Posted on

MH17 – Media verzwijgen cruciale nieuwsfeiten

Waarom verzwijgen de landelijke media cruciale nieuwsfeiten als het om de MH17 gaat? Waarom wegkijken wanneer feiten de officiële versie naar de prullenbak verwijzen? Waarom worden nabestaanden opgescheept met ongeloofwaardig officieel prutswerk, zonder dat de reguliere media dit corrigeert?

Stefan Beck is onderzoeksjournalist gespecialiseerd in Oost-Europa en onderzocht voor Novini de crash van de MH17 vanaf het eerste begin. Een jaar geleden ontdekte hij een cockpitluik en een stabilisator van het MH17- vliegtuigwrak bij een boerenschuur in de Oekraïne. Ook constateerde hij dat Oekraïne bij herhaling leugens vertelde over primaire radargegevens; deze waren, anders dan Oekraïne steeds beweerde, wel degelijk in ruime mate beschikbaar. Zowel de onderdelen als de cruciale informatie kregen op geen enkele wijze de interesse van de onderzoekcommissie. Wat is er toch mis met het onderzoek naar de MH17-ramp? Waarom worden feiten die ingaan tegen de conclusies van de commissie genegeerd?

Café Weltschmerz

Novini-medewerker Eric van de Beek sprak met Stefan Beck voor Café Weltschmerz naar aanleiding van zijn serie artikelen over MH17. Dat gesprek is hieronder te bekijken.

Posted on

Eric van de Beek bij Café Weltschmerz over The Hague Invasion Act

Eric van de Beek was onlangs bij Café Weltschmerz te gast om met Stan van Houcke te spreken over The Hague Invasion Act. In februari maakte Van de Beek voor Novini een reconstructie van de totstandkoming van deze wet die een Amerikaanse invasie van Nederland mogelijk maakt wanneer een Amerikaan bij het Internationaal Strafhof in Den Haag aangeklaagd wordt voor oorlogsmisdaden en de reactie van de Nederlandse politiek hierop in de loop der jaren. Nu openbaar aanklager Fatou Bensouda vooronderzoek gestart is, dreigde de Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur John Bolton nogmaals met dit vooruitzicht. Een zeer actuele kwestie dus.

Nepnieuwsexplosie ~ Tabe Bergman & Eric van de Beek (red.)

Posted on

Eric van de Beek bij Café Weltschmerz over Nepnieuwsexplosie

Onze medewerker Eric van de Beek was onlangs opnieuw te gast bij Café Weltschmerz, waar hij door Teun Gautier geïnterviewd werd naar aanleiding van het recent verschenen boek Nepnieuwsexplosie, waarover Van de Beek samen met communicatiewetenschapper Tabe Bergman de redactie voerde.

Nepnieuwsexplosie is een bundel artikelen over desinformatie in de Nederlandse media. In dit boek buigt een groep kritische journalisten en academici zich over de prangende vraag wat nepnieuws is en waar het vandaan komt. Aan de hand van onder meer de oorlog in Syrië, de ramp met vlucht MH17 en de doodgezwegen Amerikaanse invloed op de Nederlandse pers, tonen de auteurs dat het zogenaamde kwaliteitsnieuws keer op keer een vervormd beeld van de werkelijkheid geeft. Journalisten dienen, vaak zonder dat zij er zelf erg in hebben, de belangen van de politieke en economische elites – niet die van de gewone burger.

De bundel bevat bijdragen van onder andere Willy Van Damme, Stan van Houcke, Arnold Karskens en Cees Hamelink. Het boek is verschenen bij Uitgeverij De Blauwe Tijger:

Nepnieuwsexplosie ~ Tabe Bergman & Eric van de Beek (red.)

 

Posted on

Propagandaoorlog rond Syrië

Een mix van onkunde, zware manipulaties en zelfs leugens, zo kan men de inhoud van de traditionele massamedia omschrijven wanneer ze de explosieve toestand rond Syrië op dit ogenblik bespreken. Qua totale onkunde scoorde zeker De Morgen de hoogste toppen, goed voor een Nobelprijs voor de nepjournalistiek.

De Morgen

Zo verscheen woensdag 11 april in De Morgen: ‘Syrische crisis houdt Trump in Washington’ van Remy Amkreutz en Pieter Gordts. Daarin schreef dat komische duo: “Verschillende ngo’s maakten zaterdagavond melding van een mogelijke gifgasaanval in Douma, de laatste stad in het Syrische Oost-Ghouta die nog in handen van de rebellen is.”

Nou, het Leger van de Islam (Jaysh al Islam) tekende de overgave van de stad zondagvoormiddag – luttele uren na die vermeende gifgasaanval – en reeds op maandag betraden leden van de Russische militaire politie die stad. Deze overgave werd al zondagmiddag in Syrië wereldkundig gemaakt en stond rond 16.00 uur die namiddag onder meer bij het persagentschap Reuters te lezen.

En op maandag begon de verhuizing van de ongeveer 15.000 leden en aanhangers van die salafistische terreurgroep. Waarna maandagmiddag de eerste leden van de Russische militaire politie en de Syrische Rode Halve Maan het gebied betraden op zoek o.m. naar de vermeende 150 doden en meer dan 1000 gewonden van die aanval ongeveer een dag voordien.

Waar zijn de duizend en meer gewonden en 150 doden van die vermeende gifgasaanval in de stad Douma? Die blijken zo te zien verdwenen. Het verhaal was afkomstig van de Witte Helmen, een door mensen van de Britse geheime dienst MI6 opgerichte en door het Westen waaronder ook Nederland gefinancierde jihadistenorganisatie. Deze lokte ons richting een derde wereldoorlog en kreeg van de stad Ieper vorig jaar nota bene een vredesprijs. Een wel heel grote schande.

 

Maar Remy Amkreutz en Pieter Gordts zijn duidelijk topjournalisten en zagen Douma opnieuw al in handen van het Leger van de Islam. Geen verbazing natuurlijk dat die krant, zoals ook De Standaard natuurlijk en praktisch alle andere Westerse massamedia, geen melding maakten van het verhaal van Rusland, de Syrische Rode Halve Maan en ook de in Damascus werkende VN-organisaties dat er tot op heden geen spoor gevonden is van dit massale aantal slachtoffers.

De OVCW

The Financial Times deed donderdag 12 april eveneens flink mee aan die propagandaoorlog. Zo schreef de vermeende Londense kwaliteitskrant: “Experts say gas attack proof will take weeks” (Specialisten zeggen dat het weken duurt voor er bewijzen zijn over die gasaanval) van David Bond en Rebecca Collard.

Zo schreven ze:

“But it was not clear if the mission (van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens, nvdr.) had been granted access to the site of the alleged attack.” (“Maar het was niet duidelijk of die missie (van de OVCW, nvdr.) toegang heeft gekregen tot die plek waar die vermeende aanval plaats had”)

Dat het Syrië en Rusland zelf zijn die aandrongen op een bezoek en onderzoek door de OVCW vermelden ze niet. Ze weten dat ongetwijfeld nochtans heel goed. Zoals Rusland en de Syrische regering reeds herhaaldelijk stelden de OVCW alle bijstand te zullen verlenen die nodig is.

Rusland en Syrië vroegen de OVCW om in Syrië onderzoek te doen naar die aanval met chemische wapens, de VS en de rest van het Westen hadden geen interesse. Wat er op wijst dat deze wisten dat het verhaal over die gifgasaanval allemaal nep was. De OVCW kan nu het bewijs leveren toch professioneel te werken en geen politiek instrument van de VS te zijn.

 

Wat de krant ook niet vermelde is dat de VS en haar oorlogspartners in de VN-Veiligheidsraad hun veto stelden tegen een onderzoek door die OVCW. Gelukkig heeft de OVCW geen toestemming van de VN nodig om hier in actie te treden. En uiteraard zweeg de krant eveneens geheel over het verhaal dat er van dat massaal aantal slachtoffers tot vandaag niets is gevonden.

Excuses gezocht

Men is zich trouwens duidelijk al aan het voorbereiden op het feit dat er in Douma geen sporen zijn van die zogenaamde grootschalige gifgasaanval. Zo schrijven Bond en Collard in datzelfde artikel in The Financial Times:

“Journalists have struggled to contact people in Douma and some Syrian activists have accused the government of cutting communication lines. When phones and internet did work again it was difficult to reach anyone in the area who said they saw the attack.

Doctors and rescue workers, who usually speak after such attacks in Syria, were unavailable. Ahmad Tarakji, president of (the) Syrian American Medical Society (de enige organisatie die het verhaal van die gifgasaanval binnen de minuut bijna bevestigden, nvdr.), a charity that supports doctors in Syria, said that might be because people knew government forces would soon enter Douma, the last rebel holdout near the capital.”

“Journalisten hebben het moeilijk om mensen in Douma te contacteren en sommige Syrische activisten beschuldigden er de regering van het verbreken van de communicatieverbindingen. Toen telefoon en internet weer werkten was het moeilijk om iemand in dat gebied te vinden die verklaarde dat zij die aanval hadden gezien.

Dokters en hulpverleners die in Syrië na zo’n aanval gewoonlijk met de pers spreken waren niet beschikbaar. Ahmad Tarakji, voorzitter van (de) Syrisch-Amerikaanse Medische Vereniging, een liefdadigheidsinstelling die dokters in Syrië steunt, stelde dat dit zou kunnen zijn omdat mensen weten dat regeringstroepen binnenkort Douma, de laatste plek waar de rebellen standhouden, kunnen betreden.”

Men is de excuses dus al aan het voorbereiden. Rusland en Syrië vernielden alle sporen en niemand durft nog te getuigen. Waarbij men ongetwijfeld zal stellen dat veel van de getuigen gevlucht zijn of gedood om hen zo het zwijgen op te leggen. Alsof die meer dan duizend gewonden en doden plots verdwenen zijn. En alsof er ook niet zoiets bestaat als grond- en omgevingsstalen.

De oorlogsstokers

Het is dus duidelijk dat de VS en haar vazalstaten in opdracht van Israël geen interesse hebben in de feiten maar gewoon Syrië willen aanvallen. Dat ze daarmee een derde wereldoorlog riskeren is voor sommigen onder hen zelfs van geen tel.

Ook niet voor kranten als De Morgen, De Standaard, NRC, en The Financial Times. Leve de oorlog opperen de pennenlikkers van deze wereld die schaamteloos de propaganda van het Leger van de Islam overnemen. Vorig jaar was er in De Balie in Amsterdam een debat over de kwestie of de media ons naar de oorlog leiden. Het antwoord van het panel was ja. En wat we nu meemaken bewijst dat voor de volle 100%.

Het is vandaag feest in Douma, Oost-Ghouta en Damascus. De oorlogsdreiging is voorbij en het gebied werd bevrijd van die roversbendes en specialisten koppensnellen. Eindelijk is na de Russische militaire politie nu ook het leger de stad binnengetrokken.

Ondertussen loopt de spanning op maar zie je wel hier en daar enkele sprankjes hoop waar mensen pogen af te remmen. De voornaamste is hier die van generaal James Mattis, de Amerikaanse minister van Defensie. Een op dit vlak vaste waarde. Die opperde gisteren dat men nog steeds zoekt naar wat er precies gebeurde. En dan was er, verbazingwekkend, Theresa May, de Britse premier die woensdagochtend stelde dat ze meer bewijs wil zien voor men kan optreden.

Maar geen zorg, tegen de namiddag wist ze al beter en klonk ze plots anders. De druk op bepaalde dwarsliggers om toch oorlog te voeren is dan ook enorm. Men heeft na de val van Oost-Ghouta de oorlog om Syrië definitief verloren en dus zint men op bloedige weerwraak. Wie tegenspartelt duwt men in de hoek en dreigt men af. En men heeft steeds middelen om dat te doen. Wie een hond wil slaan vindt nu eenmaal altijd wel een stok.

Vermoedelijk zal het Amerikaanse antwoord als het komt echter bestaan uit aanvallen met een serie raketten. Met vliegtuigen het Syrische luchtruim betreden is immers riskant. Bij een vorige Israëlische aanval haalde Syrië een F16 neer en beschadigde men een tweede.

De aanval op maandag van Israël op Syrië gebeurde wel met vliegtuigen, naar verluidt de F15. Maar ditmaal bleven de Israëlische vliegtuigen daarom netjes boven Libanon – een land dat van het Westen geen echt afweergeschut of degelijke luchtmacht mag hebben – vanwaar men dan maar kruisraketten afvuurde waarvan trouwens het merendeel werd onderschept.

Amerikaans worstelen

Ook voert men in het geheim ongetwijfeld met Rusland gesprekken over wat wel kan en niet kan zonder dat de Russen de voor de Syrische kust opererende Amerikaanse schepen tot zinken brengen en de derde wereldoorlog start. Dit werd donderdag trouwens plots ook openbaar gemaakt.

Eventueel praat men stiekem zelfs met de Syrische regering. Niets mag een goede waarnemer verbazen. Zeker is dat velen bij de elite in de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk wel bang zijn om de zaak geheel uit de hand te laten lopen.

Mohamad Alloesh, topman van het verslagen Leger van de Islam, hem rest alleen nog Saoedisch ballingschap bij zijn oom de salafistische predikant. In de provincie Idlib is na Turkije nu ook al Qaeda met de jacht begonnen op naar daar gevluchte leden van het Leger van de Islam. Veel zullen we over de familie Alloesh en hun huurlingenleger na deze week niet meer horen. Zou men hem niet beter voor een Syrische rechtbank sleuren en levenslang hard labeur bezorgen. En wat met de Witte Helmen?

 

Zo stelde Emmanuel Macron, de Franse president, gisteren dat men zich voor de aanval(len) zou beperken tot de Syrische opslagplaatsen voor chemische wapens. Maar die zijn er voor zover bekend niet eens. Niemand heeft ze ook al aangeduid, laat staan dat er bewijs voor is. Het wordt heel vermoedelijk dus een show met veel gebrul en spierballengerol.

Zoiets als het Amerikaans worstelen dus. Voldoende om te imponeren en de buitenwereld een zoveelste illusie voor te schotelen. Maar onze media zullen er wel voor zorgen dat dit spelletje komisch worstelen geloofwaardig overkomt. Daarvoor dienen ze. En Trump… die zal ogenschijnlijk zeer tevreden zijn.

De kans is echter ook heel groot dat het Amerikaans-Franse gebrul op niets zal uitdraaien. Zeker nadat de woordvoerder van Trump in de VS stelde dat die Amerikaanse aanval snel kan gebeuren maar ook niet zo heel snel en dat men niets had gezegd over een timing. Blijkbaar hebben de harde Russische woorden en het totale gebrek aan bewijsmateriaal Parijs en Washington op andere gedachten gebracht.

Zo stelde Alexander Zasypkin, de Russische ambassadeur voor Libanon, eergisteren dat elke op Syrië afgeschoten raket neergehaald zal worden en hun lanceerplatformen tot doelwit zullen worden. Met andere woorden men zal de schepen, duikboten en de Amerikaanse basissen vanwaar die raketten of vliegtuigen vertrokken aanvallen. Duidelijke taal!

Opkuisen

Aan de militaire situatie op de grond zal het echter bijna zeker niets veranderen. De salafistische terreurgroepen zijn verslagen en velen zouden al naar elders zijn vertrokken. Zo maakte de Iraanse pers melding van het feit dat sinds een paar maanden duizenden jihadisten vanuit Syrië toestroomden in Afghanistan, hun buurland.

Er zijn nu nog enkele kleinere plaatsen in Syrië over waar die salafisten verzet bieden maar die worden zo opgekuist. Blijkbaar is het Syrische leger nu klaar om het gebied rond het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek aan te vallen.

Deze relatief grote wijk bij de hoofdstad maar ten zuiden ervan werd bezet door ISIS en enkele met al Qaeda samenwerkende terreurgroepen. Welke dan onderling vochten. Die rebellengroepen gaven zich al over en alleen ISIS blijft er nog achter. Het leger is zich nu aan het opmaken om ook dit tot overgave te dwingen. Wat blijkens bepaalde Syrische media elk ogenblik kan starten. Een strijd van vermoedelijk een paar dagen of een week.

En daarnaast is er het grote maar op drie stadjes na bijna onbewoonde berggebied genaamd Oost-Qalamoen in het oosten van de provincie Damascus. Hier zou er volgens Syrische bronnen zelfs een akkoord voor een overgave zijn. En dan resten er nog de gebieden aan de Jordaanse en Turkse grens en een stuk in het noorden van de provincie Homs rond de stad Rastan.

En als laatste is er verder een overblijvend stuk van ISIS die schuilen in een woestijnachtig gebied aan de westelijke kant van de Eufraat. Het grootste probleem blijft echter het oosten waar de VS zich met de Britten en de Fransen nestelden. Maar ook dit lijkt in wezen overkomelijk.

De aankondiging vorige week van Donald Trump dat de VS zich uit Syrië gaan terugtrekken moet een sein zijn voor de PKK/YPG om met Damascus en Rusland te gaan onderhandelen. Veel zal er echter voor hen niet te rapen zijn. Turken, want dat zijn de YPG/PKK in essentie, die stukken van Syrië willen bezetten is voor de overgrote meerderheid van de Syriërs totaal onaanvaardbaar. Het is een no pasaran.

Neen, wat de VS blijkbaar eventueel willen doen is het afschieten van een groot pak raketten, goed voor nog wat vernieling en doden. Maar als dat Amerikaanse raketten zijn dan telt dat niet, daar spreekt of schrijft men niet over. Israël, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de VS verloren de oorlog en kunnen hoe wraakzuchtig ze ook duidelijk zijn dat alleen maar aanvaarden. Of wil men toch een derde wereldoorlog?

Woensdag was er ook een uitzending van Café Weltschmerz, een Amsterdams initiatief waar ik en professor emeritus Dr. Kees van der Pijl van de Britse universiteit van Sussex een uur lang over de zaak praten met als interviewer Stan van Houcke. Stan van Houcke was voor zijn pensionering radiomaker voor de Nederlandse omroep VPRO. Ooit een boeiende zender. 

Posted on

NRC op Russenjacht

Het is weer zover. NRC heeft een nieuw doelwit gevonden voor haar artikelenserie ‘Russische beïnvloeding’. Dit keer moet De Andere Krant het ontgelden, en ook Novini wordt opnieuw op de korrel genomen.

Er is al veel gezegd en geschreven over de karaktermoord van NRC op CDA-kamerlid Pieter Omtzigt. Die laatste zou Russische propaganda hebben verspreid door een nepgetuige twijfel te laten zaaien over de toedracht van de vliegramp voor een zaal met nabestaanden. De politicus zag zich hierdoor genoodzaakt zijn MH17-woordvoerderschap af te staan. Al snel bleek dat de auteurs van het NRC-artikel, Wilmer Heck en Andreas Kouwenhoven, zeer onzorgvuldig hadden gehandeld. Heel Nederland viel over hen heen. Zelfs de eigen NRC Ombudsman maakte gehakt van het artikel. Maar voor de hoofdredactie ging daar kennelijk geen signaal van uit. Beide redacteuren kliederen tot op de dag van vandaag vrolijk de krant vol. Drie ontslagen in één jaar wegens bewezen wanprestaties zou waarschijnlijk ook een te groot gezichtsverlies zijn geweest voor hoofdredacteur Peter Vandermeersch. In 2017 moest hij al China-correspondent Oscar Garschagen de laan uitsturen. Deze had van 2015 tot 2017 zonder bronvermelding geput uit stukken van andere journalisten, personen sprekend opgevoerd die hem nooit te woord hadden gestaan, citaten van de ene persoon in de mond gelegd van een ander, alsook citaten van diverse personen toegeschreven aan een niet bestaande bron.

Niettemin blijkt het NRC niks te hebben geleerd. De krant blijft krampachtig vasthouden aan de complottheorie van minister Kajsa Ollongren dat achter elke boom een Rus schuil kan gaan, die nepnieuws of andere middelen inzet ‘voor beïnvloeding van besluitvormingsprocessen, beeldvorming en de publieke opinie’. En dus houdt de krant niet op jacht te maken op alles en iedereen in Nederland die zich verzet tegen de mainstream-visie op Rusland als vijand. Een genuanceerd standpunt over het land, haar regering en bevolking kan voor NRC alleen verklaard worden vanuit de paranoïde gedachte dat het Kremlin er in geslaagd is Nederlanders te hersenspoelen of ze te betalen voor de verspreiding van propaganda. Zo maakte ik mee dat NRC-correspondent Steven Derix mij op Twitter vroeg wie het hotel had betaald waar ik vorig jaar verbleef toen ik Moskou bezocht. Zo’n argwanende vraag zul je van het NRC nooit krijgen als je als journalist Washington bezoekt, of welke andere stad ter wereld ook. Op eigen kosten naar Rusland reizen met de bedoeling daar de nuance te zoeken, is iets onbestaanbaars in de visie van Derix en de zijnen.

Het was dus te verwachten dat NRC als een bok op de haverkist sprong toen duidelijk werd dat er in Nederland een krant was verschenen die een tegenwicht wilde bieden aan de russofobie in de Haagse politiek en media. Wilmer Heck wilde er meteen het fijne van weten, en dan met name over de financiering van de krant. Ik was niet bereid hem hierover te woord te staan. Sander Compagner, initiatiefnemer van De Andere Krant, wel. Dit resulteerde in een artikel precies zoals ik had verwacht: tendentieus en feitelijk onjuist. Titel van het artikel: ‘Een eigen krant voor pro-Russisch Nederland’ Leest u even mee? Hieronder enkele citaten uit het artikel van Heck, en mijn commentaar daarop.

De Andere krant is een pro-Russische krant.’

Is niet waar. De Andere Krant nuanceert slechts het Russische vijandbeeld van NRC en andere anti-Russische media. Bovendien is het initiatief voor De Andere Krant niet ontstaan om over Rusland te berichten, maar om een ander geluid in de media te laten horen over uiteenlopende onderwerpen.

‘Nederlandse politici steunen Islamitische Staat.’

Staat nergens in de krant.

‘Theorieën, deels Russisch, die doorgaans alleen op blogs en onbekende websites zijn te lezen.’

Welke (deels Russische) theorieën? Welke blogs? Welke onbekende websites? De onderliggende boodschap van Heck aan de lezer: De Andere Krant biedt geen feiten maar theorieën, die bovendien (deels) uit Rusland komen en dus propaganda zijn, en die de redactie van De Andere Krant ontleend heeft aan websites en blogs die beter niet bij naam genoemd kunnen worden omdat het te krankzinnig voor woorden is wat daar beweerd wordt. Uiteraard staan in het artikel van Heck geen linkjes naar de website van De Andere Krant, en ook niet naar Novini, dat wel door Heck genoemd wordt. Het moet de NRC-lezer niet te gemakkelijk gemaakt worden naar die websites te surfen. Ook wordt er niet naar concrete stukken verwezen waarin van Russische theorieën sprake zou zijn, zodat het bij vage beschuldigingen blijft.

‘Sander Compagner claimt de initiatiefnemer te zijn’.

Hij ‘claimt’, schrijft Heck, en dus heeft Heck kennelijk reden om daar aan te twijfelen. Welke reden? Die noemt hij niet, want dan zou hij met bewijzen moeten komen. Onderliggende boodschap: Het initiatief zou wel eens uit Moskou kunnen komen.

‘In 2015 organiseerde [Sander Compagners] stichting [Knowledge Matters] een studiedag naar ‘chemtrails’”

Onderliggende boodschap: Pas op! We hebben hier te maken met een complotgekkie. De Andere Krant is dus niet serieus te nemen.

‘De verspreiders [van De Andere Krant] zijn deels pro-Russische activisten die al langer actief zijn in Nederland.’

Onderliggende boodschap: Zie je wel! Het is een pro-Russische krant. Het is niet voor niets dat deze verspreid wordt door pro-Russische activisten.

Van de Beek stelt op Twitter dat de krant consequent de NAVO steunt en journalisten ontslaat die „de Atlantische lijn” niet volgen.

Klopt. Sinds 1970 heeft NRC in haar beginselverklaring staan dat ze het ‘Atlantisch Bondgenootschap’ steunt, en dus de NAVO. Geen woord in ‘Onze Beginselen’ over de Europese Unie, de Verenigde Naties, het Internationaal Strafhof of andere internationale organisaties of samenwerkingsverbanden; alleen aan het Atlantisch Bondgenootschap wordt trouw gezworen. Wat dit in de praktijk betekent, ondervond toenmalig NRC-correspondent Jan van der Putten. Die werd door hoofdredacteur André Spoor aan de kant gezet omdat hij kritisch schreef over de militaire dictatuur van Augusto Pinochet in Chili, zo onthulde Van der Putten in 2015 in het Amsterdamse debatcentrum De Balie. Zijn kritische manier van schrijven over Pinochet was niet volgens ‘de Atlantische lijn’, gaf Spoor Van der Putten te verstaan.

‘In 2011 kwam Van de Beek voor het eerst in de publiciteit als initiatiefnemer van een burgerinitiatief in Hoorn om het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen te laten verwijderen.’

Zo word je dus geframed als goedmens-gekkie. Ik heb meermaals gezegd dat ik geen enkele moeite heb met het standbeeld van Michiel de Ruyter in Vlissingen of andere herinneringen aan het koloniale verleden in de openbare ruimte. Het Coen-standbeeld is voor mij een uitzondering. Het is ook feitelijk onjuist dat het burgerinitiatief bedoeld was om het standbeeld van Coen weg te krijgen. Het burgerinitiatief stelde de gemeente voor de keuze: 1) niks doen; 2) standbeeld naar het museum verplaatsen; of 3) aangepaste sokkeltekst. De gemeente koos voor het laatste.

De feitelijke onjuistheid over de opzet van het burgerinitiatief stond in 2011 ook al in NRC. Dit had voorkomen kunnen komen als de interviewster mij het artikel voor publicatie had laten lezen. Dat had ze mij wel beloofd te doen. Ook mijn visie op De Ruyter werd weggelaten. Ik heb haar toen gezegd dat ik geen interviews meer zou geven aan NRC.

‘Afgelopen vrijdag presenteerde Van de Beek in Nieuwspoort in Den Haag het boek Nepnieuwsexplosie, dat de reguliere media ervan beschuldigt te grossieren in hoaxes en propaganda.’

Is niet waar. Elk van de tien auteurs heeft een andere visie op de media. De bewering dat de media grossieren in propaganda en hoaxes wordt vooral uitgedragen door Willy Van Damme, wiens hoofdstuk over de Nederlandse Syriëverslaggeving is getiteld ‘De Media hebben bewezen de woordvoerders te zijn van Al Qaida’. Zijn verwijt treft van alle Nederlandse kranten vooral NRC.

‘Waar Van de Beek als eindredacteur van de krant andere media een pro-Amerikaanse blik verwijt, worden er in De Andere Krant geen kritische vragen gesteld bij de Russische versie van geopolitieke ontwikkelingen.’

Klopt weliswaar, maar in het hoofdredactioneel van De Andere Krant wordt uitgelegd waarom: ‘Wij willen zeker niet beweren dat er niets is aan te merken op Rusland. De reden dat in deze krant de kritiek op het land en diens leider nagenoeg ontbreekt, is nu juist omdat de mainstream media daar al ruimschoots in voorzien.’
Maar dat heeft Heck gemakshalve maar even buiten beschouwing gelaten.

‘Zo schrijft oud-NRC-journalist Karel van Wolferen over het referendum op de Krim, waarna het Oekraïense schiereiland in 2014 bij Rusland werd gevoegd, zonder één keer te benoemen dat Russische soldaten eerst de militaire controle over het gebied overnamen.’

Het is de pot die de ketel verwijt dat hij zwart ziet. Heck vertelt er niet bij dat er altijd al Russische militairen op de Krim aanwezig zijn geweest (op de marinebasis Sebastopol) en dat de militaire inname van de Krim een gevolg was van de Amerikaanse staatsgreep in Kiev.

‘Over de MH17-ramp wordt in de krant in een gesprek met twee amateuronderzoekers door één van de twee wel met de beschuldigende vinger naar Rusland gewezen.

‘Amateuronderzoekers’ klinkt lekker denigrerend. Dit terwijl bloggers Max van der Werff en Marcel van den Berg samen meer kennis hebben van MH17 dan alle journalisten in binnen- en buitenland bij elkaar.

Bovendien illustreert dit voorbeeld nog eens dat het frame van Heck dat De Andere Krant een pro-Russische krant zou zijn niet klopt.

‘Volgens Compagner bedragen de kosten voor het drukken van De Andere Krant  6.500 euro. Via crowdfunding wordt geprobeerd daarin te voorzien.’

Onjuist. De totale kosten zijn 6500 euro. De drukkosten zijn 3500 euro.

‘Een anonieme zakenman zou garant staan, mocht er niet voldoende geld worden opgehaald. NRC ontvangt via Compagner twee teksten van de vermeende geldschieter die schrijft eventueel later in de openbaarheid te willen treden.’

Let u vooral op de zinsnede: ‘zou garant staan’ en het bijvoeglijk naamwoord ‘vermeende’. Zo wordt de suggestie gewekt dat er misschien helemaal geen zakenman is die garant staat. Want wie weet is het wel het Kremlin dat het zaakje financiert.
Compagner heeft in een e-mail aan Heck benadrukt dat het om een Nederlandse zakenman gaat die geen belangen heeft in Rusland, maar dat mag de NRC-lezer kennelijk niet weten.


Een interview met Sander Compagner en Eric van de Beek is te zien op het YouTube-kanaal van Café Weltschmerz: De Andere Krant toont ‘de andere kant’

Posted on

Interview Café Weltschmerz over Rohingya-crisis in geopolitieke context

Eindredacteur van Novini.nl Jonathan van Tongeren sprak een maand geleden met Coen de Jong in de studio van Café Weltschmerz, naar aanleiding van zijn artikelen over Aung San Suu Kyi en de Rohingya-minderheid in Birma.

De titel die de collega’s van Café Weltschmerz boven het interview gezet hebben, zet op het verkeerde been. Van Tongeren stelt althans niet dat China de VS zou provoceren, wel plaatst hij de crisis rond de Rohingya in het bredere kader van de Aziatische geopolitiek en de mondiale concurrentiestrijd tussen de Verenigde Staten en China.

Update: Café Weltschmerz is zo goed geweest om de titel van het filmpje aan te passen, zodat het de lading beter dekt. Waarvoor dank.