Posted on

Nepnieuws genaamd Novitsjok

Toen men Boris Johnson, de clown die voor Brits minister van Buitenlandse Zaken speelt, recent vroeg waarom hij zo zeker was dat de Russen Sergey Skripal en zijn dochter Julia met dat gif novitsjok hadden pogen te vermoorden was die heel zeker van zijn stuk.

Hij wist het, beweerde hij, van de wetenschappers van het militair instituut in Porton Down, de instelling die al decennia onderzoek doet rond biologische en chemische wapens. En hij had het hen zelfs persoonlijk gevraagd en zij hadden mij gezegd geen twijfel te hebben dat het de Russen waren geweest, opperde clown Boris.

Porton Down bekent

Gisteren gaf Gary Aitkenhead, het hoofd van Porton Down, een interview met Sky Television over de zaak. Die stelde nu dat men wel zeker was over novitsjok maar niet wist wie de daders waren of waar het vandaan kwam en dat men praktisch zeker ook nooit de herkomst ervan zal kennen.

Het interview gebeurde volgens de Londense krant The Times met instemming en op vraag, lees bevel, van de Britse premier Theresa May die ongetwijfeld vooraf ook de inhoud ervan zal hebben besproken. Van een ontmaskering gesproken.

Mensen zonder enig bewijs beschuldigen van moord heet laster en eerroof. Geen probleem voor GAL, alias Gerard Alsteens die hier al persoonlijk Poetin aanwees als de dader van de gifgasaanval op vader en dochter Skripal. Zou hij die info gekregen hebben van clown Boris? Knack van 28 maart 2018. De man is hier niet aan zijn proefstuk.

 

Om toch nog overeind te blijven beweerde May nu dat ze ook andere informatie had om zich op te baseren zoals dat afkomstig van haar inlichtingendiensten. Maar als Porton Down niets weet dan is dat in wezen ook zo voor MI6 want die werken in die zaken steeds nauw samen met Porton Down. Beiden vallen nu eenmaal onder Defensie.

Bovendien zit Gary Aitkenhead hier gewoon uit zijn nek te kletsen. Novitsjok is geen naam voor een specifiek zenuwgas maar een verzamelnaam voor een serie met sarin verwante giffen die men in Rusland in de jaren ‘70 en ‘80 experimenteel maakte.

Het woord novitsjok betekent letterlijk vertaald nieuwkomers en is een naam die de Russen voor hun experimenten nooit gebruikten. We weten met andere woorden nog steeds niet welk gif werd gebruikt of wat de samenstelling ervan is.

Julia en Sergey Skripal. Volgens de in de VS verblijvende Russische wetenschapper Vil Mirzayanov zou 2 mg zogenaamde novitsjok, de term komt van hem, voldoende zijn om 50 mensen te doden. Julia zou volgens de Britse overheid aan de beterende hand zijn. Vader Sergeys toestand wordt omschreven als stabiel. In de media zijn al de meest zotte verhalen te lezen over hoe ze besmet zouden zijn met dit gifgas. Speculatie troef.

 

De OVCW

De verklaring van Aitkenhead is trouwens niet nieuw. Reeds eerder werd hier al gemeld dat Porton Down in een officieel document stelde niet te weten welk gif men gebruikte en wat de herkomst ervan was. Woensdag kwam in Den Haag de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) op vraag van Rusland bij elkaar om over de zaak te debatteren.

Die OVCW stuurde vorige week een aantal mensen naar het Verenigd Koninkrijk om meer over de affaire te weten te komen. En de strategie rond de zaak moest dus woensdag besproken worden. Dit rapport zou echter pas over een paar weken klaar zijn.

Slecht nieuws voor Londen zou het feit zijn dat deze missie onder leiding staat van een Chinees specialist. En China is geen vriend van de Britse regering. Dat rapport dreigt dus slecht uit te draaien voor May. Was dat de reden voor het interview met Aitkenhead om zo die voor haar negatieve boodschap komende van het OVCW voor te zijn?

Vermoedelijk ook zien de Britten dat ze te ver zijn gegaan en van hun ‘partners’ in de NAVO teveel vroegen en bij hen nu stevig in het krijt staan. Want in dit soort zaken is het dat men minstens een, hier stevige, wederdienst doet. En dan is het de vraag wat May aan haar partners in ruil beloofde te doen. Iets over Brexit?

Het viel trouwens eergisteren op dat de Britten eindelijk ook consulaire bijstand gaan toelaten voor de Russische Julia Skripal. Een verplichting onder internationaal recht waar de Britten arrogant hun laars aan veegden. De Russen vroegen ook om via het OVCW samen te werken. Wat Londen weigerde. Zoals het ook op de vele vragen vanuit Moskou weigeren te antwoorden.

De OVCW in Den Haag. Gaat de OVCW hier wel professioneel werk leveren of zich zoals in Syrië laten gebruiken door propaganda te verspreiden voor oorlogsdoeleinden?

Terwijl de Britten 23 Russische diplomaten en diplomatiek personeel het land uitzetten nam Moskou er geen genoegen mee en zette het naast die 23 nog meer dan 50 anderen uit het land.

Voor Moskou mogen er vanaf nu maar evenveel Britse diplomaten in Rusland zijn als er Russische in het Verenigd Koninkrijk zijn. En zie, de Britten namen geen tegenmaatregelen. Iets wat ze onder de klassieke regel van de wederkerigheid zo hadden kunnen doen. Ze zwegen bij dit bekend raken merkwaardig genoeg zelfs.

Jeremy Corbyn

Eigenaardig is ook dat deze rel bijna onmiddellijk gevolgd werd door een nieuwe erg vieze en massale aanval op Jeremy Corbyn, de leider van de Labour partij en kandidaat premier. Waarbij men stokoude verhalen over vermeend ‘anti-Semitisme’ bovenhaalde.

Zo bracht de BBC recent Jeremy Corbyn in beeld als de man van Moskou. Sidder en beef Britten voor Rode Corbyn. In marketingtermen noemt men zoiets karaktermoord.

 

Wat vragen oproept. Waarom? En waarom juist nu en een die bovendien door de Britse media duidelijk was gecoördineerd? Zelfs de BBC deed mee door hem af te beelden achter een foto van een rood gekleurd Moskou. Corbyn als de agent van Moskou.

Bekend is dat als gevolg van de Brexit de huidige Britse regering en de Conservatieve partij in een staat van burgeroorlog verkeert. Het doet de continue ruzies binnen onze regering Charles Michel gelijken op een picknick in het park. Hoopte May via die herrie rond Skripal en die moddercampagne tegen Corbyn haar populariteit op te krikken?

Het lijkt vergezocht maar in de politiek weet je maar nooit. Een oorlog beginnen of een groot incident uitlokken om bij de bevolking steun te krijgen voor bepaalde andere maatregelen of terug populair te worden lijkt fantasie. Maar het zou niet de eerste keer in de geschiedenis zijn dat zoiets gebeurt. Barry Levinson, de bekende Amerikaanse filmmaker, maakte rond dit thema zelfs de film ‘Wag the dog’.

Posted on

Doping is wijdverbreid, alleen Russen worden aangepakt

Bij de Olympische Spelen of in de topsport in het algemeen gaat het niet zozeer om het erbij zijn als wel om het winnen. En dat vaak tegen elke prijs, niet alleen bij de Russen.

Zo bleek uit een anonieme enquête van de gerenommeerde Tübinger psycholoog Rolf Ulrich in opdracht van het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) dat circa 40 respectievelijk 60 procent van de deelnemers aan het wereldkampioenschap atletiek van 2011 in Daegu alsmede de in het zelfde jaar gehouden Pan-Arabische Spelen in Doha niet toegestane prestatieverhogende substanties geconsumeerd had. Door de dopingcontroles van de internationale atletiekbond IAAF in Daegu konden zeggen en schrijven 0,5 procent van de aangetreden atleten als bedriegers ontmaskerd worden.

Ook breder is doping sinds jaar en dag een alledaags verschijnsel in de topsport – of het nu om Italiaanse snelwandelaars, Poolse gewichtheffers of Chinese turners gaat. Desalniettemin is de aandacht van het wereldpubliek momenteel vrijwel uitsluitend op Russische atleten gevestigd. Verantwoordelijk daarvoor zijn de onthullingen van de Russische klokkenluider Grigori Rodsjenkov en de onderzoeken van drie commissies van de WADA en het Internationaal Olympisch Comité (IOC) onder de leiding van Richard Pound, Richard McLaren en Dennis Oswald.

Deze onderzoeken zouden bewijzen dat er een even geheim als grootschalig dopingprogramma in Rusland bestaat, in het kader waarvan meer dan 1000 sporters behandeld zouden zijn. De winnaars onder hen zouden nu de door hen gewonnen medailles terug moeten geven. Daarbij kwam in veel gevallen levenslange uitsluiting van de Olympische Spelen.

Rusland werd vanwege “systematische doping” collectief van de aanstaande Winterspelen in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang van 9 tot 25 februari uitgesloten. Alleen aantoonbaar zuivere sporters mogen onder bepaalde voorwaarden als “Olympische atleten uit Rusland” – dus niet namens Rusland – deelnemen.

Daarbij is de bewijslast zwakker dan het op het eerste gezicht lijkt. Ten eerste wekt de biografie van de kroongetuige Rodsjenkov twijfel aan zijn geloofwaardigheid. Ten tweede laat de individuele schuld van de sporters nauwelijks juridisch zuiver bewijzen – om selectief de bewijslast om te keren voor atleten van Russische afkomst druist in tegen elementaire rechtsbeginselen als gelijke behandeling en in dubio pro reo. Dat zien niet alleen de advocaten van de sporters in kwestie zo, maar ook de anti-dopingcommissie van de Internationale Bobslee- en Skeletonfederatie (IBSF).

Zelfs het WADA bleef in september 2017 geen andere keuze dan 95 van de 96 als eerste aangespannen procedures vanwege gebrek aan bewijzen af te breken. Ook sommige Olympische sporters die zelf niet onder verdenking staan verwelkomen dat, bijvoorbeeld Ole Bjørndalen. De Noorse biatleet wees er op, hoe verschrikkelijk eenvoudig het is om dopingmonsters tijdens de voorgeschreven tienjarige opslagtermijn te openen en met manipulatieve bedoeling te verontreinigen. Tegen deze achtergrond is het niet verwonderlijk dat menigeen op de gretigheid wijst waarmee de Amerikaanse politiek deze affaire heeft aangeblazen.

Posted on

De echte onderdrukte sekse in het Westen is de man!

Een ingezonden stuk van Jeroen Linderhof

Op 9 Februari 2016, heb ik aangifte gedaan tegen Simone van Saarloos en haar artikel ’Geweld heeft geen ras of religie, maar wel een geslacht’, in Vrij Nederland van 4 januari 2016. In dit artikel discrimineert Simone van Saarloos de sekse man, want ze beweert dat iedere man een potentiële aanrander of verkrachter is.

Discriminatie op grond van sekse is in strijd met artikel 1 van de grondwet. Mevrouw Van Saarloos beweert dat mannen misogyn zijn. Haar artikel is echter misandrisch en ze maakt zich schuldig aan haatzaaierij jegens mannen. Mevrouw Van Saarloos scheert alle mannen over één kam. Slechts een kleine minderheid van de mannen maakt zich schuldig aan verkrachting en/of aanranding . Daarnaast gaat ze ook aan het feit voorbij dat er ook vrouwen zijn die mannen verkrachten of aanranden! Verder roept het artikel op tot een veroordeling van een sekse. Mannen zijn bij voorbaat verdacht en worden veroordeeld zonder dat hier verweer tegenover mogelijk is. In de rechtspraak is iemand onschuldig totdat het tegendeel is bewezen. Door mannen bij voorbaat te veroordelen zaagt Van Saarloos in feite aan onze rechtsstaat.

In haar artikel roept mevrouw van Saarloos de vrouwen op om mannen in hun kruizen te schoppen. Als een mannelijke columnist zou oproepen vrouwen in hun eierstokken te schoppen zou de wereld te klein zijn, maar mevrouw Van Saarloos komt hier mee weg. Nederland lijdt aan een dubbele moraal: vrouwen mogen wel discrimineren en oproepen tot geweld, mannen niet. Daarnaast is het zo dat sommige vrouwen misbruik maken van het ridderlijke gedrag van mannen. Hier zouden wij als mannen tegen op moeten treden. We zouden veel meer de publiciteit moeten zoeken, dan krijgt de maatschappij een realistisch beeld van feiten en worden leugens ontkracht, die vooral door feministische lobby worden verspreid.

Dat Simone van Saarloos boos is over de aanrandingen en verkrachtingen die zich in diverse Duitse steden hebben voorgedaan rond de jaarwisseling kan ik natuurlijk wel begrijpen. Daar dienen de daders van die verkrachtingen echter de schuld van te krijgen en voor veroordeeld te worden. Onschuldige seksegenoten mogen hier niet verantwoordelijk voor worden gesteld. Duitsers van jonger dan 70 zijn ook niet schuldig aan de misdaden van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog!

Dat het überhaupt mogelijk is dat het artikel Simone van Saarloos in een serieus magazine geplaatst kan worden, zonder dat ze wegens haatzaaierij, discriminatie, stemmingmakerij en smaad vervolgd wordt, zegt mijns inziens al genoeg over de dubbele standaard in onze maatschappij.

Het wordt daarom hoog tijd dat er in Nederland een serieuze mannenbeweging opstaat. Deze beweging moet de feministische leugens in de media en politiek bestrijden, die via de feministische lobby worden verspreid. Wij mannen worden al onderdrukt sinds de studentenopstanden van mei 1968, die werden geleid door culturele marxistische oproerkraaiers die zich lieten leiden door feministische retoriek tegen het traditionele gezin. Als er al misstanden waren dan zijn die door de wet van gelijkheid van de seksen in 1974 weggenomen. Maar het cultureel marxisme beheerst tegenwoordig nog steeds het maatschappelijk debat en discrimineert mannen. Regressief links (PvdA, GroenLinks, D66 en hun achterbannen) domineert de media en zorgt ervoor dat misstanden in de doofpot blijven, omdat ze niet politiek-correct zijn. De film- en reclamesector wordt beheerst door de feministische lobby. Geweld tegen mannen wordt verheerlijkt en geweld tegen vrouwen afgekeurd.

[contextly_sidebar id=”YVYyCI9iSsujnpXTAEjuu7GNYPvT9Mjg”]Ook in het familierecht worden mannen gediscrimineerd. In sommige gevallen mag een kind zijn vader niet meer zien, zonder dat daar een goede reden voor is. Dat de vader zijn kind niet meer mag zien komt omdat de moeder hem haat. Ze wordt door rancune gedreven. Hier kraait geen haan naar, want het zijn maar mannen. Gelukkig zijn er mannen die wel voor zichzelf opkomen en platforms oprichten, zoals bijvoorbeeld ‘Dwaze Vaders‘. Een ander voorbeeld is de abortuswet uit 1984. Een vrouw mag abortus plegen zonder overleg met haar partner. Mannen worden hier dus flink tekort gedaan: het is immers ook zijn kind! Vrouwen mogen in de huidige wetgeving dus een moord plegen op een ongeboren kind, maar als de man zorgt dat ze haar kind verliest doordat er een miskraam wordt opgewekt, wordt hij veroordeeld voor moord. Dat is ziek. Conform artikel 16 van de Rechten van de Mens heeft iedereen recht op het stichten van een gezin, dus ook de man.

Om de dubbele standaard in de maatschappij, discriminatie, misandrie en geweld jegens mannen tegen te gaan, roep ik mannen op een serieuze mannenbeweging op te zetten, het maatschappelijk debat aan te gaan en allemaal aangifte gaan doen tegen Simone van Saarloos vanwege haar leugenachtige en haat zaaiende artikel in Vrij Nederland. Genoeg is genoeg: we moeten het niet langer pikken. Wij mannen zijn geen misdadigers, wij zijn niet onderdanig maar gelijk(waardig) aan de vrouw en mogen ook voor onze rechten opkomen. In Nederland, net als in de rest van het Westen, wordt de man helaas gediscrimineerd. Dit is de schuld van de feministische lobby, die een gevolg is van de cultureel-marxistische revolutie van 1968.