermans tijdens het OneofUs congres in oktober in het Spaanse Santiago de Compostella

Posted on

Von der Leyen: gewillige lakei die nergens in uitblinkt

Ursula von der Leyen

Wat valt er te verwachten van Ursula von der Leyen, als ze inderdaad de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie wordt? Haar loopbaan spreekt boekdelen.

Ten tijde van het koninkrijk Hannover behoorden de Albrechts reeds tot de meest vooraanstaande families van het patriciaat, waaruit de hoge ambtenaren werden betrokken. Er werd veel waarde gehecht aan academische vorming en standsbesef. Ursula von der Leyen, dochter van de Nedersaksische deelstaatpremier Ernst Albrecht (CDU) wisselde herhaaldelijk van studie, tot ze uiteindelijk voor geneeskunde koos. Na meer dan twintig semesters legde ze uiteindelijk het staatsexamen af. Gewerkt heeft ze als arts uiteindelijk slechts een paar jaar. Ondanks het afbreken van haar specialisatie noemde Von der Leyen zich graag gynaecoloog.

Creatief met haar CV

Ze was wel vaker wat vrij in de weergave van haar vitae. In een cv op haar website wekte ze de indruk als zou ze aan de Amerikaanse universiteit Stanford gedoceerd hebben. In werkelijkheid heeft ze er slechts enkele seminars bezocht. Haar proefschrift bevatte talrijke fouten, zodat ze in 2015 te nauwer nood haar doctorsgraad kon behouden.

Veilige zetel in landdag dankzij pappie

De politieke carrière van Von der Leyen begon pas laat. In 2001 was ze kort actief in de gemeentepolitiek. Vanwege de reputatie van haar vader, die achter de schermen veel steun wist te mobiliseren, versloeg Von der Leyen in een omstreden interne verkiezing met een meerderheid van slechts één stem de ervaren landdagafgevaardigde Lutz von der Heide. De stemming was gemanipuleerd. Von der Heide vocht de nominatie van Von der Leyen in het CDU-bolwerk succesvol aan. In de aanloop naar het ingelaste nieuwe partijcongres werd hij door de supporters van Von der Leyen echter systematisch door het slijk gehaald en gold hij uiteindelijk als nestbevuiler. Nu won ze de stemming duidelijk, waarmee ze zeker was van een zetel in de Nedersaksische landdag.

Pijlsnelle opkomst als minister

De nieuwe premier Christian Wulff maakte haar meteen tot minister van Sociale Zaken in de deelstaatregering. De opkomst van Von der Leyen werd steeds begeleid door de media van het Springer-concern. In het boulevardblad Bild kreeg ze een eigen column. Slechts twee jaar later werd ze door bondskanselier Angela Merkel naar het kabinet in Berlijn gehaald. Ze bekleedde tot nu toe drie verschillende ministersambten op federaal niveau. In geen daarvan was ze bijzonder succesvol.

Ontbrekende vakkundigheid

Ambtenaren plachten onderling grapjes te maken over de ontbrekende vakkundigheid van hun chef. Deze benutte dan ook liever externe deskundigheid en nam – dikwijls zonder de wettelijk voorgeschreven aanbestedingsprocedures – internationale consultancyfirma’s als McKinsey in dienst. Nadat strafrechtelijke vervolging tegen Von der Leyen werd ingesteld en een onderzoek van haar ambtsvervulling werd ingeleid, was ze binnenlands aangeschoten wild.

Weggepromoveerd

Haar huidige kandidatuur voor het ambt van voorzitter van de Europese Commissie komt dan ook voor als een vlucht. Ze wordt als het ware weggepromoveerd, voor ze in Berlijn definitief onhoudbaar blijkt. Voor de positie van commissievoorzitter is ze in zoverre geknipt dat ze als gewillige lakei van westerse elites geldt. Nog begin juni was ze te gast op de Bilderberg-conferentie in Montreux. Daar kwam ze ook Springer-directeur Mathias Döpfner en McKinsey-manager Dominic Barton weer tegen.

Verenigde Staten van Europa

von der leyenAl vroeg sprak Von der Leyen graag van de “Verenigde Staten van Europa”. In 2017 speelde ze een belangrijke rol in het uitwerken van het Pesco-akkoord, dat gericht is op gemeenschappelijke ontwikkeling van wapensystemen door de EU-lidstaten en de basis moet leggen voor een toekomstig EU-leger. Ondertussen staat de Duitse Bundeswehr er belabberd voor en heeft Von der Leyen daar als minister nauwelijks iets aan gedaan.  Van Ursula von der Leyen is als voorzitter van de Europese Commissie dan ook geen streven naar een statenbond met respect voor verschillen tussen de lidstaten te verwachten, maar veeleer een centralistische bondsstaat. Tegelijk is Von der Leyen door en door atlanticus en is onder haar voorzitterschap dus ook geen meer zelfstandige opstelling van de EU ten opzichte van de VS te verwachten.

Posted on

Het vrije verkeer en de uitbuiting van vrachtwagenchauffeurs

vrachtwagenchauffeurs

Een uithangbord van de Europese Unie is het zogeheten vrije verkeer van goederen en diensten tussen de lidstaten. Het wegennet van Europa fungeert daarbij als vatenstelsel en duizenden vrachtauto’s als het levensbloed van de Europese economie. Hoewel deze branche wezenlijk bijdraagt aan een stabiele en florerende economie, heersen er voor vrachtwagenchauffeurs slechte werkomstandigheden. 

Een reportage die op 8 oktober 2018 in het Duitse dagblad Tagesspiegel verscheen, schetst de omvang van de zaak. Expeditiebedrijven in West-Europa kunnen steeds moeilijker chauffeurs vinden, terwijl de vraag steeds verder toeneemt. Volgens het jaarverslag van het Deutsche Speditions- und Logistikverband is er een tekort van liefst 45.000 vrachtwagenchauffeurs. En de tendens is dat dit aantal toeneemt.

Vrachtwagenchauffeurs werven buiten Europese Unie

Om deze vraag te dekken oriënteert de branche zich in toenemende mate op Oost-Europa. Vanwege stijgende sociale standaarden wordt het werk daar echter ook minder gewild. Zodoende halen Oost-Europese dochterbedrijven of onderaannemers een trucje uit. Ze werven voor de werkzaamheden toenemend buiten de Europese Unie mensen aan. Velen van hen komen uit landen als Moldavië, Oekraïne, Wit-Rusland, Rusland en Kazachstan. Voor hen lijkt het werk wel lucratief. Zo bedraagt het Oekraïense minimumloon omgerekend 100 Euro per maand. In Duitsland ligt het echter bij circa 1.500 euro.

Oost-Europees minimumloon aantrekkelijk

Hoewel de Oost-Europese bedrijven meestal voor West-Europese bedrijven werken, krijgen de vrachtwagenchauffeurs die zij in dienst hebben slechts het minimumloon van de Oost-Europese landen waar de bedrijven gevestigd zijn. In Polen is dat bijvoorbeeld slechts 500 Euro per maand. Veel van deze vrachtwagenchauffeurs zijn echter vanaf hun aanstelling nauwelijks in Polen onderweg, maar vooral in West-Europa.

Besparen op personeelskosten

Maar ze vallen ook onder de fiscale en sociale wetgeving van de Oost-Europese landen. Voor de expeditiebedrijven is dat goed zaken doen. Zo kost het aanstellen van een chauffeur in Oost-Europa 14.000 à 20.000 Euro per jaar. In Duitsland zouden de bedrijven met zo’n 46.000 Euro per jaar moeten rekenen.

De branche bespaart kortom op de personeelskosten, oftewel op het personeel dat het tegelijk zo moeilijk krijgen kan. In plaats van aantrekkelijke voorwaarden voor dit zware werk te scheppen, werft de branche dumping-loonwerkers buiten de Europese Unie.

Arbeidsomstandigheden vrachtwagenchauffeurs

Ook voor de chauffeurs uit derde landen is dit niet onproblematisch. Zo moeten vrachtwagenchauffeurs die lange afstanden rijden na twee weken minstens 48 uur rusten. Deze rust mag bijvoorbeeld in België niet in de cabine plaatsvinden. In Duitsland wordt dit echter getolereerd. Worden overtredingen wel beboet, trekt men ze dikwijls van het loon af. Dat deze vrachtwagenchauffeurs zich zodoende dikwijls in een precaire hygiënische toestand bevinden behoeft geen toelichting.

Posted on

Wuppertal eert graveur en cartograaf Pieter Schenk de Oudere

De wereldberoemde en unieke zweeftrein van Wuppertal staat vanwege herstelwerkzaamheden stil. Wat in het culturele centrum van het Bergse land wel loopt, is een tentoonstelling over de “beroemdste Elberfelder die ooit in de vergetelheid raakte”: Pieter Schenk de Oudere.

Zo beschrijft althans het geweldige Von-der-Heydt-Museum in de stad aan de Wupper deze drukgraveur en kaartenmaker. Pieter Schenk de Oudere werd rond 1660 in Elberfeld geboren. Sinds 1929 vormen de steden Elberfeld en Barmen samen de stad Wuppertal. Schenk emigreerde naar de Republiek en werkte daar als graveur en cartograaf.

Landkaartgravures en portretten

Zijn landkaartgravures waren destijds zeer gewild, maar nog meer zijn portretten van prominente tijdgenoten. Schenk portretteerde niet de minsten: de filosoof René Descartes, keizer Leopold I, de Beierse keurvorst Maximiliaan II Emanuel, Frederik Willem I van Pruisen als kroonprins, Karel II van Spanje. Frederik August van Saksen, tevens koning van Polen, benoemde Pieter Schenk tot hofgraveur en liet de drukbezette zakenman tussen 1700 en 1718, Schenks sterfjaar , keer op keer naar de destijds als befaamde Leipziger Messe komen.

Expositie

Uit het eigen bestand van het museum heeft men een expositie van 75 drukgravures van de in vergetelheid geraakte Elberfelder samengesteld. Daarnaast is de tentoonstelling aangevuld met 41 schilderijen en gravures van tijdgenoten.

„Peter Schenck – Der berühmteste Elberfelder, der jemals in Vergessenheit geriet“ loopt tot 25 augustus in het Von der Heydt Museum, Turmhof 8, 42103 Wuppertal, geopend dinsdag tot zondag 11 tot 18.00 uur, des donderdags tot 20.00 uur, entree 12 euro http://www.von-der-heydt-museum.de/

Posted on 1 Comment

Syrië – Witte Helmen als Britse oorlogspropaganda

Een van de meest opvallende aspecten van de Syrische oorlog is het in 2013 op het toneel verschijnen van de zogenaamde Witte Helmen, officieel de Syrian Civil Defense. Ze tonen ons beelden van ogenschijnlijk dappere mannen die van onder het oorlogspuin nog levende mensen wisten te halen, vooral dan kinderen bleek. Het leken in het midden van die gruwelijke oorlog helden die maar een doel hadden en dat was het redden van mensenlevens.

James Le Mesurier - 1
James Le Mesurier, gewezen Brits legerofficier en inlichtingenman is in overleg met de Londense regering de stichter van de Witte Helmen. In wezen een terreurgroep die onder het mom van de civiele bescherming moordt en steelt en intussen mooie beelden levert, nodig voor de westerse propagandaoorlog tegen Syrië.

Dat was het beeld dat onze massamedia schetsten en dat wereldwijd rondging. De realiteit oogt echter veel minder mooi. Nader toezien toont immers een veel minder heroïsch beeld, namelijk dat van een groep die zich schuldig maakt aan diefstal, verkrachtingen, moorden en zelfs orgaanhandel. Een instrument van de Britse geheime diensten in het kader van de propagandaoorlog tegen de Syrische regering.

‘Spontaan initiatief’

Volgens de meeste verhalen (1) ontstond de groep spontaan toen enkele vrij doorsnee Syriërs zoals bakkers, beenhouwers en ambachtslui de koppen bij elkaar staken en de Syrian Civil Defense (Syrische Burgerbescherming, SB) oprichten. Omdat ze praktisch allemaal een witte helm droegen werden ze vrij vlug ook de Witte Helmen genoemd. Dat klonk mooi. Dit verhaal is echter pure fantasie.

In realiteit zijn de Witte Helmen opgericht in Turkije in maart 2013 door James Gustaf Edward Le Mesurier. Een man die toen in Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten werkte voor het bedrijf Analysis, Research and Knowledge (ARK), een groep die toen actief was rond Syrië met het opleiden van Syriërs voor een zogenaamd stabilisatieproject. Het meer civiele aspect van deze oorlog.

Financiële steun

De SB kreeg volgens haar website sinds haar ontstaan financiële steun uit Denemarken, de VS, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Italië, de UNDP, een ontwikkelingsorganisatie van de VN, en de Europese Unie. Haar opleidingen gebeurden daarbij in Turkije.

De Witte Helmen redden graag baby’s en kinderen en tonen even graag wat gruwel. Een bombardement doet men dan nog eens probleemloos over. Links een foto die men op 14 april 2015 situeert. Die doet men (rechts) op 20 augustus 2015 nog eens over. Het is typerend voor de Witte Helmen. Maar geen probleem, de massamedia nemen toch alles zonder controle over. Zolang het politiek maar OK is, zijnde de goeden, die Amerikaanse steun krijgen, versus de slechten. En dat zijn wie in de weg van Washington loopt.

De stap naar het opzetten van de Witte Helmen was voor Le Mesurier in wezen dan ook klein. Eind 2013 verliet hij dan ook ARK om zich toe te leggen op zijn nieuwe Syrische missie. Een soort ‘burgerbescherming’ voor de Syriërs. En volgens de statuten van deze organisatie en de verhalen in de klassieke media moest die SB politiek neutraal zijn en de leden van onberispelijk gedrag en zeker geen wapens dragen of betrokken zijn bij de oorlog.

Camera

Opvallend was echter dat alle Witte Helmen van bij het begin in 2013 voorzien waren van een camera. Ze moesten dus filmpjes en foto’s maken die men dan via het internet ging verspreiden en dan door derden gebruikt konden worden. Geen verrassing. Een van de officiële taken van ARK was immers het documenteren van zogenaamde oorlogsmisdaden, in dit geval van de Syrische regering natuurlijk.

Hier zette men dit werk dus feitelijk voort. En het toont dat men de Witte helmen ook ging gebruiken als instrument om de tegenpartij, hier de Syrische regering, aan te klagen. Waarom anders camera’s op die helmen.

Een Brits militair

Maar wie is die James Le Mesurier? (2) Dat blijkt een Brit te zijn die in 1994 als officier van het Britse leger afzwaaide aan de Royal Military Academy van Sandhurst. Dit als eerste van zijn klas van The Royal Green Jackets en hiervoor zelfs de Queens Medal kreeg. Hij vertrok dan ook bijna onmiddellijk naar de oorlog in Joegoslavië, eerst Bosnië en nadien in Pristina, hoofdstad van Kosovo waar hij achter de schermen werkte als inlichtingenofficier.

In 2005 verlaat hij echter het Britse leger en wordt actief in het wereldje van de huurlingenbedrijven en private inlichtingendiensten. Zo gaat hij in 2005 als vice president werken voor de Olive Group die nadien fuseert met het beruchte Blackwater dat later als Academi opging in de Constellis Holding. Deze is in wezen gewoon de opvolgster van Blackwater.

Huurling

Blackwater kwam in het nieuws door de slachtpartij die haar medewerkers op 16 september 2007 – ten tijde van de Amerikaanse bezetting – aanrichten op het Nisour plein in de hoofdstad Bagdad. Goed voor 17 doden en 20 gewonden. Vandaar de naamswijziging in eerst Academi.

Met de Olive Group is hij actief in het door de VS toen bezette Irak waar hij samenwerkte met het Amerikaanse constructiebedrijf Bechtel bij de zogenaamde wederopbouw van het land. Lees het plunderen van de Amerikaanse staatskas voor allerlei Iraakse bouwprojecten die in veel gevallen lege dozen bleken.

Dubai, de draaischijf

In 2008 gaat hij dan als Senior Principal aan de slag bij het Amerikaanse Good Harbour Consulting, een bedrijf van Richard A. Clark en een oudgediende van de regering van George Bush Jr. waar hij mee het veiligheidsbeleid hielp uitbouwen. En zo dus onder meer de oorlog tegen Irak mee gestalte gaf.

Maar ook hier bleef hij niet lang en al snel trok hij terug naar het Midden-Oosten, meer bepaald Dubai, de commerciële draaischijf in de regio waar veel geld rondgaat en het daarom ook krioelt van spionnen en allerlei duistere figuren.

Witte Helmen - Mohammad Jnued - ISIS
Deze Facebookpagina van Mohammad Jnued toont dat er in feite geen verschil is tussen al die salafistische terreurgroepen in Syrië. Lid van de Witte Helmen en nadien ISIS, al Qaida en Ahrar al Sham ophemelen is voor deze man geen probleem. Het enige verschil tussen deze groepen is in wezen een kwestie van geld: Wie rijft het meeste geld binnen?

Tussendoor gaat hij ook nog kort aan de slag bij de EU rond economische misdaadbestrijding en als adviseur voor de Iraakse minister voor Binnenlandse Zaken. Ook werkte hij tijdens zijn verblijf op de Balkan in Bosnië voor de diensten van de Hoge Vertegenwoordiger van de VN in Sarajevo, de hoofdstad van Bosnië. Interessante plaatsen voor het uitoefenen van invloed en het verzamelen van informatie.

‘Arabische lente’

De Arabische Lente lonkte begin dit decennium en voor een man als James Le Mesurier de plek van actie. En met zijn kennis van wat zich achter de schermen van de internationale politiek afspeelt en met Britse steun zal hij wel nieuw opportuniteiten geroken hebben.

Zo wordt hij via ARK actief in Irak, Somalië, Jemen en uiteraard Syrië. Brandhaarden genoeg voor een militair getrainde inlichtingenverzamelaar die leeft van het vele geld dat vooral de VS en het Verenigd Koninkrijk hier willen uitgeven.

Maar met de Syrian Civil Defense ontstonden er nieuwe mogelijkheden. En via een zeer goed uitgekiende mediastrategie werd dit uitgebouwd tot het ‘humanitair’ verhaal over Syrië. Geen verhaal over gevechten maar over helden die mensenlevens redden. Althans zo beweerde men. Niets verkoopt immers beter!

Mayday Rescue

Alhoewel de Witte Helmen volgens de verklaringen van James Le Mesurier in maart 2013 met hulp van de Turkse dienst voor burgerbescherming AKUT, werden opgericht zal het pas op 5 november 2015 via een Nederlandse stichting Mayday Rescue Foundation meer structuur krijgen. Het voordeel van zo’n Nederlandse stichting is dat men geen enkel cijfer over inkomsten en uitgaven hoeft te geven. Geen pottenkijkers dus. Dat is iets voor MI6.

Alhoewel Mayday Rescue haar hoofdzetel heeft in Amsterdam bij de Stichting Administratiekantoor Eleveld, een boekhouderkantoor waar men brievenbusfirma’s stationeert, spelen de echte activiteiten van de groep zich af in Dubai en Istanbul. Volgens een personeelsadvertentie uit 2016 beschikte Mayday Rescue toen over 32 betaalde medewerkers en een omzet van 30 miljoen Amerikaanse dollar (26,62 miljoen euro). (3)

Witte helmen - Vervoeren gedode soldaten met V teken
En blij dat deze Witte Helm is met deze extra doden. De groep krijgt steun van de Deense regering die kon regeren dankzij de gedoogsteun in het parlement van de Deense Volkspartij. Een partij die openlijk islamofoob is maar toch mee al Qaida & co steunt.

Personeel werven

Verder blijft men ook dit jaar nieuw kaderpersoneel aanwerven. Wat er toch op moet wijzen dat men nog grote plannen heeft. In Syrië of elders waar Londen hen nodig heeft? Zo wierf men nog vorige maand Amr Zazouk aan als procurement manager. Deze geeft als verblijfplaats Istanbul aan en was in diezelfde functie voorheen in dienst van de Adam Smith International ltd, een Britse overheidsinstelling die erg actief is rond Syrië.

Voordien werkte hij vanuit de Libanese hoofdstad Beiroet voor de ngo Dawlaty, een van de vele tientallen rond Syrië vanuit het westen gefinancierde clubjes. Zo krijgt ze steun van de Britse Sigrid Rausing Trust waar prinses Mabel van Oranje bestuurder is. Deze was in het verleden al verbonden met de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD en ook het liefje van de vermoorde drugkoning Klaas Bruinsma.

Ayman Asfari

Belangrijkst echter lijkt de Asfari Foundation te zijn. Deze vormt een onderdeel van het imperium rond Ayman Asfari, de Brits-Syrische zakenman en zoon van een Syrische diplomaat. Centraal hierbij is zijn bedrijf Petrofac een dienstverlener aan de olie-industrie waarvan hij CEO is.

Zijn rijkdom wordt door het zakenblad Forbes geschat op ongeveer 1,9 miljard US dollar (1,69 miljard euro) waarbij Petrofac – officieel geregistreerd op het Brits Kanaaleiland Jersey – ongeveer 18.000 personeelsleden telt en in 2018 een omzet haalde van 5,8 miljard US dollar (5,18 miljard euro). (4) De man is dan ook zoals vele schatrijke Britten een stevige financier van de Conservatieve partij en goed voor bijna 800.000 Britse pond (901.190 euro). Je weet immers nooit of je ze ooit eens nodig hebt.

Profiteren

Maar Ayman Asfari is ook zakelijk niet onbesproken. Zo wordt er natuurlijk vermoed dat hij door het omverwerpen van de Syrische regering hoopt te profiteren van de gigantische wederopbouwprojecten van het land eens de strijd gestreden.

Maar er is meer. Zo begon de Britse Serious Fraud Office een onderzoek naar hem en Petrofac wegens corruptie en witwaspraktijken in Irak en Saoedi-Arabië. Verder loopt er in Italië nog een rechtszaak rond handel met voorkennis in aandelen van de Italiaanse oliemaatschappij Saipem. (5)

Hierbij veroordeelde men hem in beroep tot een boete van 300.000 euro en legde men beslag op 385.000 euro. In de corruptiezaak pleitte zijn topmedewerker David Lufkin intussen al schuldig.

Eliot Higgins - Atlantic Council - The Syria Campaign
De Witte Helmen financieren merkwaardig genoeg ook de groep Bellingcat, onderdeel van de Amerikaanse Atlantic Council. Bellingcat kreeg ook steun van het nu verdwenen Aleppo Media Center, een frontorganisatie van al Qaida toen zij nog delen van Aleppo bezetten. Merk ook op dat het Nederlandse Pax, officieel een christelijke organisatie, Bellingcat steunt en dus mee in hetzelfde bed ligt als al Qaida, bekend voor het vernielen in Syrië en elders van kerken en het vermoorden van christenen. Vredespolitiek? Alleszins die van het kerkhof.

Syrian Campaign

Wat betreft Syrië is het voornaamste project van Asfari The Syrian Campaign. Een lobbygroep met connecties naar Avaaz, een activistenclub en onderdeel van de Open Society Foundation van speculant George Soros. Dat is de financier achter de vele opstanden en pogingen tot staatsgreep waarbij de VS betrokken is zoals in Servië, Egypte, Iran en Oekraïne. Dit zoals steeds onder het mom van het versterken van de democratie en de ‘vrijheid’.

In het propageren van de Witte Helmen is vooral deze Syrian Campaign actief. Zo publiceerde de groep op 20 december 2017 een 48 pagina’s dik dossier ‘Killing the Truth’ tegen o.m. journaliste Vanessa Beeley en anderen die zware kritiek uitten op de Witte Helmen. (6)

Het is een vederlicht dossier dat vooral modder gooit naar de critici en niet een van de massa bewijstukken tegen de Witte Helmen weerlegt. Veel verder dan bijvoorbeeld de vaststelling dat Beeley wel eens op de Russische televisie te zien is komt men niet.

Oproep tot perscensuur

Zeer opmerkelijk is het feit dat men in dat rapport herhaaldelijk oproept tot perscensuur. De critici van de Witte Helmen moeten volgens dit rapport gezien hun populariteit op het internet tot zwijgen worden gebracht. De overheid moet tegen hen optreden door op het internet actie te ondernemen. Ze moeten monddood worden gemaakt. Echte democraten dus!

Zo schrijft men in de samenvatting vooraf:

Social media users, technology companies, traditional media organisations and governments can all help stop the campaign to smear humanitarian workers in Syria and cover up war crimes. The need could not be more urgent – this disinformation campaign has deadly consequences.

Gebruikers van de sociale media, technologiebedrijven, de klassieke media en regeringen kunnen allen helpen met het stoppen van die moddercampagne tegen humanitaire werkers in Syrië om zo oorlogsmisdaden te verbergen. De nood hiervoor kan niet dringender zijn. Deze desinformatiecampagne heeft dodelijke gevolgen.

Reporters sans Frontières

Nog grover is echter het optreden van de Zwitserse afdeling van de Franse organisatie Reporters sans Frontières als Vanessa Beeley voor de Zwitserse persbond over de zaak komt spreken. Wat voor deze internationaal opererende organisatie die stelt te werken rond persvrijheid en de bescherming van journalisten ontoelaatbaar is. Een oproep tot perscensuur dus. De groep krijgt dan ook steun van allerlei overheden waaronder de Franse..

Zo schrijft het rapport op pagina 36:

In follow-up comments to Swiss national paper Le Temps, the President of Reporters Without Borders Switzerland, Gerard Tschopp said, “The Swiss Press Club can not offer such a platform to propagandists. Whether they are pro-Russian or pro-American, it does not matter.”

In nadien geuite verklaringen aan het Zwitserse dagblad Le Temps stelde Gerard Tschopp, voorzitter van de Zwitserse afdeling van Reporters zonder Grenzen: “De Zwitserse Persclub kan geen platform geven aan propagandisten, of ze nu pro-Russisch of pro-Amerikaans zijn. Het maakt niets uit.”

Een Oscar

Het rapport toont feitelijk perfect aan dat men vanuit organisaties als The Syria Campaign zit te liegen en alles wat de massamedia rond de Witte Helmen vertellen een groot bedrog is. Het toppunt op dat vlak was echter ongetwijfeld de documentaire over de Witte Helmen die in Hollywood in 2017 een Oscar kreeg van de Academy of Motion Picture Arts. Een film officieel gemaakt door de Britse regisseur Orlando Von Einsiedel en producer Joanna Natasegara. (7)

Witte Helmen - Affiche film
De door de Witte Helmen over hun organisatie gemaakte film kreeg in Hollywood in 2017 zelfs een Oscar. Hier een parodie op hun affiche. Voor acteur George Clooney een fantastische zaak. Deze is gehuwd met de in Libanon geboren advocate Alamuddin. een specialiste in mensenrechten zegt men. Ze hoort normaal dus te weten wat er juist aan de hand is.

In wezen hebben zij die film echter niet eens zelf gemaakt maar zijn alle opnames gebeurd in het toen door al Qaida & Co bezette deel van de stad Aleppo. En daarheen durfde regisseur Von Einsiedel niet te gaan. Ongetwijfeld vreesde hij om of doodgeschoten te worden of ontvoerd door zijn ‘vrienden’.

Khaleb Katib, Raed Saleh

Soms beweert Einsiedel wel dat hij ter plekke was (8) maar elders geeft hij toe alleen een opleidingscentrum in Turkije bezocht te hebben en daar met filmer Khaled Katib afspraken te hebben gemaakt en opleiding gegeven om de film te maken.

Maar toen de Oscars werden uitgereikt mocht Khaled Katib de VS niet eens binnen. Hetzelfde met Raed Saleh, in de vele hagiografieën over de groep de officiële stichter en leider van de groep. Een reden voor het weigeren van die visa door de VS werden nooit gegeven. Maar het was toen men de Oscar overhandigde een zelden gezien gênant schouwspel. Men zocht op het podium dan maar vlug naar allerlei nergens op slaande uitvluchten. (9)

Propaganda

Op het vlak van de propaganda was dit natuurlijk een meer dan geslaagde operatie. De Witte Helmen maken over hun optreden een pure hagiografische documentaire en krijgen er in Hollywood zelfs een Oscar voor. Dit was voortaan voor jan met de pet de waarheid en niemand mocht nog twijfelen. Iedereen viel als het ware in opperste bewondering voor deze nieuwe helden van het witte doek.

Figuren als Georg Clooney, Justin Timberlake, Ben Aflick en de groep Coldplay prezen de film en de Witte Helmen dan ook aan als de dappere redders van mensenlevens. Een voorbeeld voor de mensheid. Vermoedelijk hopend zo ook mee te profiteren van dit heldendom om hun reputatie verder omhoog te stuwen.

Nog meer prijzen

Een poging om nadien ook de Nobelprijs voor de vrede te bemachtigen was echter te hoog gegrepen. Ondanks een nochtans zelden geziene mediacampagne. Na deze prijs al eerder aan notoire oorlogsstokers als Henry Kissinger, Menachem Begin, Simon Perez en Barack Obama te hebben gegeven was dit voor de Noorse regering blijkbaar teveel gevraagd. Ook een tweede poging mislukte.

Maar qua prijzen stonden de Witte Helmen regelmatig vooraan. Zo was er naast die Oscar ook nog de Right Livelihood Award, de Poolse Atlantic Freedom Award, de Middle East Institute Visionary Award, Inter Action, het Rising Global Peace Forum Peace Prize, de Ierse Tipperary Peace Prize en in Ieper in 2017 de jaarlijkse Vredesprijs.

Veel vrijheid en vrede dus voor deze heren. Dames zie je immers nooit in hun gezelschap. Het zijn nu eenmaal salafisten voor wie vrouwen alleen moeten kweken en luisteren. Een feit dat men gezien de natuurlijk eveneens wegstopt. Er is nu eenmaal in Hollywood en elders de beweging Me Too.

Emma Winberg

Een van de strategen achter die mediacampagne is zo te zien Emma Winberg, een Britse met deels Zweedse wortels. Ze was jarenlang Brits diplomaat waaronder ook in Damascus en is sinds 13 februari 2018 bestuurder bij Mayday Rescue en er zo te zien verantwoordelijk voor de mediastrategie. (10)

Na haar verblijf bij de Britse diplomatie trok ze zoals James Le Mesurier naar de private sector, hier dan richting de mediaconsultancy. Waar ze zich vooral specialiseerde in wat zij noemde het bestrijden van desinformatie en de beïnvloeding van de buitenwereld.

Ze is opvallend ook actief bij de door o.m. de VS gefinancierde Atlantic Council en hun afdeling Digital Forensic Research Lab (DFRL) (11) waar ze genoemd wordt als een “Digital Sherlock”. En dat is ook de afdeling waar Bellingcat actief is.

Geldstromen

Het merkwaardige daarbij is dat de Witte Helmen Bellingcat zelfs subsidiëren. Interessant natuurlijk als je ziet dat de Witte Helmen een verhaal over een gifgasaanval in Douma rondstrooien en Bellingcat nadien via zogenaamd onderzoekswerk zorgt voor een bevestiging van hun beweringen. Zo gemakkelijk gaat dat.

Maar het is niet het enige bizarre verhaal rond de Witte Helmen en haar geldstromen. Zo was ze in 2015 sponsor van de Conrad Ditrich Magirus prijs voor het International Fire Department of the Year in de Duitse stad Ulm (12). Een prijs die dat jaar gewonnen werd door een team uit Brazilië. Een ngo die leeft van de krijg van allerlei regeringen en die dan nog zelf eens geld geeft aan een wedstrijd onder brandweermannen?

Donateurs

Uiteraard zijn er een aantal landen van de NAVO die, de ogen dicht, fungeerden als riante donateurs. Zo was er onmiddellijk bij de stichting al een flinke smak geld beschikbaar komende van de Britse regering. Wat doet veronderstellen dat niet James Le Mesurier de echte initiatiefnemer was maar dat Londen hem voor deze job contracteerde of dat dit minstens in onderling overleg gebeurde.

Zeker is ook dat naast het Verenigd Koninkrijk ook Turkije en Qatar, en opvallend niet Saoedi-Arabië, er als de eersten bij waren om financiële en andere steun te verlenen. Een der eerste aanwezigen bij de stichting was trouwens Mosab Obeidat topman van de Qatarese Halve Maan. Turkije en Qatar steunen voor 100% de Moslimbroeders.

Witte Helmen - Raed Saleh en Qatar Fund for Development - 2019
Raed Saleh (rechts) komt in Qatar bij het Qatarees Fonds voor Ontwikkeling wat centen ophalen voor ‘zijn’ Witte Helmen. Ontwikkeling?

Qatar is dan ook een van de vermoedelijk grootste financiers van de organisatie. De som blijft echter geheim zoals ook die van Japan en van eventueel niet gekende donors zoals Turkije en de Brits-Syrische zakenman Ayman Asfari.

Volgens een bericht van het Japanse ministerie van Buitenlandse Zaken van 21 april 2016 gaf Japan tot begin 2016 in totaal 1,6 miljard US dollar (1,42 miljard euro) voor hulp aan de regio omwille van de oorlog in Syrië en Irak. Zonder echter te specifiëren hoeveel hiervan naar de Witte Helmen ging.

NAVO-landen

Van sommige landen zijn er wel getallen bekend. Zo gaf Nederland officieel 12,5 miljoen euro, Duitsland 12 miljoen euro, het Verenigd Koninkrijk tot mei 2018 38,4 miljoen pond (43,52 miljoen euro), Denemarken 20 miljoen Deense kroon (2,68 miljoen euro).

De Verenigde Staten gaf voor zover kon worden nagegaan 34,6 miljoen US dollar (30,99 miljoen euro), Canada 4,5 miljoen Canadese dollar (2,99 miljoen euro) in 2016. En dan is er Qatar dat officieel dit jaar 2 miljoen US dollar gaf (1,79 miljoen euro).

In totaal ging er dus vanuit de westerse oorlogsalliantie minstens 106,47 miljoen euro naar de Witte Helmen. Maar dat is dus een absoluut minimum want niet alles van officiële sponsoring is te achterhalen en er zijn nog privé donors genre Ayman Asfari natuurlijk. Vermoedelijk ging er al die jaren mogelijks 150 miljoen euro en meer naar de Witte Helmen.

Het afwezige Frankrijk

Zeer opvallend in dit verhaal is de afwezigheid van het rond Syrië nochtans hyperactieve Frankrijk. Nergens werd een spoor van Franse steun voor de groep gevonden. Vermoedelijk zien zij deze zaak te zeer als een typisch Angelsaksische affaire waar zij niets mee te maken willen hebben. Ook België zal trouwens neen zeggen tegen de Witte Helmen en er geen rooie duit instoppen.

Evenmin zijn er hier sporen te vinden van Saoedi-Arabië, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten. Heeft het te maken met de eventuele aanwezigheid van de Moslimbroeders, aartsvijanden van Saoedi-Arabië? En een salafistische organisatie waarmee de Britten al decennia ook goede relaties onderhouden.

Astronomische bedragen

Wel stopte VS vorig jaar in mei plots met het financieren van de Witte Helmen om die dan enkele maanden later plots te hervatten. Een beleid typisch voor president Donald Trump. Zo gaf Washington in 2018 aan de Witte Helmen 6,6 miljoen US dollar en 5 miljoen US dollar dit jaar.

Het verhaal toont nogmaals aan welke astronomische bedragen het Westen samen met haar salafistische vrienden van het Arabisch Schiereiland hier al spendeerden. Zo zou dit voor de Britten gaan om 2,7 miljard pond (3,06 miljard euro). En ondertussen neemt het aantal Britten zonder woning gestaag toe

De steun aan die jihadisten en hun oorlog moet de westerse alliantie in totaal dan ook al tientallen miljarden euro hebben gekost. Zeker als we daar de uitgaven gemaakt voor de vluchtelingenstromen naar Europa en de Syrische buurlanden moeten bij rekenen. En dat allemaal om een land te vernielen. De waanzin is hier zonder enige discussie ver overschreden. En dan spreken onze Europese regeringen over hoognodige saneringen!

Regeringen twijfelen

Wel stopte de Nederlandse regering vorig jaar met de hulp aan de Syrische Burgerbescherming, salafistische versie. Er is immers ook een Syrische Burgerbescherming die internationaal erkend is maar wier werk door o.m. Nederland wordt tegengewerkt.

Volgens de Nederlandse Volkskrant stelde het ministerie van Buitenlandse Zaken in een voor haar en de Witte Helmen vernietigend rapport (13) dat Nederland niet altijd voldoende toezicht heeft uitgeoefend op de hulpprojecten in wat zij noemde het oppositiegebied in Syrië.

Witte Helmen - Tauqir Sharif (Derde van links) posting Facebook
Tauric Shariff, lid van de Witte Helmen en een terrorist met Brits-Pakistaanse nationaliteit. Tot de Britse regering hem wegens zijn terroristische activiteiten zijn Britse nationaliteit afnam. Tot dan kreeg hij subsidies van de Britse regering om mensen te vermoorden. Hier fier poserend op Facebook met zijn door o.m. de Britten geschonken witte helm.

“Het gevaar bestaat…”

Het gevaar bestaat, stelde Den Haag, dat door Nederland betaalde reddingswerkers en politieagenten (Den Haag zorgde officieel ook voor de opleiding van politiemensen die dan onder al Qaida moesten functioneren, nvdr – Van een Hollandermop gesproken.) banden onderhouden met terreurorganisaties zoals het Syrische Al Qaida-filiaal Hayat Tahrir al Sham.

En alhoewel de Witte Helmen beweren neutraal te zijn en hun statuten een hoge ethische gedragscode vooropstellen is dit natuurlijk een grote façade waarachter het klassiek geworden hondsbrutaal jihadistisch geweld schuilt.

Zo is een van de bestuurders van de Nederlandse Stichting Mayday Rescue een zekere Farouq al Habib, tot 2013 leider van de salafistische opstand in de stad Homs en voorzitter van de lokale Revolutionaire Council. (14) De man is nu officieel sinds december 2018 programmadirecteur bij de Nederlandse stichting Mayday Rescue.

Baby’s redden

Naast dit klassiek geworden geweld is er dan vooral het propagandistisch element dat opvalt. Het feit dat al hun helmen in de regel sinds de creatie beschikken over een camera toont dit al. Foto’s met helden die baby’s van onder het puin halen was de opdracht. Dit met als duidelijk doel de bevolking elders te vermurwen. Wie in ‘s hemelsnaam kan nu iets tegen het redden van baby’s hebben? Niemand toch!

De realiteit toont dit bedrog echter perfect. Massa’s door leden van de Witte Helmen zelf geplaatste foto’s en Facebookpagina ’s tonen dit. En geen enkele door de critici van de Witte Helmen aangedragen fotografisch bewijs hiervoor wordt ook betwist. In sommige gevallen wordt dit zelfs openlijk toegegeven. Dit bijvoorbeeld toen bleek dat men aanwezig was bij een executie door Al Qaida en de Witte Helmen seconden na het nekschot het lijk wegdroegen.

Barada

Ook is er het verhaal van de strijd om de Baradavallei in de buurt van Damascus. De Barada is de voornaamste bron van drinkwater voor de 5 miljoen Damascenen en toen het leger ook die buurt wou bevrijden sneden de jihadisten de watertoevoer af en eisten zij het stopzetten van de gevechten. Een actie openlijk gesteund door de Witte Helmen. (15) Een miljoenenstad droogleggen en dat met steun van een zogenaamde civiele reddingorganisatie.

Witte Helmen en ISIS in Yarmoek basiskamp
Een opslagplaats van de Witte Helmen in Yarmoek, een voorstad van Damascus, in het toen nog door ISIS gecontroleerde gebied. Met vooraan een man die zwaait met de vlag van ISIS. En natuurlijk het opgeheven wijsvingertje.

En uiteraard zijn veel van de leden van de Witte Helmen ook lid van al Qaida en aanverwanten en zelfs van ISIS. Op het ene moment lopen ze rond met een witte helm en nadien met een Kalasjnikov. Zelfs de VS en de Britten kunnen er niet altijd meer naast kijken.

Zo is er de Britse Pakistaan Tauric Sharif die in 2017 plots door Londen zijn nationaliteit zag afgenomen (16). Waarna de Witte Helmen zich plots van hem distantieerden. De website 21ste Century Wire heeft, vooral van de hand van Vanessa Beeley, een groot pak aan bewijsmateriaal bij elkaar geschreven over deze organisatie. Zoals het feit dat de Witte Helmen het zelfde kind zelfs op drie verschillende data van onder het puin haalden. (17)

Khan Sheikhoun

Het verhaal van de zogenaamde gifgasaanvallen van Douma en Khan Sheikhoun werden ook mede door hen aangebracht. Verhalen die elke geloofwaardigheid misten maar wel door de VS, Frankrijk en de Britten gebruikt werden om Syrië, al zij het geheel symbolisch, te bombarderen.

Ook bekeken Zweedse geneesheren, specialisten in reddingsoperaties, de enkele van hun optredens en maakten brandhout van de door de Witte Helmen gebruikte methodes. “Hun methode van werken kan zelfs de dood veroorzaken”, was een reactie. (18)

Orgaanhandel

Het best gedocumenteerde en meest volledige over de praktijken van de Witte Helmen is echter het boekje ‘The White Helmets: Terrorist accomplices of disinformation’ in 2018 uitgegeven door The Foundation for the Study of Democracy, een VN-organisatie opgericht na de aanvallen op het World Trade Center in New York. (19)

Witte Helmen - Instituut voor de studie van de Democratie - VN - Boek
Het door de Stichting voor de Studie van de Democratie, een organisatie van de VN, uitgegeven dossier over de Witte Helmen bevat massa’s getuigenissen over hun gruwelijke praktijken. Maar hiervoor is er in onze media geen enkele interesse.

Het bevat naast tientallen foto’s zeer veel getuigenissen van Syriërs over moorden, diefstal, plunder, ontvoeringen, vernielzucht en ook orgaandiefstal door de Witte Helmen. Met gewonde of getraumatiseerde kinderen die voor verzorging worden meegenomen om dan later dood en enkele kilo’s lichter bij de familie terug te keren. Er kwam tot heden voor zover geweten nog geen reactie op dit boekje en het wordt in onze media ook doodgezwegen.

Maar in wezen is dit optreden van de Witte Hemen ook logisch. Ze worden betaald via duistere kanalen, opereren zonder echte controle in een gebied waar de wet in wezen niet bestaat of het is dan die van terreurgroepen zoals Ahrar al Sham en al Qaida. En dit bovendien dan nog in een oorlogszone. Het kan allen maar leiden tot dit soort van zware criminaliteit.

Evacuatie via Israël en Jordanië

En toen het Syrische leger in de zomer van 2018 de door al Qaida en ISIS gecontroleerde streek aan de Jordaanse en Israëlische grens veroverde diende men vanuit de NAVO de daar verblijvende leden van de Witte Helmen en hun familie te evacueren. In totaal volgens de verklaringen ging het om 422 personen. Dit gebeurde volgens de Israëlische en Jordaanse regeringen, de betrokken westerse landen en James Le Mesuriër via Israël en nadien Jordanië. (20)

Wat Raed Saleh, de officiële leider van de Witte Helmen, echter ten stelligste ontkende, want van Israël moest hij niets weten. Althans volgens zijn beweringen. Maar wie gelooft in ‘s hemelsnaam die man? Behalve dan onze massamedia natuurlijk. Die slikken alles, zelfs het meest gore.


Noten

1) Ieper, Vredesprijs is een typevoorbeeld voor de hagiografische verhalen over deze terreurgroep. http://www.vredesprijs-ieper.be/vp/index.php/vredesprijs-2017/the-white-helmets.

2) Linkedin, Dit geeft toegang tot meerdere gegevens van de betrokkenen. https://www.linkedin.com/search/results/people/?facetCurrentCompany=%5B%2215163047%22%5D. Zie ook Zoominfo: https://www.zoominfo.com/p/James-Le-mesurier/1321474360

3)  https://www.maydayrescue.org/sites/default/files/160314_MAYDAY_Vacancy%20Announcement_Chief%20Operating%20Officer_0.pdf

4) http://www.aymanasfari.com/

5) Reuters, 13 maart 2019, Stephen Jewkes, ‘Italy court upholds fine on Petrofac CEO for alleged insider trading on Saipem shares’. https://www.reuters.com/article/us-petrofac-italy-saipem-court-idUSKBN1QU287.  Ook: The Guardian, 7 februari 2019, David Pegg en Rob Evans, ‘British former oil executive pleads guilty to bribery‘. https://www.theguardian.com/uk-news/2019/feb/07/british-former-oil-executive-pleads-guilty-to-bribery

6) The Syria Campaign, Killing The Truth, https://diary.thesyriacampaign.org/killing-the-truth/

7) YouTube. Interview met het duo naar aanleiding van de uitreiking van hun Oscar. https://www.youtube.com/watch?v=Gp5m4NkV1eg.

8) In Humo geeft de regisseur dan een andere versie over het maken van die film. Humo, ‘The White Helmets’: witte ridders in Syrië’, 16 september 2016, https://www.humo.be/tv-tips/369289/the-white-helmets-witte-ridders-in-syrie.

9) YouTube, Uitreiking Oscar met interviews met de makers over de documentaire White Helmets. Je moet zeggen dat ze wel goed komedie kunnen spelen. https://www.youtube.com/watch?v=EJ5uFsEMLGw. Ook Vox, 26 februari 2017, Alissa Wilkinson, ‘The White Helmets cinematographer Khaled Khatib had a visa to attend the Oscars. He never made it’. https://www.vox.com/culture/2017/2/26/14742386/khaled-khateeb-white-helmets-oscars-denied-entry-syria. Ze bewijzen hier wel bedriegers te zijn.

10) Zoominfo, Emma Winberg. https://www.zoominfo.com/p/Emma-Winberg/-1092071841

11) YouTube, speech van Emma Winberg bij het Digital Forensic Lab van Bellingcat/The Atlantic Council. https://www.digitalsherlocks.org/360os2018?lightbox=dataItem-jimcmp4t7

12) Magirus, 27 januari 2016, ‘Brazil defends its title of “International Fire Department of the Year”. https://www.magirusgroup.com/de/en/company/news/detail-news/brazil-defends-its-title-of-international-fire-department-of-the-year/

13) De Volkskrant, 10 september 2018, Ana van Es, ‘Nederland stopt steun aan Syrische oppositie wegens gebrekkig toezicht op hulpprojecten; Britse organisatie ontkent kritiek’. https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/nederland-stopt-steun-aan-syrische-oppositie-wegens-gebrekkig-toezicht-op-hulpprojecten-britse-organisatie-ontkent-kritiek~bda7b84e/?referer=https%3A%2F%2Ft.co%2FZqzsDvXlGF

Ook dit is een zeer vernietigend rapport voor de zogenaamde grote Nederlandse diplomaat, boekenschrijver en Syrië expert Nikolaos van Dam. Hij was immers de man die de voorbije jaren richting gaf aan het Nederlandse beleid ten overstaande van Syrië. Hij kwam al eerder in opspraak toen bleek dat Nederland onder zijn toezicht militair materiaal leverde aan met Al Qaeda gelieerde groepen. De man beweert zo’n grote liefde voor het land te hebben dat hij het mee hielp vernielen. Een krachttoer.

14) Huffpost, 6 november 2014, Carina Kolodny en Emily Kassie, ‘A Syrian Revolutionary Speaks Out: Here’s What The World Should Know’. https://www.huffpost.com/entry/syrian-revolutionary-speaks-out_n_5914182?guccounter=1

15) Moon of Alabama, 3 januari 2017, ‘U.S./UK Paid “White Helmets” Help Blocking Water To 5 Million Thirsty Syrians’.https://www.moonofalabama.org/2017/01/usuk-paid-white-helmets-help-blocking-water-to-5-million-thirsty-syrians.html

16) The Guardian, 4 maart 2019, Rod Austin, ‘Aid worker stranded in Syria after British citizenship revoked’.

17) 21st Century Wire, The White Helmets File. https://21stcenturywire.com/tag/White-Helmets/

18) Activist Post, 9 maart 2017, ‘Medical Doctors Question Veracity Of Footage In White Helmets Documentary; Al-Qaeda Wins Oscar’.  https://www.activistpost.com/2017/03/medical-doctors-question-white-helmets-footage-al-qaeda-oscar.html

19) The Foundation for the Study of Democracy, ‘The White Helmets: Terrorist accomplices and a source of disinformation’ 2018. 250 pagina’s. https://www.un.org/sc/ctc/news/keyword/the-foundation-for-the-study-of-democracy/

20) Ynewsnet, 22 juli 2018, Daniel Salami, ‘Britain, EU praise Israel for evacuating Syrian volunteers’. https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-5314596,00.html

Posted on 1 Comment

“Syrië staat voor een gigantische uitdaging”

De laatste week van april vertrok een internationale groep onder leiding van het Geopolitiek Instituut Vlaanderen Nederland op een fact finding mission naar Syrië. Een van de deelnemers was Sanna Hill, redacteur en buitenlandcorrespondent van het Zweedse tijdschrift Nya Tider. Sacha Vliegen interviewde haar.

Wat zijn je indrukken van de huidige situatie in Syrië?

Ik heb bewondering voor de Syrische spirit om alles weer op te bouwen en niet op te geven. Er zijn gebieden in het noorden waar nog altijd zware gevechten woeden, maar het leeuwendeel van Syrië wordt bevrijd. In het Westen lezen we al jaren over de “kwaadaardige dictator” Bashar al-Assad, hoe hij de mensen onderdrukt en hoe zelfs nog gifgas inzette tegen burgers toen het al duidelijk was dat hij de oorlog had gewonnen. Dat is totaal niet het beeld van Syrië dat ik krijg als ik hier rondreis. Ik heb Syrië in 2018 ook al eens bezocht en deze reis heeft het nog eens bevestigd voor mij. De mensen zijn heel vrij, vrouwen kleden zich zoals ze willen, je kunt geloven in welke religie je wilt en de mensen die je spreekt – in het bijzonder de christenen – spreken met waardering over hun president.

De mensen in Syrië hebben een hoop te verduren gekregen. Niet alleen hadden ze te kampen met de meest beruchte terreurgroep in de wereld, ‘Islamitische Staat’, maar ze ook nog eens de westerse wereld tegen zich, aangezien onze regeringen financiële en morele steun gaven aan de zogenaamde “rebellen”. Daar nog bovenop hadden ze de westerse media tegen zich, verkeren ze al jaren in oorlog met Israël en worden ze geregeld door dat land gebombardeerd.

Ondanks dit alles zijn ze er in geslaagd de oorlog te winnen. De mensen zijn natuurlijk getekend door de verschrikkelijke ervaringen, waarbij velen een geliefde verloren zijn en in constante angst leefden. Maar ondanks dit alles zijn de mensen nog steeds positief ingesteld. Ze hebben gewonnen, ze hebben een machtige vijand verslagen, ze zijn trots en verheugd dat de oorlog eindelijk over is. In mijn ervaring zijn de Syriërs zeer vrijgevig en willen ze graag laten zien dat hun land anders is dan het in de westerse media wordt voorgesteld.

Is er in de afgelopen jaren verbetering gekomen?

Zeker. Nu ik ditmaal mensen sprak, durfden ze te geloven dat de echter oorlog over is, iets waar ze nog maar een jaar geleden niet zo zeker van waren. Nu vrezen de mensen economische oorlog, met meer sancties en restricties die de handel beperken en de economische ontwikkeling hinderen. Syrische arbeiders kunnen zich weinig meer veroorloven dan alleen de basale levensmiddelen. Internationale sancties maken de mensen in Syrië het leven zwaar, en dat is niet ten goede veranderd in de afgelopen jaren. Nu wordt er weer gesproken over het instellen van vluchten van Damascus naar verschillende bestemmingen. Men hoopt het ook weer makkelijker te maken voor toeristen om in de toekomst Syrië te bezoeken.

Wat waren voor jou de meest heugelijke excursies of ontmoetingen tijdens deze reis?

Ik interesseer me sterk voor geopolitiek en bezoek het Midden-Oosten geregeld om verslag te doen van conflicten en de gevolgen daarvan. Daarom had ik gedacht dat ik deze aspecten ditmaal het meest interessant zou vinden – de wederopbouw bijvoorbeeld. Maar het meest heugelijk waren de dagen die we doorbrachten in een klooster op het platteland, in de bergen. Het waren heerlijke, vredige dagen, omringd door vriendelijke christenen – en een gebrek aan internet, dat ik heel ontspannend vond, zo gewend als ik eraan ben om steeds in contact te staan met alles en iedereen thuis.

We bezochten een klooster genaamd Mar Yakub in Qara, een paar uur buiten Damascus. We werden onthaald door de hartelijke Belgische priester, pater Daniël, die ons vertelde over hoe het klooster de oorlog doorstond. Ze waren volstrekt omsingeld door terroristen, toen plotseling een man aan de deur klopte. De mensen in het klooster vreesden het ergste, maar het bleek een strijder van Hezbollah te zijn – ze waren gered.

De christenen hebben het eigenlijk goed in Syrië. Het is geen probleem om hier een christen te zijn – ik bezocht zelfs een grote moskee, terwijl ik kruis droeg dat ik in het klooster gekregen had, dat was goed zichtbaar, maar ik werd verwelkomd.

De natuur van Syrië is absoluut adembenemend, dus ik heb ook erg genoten van de wandelingen in de bergen. Verder hou ik er van om aan te tonen dat de berichtgeving van de mainstream media niet klopt. Syrië is geen wrede dictatuur en ik denk dat het belangrijk is dat dit naar buiten komt in de westerse wereld. Geloof niet alles wat je leest, onderzoek het zelf.

Heb je tekenen van wederopbouw gezien?

Ja, dat zagen we overal. We gingen naar Homs, een stad die door de terroristen bezet was en ernstig vernield. Veel gebouwen, met name appartementen, zijn tot op de dag van vandaag niet herbouwd. Maar een van de lokale moskeeën wilde ons laten zien hoeveel ze in de afgelopen jaren hadden kunnen herstellen. Ook bezochten we een kerk die druk was met restauratiewerkzaamheden. Islamitische Staat heeft wel een aantal waardevolle artefacten vernietigd, maar sommige werden gered en worden nu teruggezet. Syrië staat voor een gigantische uitdaging qua wederopbouw. Hopelijk zal er genoeg vrede in het land zijn, voor lange tijd, om dat mogelijk te maken.

Is de situatie veilig voor vluchtelingen om terug te keren naar Syrië?

De meeste mensen die ik spreek, priesters en politici, zeggen van ja, het is veilig om terug te keren. En het is niet alleen veilig, maar ze willen graag dat mensen terugkomen om te helpen het land weer op te bouwen. De Syrische hoofdstad Damascus is nu weer een levendige stad, waar ’s avonds nog lang barretjes en cafés open zijn. De stad herstelt zich weer.

Als de oorlog definitief ten einde zou komen, is er dan geen schade aangericht in de Syrische samenleving die in nog geen vijftig jaar hersteld kan worden, bijvoorbeeld als het gaat om spanningen tussen mensen of bevolkingsgroepen, vernieling van cultureel erfgoed of de ontwrichte economische situatie?

Een sympathieke vrouw die ik in Damascus ontmoette, vertelde me dat de wederopbouw het makkelijk deel zal zijn. Maar het genezen van de gebroken harten van de mensen zal een grotere uitdaging zijn. Talrijke kinderen zijn hun ouders verloren tijdens de oorlog en zijn nu thuisloos. En veel kinderen zijn opgegroeid tijdens de oorlog en kennen niets anders. Bijna iedereen in Syrië is wel iemand verloren tijdens de oorlog of kent iemand die omgekomen is. De psychologische effecten van de oorlog zullen zeker nog jaren nawerken.

Syrië is ook veel belangrijk erfgoed verloren als het gaat om geschiedenis en architectuur, bijvoorbeeld in Palmyra. Veel oude schilderingen van kerken zijn vernield en deze kunnen nooit vervangen worden. De Islamitische Staat heeft iets van de “ziel’ van het land weggenomen, toen het historisch erfgoed van Syrië vernietigde, en dat was ook hun bedoeling. Ze namen zaken op de korrel waar het Syrische volk trots op was.

Zoals ik eerder al zei, krijgt Syrië nu met een ander soort oorlog te maken, met economische oorlog. Dat was de grootste zorg toen ik daar was. Mensen waren bang dat ze zonder brandstof zouden komen zitten vanwege de sancties. Veel auto’s waren daadwerkelijk gestrand vanwege het gebrek daaraan. De mensen hebben schoon genoeg van oorlog – van welke soort ook. Ze hebben vrede nodig en ik hoop dat ze in de nabije toekomst een wat zorgelozer leven kunnen gaan leiden, maar ik ben er allerminst zeker van.

Wat kunnen we als West-Europese landen leren van Syrië?

Ik zou wensen dat westerse mensen zouden leren dat identiteit, vaderlandsliefde en trots op je eigen land iets goeds is. Ik hoop dat ze kunnen leren wat Syrië behoedde voor totale vernietiging – de waarde van familie, elkaar steunen als het er op aan komt. De nationale en conservatieve oppositie in Europa kan ook veel leren van de Syrische geest van weerstand. Zelfs wanneer de zaken er heel slecht voor staan en de kansen niet gunstig zijn, blijf vechten! Het is mogelijk om te winnen. Als deze oorlog en de afloop ervan iets laten zien, dan wel dat: er is hoop.

Syrisch oorlogsdagboek I en II ~ aanbieding!

_