Posted on

Keniacoalitie Brandenburg en Saksen oogt nu al instabiel

Keniacoalitie

Na de verkiezingen voor de landdagen van Saksen en Brandenburg zijn drie-partijencoalities bestaande uit CDU, SPD en Groenen in beide deelstaten de meest waarschijnlijke uitkomst van de coalitieonderhandelingen. Maar voordat men überhaupt met de onderhandelingen voor de zogeheten Keniacoalitie kon beginnen, dienden de eerste problemen zich reeds aan.

In Potsdam waren de verkennende gesprekken amper begonnen of een van de leiders trok zich terug. Ingo Senftlebene, lijsttrekker, partij- en fractievoorzitter van de CDU, trad vijf dagen na de verkiezingen af in alle genoemde functies. CDU-secretaris Steeven Bretz meldde dat Senftleben niet meer aan de verkennende gesprekken voor een coalitie deel zou nemen en dat hij ook niet beschikbaar is voor een post in de deelstaatregering. Met zijn aftreden zou Senftleben een stabiele coalitie van SPD en CDU mogelijk willen maken.

Linkse CDU-leider Brandenburg onder druk

De CDU had onder Senftleben met minder dan 16 procent van de stemmen het tot nu toe slechtste resultaat in de Brandenburgse deelstaatverkiezingen behaald. De christendemocraten vielen daarmee achter de SPD en de AfD terug. Kort na de verkiezingen kwam Senftleben binnen zijn partij al onder druk te staan. In de eerste vergadering van de nieuwe fractie eisten de afgevaardigden Saskia Ludwig en Frank Bommert de verkiezing van een nieuw fractiebestuur. Deze motie werd verworpen. Maar met het oog op de plannen voor een coalitie met SPD en Groenen was het evengoed een alarmsignaal. Van de 15 CDU-afgevaardigden stemden er namelijk zes voor de motie van Ludwig. Dit terwijl de voorgenomen coalitie van SPD, CDU en Groenen in de landdag slechts op een meerderheid van vijf zetels zou steunen.

Groenen waarschuwen voor rechtse overname CDU Brandenburg

Na het aftreden van Senftleben roemde het lijsttrekkersduo van de Groenen, Ursula Nonnemacher en Benjamin Raschke de CDU-politicus als het “liberale en ruimdenkende uithangbord van de CDU”. De Groenen waarschuwden dat een coalitie met hen niet mogelijk zou zijn als de rechtervleugel rond Ludwig en Bommert de CDU-fractie zou overnemen.

Puur rekenkundig is in de Brandenburgse landdag ook een coalitie van SPD, Die Linke en de Groenen of een coalitie van SPD, CDU en Freie Wähler mogelijk. Beide varianten zouden echter slechts een meerderheid van een zetel hebben.

Keniacoalitie enige realistische variant in Saksen

Ook in Saksen geldt een zogeheten Keniacoalitie van CDU, SPD en Groenen als de enige realistische variant, om zonder de AfD een getalsmatig stabiele regeringscoalitie te vormen. Maar net als in Potsdam verlopen ook in Dresden de voorbereidingen al stroef. Terwijl in Brandenburg het aftreden van de CDU-lijsttrekker voor scepsis bij de Groenen zorgde, irriteert de Groenen in Saksen een CDU-nominatie.

Daarbij gaat het om de kandidatuur voor het ambt van voorzitter van de Landdag. Bij een stemming in de CDU-fractie won de zittende voorzitter van de Landdag Matthias Rößler het van Andrea Dombois. Tijdens de campagne sprak Rößler zich voor een minderheidscoalitie en tegen samenwerking met de Groenen uit. Verder kwam Rößler onder vuur te liggen, omdat hij de voormalige chef van de binnenlandse veiligheidsdienst Hans-Georg Maaßen tijdens de campagne als spreker uitnodigde.

Veel conflictstof tussen CDU en Groenen in Saksen

Naast personele kwesties, zijn er in Saksen ook andere potentiële conflicten tussen CDU en Groenen. Op veel beleidsterreinen liggen de standpunten ver uit elkaar, van de Saksische politiewet tot het uitfaseren van steenkool en de Groene eis om leerlingen van verschillende niveau in het middelbaar onderwijs langer bij elkaar in de klas te laten zitten.

http://www.novini.nl/saksen-uitsluiten-coalitie-met-afd-riskant-voor-cdu/

Links eist grote concessies van CDU

De federale partijvoorzitter van de Groenen Robert Habeck zei kort na de verkiezingen al dat hij in coalitiebesprekingen grote concessies van de CDU verwacht. Ook de deelstaatpremier van Thüringen, Bodo Ramelow (Die Linke) deed inmiddels zijn duit in het zakje over de coalitievorming in Saksen. Ramelow, die sinds 2014 regeert met een coalitie van Die Linke, SPD en Groenen, waarschuwde: “Gedwongen coalities als afweer tegen de AfD brengen niets goeds.” Om vervolgens te verduidelijken dat hij daarmee niet bedoelde dat de CDU niet met links moest gaan regeren, maar dat de CDU de linkse partijen vooral hun zin moest geven.

Saksen-Anhalt laat zien dat Keniacoalitie weinig stabiel is

Maar hoeveel concessies de CDU ook aan SPD en Groenen doet, een garantie voor een stabiele regering is het niet. Dat blijkt wel uit het voorbeeld van Saksen-Anhalt. In Magdeburg regeert immers deelstaatpremier Reiner Haseloff (CDU) sinds 2016 met SPD en Groenen. Binnen Haseloffs partij klinkt regelmatig gemor dat hij te veel concessies aan de Groenen doet. Vooral in het landbouwbeleid, asielkwesties en het uitfaseren van steenkool liggen de opvattingen van CDU en Groenen dikwijls ver uit elkaar. Ook tussen belangrijke actoren in de coalitie lijkt het vertrouwen al zover verbruikt, dat er sprake is van een constante crisisstemming. Binnen deze tot nog toe enige Keniacoalitie kwam het reeds meermaals tot dusdanig oplopende conflicten dat de coalitie bijna sneuvelde.

Posted on

Messenmigratie – Chemnitz past in een patroon

Met één dode en twee zwaargewonde Duitsers was de aanval van Chemnitz een nieuw hoogtepunt van de messenterreur door asielzoekers die sinds de ongecontroleerde grensopening van 2015 over Duitsland neerdaalt.

Toen het Bondsdaglid Markus Frohnmaier (AfD) na de dodelijke aanval door twee asielzoekers uit Irak en Syrië tegen een Duitser van deels Cubaanse afkomst van ‘messenmigratie’ sprak, stak er vanuit de gevestigde partijen meteen protest uit vanwege deze zogezegd discriminatoire woordkeus.

Feit is echter dat men sinds het aanzwellen van de massamigratie in 2015 een sterke toename van dit soort dodelijk geweld door immigranten kan vaststellen. Merkels immigratiebeleid van open grenzen heeft een vicieuze cirkel van geweld in gang gezet. Haast iedere dag komt er een van tientallen mes-aanvallen in de media, met een islamitische, terroristische of antisemitische achtergrond. Met messen, bijlen of machetes bewapende daders met een migratieachtergrond hebben in de afgelopen maanden in alle Duitse deelstaten toegeslagen.

Het epicentrum van het messengeweld is Berlijn, waar sommige buurten zo gevaarlijk zijn, dat het een soort van no-go-zones zijn geworden. Volgens het regionale dagblad Berliner Morgenpost zijn immigranten voor ten minste 45 procent van alle misdaden in de hoofdstad verantwoordelijk. Ook Bremen en Bremerhaven zijn brandpunten van de messenterreur. Alleen in 2016 werden in Bremen al 469  mensen – gemiddeld meer dan 1 per dag – het slachtoffer van een mes-aanval.

Een ander zwaartepunt van de messenterreur is Noord-Rijnland-Westfalen, waarbij vooral de binnenstad van Düsseldorf zwaar getroffen wordt. Familieleden of andere asielzoekers maken een aanzienlijk deel uit van de slachtoffers. Maar er worden in toenemende mate ook mes-aanvallen tegen sociaal werkers,  artsen, politie-agenten en andere ambtenaren die de asielzoekers willen helpen geregistreerd.

Er vond al geweld met messen plaats op feesten, jaarmarkten, op fietspaden en pleinen, in hotels en parken, in het openbaar vervoer, in restaurants, scholen, supermarkten en treinstations. Het gevaar ligt eigenlijk overal op de loer.

Bijzonder vaak zijn mes-aanvallen door immigranten gericht tegen meisjes of vrouwen. De Duitse politie tekende tussen januari en oktober 2017 meer dan 3.500 misdaden op waarbij een mes getrokken werd, vergeleken met 4.000 van zulke misdaden in heel 2016 en slechts 300 in 2007. Met de immigratie uit Arabisch-islamitische landen maakt Europa een beangstigende toename van de messenterreur mee. Politiek en media in Duitsland bagatelliseren en vervalsen zelfs statistieken, in plaats van actie te ondernemen om de eigen burgers beter te beschermen.

De Duitse rechtspraak is op deze geïmporteerde criminaliteit niet voorbereid. Messentrekken wordt in Duitsland als gefährliche Körperverletzung (gevaarlijke verwonding) ingeschaald. De Duitse politievakbond pleit er nu dan ook voor om het in de toekomst als poging tot doodslag te zien, zodat de daders hangende het onderzoek meteen in hechtenis genomen kunnen worden.

Ter zelfverdediging zijn duizenden vooral jonge autochtone mannen er reeds toe overgegaan zelf een mes bij zich te dragen. De burgers merken dat er in hun land iets veranderd is qua openbare orde en dat met name het geweld merkbaar toeneemt. De politie geeft toe dat ze getalsmatig het onderspit delft, te veel op haar bordje heeft en steeds minder in staat is de openbare orde overal te handhaven, vooral ’s nachts.

Posted on

Duterte: EU, bemoei je met je eigen zaken en houd je geld maar!

De Filipijnse president Rodrigo Duterte doet weer van zich spreken, maar ditmaal niet vanwege zijn rigoureuze anti-drugsveldtocht. Duterte heeft namelijk demonstratief aangekondigd af te zien van een hulpkrediet van de Europese Unie van 250 miljoen euro.

De EU evenals verschillende ngo’s hadden Dutertes harde anti-drugsbeleid herhaaldelijk bekritiseerd en de president in dit verband van “mensenrechtenschendingen” beschuldigd. Met het afzien van de EU-lening trekt Duterte nu de consequenties waar de EU voor terugdeinsde. De EU gebruikt gelden vaak als hefboom om zaken af te dwingen bij derden, zogenaamde ‘soft power’, de Filipijnse president heeft nu volstrekt duidelijk gemaakt dat hij zich daar niet voor leent.

Na de verklaring deelden EU-functionarissen mee dat de Filipijnen geen verdere leningen aan zullen nemen. Duterte had zich al eerder afwijzend uitgelaten over de EU. Zo stelde hij dat de Europeanen “zich met hun eigen zaken moeten bemoeien”.

Hoewel Duterte door westerse regeringen en ngo’s bekritiseerd wordt, geniet hij in eigen land groot aanzien. Volgens een onafhankelijke peiling van Pulse Asia Research zijn 78 procent van de Filipijnen tevreden met zijn beleid. Bovendien vertrouwt 76 procent van de bevolking de president. Juist zijn rigoureuze campagne tegen drugsbendes geniet brede ondersteuning in alle lagen van de bevolking.

Posted on 2 Comments

Verhoging alcoholleeftijd goede stap om alcoholmisbruik uit te bannen

Voor het zomerreces heb ik samen met andere fracties een initiatiefwet ingediend waardoor de alcoholleeftijd wordt verhoogd van 16 naar 18 jaar. Deze week wordt door een ruime meerderheid voor de wet gestemd. Is deze overheidsbetutteling nodig en kunnen we het wel of niet drinken van alcohol door pubers niet overlaten aan de ouders? Zij voeden hun kinderen toch op? Er is veel voor te zeggen om als overheid grenzen te stellen aan alcoholmisbruik. Alcoholproblemen gaan niet alleen de gebruiker zelf, maar ook de samenleving aan. 

comazuipenIn Amsterdam blijkt dat 90 procent van de keren dat de politie na 23.00 uur uitrijdt wegens een melding, alcohol gerelateerd is. Dan gaat het om openbaar dronkenschap, vernieling, huiselijk geweld en agressie in het verkeer. De maatschappelijke kosten als gevolg van alcoholmisbruik en -problemen zijn hoog. Alcohol maakt meer kapot dan je lief is. Ook jongeren weten de aandacht op zich te vestigen, bijvoorbeeld door het zogenoemde ‘comazuipen’. Niet meer dan terecht om in te grijpen en de maatschappelijke kosten proberen te verminderen.

Het gaat niet alleen om maatschappelijke kosten. Ook de veiligheid is in het geding. Of het nu gaat om ‘project X’ in Haren, rellende hooligans na een voetbalwedstrijd, of verkeersongevallen, vaak is een teveel aan alcohol een belangrijke reden waardoor het uit de hand loopt.

Om de maatschappelijke kosten terug te dringen en de veiligheid te verbeteren, is ingrijpen door de overheid nodig. Het verhogen van de alcoholleeftijd is een stap in de goede richting. In de meeste Europese landen is de alcoholleeftijd al verhoogd. De belangrijkste reden om de leeftijd voor alcoholconsumptie te verhogen, heeft echter niet te maken met maatschappelijke kosten of veiligheid, maar met gezondheidswinst. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat er een verband is tussen de leeftijdsgrens en de leeftijd waarop jongeren beginnen met drinken. Hoe hoger de leeftijdsgrens, hoe hoger de startleeftijd. Ieder jaar dat jongeren later beginnen met drinken is gezondheidswinst: het leidt tot minder agressie en (verkeers)ongevallen tijdens het uitgaan, het vermindert de kans om op latere leeftijd verslaafd te raken aan alcohol en de hersenen kunnen zich beter ‘uitrijpen’.

Overheid: treedt dus op tegen alcoholmisbruik! Samen met de eerder genomen maatregelen, te weten een stevige handhaving en goede voorlichting aan de ouders, vormt de leeftijdverhoging nu een effectieve aanvulling om gezondheidswinst te boeken. Laten we hersenen beschermen in plaats van beschadigen!

Posted on Leave a comment

Vervolgen, vergelden en als het kan… verzoenen

Chaos en rellen in Haren, Groningen – Bron foto: ANP

Als dader en slachtoffer bekend zijn, volgen vervolging, vergelding en vergoeding. Daarbij staat de overheid steeds in het midden om het recht te handhaven. Dat is kwestie van beschaving, want anders moeten we als burgers het recht in eigen handen nemen en is een lynchpartij nooit ver weg. Maar misschien moeten we eens gaan nadenken of de overheid niet soms ook een stap terug moet doen zodat dader en slachtoffer elkaar in de ogen kunnen kijken.

Zuid-Afrika maakte na de Apartheid een nieuw begin met behulp van de Waarheids- en Verzoeningscommissie van bisschop Tutu. In plaats dat werd gekozen voor alleen maar vergelding wees deze commissie op een andere mogelijkheid. Daders kregen de kans de waarheid op tafel te leggen en oog-in-oog met slachtoffers of nabestaanden hun misdaden op te biechten. Zo vertelde de oud-politieman Van de Broek hoe hij een achttienjarige zwarte jongen had doodgeschoten en verbrand, om later van hetzelfde gezin de vader mee te nemen en levend te verbranden. Toen Van de Broek zijn gruwelijke verhaal had gedaan en het stil was geworden, vroeg de rechter aan de vrouw, die zowel haar echtgenoot als haar zoon had verloren: “Wat wil je van deze man?” De vrouw antwoordde dat ze drie dingen wilde. Allereerst vroeg ze of Van de Broek haar de plaats kon aanwijzen waar hij haar man had verbrand zodat ze wat aarde mee kon nemen om haar man alsnog een vorm van begrafenis te geven. Van de Broek knikte en mompelde dat hij dat zou doen. Daarna zei ze dat ze nog steeds liefde had om te geven en dat ze graag wilde dat Van de Broek tweemaal per maand bij haar zou komen zodat ze als een moeder voor hem kon zijn. En om de moordenaar van haar man en zoon zeker te laten weten dat hij vergeven was, vroeg ze of ze hem ter plekke mocht omhelzen. Terwijl sommigen in de rechtbank spontaan ‘Amazing grace’ aanhieven (“I once was lost, but now I am found”) werd het Van de Broek te veel en viel hij flauw. Het waren ontmoetingen als deze die  een haatdragende samenleving de weg wezen naar vergeving en verzoening.

Een overvaller laten luisteren naar het slachtoffer dat vertelt over zijn trauma. Tieners in Haren laten vertellen waar ze wat hebben gedaan en oog-in-oog brengen met de buurtbewoners die doodsangsten hebben uitgestaan. Het is misschien iets minder dramatisch dan wat er met Van de Broek in Zuid-Afrika gebeurde. Maar ook dan kan verzoening heilzaam zijn.