Posted on

Na de overwinningen van radicaal-rechts, de overwinning van het morele gelijk*

De verkiezingen zijn zowel in Nederland (voor Provinciale Staten en Eerste Kamer), als in Vlaanderen en Wallonië weer achter de rug. De meerderheid heeft weer eventjes kunnen ‘meedoen’ met de besluitvorming en heeft zijn ongenoegen of steun kunnen uitspreken aan het beleid. In België en Nederland zijn er op z’n minst 3 democratieën die los van elkaar heel uiteenlopende tendensen weergeven, toch vallen er een aantal parallellen te trekken.

Vooral toch tussen Vlaanderen en Nederland. Hoewel ook in Wallonië een anti-stem werd gegeven, uitte dit zich vooral in een stem voor radicaal-links. In Vlaanderen en Nederland daarentegen naar rechts, richting Vlaams Belang en Forum voor Democratie. De voorspelde overwinningen van Groen waren niet zo groot als verwacht. Dit ondanks de gestuurde klimaatprotesten om de agenda van de verkiezingen te sturen. Het was zelfs niet genoeg om het verlies van de linkse en traditionele partijen te compenseren. Migratie en het sociaal-economische speelden een grotere rol dan het klimaat. En de kiezer zocht naar fundamentele en klare antwoorden, in plaats van het compromisbeleid van de zittende regeringen.

‘Luisteren naar het signaal van de kiezer’

De verkiezingsavond volgen is altijd wel leuk. Je weet nooit met welke redenering de verliezende politici hun huid proberen te redden. De winnende politici doen altijd een poging om zich zo slim mogelijk te positioneren naar onderhandelingen toe, of zelfs naar de volgende verkiezingen. Het is natuurlijk een eerste reflex om niet meteen de kiezer op z’n donder te geven. De eerste bezorgde uitspraken van de avonden zijn dan ook eerder: “we moeten luisteren naar het signaal van de kiezer”. Dat verandert snel na het bij elkaar komen van de partijbureaus in de grote ivoren torens van de politiek.

De golf van verontwaardiging was weer zeer groot in de periode na de verkiezingen. Tot slot mag de uitslag van de verkiezingen geen weerslag hebben op het beleid. In de dagen erna zitten de partijstrategen en beroepspolitici dan bij elkaar en plegen ze druk overleg met hun netwerk binnen de media en het middenveld. Na het signaal van de verkiezingen kijkt men naar de oorzaken.

Beïnvloeding

Er kwamen dan ook meteen onderzoeken naar het stemgedrag van deze toch wel vreemde kiezer. Al snel kwamen gelukkig toch wel enkele logische conclusies naar voren. Eerst en vooral was deze kiezer beïnvloed, was het niet door de Russen, dan wel door de sociale media-uitingen van de winnende politieke partijen. Tot slot kan de kiezer toch geen juiste mening erop nahouden, zonder de framing van gepolitiseerde nieuwsredacties als NOS of VRT?

Beter uitleggen

De tweede conclusie is dat de boodschap verkeerd is uitgelegd. Er is niets mis met het beleid van de regeringspartijen, hun vertegenwoordigers hebben het gewoon laten afweten in hun communicatie. Ook ideaal om dus een aantal voorzittersverkiezingen te organiseren om te veranderen van stijl en gezicht. Als er al mensen waren die het bijsturen van het beleid voorstelden, kon dit gelukkig zo snel mogelijk worden verdraaid tot een verandering van stijl en communicatie.

Domme, ongevoelige kiezers

Een derde conclusie, en toch wel de belangrijkste, is dat de kiezer van die radicaal-rechtse partijen laaggeschoold is, minder empathisch, … Wellicht stemmen ze nu allemaal op een rechtse partij wegens een trauma in hun jeugd en is de politieke rebelsheid te verklaren door een psychische aandoening. Althans, zo werden een aantal onderzoeken gelanceerd die dat moesten bewijzen. Zeg maar gerust dat de keuze van een bepaalde kiezer inferieur is aan die van de kiezers van de traditionele en vooral progressieve partijen. Die kiezer beseft eigenlijk ook niet goed welk leed hij met zijn stemgedrag heeft aangericht bij de mensen die daardoor gekwetst zijn!

Tv-sterren

Er werden gelukkig voor het vaderland zelfs enkele tv-sterretjes met een dipje in hun carrière gevonden die het morele geweten wisten aan te zwengelen. Berichten werden gestuurd en gepromoot via de sociale én mainstream media over hoe onverantwoord het wel niet was om op een rechtse partij te stemmen. De verwijzingen naar de jaren ’30 (nu bijna 100 jaar geleden) zijn weer een ideaal wapen om bijna elke discussie snel teniet te doen. Als men de Duitsers van 80 à 85 jaar geleden er niet bij kan halen, is het soms eens verstandig te verwijzen naar de Russen, als equivalent van de reductio at hitlerum. Per slot van rekening zijn Saoedi-Arabië, Qatar, Israël en de Verenigde Staten veel netter als bondgenoot. De bommen die zij laten vallen zijn met veel meer liefde gestuurd.

Morele verontwaardiging

De morele verontwaardiging zal ook de doorslag geven in de komende jaren. Per slot van rekening is dit toch de gemakkelijkste oplossing voor politici. In plaats van het politieke systeem te evalueren, kan men gewoon de mensen die kritiek hebben beschouwen als een besmette, vieze onderlaag van de bevolking. Dit zal hun zeker leren om de volgende keer op de ‘goede’ partijen te stemmen. Per slot van rekening zitten in die poules van partijen telkens partijen met  dezelfde inhoud maar met toch iedere keer een andere communicatietint.

De opgehitste massa kan zich vandaag lekker laten gaan tegenover de vogelvrij verklaarde politici. Dat kan variëren van sociale uitsluitingen, zoals de rage van gedeelde berichten om iedereen te vragen die zichzelf besmet heeft met het radicaal-rechtse virus zich onmiddellijk uit de comfortzone van de virtuele bubbel te verwijderen. In sommige gevallen gaat het natuurlijk over in het oproepen tot geweld. Dan gaat men als het echt niet anders kan, eventjes doen alsof men dit afkeurt en geeft men een korte berisping. Tot slot hangt deze strategie wel samen met moreel hoger te staan als het radicaal-rechts volkje dat durfde op een partij met een afwijkende mening te stemmen.

Schuldgevoel

Zo krijgen we natuurlijk de polarisatie waarop we hebben gewacht. De moreel in hun gelijkgestelde kiezers die, volgens gestuurde onderzoeken, toch bewijzen dat de kiezer van de progressieve partijen wel meer empathie heeft, een hoger diploma, gelukkiger is,… kortom de groep waarbij je toch liever wilt horen? Aan de andere kant staat die groep waarop terecht kan worden neergekeken. Laagopgeleid, egoïstisch en verzuurd. Het schuldgevoel dat er zo bij de mensen kan worden aangepraat zal hen misschien nog terugbrengen aan de juiste kant van de geschiedenis.

Dat is toch alvast een mooie overwinning op zulke verdomde verkiezingen waarin de kiezer niet heeft gestemd zoals men zou willen. Het ontslaat hen nog voor het eventueel bijsturen van regeerakkoorden van de plicht om rekening te houden met de zorgen van de kiezer. Laat staan dat men dus fundamenteel iets gaat veranderen aan de aanpak van de problemen en kernthema’s van de verkiezingen. Want tenslotte is men de morele overwinnaar na de verkiezingen.


* Voor alle duidelijkheid, dit opiniestuk werd deels sarcastisch geschreven.

Posted on 1 Comment

Syrië – Russische beschuldigingen tegen Belgische militaire veiligheidsdienst

Consternatie bij de nieuwsdienst van de VRT zaterdag toen het verhaal uitlekte over de Russische beschuldigingen aan het adres van onze militaire veiligheidsdienst, ADIV, dat zij betrokken zouden zijn bij het opzetten, samen met de vrienden uit Frankrijk, van een nepaanval, false flag, met chloorgas in de Syrische provincie Idlib.

Een plan waarbij men volgens die beschuldigingen ging samenwerken met de Syrische tak van al Qaida en haar partner de Witte Helmen, de zogenaamde hulporganisatie vermoedelijk opgericht door de Britse geheime dienst MI6.

Nepnieuws

En kijk, zowel Jens Franssen als Jan Balliauw, voor respectievelijk radio en televisie, klasseerden het Russische verhaal zonder verpinken bij het nepnieuws waar, aldus beiden in koor, ‘’de Russen voor gekend zijn”. Een gemak dat typerend is voor de wijze waarop men bij de VRT aan berichtgeving doet.

Een journalistieke stelregel is dat men alle verhalen, hoe gek klinkend ook, onderzoekt of er eventueel iets van waar is. Hoeft hier dus niet. Een verhaal kan gebracht worden door een onbetrouwbare man en op het eerste zicht ongeloofwaardig lijken, dan toch wil dat nog niet zeggen dat dit gelogen is. Pas na onderzoek kan er eventueel duidelijkheid zijn.

Russische advizeurs - Infanterie - Omgeving Aleppo - 12-2015
Russische militairen in Syrië. Als gevolg van afspraken met Turkije en Iran moeten zij zorgen voor een stabilisatie van het conflict rond de provincie Idlib en een politieke oplossing mogelijk maken. Erg twijfelachtig of dit er ooit van zal komen. Vraag is ook of dit zelfs wenselijk is. Kan men toelaten dat al Qaida er een kalifaat opzet? Natuurlijk niet.

Persconferentie

Wat is er aan de hand? Vrijdag gaf de Russische majoor-generaal Viktor Kupchishin een van zijn regelmatige persconferenties over de toestand in Syrië. Deze is voorzitter van het Russische Centrum voor Verzoening tussen de Opposanten in Syrië. Een structuur opgezet na de onderhandelingen in het Russische Sochi en in Kazachstan tussen Rusland, Turkije en Iran. Het moet conflicten verhelpen en hierover regelmatig rapporteren.

Het verhaal zoals het gebracht werd door de nieuwswebsite Southfront, die pro de Syrische regering is, is deels voorwaardelijk en stelt zich verder te baseren op voor Kupchishin vaststaande soms gedetailleerde feiten.

Enige bewijzen voor die beweringen geeft men echter niet. Ergens logisch want het verhaal is zo te zien gebaseerd op geheime informatie en dat blijft dus ook geheim. Zo stelde Kupchishin volgens Southfront (1):

“To organize provocations, representatives of the French and Belgian secret services arrived in Idlib. Under their supervision, a meeting was held with the field commanders of the terrorist groups of Hayat Tahrir al-Sham and Horas Al-Din, as well as with the representatives of the pseudo-humanitarian organization ‘White helmets’” Maj. Gen. Kupchishin as saying……

Met de bedoeling provocaties te organiseren zijn mensen van de Franse en Belgische geheime diensten naar Idlib gereisd. Onder hun toezicht werd er vergaderd met veldcommandanten van de terreurgroepen Hayat Tahrir al Sham en Horas al Din (al Qaida en een van haar bondgenoten, nvdr.), dit samen met vertegenwoordigers van de pseudo humanitaire organisatie De Witte Helmen”, stelde majoor-generaal Kupchishin….

“From 14 March to 27 March 2019, the representatives of the Belgian secret services recorded strikes on video, which the Russian Aerospace Forces targeted at terror groups’ arms depots and footholds of drones on the territory of the Idlib de-escalation zone, in order to subsequently present them as an ‘evidence’ of the use of chemical weapons,” Kupchishin said.

“Van 14 tot 27 maart 2019 hebben mensen van de Belgische geheime dienst beelden opgenomen van aanvallen van de Russische luchtmacht op wapendepots en dronebasissen van terreurgroepen in de de-escalatiezone in Idlib (de zone vlakbij het Syrische leger en waar er observatieposten zijn van zowel het Turkse als het Russische leger, nvdr.). Dit met als bedoeling die later te gebruiken als ‘bewijs’ voor het gebruik van chemische wapens”, aldus nog Kupchishin.

Waarop beide journalisten dat verhaal afdeden als klinkklare onzin. Zo stelde Balliauw: “Zonder twijfel is dit nepnieuws”, want in het verleden is het Russische ministerie van Defensie, “Niet echt een betrouwbare bron gebleken, en dat is nog zacht uit te drukken.”

Geen mandaat, geen kennis en geen middelen

Bovendien stelde hij dat onze militaire veiligheidsdienst niet het mandaat (van de regering, nvdr.), niet de ervaring en hiervoor niet de middelen heeft. En ook opperde hij dat er het trauma is van de ervaring uit de eerste wereldoorlog. “Het is te gek voor woorden”, opperde hij nog.

DSC_0698

Het hoofdkwartier van de OVCW in Den Haag. Het werkt in wezen onder controle van de VS en de NAVO. Wat goed blijkt uit het rapportering over zowel Syrië als over de zaak rond de Rus Sergeï Skripal en novichok, het meest dodelijke gif ooit gemaakt stelt men in London. Maar hoe komt het dan dat van de vier mensen die door dit gif zogenaamd besmet werden er drie het overleefden? Met de ene dode die na het overdadig over haar lichaam te hebben verstoven pas ongeveer een week later stierf. Ra ra.

Volgens Balliauw heeft de ADIV dus niet de ervaring en de middelen om bombardementen in Syrië te filmen? Een straffe bewering die feitelijk een slag in het gezicht is van de ADIV die volgens Balliauw dan geen geld en kennis heeft om wat luchtaanvallen te filmen? Wie verkoopt er hier dan nepnieuws en wie is er hier geheel ongeloofwaardig?

Ook zijn stelling dat de ADIV hiervoor geen mandaat heeft is voor wie enige kennis heeft van de ADIV best grappig. Alsof de ADIV niet indien gewenst los van de regering en parlement opereert.

Zo lekte dit jaar in de media uit dat de ADIV in 2016 minstens twee maal in Damascus geweest was voor gesprekken met de Syrische geheime dienst en de regering. Bezoeken waarvan toenmalig minister Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten. (2)

Gewezen minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten van bezoeken van de ADIV aan Damascus in 2016 toen hij hun baas was.

Belgische jihadisten

Vanaf medio 2015 verscheen er geruchten, o.a. op deze blog, dat de Syrische regering Belgische jihadisten had gevangen genomen. En dus was dit Belgisch bezoek zeker niet onlogisch. Maar de regering bleek, stelde deze bij monde van Vandeput, van niets te weten. En dat kan natuurlijk niet.

En dan is er het nog veel erger schandaal in de jaren negentig rond Gladio, het militaire Belgische geheime netwerk van saboteurs waarvan men vermoedde dat zij achter een aantal Belgische terreuraanslagen zaten.

Er kwam toen een parlementaire onderzoekscommissie en toen het parlement van de ADIV herhaaldelijk eiste dat men haar de namen van de leden van dit netwerk zou overhandigen weigerde de ADIV dat. Alleen in Washington en Londen mocht men van de ADIV de namen kennen. Een grote schok ging door het land. Want niemand in de regering toen en van die ervoor bleken van iets te weten over die Gladio..

Propaganda

Wie weet hoe geheime diensten veelal werken, weet dat ze voor bepaalde operaties al eens ‘vergeten’ de regering om toelating te vragen. Het is een der basiskenmerken van hoe geheime diensten werken. Waar ook.

En natuurlijk verzwegen beide journalisten de beschuldigingen dat de ADIV hier zou samengewerkt hebben met al Qaida in Syrië. Maar op de VRT had men het dan ook over de vage term anti-Assad groepen, de burger zou eens moeten weten dat onze regering ginds al jaren al Qaida steunt. Hetzelfde voor Jemen waar men dit ook netjes verzwijgt.

En dan was er natuurlijk Jens Franssen die op de radio stelde dat dit een Russische truc lijkt om eerst zulke beschuldigingen te uiten om dat daarna zelf te doen. Wat volgens de man ook bewezen is door de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens. (OVCW) in Den Haag. Een rare bewering, daar het OVCW of de VN tot heden Rusland of Syrië nooit bij naam beschuldigde van het gebruik van chemische wapens. En er zijn ook geen bewijzen voor.

Russische ambassade

Maar om dat dossier te kunnen vatten moet men beide visies van die vermeende aanvallen kennen en die kritisch evalueren. Onlangs gaf de Russische ambassade een uitgebreide persconferentie naar aanleiding van het laatste rapport over Syrië van de OVCW. De grote zaal van het hotel Crown Plaza Promenade in Den Haag zat vol maar in de Nederlandse en Belgische massamedia geen woord hierover. De omerta.

Voor de kenner van dit dossier is het ook duidelijk dat de OVCW, officieel een onderdeel van de VN, een door de NAVO gecontroleerd instrument is dat men gebruikt in de oorlog tegen Rusland. Vooral sinds de rapporten over de zaak Skripal en novichok in het Verenigd Koninkrijk en het laatste rapport over de aanval in het Syrische Douma is die manipulatie overduidelijk.

Logisch dus dat men over die persconferentie in Den Haag zweeg want voor journalisten genre Franssen en Balliauw maken die Russen toch alleen maar nepnieuws. En dan zijn de beweringen van de NAVO of het Belgische leger als de vier evangeliën of de koran. Geen twijfel mogelijk. Inderdaad, beiden doen niet aan journalistiek maar maken propaganda.

DSC_0786
Na het rapport van de OVCW over de gifgasaanval in Douma gaf de Russische ambassade in Den Haag en een vertegenwoordiger van de Syrische regering een persconferentie over de kwestie. Onze massamedia, inclusief dus de VRT, hadden er niet de minste aandacht voor. En de Russische media dan maar beschuldigen van partijdigheid.

Beschuldigingen

Er zijn in deze zaak wel de beschuldigingen door al Qaida en de andere salafistische terreurgroepen maar als dat een bewijs is voor journalisten als Jens Franssen dan zijn deze Russische beschuldigingen tegen België ook een bewijs. In wezen zijn zowel de beschuldigingen van de Witte Helmen, Al Qaida en majoor-generaal Viktor Kupchishin geen bewijzen voor wat dan ook maar beweringen die men moet onderzoeken.

Dat men dit hier niet gaat onderzoeken is nu al wel duidelijk, zeker na het ‘journalistiek’ werk van Balliauw en Franssen. Bij de ADIV zal men tevreden zijn over dit prachtig staaltje van onderzoeksjournalistiek. Ze kunnen er op beide oren blijven slapen.

Toen ik onderzoek deed naar Jacques Monsieur, de in 2018 tot 4 jaar effectieve cel veroordeelde wapenhandelaar en gewezen informant van de ADIV, reageerde de ADIV niet eens op mijn vraag voor een gesprek over Monsieur. Het is een probleem dat Balliauw en Franssen niet hebben.

België is terughoudender geworden

Of dit Russische verhaal klopt weten we niet. Het klinkt ook bizar. Waarom immers zouden de Fransen de Belgen inschakelen? Ze kunnen dat toch zelf aan. En als het niet klopt waarom die toch wel heel zware beschuldigingen aan het adres van België, een onbelangrijke pion in dit verhaal? Het lijkt zinloos.

Bovendien is het ook bekend dat onze regering al een paar jaar in de kwestie Syrië een minder harde politiek voert. Terwijl landen als Denemarken en Nederland zeker tot voor kort actief die jihadisten steunden, zijn er voor zover bekend geen gelijkaardige Belgische initiatieven.

Onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) past tegenwoordig voor steun aan die koppensnellers en aanslagplegers in Europa. Wat van Den Haag of Kopenhagen bijvoorbeeld niet kan gezegd worden. Om over Washington, Londen en Parijs maar te zwijgen.

Oogje toegeknepen

Wel hebben onze regering en veiligheidsdiensten tot zeker 2013, dus die van Elio Di Rupo (PS), de ogen dichtgeknepen toen honderden moordenaars van hier naar Syrië vertrokken om er voor de rekening van Israël en de VS Syrië te vernielen.

Nog erger was echter de pers zoals Humo die in die periode verhalen publiceerde over de ‘helden’ die vanuit België naar Syrië trokken. Neem ook professor emeritus Rik Coolsaet, ‘expert’ internationale politiek, die deze Syriëstrijders genre Mehdi Nemmouche omschreef als idealisten. Moet hij nu eens gaan zeggen aan de slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek, Bataclan en Zaventem.

Of Jens Franssen en Rudi Vranckx die toen ze in januari 2012 in de Syrische stad Homs door zo’n salafistische terreurgroep beschoten werden – een van die journalisten kwam toen om – de schuld hiervoor staken op de Syrische regering.

Daarbij ook nog zonder verpinken de Syrische zuster Agnes Maryam van medeplichtigheid aan de zaak beschuldigen. Met toen 8 Syrische gedode burgers toch een poging tot massamoord. Nepnieuws inderdaad. Ze weten er alles van.


1) South Front, French & Belgian Intelligence Officers Are Planning Chemical Provocation in Syria’s Idlib: Russian MoD, https://southfront.org/french-belgian-intelligence-officers-are-planning-chemical-provocation-in-syrias-idlib-russian-mod/

2) Het Nieuwsblad, Belga, 15 februari 2019, Belgische inlichtingendienst zocht toenadering tot regime van Assad, https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190215_04178074.

Een verhaal dat de wenkbrauwen doet fronsen maar waarvoor politiek België voor zover bekend geen interesse had. En in onze media was het na een dag al weg. Verdacht snel. Of hoe men een vervelend verhaal weet te begraven.

Posted on 1 Comment

Instorting IS nabij – Tijd om westerse leiders aan te klagen

Het begint er meer op te lijken dat de instorting van ISIS als georganiseerde strijdmacht een realiteit aan het worden is. Het Syrische leger is zo te zien bezig met een soort van blitzkrieg die doet denken aan de opmars van het Duitse leger door West-Europa in de meidagen van 1940. Deze avond zou het leger volgens goed ingelichte regeringsgezinde bronnen tot op een 5 km zijn genaderd van de stad.

Amerikanen bombardeerden

De provinciehoofdstad Deir Ezzor is al sinds 2013 deels in handen van ISIS en andere salafistische terreurgroepen. Met de luchtmachtbasis en een groot deel van de rechteroever van de Eufraat nog in handen van het Syrische leger. Die zijn daar sindsdien omsingeld, incluis de achtergebleven bevolking die op ergens tussen de 50.000 tot 150.000 wordt geschat.

ISIS voert sindsdien een hevige maar vergeefse strijd om die stad volledig in handen te krijgen. Eventjes leek het leger er in gevaar toen de Amerikaanse luchtmacht in september 2016 stellingen van het leger bombardeerden en daarbij een 80 doden vielen. Bijna gelijktijdig viel ISIS aan en kon die hoog gelegen stellingen vlak bij de luchthaven veroveren. Wat coördinatie tussen ISIS en de VS doet vermoeden. De VS sprak van een vergissing.

De toestand rond de stad Deir Ezzor op 11 juni 2017. Het klein stipje aan de Eufraat in bruin is het deel in handen van het leger. De kleine spie in dat gebied is de hoogte die ISIS dankzij de Amerikaanse luchtmacht kon veroveren. Het gebied is sindsdien in twee gesplitst waardoor de stad en haar bevolking nu met luchtdroppings moet worden bevoorraad.

Na de bevrijding van Aleppo door het leger is die aan een enorme opmars begonnen en veroverde men op enkele kleine verzetshaarden na gans het woestijnachtige centrale deel van het land. Een gebied rijk aan olie- en gasbronnen. De weg ook naar de vallei van de Eufraat.

Deze opmars in centraal Syrië werd ingezet rond 4 augustus en is nu gerealiseerd. Waarna de opmars naar de provincie Deir Ezzor kon beginnen. En zie, al na enkele dagen zit men al aan de poorten van die provinciehoofdstad. Was men eind vorige maand nog op een 120 kilometer dan is men nu dus aan de poorten van de stad. Veel sneller dan iemand ooit zelfs maar had durven dromen.

De militaire situatie op zaterdag 2 september. Toen was men nog 30 kilometer verwijderd van de belegerde Syrische troepen en de burgers van die stad. Geel is de door de VS ingehuurde Turks Koerdische PKK/YPG aangevuld met wat niet-Koerdische groepen. Zij blijven echter ter plaatse trappelen en concentreren zich op de stad Rakka. Een strijd die erg moeilijk verloopt en op een uitputtingsslag lijkt waarbij ISIS geen schijn van kans heeft. Zij bezetten nu nog ongeveer 40% van de stad. Zwart is ISIS en bruin het leger.

Al Qaida

Vermoedelijk zal er dan ook deze maand of begin oktober een einde komen aan het ooit enorm grote kalifaat van ISIS. Immers ook in Irak stort ISIS in elkaar. Zie de snelle bevrijding van de stad Tal Afar. Het staat vast dat het kalifaat van ISIS er kwam op wens van de VS en haar bondgenoten, incluis dus België en Nederland. Hoe het verder zal gaan is nu de vraag.

Daarbij dient men ook rekening te houden met de te verwachten instorting van het rijk van al Qaida in de Syrische provincie Idlib in het noordwesten van het land. De VS en haar vrienden die hen voorheen bewapenden hebben al verklaard dat wat hen betreft ook al Qaida mag worden opgeruimd. En eens ISIS uitgeschakeld zal het een koud kunstje zijn voor het Syrische leger om ook al Qaida te liquideren.

De toestand zondagavond 3 september laat. Het Iraakse leger maakt zich nu op om het stuk dat ISIS nog bezet vlakbij in Irak ook te bevrijden.

 

De oorlog tegen Syrië loopt dus op zijn einde. Vorige maand was er opvallend voor het eerst in jaren in Damascus terug een internationale handelsbeurs waar men al volop met dollar- en eurobiljetten zwaaide.

In de EU maakt men zich achter de schermen trouwens al klaar om een zo groot mogelijk stuk van die contracten rond de wederopbouw te bemachtigen. Gezeur over chemische wapens en andere door het westen geproduceerde gruwelverhalen over Assad zal men dus niet veel meer horen. Cynischer kan het natuurlijk niet meer.

En zelfs de Saoedi’s stellen al in het openbaar dat ze willen meehelpen (aan wat zij deden vernielen). Zeker is dat Iran, Rusland, China en Indië hier een geprivilegieerde positie gaan innemen.

Hoogverraad

De regerende elite in Syrië is echter erg nationalistisch en zal zijn eieren daarom niet in een mand leggen – ook niet in die van goede vrienden als Rusland en Iran – en ook andere landen, waaronder die van de EU, mee laten genieten van de business rond de wederopbouw. En Hezbollah?……Die controleert nu de Libanese politiek. Met dank aan de door Israël geplande agressie.

De VS, de EU, Israël, Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en Turkije wilden Syrië op de knieën krijgen. Kenners hadden hen gewaarschuwd dat dit ging mislukken.

Maar neen, ze dachten in al hun arrogantie het al na enkele weken te hebben veroverd. Het werd een nooit gezien fiasco voor die regeringen. En een schandelijke episode waarvoor die leiders wegens hoogverraad – ze steunden jarenlang met wapens en geld terroristen die hier de stabiliteit in gevaar brengen en al duizenden slachtoffers maakten – voor de rechtbanken zouden moeten worden gebracht.

Dat is de plaats waar figuren als David Cameron, Elio Di Rupo, Mark Rutte, Charles Michel, Barack Obama, Nicolas Sarkozy en anderen thuishoren. Rechtvaardigheid hoort te geschieden. De nazaten van de honderdduizenden Syrische doden hebben er recht op.

Naschrift:

In de straten van Deir Ezzor is het al volop feest. Op het Twitteradres van Peto Lucem zijn de eerste beelden van dat feest al te zien. https://twitter.com/PetoLucem. Leden van de 4de divisie van het Syrische leger zouden intussen basis 137 van het leger in Deir Ezzor betreden hebben. De belegering is dus gebroken.

Posted on

Van Manchester naar Tripoli – J’Accuse

Voor de zoveelste maal sloegen salafistische terreurgroepen toe in Europa. De in het Verenigd Koninkrijk geboren 22-jarige Salman Abedi pleegde dinsdag een zelfmoordaanslag op de met kinderen en jongeren gevulde Manchester Arena. Het resultaat: 22 doden, waaronder een kind van 8 jaar, en tientallen gewonden.

Gelijktijdig pleegden andere gelijkaardige terroristen dinsdag en woensdag een aanslag in de Indonesische hoofdstad Jakarta en viel een aan ISIS gelieerde terreurgroep Marawi, een provinciehoofdstad op het Filipijnse eiland Mindanao, aan goed voor meer dan 200.000 inwoners.

En dan waren er diezelfde dag bomaanslagen in de Syrische stad Homs en in een voorstad van Damascus. Alsmede een in Mogadishu, hoofdstad van Somalië. En uiteraard is dit maar een kleine greep uit de vele terreuraanvallen die de voorbije drie dagen gepleegd werden door groepen verbonden aan dit islamitische fascisme.

Men wist wat hij deed

En wat blijkt nu? Salman Abedi komt uit een gezin dat zacht uitgedrukt ruikt naar het salafisme. Zijn vader Ramadan Abedi ontvluchtte naar Manchester het Libië van Kadhaffi want hij was zo te zien een salafist. Men beschuldigde hem trouwens van lidmaatschap van de Islamitische Strijdgroep, de lokale afdeling van al Qaida.

En deze link met het salafisme blijkt eveneens uit zijn huidige functie. Hij is namelijk het administratief hoofd van de Centrale Veiligheidsdienst in de hoofdstad Tripoli. En dat is een salafistisch nest. Wat gezien zijn functie ook betekent dat vader Abedi voor de Britten een gekende figuur was.

De steun van het Westen voor salafistische terreurgroepen in de wereld veroorzaakte in Manchester 22 doden, vooral jongeren en kinderen.

Ook de twee andere broers blijken zo te horen uit het zelfde extremistische en gewelddadige hout gesneden. Met andere woorden: Het Westen bracht hen en hun salafistische vrienden in Libië aan de macht en krijgt in Manchester en elders nu de gepeperde rekening aangeboden.

Bovendien blijkt nu uit een verklaring van de Franse minister van Binnenlandse Zaken Gerard Collomb dat de Franse veiligheidsdiensten hem kenden en wisten van zijn sympathie voor ISIS en zijn reisjes naar Libië en Syrië. Wat sterk doet vermoeden dat ook de Britten daar weet van hadden. Want die spionagediensten stellen toch dat ze rond deze kwestie innig samenwerken.

Amerikaanse veiligheidsdiensten

En uit een verhaal vandaag in de Londense krant The Times (1) blijkt dat de Britse veiligheidsdiensten al vijf jaar terug door meerdere personen gewaarschuwde waren over zijn liefde voor gewelddadig extremisme.

En die krant maakt, samen met o.m. het persbureau Reuters, melding van een zware ruzie over de zaak met de Amerikaanse veiligheidsdiensten. Volgens Londen lekten zij allerlei details en foto’s over de zaak aan The New York Times – de lieveling van de CIA – wat het onderzoek zwaar hypothekeerde.

Salman Abedi kreeg thuis het salafisme met de paplepel opgediend. Al vijf jaar terug waarschuwden mensen de Britse veiligheidsdiensten voor zijn liefde voor salafistisch geweld. En de Britse regering liet gewoon betijen. Wat is er nodig om binnen de Britse regering en veiligheidsdiensten koppen te doen rollen? Ach, de slachtoffers zijn toch maar gewone lieden.

De Britse premier Theresa May, die vandaag Donald Trump in Brussel ontmoet, ging naar eigen zeggen de zaak met hem ook bespreken. Waarom die lekken? Wou men mensen de tijd geven om zich in veiligheid te brengen? Waarschijnlijk.

Moet men dan verbaasd zijn dat velen die wat dieper in dit dossier kijken – en wakkere burgers moeten dat doen – het idee krijgen dat alles gewoon opgezet spel is. Dat onze veiligheidsdiensten hem gewoon zijn gang lieten gaan. Welke andere conclusie moet men dan misschien trekken? Of is het algehele incompetentie? Moeilijk te geloven.

Bovendien is het een feit dat het Westen door president Moeammar Kadhaffi te laten vermoorden ze ginds uitschot van de ergste soort aan de macht brachten. Dat ze massamoord pleegden en een relatief goed bestuurde natie vernielden. En bovendien de stroom veelal economische vluchtelingen uit Afrika zo hielpen aanzwengelen.

Woordvoerders van al Qaida

Maar wat moet een simpele burger denken als we zien dat Reem Maghribi, de echtgenote van Jorn De Cock, de man die voor de krant De Standaard de Libische oorlog versloeg, vanuit Qatar, toch een financier van al Qaida, die salafistische revolte via het internet aanwakkerde.

Met andere woorden: De Standaard en met uitbreiding de rest van onze media, steunden voluit dit gespuis, dit crapuul. Hun zoveelste stortvloed van tranen naar aanleiding van die slachtpartij in Manchester is dan ook om kotsmisselijk van te worden. Hun gedrag is gewoon wraakroepend.

Vader Ramadan Hashemi, man van de Libische tak van al Qaida. Eerst ontkende hij dat zijn zoon dat zou gedaan hebben want hij is, zegde vader, een tegenstander van geweld. Gans de zaak toont nogmaals de innige samenwerking van het Westen met al Qaida.

Wanneer worden die heren en dames die zich journalist noemen ter verantwoording geroepen? En wanneer worden de politici zoals een Nicolas Sarkozy, Barack Obama en hier Yves Leterme, Di Rupo en Charles Michel op hun daden afgerekend? Zij hebben wel niet die bom geplaatst in die Manchester Arena – het zijn heren en dames met standing – maar hebben het door hun beleid mogelijk gemaakt.

Zij zijn dan ook in wezen even schuldig als die extremist die zich daar opblies. Toen ons parlement over Libië die fatale beslissing nam om mee te bombarderen heeft geen enkele fractieleider in het federaal parlement daar enig bezwaar over geuit. Iedereen wou zo snel mogelijk en blind een dubieus figuur als Nicolas Sarkozy achterna lopen.

Politieke nullen

Geen enkele van de vele politici in dat parlement vroeg wat onze ambassadeur – die tegen was – daarover dacht. Neen, zij hadden de verhalen van Jorn De Cock gelezen en dat was voldoende. En tot heden heeft niemand zich hiervoor publiek verontschuldigd. Grof gewoon. Moeten we dan verschieten dat mensen neerkijken op de politiek?

Van Groen tot het Vlaams Belang allemaal trapten ze in de leugens van o.a. een Jorn De Cock over een massamoord die dreigde in de stad Benghazi en die moest gestopt worden. Wat echter in wezen vooral een door de Fransen georkestreerde opstand van de Libische Islamitische Strijdgroep (al Qaeda) en de Moslimbroeders was, werd in onze kranten voorgesteld als een gigantische volksopstand. Een leugen die men nadien nog eens overdeed in Syrië.

Ook de eveneens gearresteerde broer Hashem Abedi is een man van het geweld zoals blijkt uit deze foto. Hij en zijn vader zijn gevangen gezet in Libië. Vermoedelijk pure schijn om zo de reputatie van die salafistische regering die Tripoli beheerst wat op te poetsen.

Neen, Salman Abedi was een massamoordenaar maar hij kon dit maar doen dankzij de steun van westerse regeringen die alleen met woorden strijd voeren tegen die salafistische terreur.

Uiteindelijk geniet de Moslimbroederschap in het Verenigd Koninkrijk toch de steun van de Britse regering. Om van het recente meer dan wansmakelijk vertoon van de Amerikaanse president Donald Trump in Saoedi-Arabië, met Qatar de financier van die terreur, maar te zwijgen. Zelden zo’n grote komedie gezien.


1) The Times, 25 mei 2017, Fiona Hamilton e.a., ‘MI5 was warned about bomber Salman Abedi’s support of Islamists’.https://www.thetimes.co.uk/edition/news/mi5-was-warned-about-bomber-salman-abedi-s-support-of-islamists-6nrmtkmbk.

NASCHRIFT:

De Nederlandse journalist Harald Doornbos ontdekte een posting van vader Ramadan Abedi uit 2013 waarin hij zijn steun toezegde aan Jabhat al Nusra, de Syrische tak van al Qaeda. Zie de berichten van Doornbos op twitter.

Het zou ook interessant zijn om te weten op welke juridische gronden men vader Ramadan en zijn in Libië verblijvende zoon juist arresteerde. Was een gewon telefoontje vanuit Londen van MI6 genoeg? En dan is er de volgende vraag: Wie is baas in Tripoli?