Posted on

MH17-onderzoeker op Oekraïense ‘blacklist’-site Myrotvorets

Max van der Werff Myrotvorets

Max van der Werff, een Nederlander die onderzoek deed naar het neerhalen van de MH17, is op de Oekraïense website Myrotvorets gezet. Deze site plaatst de namen en persoonlijke gegevens van mensen die het als ‘anti-Oekraïens’ beschouwt. Er zijn al eens een journalist en een politicus vermoord, kort nadat hun gegevens op deze site gezet werden.

Max van der Werff is bekend vanwege zijn MH17-onderzoek en zijn eerdere onderzoek naar Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië ten tijde van de zogeheten politionele acties in dat land. Eerder dit jaar bracht Van der Werff samen met regisseur en documentairemaakster Yana Yerlashova de documentaire MH17: Call for Justice uit. Daarin wordt kritisch gekeken naar het MH17-onderzoek door het JIT en ook de rol van Oekraïne. De documentaire brengt onder andere aan het licht dat telefoongesprekken die een belangrijke rol spelen in de MH17-zaak zijn bewerkt door de Oekraïense geheime dienst SBOe.

“Propaganda voor het agressorland”

Van der Werff is op de website gezet vanwege “aantasting van de soevereiniteit en de territoriale integriteit van Oekraïne”, het “illegaal de Oekraïense grens oversteken” en “deelnemen aan het maken van propaganda voor Rusland (het agressorland) tegen Oekraïne”, aldus Myrotvorets.

Max van der Werff op Myrotvorets

Vermoord na plaatsing op Myrotvorets

Myrotvorets is een website die functioneert als een databank van mensen die kritisch staan tegenover het Oekraïens-nationalistische discours rond het conflict in het oosten. De website houdt de namen bij, e-mailadressen en in veel gevallen zelfs huisadressen van mensen die zich hebben verzet tegen Oekraïne. Bijvoorbeeld van soldaten die in de DNR en LNR vechten, maar even goed ook van politici en journalisten die zich kritisch verhouden tot de machthebbers in Kiev. Dit leidde er al toe dat in 2015 de Oekraïense schrijver Oles Buzina en Oekraïens parlementslid Oleg Kalashnikov vermoord werden vlak nadat zij op deze website waren geplaatst.

Oproep Duitse regering tot sluiting Myrotvorets genegeerd

In 2018 riep het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken Oekraïne op om de website te sluiten. Die oproep kwam nadat Myrotvorets de voormalig bondskanselier Gerhard Schröder op de site zette, vanwege zijn vermeende goedkeuring van het Russische handelen op de Krim. Myrotvorets reageerde hierop door te stellen dat de oproep van het Duitse ministerie een “aanval op de soevereiniteit en de territoriale integriteit van Oekraïne” was en een “rechtvaardiging van de Russische agressie tegen Oekraïne”.

Bont gezelschap op Myrotvorets

Bekende personen die op de website staan zijn de Amerikaanse acteur Steven Seagal en zelfs de voormalige president van Georgië en gouverneur van Odessa Michail Saakasjvil, nadat hij uit de gratie viel in Oekraïne.

Reactie Max van der Werff

“Ik laat dit niet over mijn kant gaan”, stelt Max van der Werff tegenover Novini. Van der Werff vraagt zich af of het alleen propaganda en een poging tot intimidatie is van Myrotvorets of dat er ook een officiële aanklacht tegen hem is. De documentairemaker overweegt juridische stappen tegen Myrotvorets.

De Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) reageerde niet op een e-mailverzoek van Novini om commentaar.

http://www.novini.nl/nieuwe-mh17-documentaire-met-belangrijke-getuigen/

Posted on

Syrië en het Westen – De moorddadige taal van de macht

Syrië

Toch leuk hoe men onze media vult met tientallen, zelfs honderden analyses en andere beschouwingen over de recente gebeurtenissen in Syrië. De media zijn in rep en roer. Ja, want raken aan die heilig verklaarde Koerden kun je in het Westen niet zomaar doen. Trouwens, wie zijn die Koerden? Die van de PKK/YPG of die van de tientallen andere rivaliserende groepen en groepjes? En wat van de massa gemengde huwelijken? Scheiden?

Maar al die pakken teksten zijn van geen waarde. Wie wil schrijven over de toestand in de regio moet vertrekken van de bewezen feiten, zeker als ze cruciaal zijn en de basis vormen voor de huidige toestand in de regio. Maar dat vertikt men omwille van de perscensuur die in de westerse media duidelijk aanwezig is.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D
Pagina 3, deel C. & D van de analyse van DIA, de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst, van augustus 2012. Een document dat de DIA als authentiek bestempelde. De VS, met ook België en Nederland, wilden een door ISIS bestuurde staat, een kalifaat, dat op ernstige wijze de eenheid van Irak in gevaar zou brengen. Merk ook op dat de DIA reeds in 2012 sprak van IS, een naam die in de media pas eind 2013 verschijnt. Lees ook dat de provincie Hasaka, met zijn meerderheid aan Koerden, tot dit kalifaat moest behoren. Bye bye PKK/YPG. Onze gezagsgetrouwe media zwijgen hierover als de dood. Zij schrijven liever prietpraat.

Dat België en een serie andere lidstaten nog steeds wapens leveren aan al Qaida in Jemen – En dat zijn toch diegenen die tekenden voor de afslachting van bijna de gehele redactie van Charlie Hebdo – weigert men te schrijven.

Achter Al Qaida en ISIS staat de NAVO

Dat de VS ook in 2018 nog wapens leverde aan ISIS in Jemen verzwijgt men eveneens. Gans die zogenaamde oorlog tegen de terreur is nep, vals. Achter al Qaida en ISIS staat immers de NAVO, de westerse militaire alliantie.

De zogenaamde opstand in 2011 van vrijheidslievende Syriërs tegen de corrupte tiran Bashar al Assad was een grote leugen. Het was het Westen dat gebruik maakte van terreurbendes gelieerd aan al Qaida en de Syrische Moslimbroeders om alles te doen ontploffen in Syrië. En dat weet de pers. Het staat ook zo te lezen in een openbaar gemaakte analyse over die opstand van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA van augustus 2012.

Het document is openbaar en bekend bij de kenners van deze oorlog. Maar door de essentie te verzwijgen krijg je in de media natuurlijk de grofst mogelijke vervalsingen van de situatie daar en de meest complete onzin. Een goed typevoorbeeld is het opiniestuk dat vrijdag verscheen in De Standaard van de hand van Ruud Goossens ‘De taal van de macht’.

Internationale rechtsorde

Neen, niet de EU is volgens hem schuldig aan wat er de voorbije decennia in het Midden-Oosten gebeurde. En als er een verantwoordelijke is dan is dat de VS en vooral natuurlijk wel de grote ‘boosdoener’ Vladimir Poetin, de ultieme slechterik.

Instemmend schrijft Goossens:

‘Tal van landen, ook jarenlange partners van Europa, lappen de internationale rechtsorde aan hun laars. Borrell (nvdr. De Spanjaard Josep Borrell is als nieuwe verantwoordelijke voor het buitenlands beleid van de EU de opvolger van de Italiaanse Federica Mogherini) pleitte voor meer Europees realisme….. Hij hamerde op de nood aan een grotere militaire capaciteit. De Europese Unie moet leren om de taal van de macht te spreken.”

Geen mandaat voor interventie in Syrië

Dat soort verhalen en prietpraat krijg je dus als je de essentie van wat er daar gaande is verzwijgt. Neem bijvoorbeeld de Belgische en Nederlandse bombardementen in het oosten van Syrië en de aanwezigheid van Franse en Britse militairen daar. Nou, waar is het legaal mandaat voor dit optreden van deze landen van de EU?. Nergens toch. Het zijn gewoon oorlogsmisdaden.

De VN-resolutie die men hiervoor ter rechtvaardiging inroept eist immers dat men eerst over die zaak consulteerde en toestemming vraagt aan de Syrische regering in Damascus. Het gebeurde nooit. Hetzelfde verhaal in Libië waar men de bescherming van de betogers in Benghazi inriep – In wezen sympathisanten en leden van de Moslimbroeders en al Qaida – om een regering ten val te brengen.

Frans anti-tankraketten Apilas - Gevonden in Daraa - 11-07-2018

Nabij de Syrische stad Daraa ontdekte men na de bevrijding van dit gebied van al Qaida & co Franse antitankraketten Milan waarover die salafistische terreurgroepen beschikten. In het kader van de internationale rechtsorde van professor David Criekemans?

Met onze F16’s en met de nu bekende gevolgen. De door de Franse president Nicolas Sarkozy aangestoken Libische oorlog creëerde een mislukte staat waar men zelfs terug de slavenhandel invoerde. Hetzelfde gebeurde in Joegoslavië waar men illegaal zelfs Belgrado bombardeerde. De laatste die dat deed was een zekere Adolf Hitler. Proficiat EU. De internationale rechtsorde? Het is toiletpapier voor de EU.

Gebrek aan ernst

Hetzelfde gebrek aan ernst kan men ook aantreffen bij David Criekemans, professor Internationale Betrekkingen aan de UA, in een interview in De Morgen van vrijdag ‘Erdogan is ons met deze aanval aan het testen’. Voor hem is het terughalen naar hier van die IS-strijders niet alleen een noodzaak maar ook geen groot probleem. Wat Franse of andere Europese troepen naar die kampen sturen en klaar is kees.

Dat die jihadisten misdaden begingen in Syrië en Irak tegen mensen ginds zal hem zo te zien worst wezen. Hun vraag om gerechtigheid is blijkbaar van geen waarde. Nee, België en de EU zijn superieure landen wier belangen gaan boven die van de lokale bevolking daar die er toch het slachtoffer van is. En internationaal recht? Ach daar maalt Criekemans ook niet om. De EU is baas en zal in zijn visie zeggen wat gerechtigheid is.

Gevangenkampen in noordoosten Syrië

Trouwens de problemen rond de gevangenkampen met mensen van ISIS zijn alleen de verantwoordelijkheid van de VS en haar vazallen waaronder België, Nederland en de PKK/YPG. Internationale verdragen zijn hierover duidelijk.

Zij moeten zorgen voor orde en veiligheid in de door hen bezette gebieden. Zelfs al is de bezetting illegaal. En gezien de positie van de VS zijn zij de hoofdverantwoordelijke. Maar de VS kijkt vanaf enkele kilometers vanuit hun pantserwagens gewoon toe hoe men de ‘bondgenoten’ uitroeit.

‘Vrijheidsstrijders’ blijken gangsters

Leuk is wel te constateren dat Ruud Goossens het in zijn stuk ook heeft over wat men ooit het Vrije Syrische Leger noemde. Zo schrijft hij dat Erdogan zich: ‘…liet bijstaan door gewelddadige Syrische milities’. Merkwaardig. Toen de oorlog tegen Syrië uitbrak waren dat volgens emeritus professor Rik Coolsaet ‘idealisten’. En al die jaren kreeg men die nu ‘gewelddadige Syrische milities’ in De Standaard voorgeschoteld als de goeden.

En deze toon gaat ook zaterdag in De Standaard verder wanneer men uitvoerig de journaliste Nuvin Ibrahim citeert in ‘Stemmen uit de oorlogszone Rojava’:

Daar hebben de Turken de stad (Ras al Ayn, nvdr.) ingenomen met milities van Syrische huurlingen. Dat zijn pure gangsters…… Ze dwingen alle vrouwen in zwarte sluiers. In Afrin (Een door Turkije bezette Syrische regio waar voorheen de PKK/YPG de plak zwaaide, nvdr.) zijn er ook voortdurend ontvoeringen voor losgeld, verkrachtingen en andere misdaden)

Ahrar al Sham jihadisten in vechttenu
Leden van toen nog Ahrar al Sham die zich nu herdoopten tot het Syrische Nationale Leger. Wat tot voor kort helden waren blijken in De Standaard nu ineens ‘gangsters’ die folteren, moorden, stelen en verkrachten.

De mede door Jorn De Cock, correspondent van diezelfde De Standaard, naar eigen zeggen opgeleide ‘vrijheidsstrijders’ blijken dus gangsters te zijn. Lieden voor wie zo te horen ontvoeringen, folteringen en moord een dagelijkse praktijk is.

‘De Koerden’ – een westerse fantasie

Maar ja, in de gradatie van onze media zijn de ultieme goede jongens ‘de Koerden’. Wie daaraan durft te twijfelen raakt aan het allerheiligste. Dit terwijl die ‘Koerden’ als politieke en culturele eenheid niet eens bestaan. Het is gewoon een westerse fantasie. Zij kunnen immers yezidi, soenniet, sjiiet, christen of atheïst zijn en in het Iraakse, Turkse en Syrische leger vechten voor of tegen de PKK en de andere partijen en partijtjes in de regio.

Toen men in 2014 in de Amerikaanse Senaat aan generaal Martin Dempsey, op dat ogenblik voorzitter van de generale staf, vroeg waarom de VS tegen ISIS een oorlog waren gestart was het voor hem simpel en kwam dit omdat ISIS de Koerden van de clan Barzani en de stad Erbil aanviel. Dat was in de Amerikaanse plannen niet voorzien toen ISIS dat jaar Irak binnenviel. En dus ging ISIS ten onder.

Israëlische vrijwilligers in Syrië

En inderdaad aan de Koerden raak je niet zomaar. Het is geen toeval dat er in Israël op relatief grote schaal wordt opgeroepen om vrijwilligers te sturen naar Syrië om de PKK/YPG te steunen (1). De Koerden worden in Israël – zij het zo stiekem mogelijk – nu eenmaal gezien als de bondgenoten van Israël tegen die Arabische regeringen en krijgen steun. Men ziet ze als de dolk in de rug van de tegen Israël zijnde Arabieren.

Toen de clan Barzani in Erbil in april 2017 tevergeefs de onafhankelijkheid uitriep vielen trouwens de maskers af en zag je in Erbil overal Israëlische vlaggen verschijnen en gaf men openlijk toe al decennia van hen militaire steun te krijgen.

Het verklaart waarom de VS al vele jaren de PKK steunt en waarom men in België en elders in de EU de PKK ongestraft laat werken. Zelfs al is het voor de EU officieel een terreurorganisatie. Folteringen, gijzeling en afpersing, geen probleem. De Israëlische wil is nu eenmaal wet. Je kunt er niet naast kijken.

Reservisten Israëlisch leger - Oktober 2019
Reservisten van het Israëlische leger riepen recent in de media op om de PKK/YPG ter hulp te snellen. Wat in Israël openlijk op een koude steen zal vallen. Zionisten houden die samenwerking immers zoveel mogelijk geheim.

De nationale veiligheid van Turkije

Het is gemakkelijk om op Erdogan te schelden – en de man heeft dit vooral aan zichzelf te danken – maar als men bij de NAVO en de EU geen begrip heeft voor de nationale veiligheid van Turkije dan moet men niet verbaasd zijn dat Erdogan dreigende taal spreekt tegen de EU. Het klinkt arrogant van Turkije maar een terreurgroep steunen die in ‘bondgenoot’ Turkije dodelijke aanslagen pleegt is politiek onaanvaardbaar.

Je moet dan rekening houden met de gevolgen. Hoe zou de EU reageren moest Turkije groepen steunen die hier terreurdaden plegen? Men zou terecht kwaad zijn en dreigen met tegenmaatregelen. Maar wat Turkije nu doet is juist dat. De EU steunt de PKK en dus mag men logischerwijze vanuit Ankara een tegenzet verwachten. Poets wederom poets.

Wapenembargo tegen Turkije

Opvallend is natuurlijk dat een serie Europese landen een wapenembargo uitvaardigden tegen Turkije. Waarbij, al even opvallend, België zwijgt. Wat betreft Jemen en Saoedi-Arabië is er in de EU echter geen enkel probleem. Toen Duitsland hier Saoedi-Arabië viseerde was er zelfs protest van Frankrijk want veel militaire systemen hebben nu eenmaal componenten afkomstig uit beide landen. Conclusie: Een Jemeniet heeft geen waarde.

Maar zoals reeds herhaalde malen gezegd: De schuld voor dit probleem ligt ‘m bij de EU die hoogstnodig Syrië indirect de oorlog moest verklaren en er onze criminelen op af sturen. Een daad van een zelden geziene immoraliteit. Men roept in het Westen nu op tot steun en hulp aan de PKK/YPG. De burgers daar verdienen inderdaad alle mogelijke humanitaire hulp. Had de NAVO echter respect getoond voor de Syrische soevereiniteit dan had Turkije zich zeker niet in deze oorlog geworpen.

PKK/YPG liet zich voor Amerikaans karretje spannen

En de PKK/YPG moest zich hoogstnodig voor de Amerikaanse kar laten spannen en de in het oosten gelegen oliebronnen, waar amper een Koerd woont, voor rekening van de VS bezetten. Snel voor het Syrische leger er ISIS ging verjagen. Het was op dat ogenblik een race tegen de klok.

Olie-installaties Syrië - 1-2019
De PKK/YPG veroverde op Amerikaanse vraag de olie-installaties ten oosten van de Eufraat vlakbij de stad Der Ezzor Net voor het Syrische leger er arriveerde. Een race tegen de klok gewonnen door de VS met steun van de PKK/YPG. Deze laatsten eisen nu in een definitieve regeling met de regering in Damascus alle opbrengsten van die olie.

De VS wil verhinderen dat Syrië zich dankzij de inkomsten van die oorlog kan herstellen en dus liet de PKK/YPG zich hiervoor gebruiken en bezette het op vraag van Washington die oliebronnen. Denkt de PKK/YPG, een in essentie Turkse beweging dan nog, dat de regering in Damascus hen daarvoor gaat belonen? Ernstig blijven.

Verregaande sancties EU onthouden hulp aan bevolking Syrië

Maar dat soort door Europa voorgestelde hulp voor de bevolking van het door de PKK/YPG bezette gebied wordt via verregaande sancties door dezelfde EU weerhouden aan de Syrische bevolking. Ruud Goossens zou van schaamte zijn pen moeten weggooien. Deze is hier alleen maar goed voor het verspreiden van leugens en bedrog.

Dat militair de PKK/YPG geen partij blijkt voor het Turkse leger lag in de lijn der verwachting. Terwijl al Qaida & co in Syrië zware wapens kregen en zelfs telegeleide hypermoderne anti-tankraketten gaf de VS aan de PKK/YPG alleen lichte infanteriewapens. Ze hadden toen al moeten weten dat ze in de kortste keren door de VS bedrogen zouden worden.


Noten

1)  Jerusalem Post, 11/10/2019, Anna Ahronheim, ‘Reservists: We, as Israelis and Jews, must not stand by’. https://www.jpost.com/Israel-News/Dozens-of-reservists-call-on-Netanyahu-Kochavi-to-help-Kurds-604235

PS: De Russische president Vladimir Poetin komt maandag op bezoek aan in Saoedi-Arabië waar men nu openlijk toegeeft te onderhandelen met Ansar Allah in Jemen. Dit zo te zien op basis van voorwaarden van Ansar Allah. De aanval op de Saoedische oliebronnen lijkt voor resultaten te zorgen.

Ook arriveerde een Russische militaire delegatie op de internationale luchthaven van Qamishli, de stad op de grens met Turkije waar ook de Syrische regering administratief en militair aanwezig is en de PKK/YPG troepen heeft. Het Turkse landleger heeft de stad nog niet aangevallen.


ANNEX – Naar akkoord Damascus en PKK/YPG

Volgens recente berichten onder meer vanuit de PKK/YPG is er een akkoord tussen de regering in Damascus en de PKK/YPG en SDF (de Syrian Democratic Forces, een stel huurlingen van de VS die vechten samen met de PKK/YPG).

Daarbij nemen de Tiger Forces van generaal Soehail al Hassan de steden Kobani, Hasaka, Qamishli en de provincie Der Er Zor met zijn vele oliebronnen over. Ook de stad Manbij, de zeer belangrijke dam op de Eufraat in Tabqa en vermoedelijk de provinciehoofdplaats Rakka behoren hiertoe. Volgens die berichten zal het leger die steden op maandag binnentrekken. De VS zouden er dus geheel verdwijnen op mogelijk de grenspost al Tanf na.

Daar behoort volgens die berichten ook de controle door het Syrische leger bij over de gevangenkampen met leden van ISIS. In dat geval is dit een enorme overwinning voor de regering van Damascus. In de grensstad Qamishli zouden per vliegtuig al de eerste Syrische versterkingen zijn toegekomen en waren er volgens de Washington Post vreugdeschoten te horen.

Dan rest de vraag wat Turkije en Erdogan met hun invasie willen bereiken. Gaan ze uiteindelijk de Syrische grenzen respecteren? Het betekent ook dat de EU over die kampen met Damascus zal moeten onderhandelen. Dat wordt tandengeknars.

Zeker is dat de PKK als machtsblok praktisch al uitgeschakeld is. En dat op nog geen vijf dagen strijd. Men kan er dan ook bijna zeker van zijn dat de PKK/YPG al hun eisen hebben moeten laten vallen. De vernedering is dan totaal! Eerst duizenden mannen opofferen om de VS te plezieren en dan komen, met steun van diezelfde VS, daarna de Turken. Mooi toch! Je acht het als scenario voor een film bijna niet voor mogelijk!

En voor Rusland is dit dan een grote overwinning. Ik zie Poetin en zijn staf al de champagne laten aanrukken. Om van Bashar al Assad maar te zwijgen. Dat wordt er een groot feest.  En voor Macron: Een rauwe citroen.

Posted on

Drones uit Jemen – Een boemerang voor Saoedi-Arabië

Drones uit Jemen zetten olieinstallaties Aramco in brand.

Wat vorige zaterdag in Saoedi-Arabië gebeurde met die aanval op een olieveld en olie-installaties mag de waarnemer van het Midden-Oosten niet verbazen. De kans dat er ooit raketten of drones gingen neerkomen op die voor de wereldeconomie cruciale oliebronnen en raffinaderijen was immers groot.

Al veel jaren spelen Israël, de VS, hun Europese bondgenoten en de salafistische koninkrijken en emiraten in de regio met vuur. En iedereen weet dat in een raffinaderij met vuur spelen waanzin is. Maar veiligheidsvoorschriften? Daar hebben die heersers geen enkele interesse voor. Arrogant als ze zijn vegen ze er vierkant hun voeten aan.

Het kwaad is dus geschied en hoe groot de schade is en hoeveel meer een liter stookolie of benzine morgen voor de gebruiker gaat kosten weten wij nog niet. Maar de schuld hiervoor ligt geheel bij deze oorlogsheren in o.m. Washington, Riaad en Brussel. Oorlog voeren door tienduizenden criminelen op het Midden-Oosten af te sturen en de regio te destabiliseren doet men niet ongestraft. Na de honderdduizenden oorlogsvluchtelingen die in Europa neerstreken nu dus dit.

Geen verrassing dat Houthi’s over drones beschikken

En dat de Jemenitische Ansar Allah over drones beschikte die ook bommen konden gooien wist men al zeker een jaar. Zo waren er op 14 mei twee aanvallen met drones op de oliepijpleiding die de installaties van Khourais en Abqaiq aan de Perzische Golf verbinden met de Rode Zee en zo het Suezkanaal.

Saudi-Aramco in brand - 21 September 2019
De installaties van Aramco, de Saoedische olieproducent, staan in brand. Het moest o.m. daarom de pijpleiding die zorgt voor de bevoorrading van de vrienden in Bahrein sluiten. Het idee om Aramco toch naar de beurs te brengen die dan 2.000 miljard dollar zou opbrengen lijkt men te moeten opbergen. Misschien dat het kroonprins Mohammed bin Salman tot een zuiniger koopgedrag kan brengen. Alhoewel!

En die aanvallen op die pijpleiding gebeurden ook op zo’n 800 kilometer van Jemen. Een dergelijke aanval op de even ver gelegen plaatsen Khourais en Abqaiq komt dus helemaal niet onverwacht. Verstandige heren en dames wisten dit. Maat zijn die er wel bij degenen die het beleid hier bepalen?

Bij eerdere drone-aanval sprak niemand over Iran

En toen bij dit bombardement van 14 mei sprak er niemand in Riaad of Washington over een Iraanse aanval. Men kan er dus praktisch zeker van zijn dat Ansar Allah ook nu weer zorgde voor deze aanval.

En dat men in beide hoofdsteden richting Iran wees is uiteraard geen verrassing. Zoals een Nederlandse specialist het uitdrukte: “Men wist al wat Mike Pompeo, minister van Buitenlandse Zaken van de VS, ging zeggen nog voor hij zijn mond open deed.”

Iran aanvallen is de regio in brand steken

Maar Iran bombarderen is naast een oorlogsdaad ook een heel gevaarlijke onderneming. Vraag is bijvoorbeeld hoe andere landen gaan reageren. Gaan Rusland, China en ook India dit zomaar laten gebeuren? Twijfelachtig. Bovendien dreigt dan de ganse olieproductie van de regio in vlammen op te gaan. Een recept voor een ramp zonder weerga.

Het valt trouwens op dat behoudens in Riaad en Washington er niemand oproept tot oorlog. Alleen een paar gekken zoals de Republikeinse senator Lindsey Graham, die blijkbaar klaar komt bij elke nieuwe oorlog, roepen hierom.

Europa zwijgt, Trump blaast warm en koud tegelijk, Emiraten doen niet mee

In Europa zwijgt men, spreekt men over diplomatie (Boris Johnson) of stelt men niets te weten over wie de dader is (Emmanuel Macron). Een houding die ook de Japanse premier Shinzo Abe aanneemt. En dan is er het bijna gelijktijdig warm en koud blazen van Donald Trump en vele anderen in de VS. Met China en Rusland die nu al hun veto klaar houden.

Opvallend is zeker ook dat de Verenigde Arabische Emiraten niet meespelen met de VS en Saoedi-Arabië. De Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman staat blijkbaar geheel alleen en ook naakt.

Amerikaans luchtafweergeschut faalt tegen drones

Al tientallen jaren koopt zijn land massaal wapens in het westen alsof het Sinterklaas is en er voor zijn kindjes speelgoed moet gekocht worden. Op papier is het Saoedische leger ijzersterk. Bovendien beschikt het over het modernste Amerikaans luchtafweergeschut, ook rond de nu getroffen installaties. Het blijkt echter allemaal waardeloos spul te zijn. Kosten gemaakt op het sterfhuis.

170316-D-SV709-036
De Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman kreeg zijn Jemenitische oorlog als een boemerang in zijn gezicht terug. Hij staat er grotendeels alleen voor en klaagde over het ontbreken van buitenlandse steun. Zelfs zijn ‘vriend’ Donald Trump lijkt hem te laten vallen.

Ook voor de VS is dit een drama. Haar peperdure luchtafweersystemen zoals Patriot van producent Raytheon faalden over de ganse lijn. Het deed de Russische president Vladimir Poetin schertsend stellen dat de Salmans misschien Russisch luchtafweergeschut moeten kopen. Tot grote hilariteit van de Iraanse topleiders die het mochten aanhoren. Voor fabrikant Raytheon een barslechte zaak. Wie koopt die ‘rommel’ nog?

De Russische luchtmachtbasis Hmeimim in Syrië werd al tientalen malen aangevallen door drones van al Qaida, maar geen enkele raakte door de blijkbaar ijzersterke defensie. Een hemelsbreed verschil met de toestand in het land van de familie Saoed. Mike Pompeo had het donderdag tijdens een bezoek aan Saoedi-Arabië dan ook aartsmoeilijk om het falen aan de toehoorders uit te leggen.

Mohammed bin Salman

Zeker voor kroonprins Mohammed bin Salman is dit een drama en zijn positie binnen de elite in zijn land zal er niet op verbeteren. Maar de man mag zowat alles. Een buitenlands premier ontvoeren (Saad Hariri), honderden Saoedische prinsen en zakenlui kidnappen om hen geld af te persen, een bekend Saoedisch journalist afslachten in zijn Turks consulaat (Jamal Khashoggi) en in buurland Jemen een niet te winnen hondsbrutale oorlog starten. Het kan allemaal.

Maar voor hoelang nog? Hij weet nu dat de door hem begonnen Jemenitische oorlog als een boemerang in zijn gezicht is teruggekeerd. En als hij niet snel met dat moorddadig spel daar stopt zal hij nog meer boemerangs zien terugkomen. Ook hij zal dit nu wel eindelijk gaan beseffen. Of is hij zo blind? Maar het probleem Jemen oplossen en het land met rust laten is niet het enige dat moet aangepakt worden.

Destabilisering regio moet stoppen

De oorlog om Syrië, de oorlog tegen Iran, de destabilisering van Irak en Libië moeten stoppen zodat de regio eindelijk tot rust kan komen. Maar Israël, dat over die aanvallen opvallend zwijgt, wil de regio in een orgie van vuur zien ten onder gaan om dan als enige onbeschadigd te ontsnappen. Maar ook dit is een illusie.

Als de zionisten dat denken dan dwalen zij. Maar hun machtshonger maakt hen duidelijk blind voor de realiteit. Denken de regio in brand te kunnen steken en hieraan dan te ontsnappen is te gek en te dom voor woorden. Ze gaan zonder twijfel mee ten onder. Wie met vuur speelt zal onvermijdelijk ook zijn vingers verbranden.

Posted on

Khan Sheikhoun toont gelaagdheid relatie Turkije-Rusland

Bij de nu voorbije slag om de controle over de Syrische stad Khan Sheikhoun stuurde de Turkse regering een vrij omvangrijk konvooi met onder meer tanks. Duidelijk om te verhinderen dat het Syrische leger deze stad zou bevrijden van die terreurgroepen, vooral al Qaida. Dit konvooi werd voorafgegaan door een voertuig van een van die groepen. Het werd een grote flop. Het leger is trouwens al volop bezig met het opruimen in de stad van allerlei mijnen en te controleren op sluipschutters.

Gelijktijdig stegen van de Turkse luchtmachtbasis van Inçirlikwaar ook Amerikaanse atoombommen liggen – enkele F16’s op om deze troepenbeweging te ondersteunen. Een grap bleek al snel. Immers bijna gelijktijdig vertrokken van de Russische luchtmachtbasis van Hmeimim in Syrië twee SU 35’s die richting deze F16’s vlogen die dan maar snel huiswaarts keerden. Ze geraakten in Syrië een goeie 30 km ver.

Erdogans Syrië-beleid is een flop

En uiteraard was men in Damascus in alle staten over het gedrag van de regering van Erdogan (AKP). En die terreurgroepen? Die waren eveneens woedend en scholden op hun sociale media Erdogan uit voor onder meer ‘hoer van Poetin’. De politiek van Erdogan rond Syrië is dan ook een enorme flop. Het is in de regio wachten op een nieuwe Turkse regering zonder Erdogan om hier vrede te brengen. Met hem lukt dat niet.

Khan Sheikhoun toont gelaagdheid relatie Turkije-Rusland

Het toont ook aan hoever hij van Moskou mag gaan. Praten mag, het Russische luchtafweergeschut S-400 kopen en met de Russen een pijpleiding richting de EU aanleggen mag eveneens.

Effectief salafistische terreurgroepen in Syrië steunen is dan weer geheel uit den boze. En hij gehoorzaamt, zij het na wat braaf tegenstribbelen. Dat is nu nog maar eens bewezen. En bij al Qaida & Co heeft men dat goed gezien. De provincie Idlib wordt terug Syrisch. Geen twijfel mogelijk. Na de bevrijding van de steden Aleppo, Douma, Der Er Zor en Daraa is dit een nieuwe belangrijk overwinning voor het leger. Game over.

Posted on

Buchanan aan Trump: Verruil Bolton voor Tulsi Gabbard!

Tulsi Gabbard

In onderstaande column adviseert Pat Buchanan president Trump om zijn Nationale Veiligheidsadviseur John Bolton te dumpen en in plaats daarvan in zee te gaan met Tulsi Gabbard, die momenteel in de race om de Democratische nominatie van zich doet horen met een buitenlandbeleid dat veel lijkt op wat Trump in 2016 beloofde. Pat Buchanan is een paleoconservatief politiek commentator, was adviseur van diverse presidenten en deed ook zelf een gooi naar het presidentschap. 

“Te lang reeds hebben onze leiders het af laten weten, leidden ze ons van de ene regime change-oorlog naar de andere, leidden ze ons een nieuwe Koude Oorlog en wapenwedloop in, die ons biljoenen dollars van ons zuurverdiende belastinggeld en talloze levens kostten. Deze waanzin moet stoppen.”

Donald Trump, circa 2016? Nee, deze denunciatie van interventionisme á la John Bolton kwam van afgevaardigde Tulsi Gabbard van Hawaii tijdens het Democratische debat van woensdagavond. Met haar 38 jaar was ze de jongste kandidaat op dat podium. Gabbard vervolgde met een aanval op zowel de “president als zijn oorlogshavikenkabinet, die ons naar de rand van oorlog met Iran geleid hebben”.

“Niet de Taliban viel ons aan op 11 september”

In een verhitte woordenwisseling, reageerde afgevaardigde Tim Ryan van Ohio dat de VS zich niet uit Afghanistan terug kunnen trekken: “Toen we daar niet waren, begonnen ze vliegtuigen op onze gebouwen in te laten vliegen.” “Het was niet de Taliban die ons op 11 september aanviel”, repliceerde Tulsi Gabbard, “Al Qaida viel ons aan op 9/11. Dat is waarom ik en vele anderen militair werden, om achter Al Qaida aan te gaan, niet de Taliban.”

“In Afghanistan niet beter af dan toen oorlog begon”

Toen Ryan bleef volhouden dat de VS in Afghanistan moeten blijven, schoot Gabbard terug: “Is dat wat je de ouders van die twee soldaten die net gedood werden in Afghanistan zult vertellen? ‘Nou ja, we moeten daar gewoon blijven.’ Als militair kan ik je vertellen dat dat antwoord onacceptabel is. … We zijn in Afghanistan niet beter af dan toen die oorlog begon.”

Tulsi Gabbard wint debat met voorsprong

Tegen het einde van het debat was Tulsi Gabbard met voorsprong de winnaar in zowel de Drudge Report- als de Washington Examiner-peiling en ging ze veruit aan kop onder alle Democratische kandidaten wier namen opgezocht werden op Google. Hoewel ze minder dan zeven minuten spreektijd kreeg in een debat van twee uur, had ze die tijd niet effectiever kunnen gebruiken. Haar optreden zou de race om de Democratische nominatie op kunnen schudden. Als ze er in slaagt een paar punten boven haar 1 à 2 procent in de peilingen uit te komen, zou ze een plekje in de tweede ronde debatten veilig kunnen stellen.

Buitenlandbeleid zou zonder Tulsi Gabbard niet aan bod komen

Als ze daar bij is, zullen de gespreksleiders haar vragen stellen over buitenlandbeleid die zonder haar aanwezigheid niet eens aan de orde zouden komen. Deze vragen zullen de verborgen verdeeldheid in de Democratische Partij blootleggen. Men zou leidende Democratische kandidaten kunnen vragen te verklaren wat het Amerikaanse beleid moet zijn – niet alleen ten aanzien van Afghanistan, maar ook Irak, Syrië, Jemen, Saoedi-Arabië, Israël, Jared Kushners ‘deal van de eeuw’ en Trumps schijnbare afwijzing van de twee statenoplossing.

Als ze de tweede ronde haalt, zou Tulsi Gabbard de katalysator kunnen worden voor het soort ‘globalist versus nationalist’-debat dat uitbrak tussen Trump en de Bush-Republikeinen in 2016. Een debat dat bijdroeg aan Trumps overwinning op de conventie in Cleveland en in de presidentsverkiezingen.

Tulsi Gabbard verdeelt Democraten, maar kan ook probleem worden voor Republikeinen

Het probleem dat Gabbard vormt voor de Democraten, is dat, zoals bleek uit de woordenwisseling met Ryan, ze standpunten inneemt die haar partij verdelen. Haar rivalen geven er de voorkeur aan te praten over zaken die de partij verenigen, zoals hoe verschrikkelijk Trump is en ‘gratis’ hoger onderwijs. Als ze meer zendtijd krijgt, wordt ze ook een probleem voor de Republikeinen. Want het buitenlandbeleid dat Tulsi Gabbard voorstelt is niet ver verwijderd van het buitenlandbeleid dat Donald Trump in 2016 beloofde maar sindsdien niet waarmaakte.

Niet waargemaakte beloften

Nog altijd zijn er 2.000 Amerikaanse militairen in Syrië, 5.000 in Irak, 14.000 in Afghanistan. We verplaatsten onlangs een vliegdekschip-aanvalsgroep, B-52-bommenwerpers 1.000 militairen naar de Perzische Golf om Iran te confronteren. We staan op het punt de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, waarmee we zouden moeten onderhandelen om een oorlog te voorkomen, sancties op te leggen.

Jared Kushner probeert een plan te verkopen om 50 miljard dollar voor de Palestijnen in te zamelen in ruil waarvoor zij van soevereiniteit af moeten zien en van hun droom van een natiestaat op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook met Jeruzalem als hoofdstad.

John Bolton praat over regime change in Caracas en zoekt de confrontatie met de “trojka van tirannie” in Cuba, Nicaragua en Venezuela. In plaats van het gesprek te zoeken met Rusland, zoals Trump beloofde, hebben we Rusland sancties opgelegd, Oekraïne bewapend, oorlogsschepen naar de Zwarte Zee gestuurd, de NAVO-aanwezigheid in het Oostzeegebied opgevoerd en door Ronald Reagan en andere presidenten tijdens de Koude Oorlog uitonderhandelde wapenbeheersingsverdragen verscheurd.

Rusland en China in elkaars armen gedreven

Het Amerikaanse beleid is er in geslaagd onze grote rivalen, Rusland en China, in elkaars armen te drijven. Die relatie is nu inniger dan die tussen Stalin en Mao in de eerste jaren van de Koude Oorlog. In juni reisde Vladimir Poetin naar Peking, waar hij en Xi Jinping elkaar ontmoeten om te waarschuwen dat in deze tijd van “toenemende mondiale instabiliteit en onzekerheid” Rusland en China “hun overleg over kwesties van strategische stabiliteit zullen verdiepen”. Xi onderscheidde Poetin met China’s nieuwe vriendschapsmedaille. Poetin reageerde: “Samenwerking met China is een van Ruslands hoogste prioriteiten en ze heeft een ongekend niveau bereikt.”

Aan het einde van de Koude Oorlog was de VS de enige overgebleven supermacht. Wie heeft deze positie kwijtgespeeld? Wie heeft ons 7.000 Amerikaanse levens en 6 biljoen dollar laten bloeden in eindeloze oorlogen in het Midden-Oosten? Wie heeft ons deze hervatting van de Koude Oorlog in geleid? Waren het soms die vervloekte ‘isolationisten’?

Posted on

Duitse deelstaatpremiers: beëindig sancties Rusland

In het Pinksterweekend vond in St. Petersburg weer het internationale economische forum SPIEF plaats. Daaraan namen talrijke vertegenwoordigers van de Duitse politiek en bedrijfsleven deel. Hun uitspraken getuigen van een ontluikend partijoverstijgend verzet tegen de door de Duitse federale regering gesteunde sancties tegen Rusland. 

Met zo’n 33 graden was het in St. Petersburg ongewoon warm, toen vertegenwoordigers van politiek en bedrijfsleven elkaar ontmoeten voor het SPIEF. De meeste deelnemers kwamen dit jaar uit China. Vladimir Poetins ontmoeting met de Chinese president Xi Jinping vormde de bekronende afsluiting van het forum en werd op de Russische televisie live uitgezonden.

Russisch-Chinese handelsbetrekkingen geïntensiveerd

Sinds de instelling van de Amerikaanse en EU-sancties tegen Rusland vanwege de Krimcrisis vijf jaar geleden, zijn de Russisch-Chinese handelsbetrekkingen geïntensiveerd. China is het inmiddels gelukt veel marktaandelen te winnen, die voorheen door Europese bedrijven bezet waren. Niet in de laatste plaats de Duitse export lijdt hieronder. Na de recente schermutselingen in de Amerikaans-Chinese handelsoorlog, zal het Chinese telecommunicatieconcern Huawei nu in Rusland de uitbouw van het 5G-net ter hand nemen.

Efficiëntiepartnerschap

Ook Duitse bedrijven investeren echter ondanks de sancties weer meer in Rusland. Zo werd onlangs in de buurt van Moskou, in aanwezigheid van minister van Economische Zaken Peter Altmaier, een nieuwe Mercedes-Benz-fabriek geopend. Tijdens het internationale economische forum ondertekende Altmaier een memorandum over een efficiëntiepartnerschap met Rusland, die de economische en technologische samenwerking moet versterken.

Sterk vertegenwoordigd

Sowieso was Duitsland sterk vertegenwoordigd in St. Petersburg. Naast Altmaier waren de deelstaatpremiers van Mecklenburg-Voor-Pommeren, Manuela Schwesig (SPD) en Saksen, Michael Kretschmer (CDU), alsmede deelstaatminister van Economische Zaken Nicole Hoffmeister-Kraut (CDU) met een 40 koppige delegatie uit het economisch sterke Baden-Württemberg aanwezig. Die laatste ontmoette Russische politici en zakenlieden, bezocht het Moskouse innovatiecentrum Skolkovo en de internetgigant Yandex.

Toenemende export en investeringen

De export van de zuidwestelijke deelstaat naar Rusland is na een neergaande trend in 2017 weer duidelijk gestegen. In 2018 lagen de gezamenlijke Duitse directe investeringen bij in totaal 3,3 miljard euro. Vooral in de machine- en autobouw, bij de uitbreiding van de digitalisering en de robotica zien Duitse bedrijven in Rusland kansen. Terwijl de activiteiten van de deelstaatminister uit Stuttgart geen opzien baarde, kreeg de deelstaatpremier van Saksen felle kritiek te verduren. Hij had in de marge van het forum namelijk een ontmoeting met Poetin en nodigde hem uit voor een bezoek aan Dresden.

Partijoverstijgende oproep tot beëindiging sancties

In het belang van Saksen en andere oostelijke Duitse deelstaten riep Kretschmer op tot het beëindigen van de sancties tegen Rusland. Hij stond daarmee niet alleen, want partijoverstijgend vielen collega’s hem bij. Zowel Schwesig als ook de deelstaatpremier van Saksen-Anhalt Reiner Haseloff (CDU) en zijn Thüringer ambtsgenoot Bodo Ramelow (Die Linke) vielen hem bij. Vanuit het westen van Duitsland kreeg Kretschmer steun van de deelstaatpremier van Niedersachsen, Stefan Weil (SPD). “Wat we nu meemaken, levert niets dan schade op”, aldus Weil. De Russische agrarische markt is voor Duitse bedrijven grotendeels verloren, omdat anderen die onder zich verdeeld hebben, aldus de deelstaatpremier. Ook de Brandenburgse deelstaatpremier Dietmar Woidke (SPD) sloot zich nog bij zijn collega’s aan.

CDU-leider staat op voortzetting sancties

CDU-leider Annegret Kramp-Karrenbauer staat er echter op de sancties voort te zetten. Ze negeert daarbij dat de druk op de federale regering om haar opstelling te veranderen niet alleen van deelstaatpolitici komt, maar ook vanuit het bedrijfsleven toeneemt. Kramp-Karrenbauer maakt met haar stellige uitspraken bepaald geen vrienden binnen haar partij en onder de donateurs daarvan. Dit terwijl haar leiderschap toch al steeds meer in twijfel wordt getrokken bij de christendemocraten.

Duitse industrie gefrustreerd

Vertegenwoordigers van de Duitse industrie zijn gefrustreerd door de sancties tegen Rusland en Iran, maar ook door de onzekerheid die de Amerikaans-Chinese handelsoorlog en de Brexit met zich meebrengen en verliezen steeds meer hun geduld met de huidige politiek.

Vooral voor Duitse machinebouwers staat er veel op het spel. Rusland zou een van de sterkste markten voor hen kunnen zijn, vanwege de omvang en de immense behoefte aan modernisering. De gigantische agrarische oppervlakken zouden fabrikanten van landbouwmachines veel op kunnen leveren. Carl Martin Welcker, voorzitter van de brancheorganisatie VDMA, roept op tot beëindiging van de sancties tegen Rusland, omdat deze politiek effectloos en economisch schadelijk zijn.

Ook Matthias Schepp, bestuursvoorzitter van de Duits-Russische Buitenlandse Handelskamer in Moskou oefende kritiek, door er op te wijzen dat Duitse bedrijven in tegenstelling tot anderen in de EU de sancties meer dan vervuld hebben. Dit heeft vooral middenstanders en familiebedrijven getroffen.

Export van deelstaten naar Rusland

In 2014, voor de sancties, behoorde Rusland voor Saksen nog tot de top 10 qua export. In 2018 zakte het land naar de 17e plaats. In absolute cijfers uitgedrukt betekent dat een terugloop van 1,1 miljard euro naar circa 537 miljoen euro aan geëxporteerde waren in 2018. In Thüringen nam het handelsvolume met Rusland daarentegen sinds 2015 met circa 40 procent naar een kleine 300 miljoen euro in 2018. Voor 455 Thüringer bedrijven is Rusland een belangrijke exportmarkt.

Geen zakelijke discussie

In plaats van zakelijk de discussie over de gevolgen van de sancties voor de Duitse economie aan te gaan, gingen de gevestigde federale politiek en media meteen tot de aanval over. Kretschmer werd verweten tegen de AfD aan te schurken, vanwege de deelstaatverkiezingen in september. Door “met Rusland aan te pappen” zou hij kiezers van de AfD terug willen winnen.

Posted on

Rusland en de leugens van De Standaard

In het stuk “Poetin test Zelenski met Russische paspoorten” van Roeland Termote in De Standaard van vandaag 2 mei staat “…. op wat in de afvallige Georgische regio’s Zuid-Ossetië en Abchazië gebeurde. Ook daar verstrekte Rusland paspoorten, om vervolgens in 2008 de aanwezigheid van zijn staatsburgers aan te grijpen als motief voor een militaire inval.”

Afscheiding

Wat uw medewerker hier schrijft is een flagrante leugen en typerend voor de wijze waarop De Standaard over Rusland bericht. Vooreerst ontstond het probleem toen Georgië zich met westerse steun afscheidde van Rusland en die twee deelrepublieken van Georgië zich dan op hun beurt afscheurden van Georgië. En als de ene deelstaat zich mag afscheuren dan logischer wijze mag ook de andere dat doen. Maar ja, de ene had de steun van de EU en de VS, de twee anderen niet.

Toen daaruit een gewapend conflict ontstond werd er tussen Rusland, Georgië, de Verenigde Staten en landen van de EU een vredesakkoord getekend waarbij Rusland in Zuid-Ossetië en Abchazië een gewapende vredesmacht mocht stationeren.

Georgische aanval

Het Georgische leger, geleid door een generaal met Israëlische en Georgische nationaliteit en gesteund door de VS, heeft na een serie incidenten dan Zuid-Ossetië aangevallen. Dit exact de dag dat in China de Olympische Spelen begonnen en Poetin in Beijing was. Een aanval die vermoedelijk dus niet toevallig was.

Daarbij vuurden Georgische troepen zelfs op het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een oorlogsmisdaad. Ook beschoot men uiteraard de Russische vredesmacht die dan terugvuurden en de Georgische troepen verjoegen.

Russische interventie

Bashar al Assad
Voor De Standaard is het berichtgeven simpel. Is iemand de vijand van de VS dan is dat ook zo voor die krant. Jarenlang bijvoorbeeld beweerde Jorn De Cock, hun correspondent in Libanon, dat de verhalen over de aanwezigheid van al Qaida in Syrië door de Syrische president Bashar al Assad (foto) verspreidde leugens waren. De vrouw van Jorn De Cock werkte bij het uitbreken van die oorlog in Syrië voor de regering van de Qatarese dictatuur. Diezelfde regering die al Qaida in Syrië bewapende. Of hoe De Standaard die terroristen die nadien in België en elders toe sloegen steunde. Als dat geen kwaliteitskrant is.

Rusland volgde hierbij exact de regels van het internationaal recht en viel bij die actie maar enkele kilometers dat land binnen om zich daarna, eens de zaak gestabiliseerd, terugtrok. Deze versie van de feiten wordt officieel door niemand betwist. Ook niet door de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy die poogde te bemiddelen.

Vijand van Washington dus van De Standaard

Maar ja, Rusland is tegenwoordig de vijand van Washington en dus is Rusland de vijand, de slechterik, voor De Standaard. Juist zoals dat met de Venezolaanse president Maduro is die recent in de krant voor dictator werd uitgescholden.

Hetzelfde met Syrië waar De Standaard jarenlang de aanwezigheid van al Qaida in Syrië als een leugen van president Bashar al Assad beschreef. Nog zo’n slechterik. De vernielingen in Syrië door die jihadisten – de ‘vrijheidsstrijders’ – kregen dan ook de steun van deze krant. En zonder die jihadisten waren er hier in België vermoedelijk geen aanslagen gepleegd. Om over na te denken.

Het is simpel: Is de VS kwaad op een regering en poogt deze die omver te werpen dan komt De Standaard af met moddergooien, leugens, halve waarheden en verdraaiingen richting dat land. De voorbeelden zijn legio. Zich een kwaliteitskrant noemen is poepsimpel, dat ook zijn is echter een gans ander verhaal.


Noot van de redactie

Meer over de Russische paspoorten leest u hier:

Meer over de Russisch-Georgische oorlog en de nasleep daarvan leest u hier:

Posted on 1 Comment

Waarom Russisch paspoort voor veel inwoners Donbass van levensbelang is

Rusland krijgt opnieuw felle kritiek uit het Westen. Ditmaal omdat het besloten heeft het voor inwoners van de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk gemakkelijker te maken om Russische paspoorten te krijgen. Westerse commentatoren vermoeden vooral geopolitieke motieven, er zijn echter ook humanitaire redenen voor het besluit. Een reisverslag uit 2016 geeft inzicht in de situatie waarmee de bevolking van Donbass te kampen heeft.

Na maanden voorbereiding kondigde het laatste deel van de reis zich aan: de taxirit van de Russische stad Rostov-aan-de-Don naar Donetsk, de hoofdstad van de niet-erkende Volksrepubliek Donetsk. Het spannendste onderdeel van de reis moest echter nog komen: de grensovergang. De angst zat er goed in dat de Russische beveiligingsambtenaar “NJET!” zou zeggen en daarmee in één keer alle moeite te niet zou doen. De grenswacht had deze angst waarschijnlijk opgemerkt en grapte naar zijn collega: “Kijk, ze maken zich zorgen! Rammel maar wat met je handboeien.” De grap brak het ijs. Later pas bleek hoeveel ellende de reis op dat moment werd bespaard.

Glimlach

De reis ging verder, richting Donetsk. Met een glimlach op zijn gezicht legde de taxichauffeur uit in welke situatie hij was beland (en met hem velen anderen) omtrent het terugbetalen van zijn leningen. “Voordat de oorlog begon waren er natuurlijk een boel mensen die leningen hadden afgesloten. Maar nadat de oorlog was begonnen, werden veel banken gesloten.”

De glimlach werd groter en hij zei “Ik wou mijn schulden terugbetalen, maar kon dat niet. Dus op een dag belde de bank en zei dat we onze schulden moesten terugbetalen. Ik legde uit waarom dat niet kon, de bank zei daarop dat ze iemand zouden sturen om het bedrag op te komen halen als ik niet zou betalen.” Hij op zijn beurt gaf zijn adres en zei dat ze welkom waren.

Toen de medewerker het adres had gekregen was hij een tijdje stil, vertelde dat de bank had heroverwogen en besloten had toch niemand te sturen. De hierboven beschreven situatie geeft goed aan in wat voor situatie veel mensen in Donetsk verkeren. Mensen vallen hier constant tussen wal en schip.

Gevangen in eigen land

“In de Sovjet-Unie was het makkelijk om te reizen”, legde een medepassagier ons uit. De vrouw vertelt: “Er waren geen grenscontroles [binnen de USSR] en we konden reizen wanneer we wilden.” Ze benadrukte dat “zij zich niet voelden als Russen, Oekraïners, Wit-Russen of wat dan ook. We waren allemaal deel van een groot land: De Sovjet-Unie.” Dit beeld blijft bestaan tot de dag van vandaag. Haar familie woont overal: in Oekraïne, in Rusland, in Wit-Rusland, waarmee ze nogmaals benadrukt hoe belangrijk het is om naar het buitenland te kunnen reizen.

Op het moment waarop ik dit stuk oorspronkelijk schreef waren er namelijk veel inwoners van de Donbass die in zekere zin gevangen waren in eigen land. Weliswaar waren er door deze niet-erkende landen al paspoorten uitgegeven, maar niemand erkende ze. Om naar het buitenland te reizen is er een Oekraïens paspoort nodig dat aan mensen is verstrekt voor de oorlog. Voor een hele generatie mensen die geen Oekraïense paspoorten hebben is het daarom onmogelijk geworden om naar het buitenland te reizen. Dit veranderde pas in het voorjaar van 2017, toen Poetin per decreet besloot officiële documenten uit de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk te erkennen.

De Russische erkenning van documenten uit LNR en DNR*

Voor de verordening waren veel mensen in de Volksrepublieken* afhankelijk van hun Oekraïense paspoorten. Zonder deze paspoorten was het onmogelijk om naar het buitenland te reizen, naar Rusland bijvoorbeeld. Als men niet beschikte over een Oekraïens paspoort omdat men het tijdens de burgeroorlog kwijt was geraakt, kon men de Volksrepublieken niet uit. De afhankelijkheid van een Oekraïens paspoort is zelfs nog groter als men bedenkt dat veel mensen er voor kiezen via Russisch territorium naar door Oekraïne gecontroleerd territorium te reizen. Evgenia van Amerongen, een manager die werkt voor een busbedrijf, legt de moeilijkheden uit:

“Men moet de oversteek maken via de scheidingslijn (tussen Donbass en Oekraïne – SB). De oversteek verloopt via een controlepost van de DNR/LNR en Oekraïne. Al deze controleposten bevinden zich in ‘instabiele gebieden’. Bijvoorbeeld Zaitsevo, Marinka, Stantisija Luganskaya.” Van Amerongen vervolgt: “Omdat veel mensen hun leven niet willen riskeren, kiezen ze ervoor te reizen via Rusland en dus hebben ze een Oekraïens reisdocument nodig. De situatie is veranderd nu de Russische Federatie besloten heeft paspoorten uit Donbass te erkennen. Inwoners van Donbass kunnen zelfs zonder visum naar Rusland reizen.”

Trouwaktes, diploma’s

De problemen beperken zich echter niet tot reisdocumenten. Ook andere officiële documenten uit de Donbass worden niet erkend. Te denken is aan trouw- en scheidingsaktes. Een soortgelijke situatie bestaat onder studenten. Voor het presidentiële decreet waren studenten die studeerden in Loegansk of Donetsk er nooit van verzekerd of de graad waarvoor zij leerden ooit iets waard zou zijn. Slechts recentelijk heeft het ministerie van Onderwijs van de Russische Federatie tijdelijke diploma’s uit de Volksrepublieken erkend.

Maar deze maatregel gaf studenten nog geen duidelijkheid of de diploma’s ook het volgende jaar nog erkend zouden zijn. “Voorheen waren onderwijscertificaten erkend door Russische universiteiten, op grond van een verordening van het ministerie van Onderwijs” legt Sana Samoylenko, een student aan de Universiteit van Loegansk uit. “De verordening was ondertekend voor een jaar, dus ieder komend jaar zou het ministerie van Onderwijs het moeten vernieuwen.” De nieuwe verordening haalt deze twijfel weg. Samoylenko: “Nu zijn studenten ervan verzekerd dat hun certificaten worden geaccepteerd, zonder de angst dat de vorige verordening van het ministerie van Onderwijs niet zou worden verlengd.”

Verder maakte het decreet van 2017 het mogelijk om voertuigregistratie uit de Volksrepublieken te accepteren in Rusland.

“Elena”

Met het geluid van een koffiezetapparaat op de achtergrond begonnen we ons eerste interview met Elena (pseudoniem), een journaliste die werkt voor een groot Russisch persbureau. Sinds het begin van het conflict werkt ze als journaliste in haar geboortestreek: de Donbass. Na de gebruikelijke inleidende vragen vroegen wij haar de voor de hand liggende vraag over persvrijheid in het rebellengebied: Waarom durf je je gezicht niet op camera te laten zien?

“In Oekraïne wonen mijn naaste verwanten”, antwoord ze. “Ik ben gewoon bang dat als ik mijn gezicht laat zien en mensen deze reportage zien, dat mijn familie problemen zal krijgen. Ze kunnen worden opgeroepen door de SBU (Oekraïense veiligheidsdienst) en worden verhoord. Ik wil niet dat zij vanwege mijn werk in problemen komen.” Het is echter niet de enige reden waarom Elena liever anoniem blijft. Ze is namelijk nog steeds burger van Oekraïne. “Ik zou graag willen reizen naar Oekraïne en niet dat ze mij vasthouden en zeggen, hier, we hebben een [strafwet]artikel bedacht over separatisme en terrorisme en dat ze mij daarna opsluiten.”

Intimidatie van journalisten

“Er zijn veel voorbeelden”, vertelt Elena over journalisten die werken in Donbass maar problemen hebben in Oekraïens gebied. “Er is in Oekraïne een website genaamd ‘Mirotvorjets’. Ze publiceren alle informatie over journalisten en hun verwanten met paspoorten, geboortedata. En mensen die daar familie hebben worden door hen onder druk te zetten naar Oekraïne gelokt, zodat ze hen gevangen kunnen zetten.”

Deze situatie gaat trouwens niet alleen op voor journalisten, maar ook voor soldaten in de volksmilitie (het de facto-leger van LNR en DNR) en zelfs voor lokale ambtenaren. Reizen naar Oekraïne om daar bijvoorbeeld een nieuw Oekraïens paspoort aan te vragen zit er om die reden voor veel inwoners van Oost-Oekraïne niet in.**


* In Rusland wordt doorgaans verwezen naar de DNR en LNR in officiële taal als ‘Bepaalde gebieden in de oblasten Donetsk en Loegansk’.

** Overigens hebben niet alleen lokale bewoners problemen met het reizen van en naar Oost-Oekraïne. Ook journalisten wordt het niet makkelijk gemaakt om naar de DNR en LNR te reizen. Een goed voorbeeld is dat van Oxana Chelysheva, een journalist die in ballingschap leeft uit angst om terug te keren naar Rusland, haar geboorteland. Daar het niet mogelijk was via Rusland te reizen moest ze de Oekraïne-route nemen. In ieder geval had ik verwacht dat een Russische dissidente doorgang zou worden gegeven naar rebellengebied door een land dat zo worstelt met ‘Russische agressie’, toch schrijft ze ironisch: “Terwijl ik in Donetsk had kunnen zijn, reisden alle westerse journalisten via de Russische Federatie.”

Posted on

Rusland vergemakkelijkt verstrekking paspoort aan inwoners Donbass

De Russische president Poetin heeft een presidentieel decreet getekend waardoor inwoners van de Donbass gemakkelijker een Russisch paspoort kunnen krijgen. Dat kwam hem op een sterke veroordeling vanuit Oekraïne en de VS te staan. Een dag na de uitvaardiging van het decreet nam de Verchnova Rada een reeds lang besproken voorstel voor een ingrijpende nieuwe taalwet aan, die niet-Oekraïense talen verder uitbant.

Sprekend voor de Raad van Wetgevers (een gremium bestaande uit de voorzitters van de Doema en de Federatieraad en hun plaatsvervangers, alsmede de voorzitters van verschillende commissies in beide kamers van het parlement en de voorzitters van de parlementen van de deelgebieden van de federatie) lichtte president Poetin zijn decreet waardoor inwoners van de Donbass gemakkelijker de Russische nationaliteit kunnen ontvangen toe.

“In principe hebben wij geen behoefte om problemen te creëren voor de nieuwe Oekraïense macht. Maar om een situatie te tolereren waarin mensen die leven op het territorium van deze Donetsk- en Loeganskrepublieken hun burgerrechten volledig ontnomen worden, dit gaat de grenzen al te buiten in termen van mensenrechten. Ze mogen niet normaal heen en weer bewegen, ze mogen niet in hun meest elementaire behoeftes voorzien. Dit is een zuiver humanitair vraagstuk.”

Het verwijzen naar humanitaire gronden voor de versimpeling is niet uit de lucht gegrepen. Dat de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk niet worden erkend betekent dat veel inwoners van het gebied geen internationaal paspoort meer hebben. Als ze al een Oekraïens internationaal paspoort hadden aan het begin van het conflict kan deze zijn verlopen of kwijtgeraakt in de oorlog. Sommigen kunnen mogelijk het territorium van Oekraïne niet meer in vanwege mogelijke represailles. Paspoorten kunnen om die redenen niet opnieuw worden aangevraagd. Wel hebben de twee niet-erkende landen hun eigen paspoorten uitgegeven. Die worden echter alleen in Rusland geaccepteerd.

Paspoorten niet uitgedeeld, maar aan te vragen

Het Russische ministerie van Binnenlandse Zaken legt in een verklaring uit dat de regeling vooral bedoeld is voor personen die permanent wonen op het territorium van de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk (DNR en LNR). Hierbij hoeft de aanvrager geen afstand te doen van zijn Oekraïense nationaliteit, mocht hij deze nog bezitten. In de verklaring is sprake van het accepteren van verzoeken van personen in de bovenstaande categorie langs ambtelijke weg vanuit de LNR en de DNR. De verzoeken zullen vervolgens worden beoordeeld in het Russische Rostov Oblast. Binnen drie maanden moet er een antwoord volgen, waarna het paspoort zal moeten worden opgehaald in Rusland. Mogelijk zal het ophalen aan de grens zelf kunnen.

Dat paspoorten worden ‘uitgedeeld’, zoals de Volkskrant beweert, is op basis van informatie die nu bekend is onjuist. Ook is er geen sprake van dat Rusland de nationaliteit van inwoners van de Donbass verandert zoals de scheidende Oekraïense president Porosjenko beweert. Inwoners moeten zelf de aanvraag indienen en worden niet gevraagd de Oekraïense nationaliteit op te geven.

Nieuwe president

Het presidentiële decreet komt slechts drie dagen na de Oekraïense presidentsverkiezingen waarin Zelensky met een overgrote meerderheid van de stemmen heeft gewonnen. De toekomstige president van Oekraïne heeft te kennen gegeven met Rusland (maar niet met de DNR en LNR) te willen onderhandelen over het stoppen van de oorlog in Donbass. Zelensky stelde daarnaast een ‘informatie-oorlog’ te willen starten om de oorlog in Oekraïne te beëindigen. Hij nodigde journalisten en bloggers uit hem te helpen.

Nauw contact met oligarch Kolomoisky

Zelensky wordt ervan verdacht de kandidaat te zijn voor de oligarch Kolomoisky. In de afgelopen paar weken is meer duidelijk geworden over de verhouding tussen Kolomoisky en Zelensky. Onder andere is gebleken dat de acteur die in dienst was bij het TV-kanaal 1+1 van Kolomoisky en tijdens de campagne stelde geen contact met Kolomoisky te onderhouden, de oligarch de afgelopen jaren 14 keer heeft bezocht in Geneve en Tel Aviv. Daarnaast zou de zender van Kolomoisky veel aandacht besteed hebben aan de kandidatuur van Zelensky en zouden ze dezelfde advocaat hebben.

Kolomoisky is mogelijk de machtigste oligarch van Oekraïne. De eigenaar van PrivatBank is er vandoor gegaan met de tegoeden van veel inwoners van de Krim. Daarnaast is Kolomoisky betrokken bij een omvangrijk fraudeschandaal. Verder is de oligarch bekend om zijn financiële steun aan een reeks ultranationalistische gewapende groeperingen die tegen de separatisten in Oost-Oekraïne vechten.

Oekraïense reacties

De Oekraïense minister van Defensie Oleksandr Toertsjynov stelde: “Poetin creëert de wettelijke voorwaarden voor het officieel gebruik van de strijdkrachten van de Russische Federatie tegen Oekraïne. (…) Dit omdat de Russische wetgeving het toelaat haar strijdkrachten in te zetten om Russische burgers te beschermen buiten de Russische grenzen.” Toertsjynov voegt eraan toe dat de enige reactie hierop het versterken van de defensiecapaciteiten en het invoeren van strengere sancties is.

De permanente vertegenwoordiger van Oekraïne naar de VN, Volodimir Jeltsjenkov, meldde op twitter:

“Opgedragen door Petro Porosjenko, heb ik al een beroep gedaan op de VN Veiligheidsraad. Deze onbeschaamde stap is in tegenspraak met de Minsk-akkoorden die zijn goedgekeurd door de Veiligheidsraad.”

Ook de VS hebben fel gereageerd. In een verklaring schreef het State Department: “De VS veroordeelt de beslissing (…) door Poetin om versneld Russisch burgerschap te verlenen aan Oekraïners die leven in het door Rusland gecontroleerde deel van Oost-Oekraïne. Rusland, via deze hoogst provocatieve actie, intensiveert zijn aanval op Oekraïnes soevereiniteit en haar territoriale onafhankelijkheid.”

Nieuwe Oekraïense taalwet

De dag na het Russische presidentiele decreet nam de Verchnova Rada, het Oekraïense parlement, de wet ‘Over de Oekraïense taal’ aan. Een wet die 7 maanden geleden al besproken werd. De wet stelt dat de officiële taal van Oekraïne Oekraïens wordt. Voor veel functies wordt het daarom verplicht om de taal te spreken. In alle educatieve instellingen moeten lessen worden gegeven in het Oekraïens. In gebieden waar minderheidstalen worden gesproken (bijvoorbeeld Hongaars of Russisch) wordt de balans geregeld via de wet ‘Over de nationale minderheden’.

TV-uitzendingen moeten in het Oekraïens zijn, indien het buitenlandse programma’s zijn moeten ze worden overgesproken in het Oekraïens. Gasten die geen Oekraïens spreken moet het kanaal vertalen. In de gedrukte media moeten 50% van de boeken en tijdschriften die worden aangeboden in het Oekraïens zijn. Geprinte media mogen worden gedrukt in andere talen, maar verplicht is dat er ook in het Oekraïens wordt gedrukt. Verslag van sportevenementen moet in het Oekraïens. De wet wordt gehandhaafd met boetes die dezelfde orde van grote hebben als een gemiddeld maandsalaris. Ook wordt het voor Oekraïners verplicht de Oekraïense taal te spreken.

Videobijschrift: Nadat bekend wordt dat de Verchnova Rada de wet ‘Over Oekraïense taal’ heeft aangenomen, scandeert een groep demonstranten ‘Goed gedaan!’ en de (inmiddels ingeburgerde, maar van Nazi-collaborateurs afkomstige) groet schreeuwende: “Eer aan Oekraïne! Eer aan de helden!”) Waarna de groep het Oekraïense volkslied inzet.

‘200 000 ton aan diplomatie’

Bijna tegelijkertijd met het bekend maken van het decreet bleek dat de Amerikaanse ambassadeur in Rusland, Jon Huntsman was afgereisd naar een vliegdekschip in de Middellandse Zee. Voor het eerst sinds 2016 zijn er in de Middellandse Zee twee Carrier Task Groups aanwezig, beide bestaande uit een vliegdekschip begeleid door andere marineschepen. Aan boord verklaarde Huntsman aan CNN:

“Als je 200 000 ton aan diplomatie hebt dat door de Middellandse Zee kruist – dat is wat ik diplomatie noem, dat is wat ik voorwaarts ingezette diplomatie noem – dan hoeft niets meer te worden gezegd. Je hebt alle zelfvertrouwen dat je nodig hebt om aan tafel te zitten en te proberen oplossingen te vinden voor de problemen die ons nu al vele jaren verdelen.”

Inmiddels is bekend geworden dat Rusland een onderzeeër van de Zwarte Zeevloot door de Bosporus heeft laten varen. Het Verdrag van Montreux staat het varen van onderzeeërs door de straat alleen toe indien de onderzeeër wordt gerepareerd. De Stary Oskol, die in dienst is genomen in 2015, zou inderdaad op weg zijn naar reparatie. Dergelijke transits door de Bosporus zijn zeer zeldzaam. Toch is dit nu de tweede onderzeeër die doorvaart binnen 40 dagen.

Oekraïne zegt verdrag op

Vlak voor het uitvaardigen van het decreet door Poetin zegde Oekraïne een verdrag op dat haar verplicht geheime uitvindingen uit de Sovjet-tijd daadwerkelijk geheim te houden.

Uitgifte Russische paspoorten in het verleden

Het is niet de eerste keer dat Rusland paspoorten verstrekt aan mensen buiten de Russische Federatie. Een vergelijkbaar scenario speelde zich af in Zuid-Ossetië en Abchazië, twee niet-erkende landen die zich af hebben gescheiden van Georgië. Nadat toenmalig president Saakasjvili bekend maakte geen pensioenen en andere sociale zekerheid meer uit te betalen aan de burgers van Abchazië en Zuid-Ossetië, begon Rusland met het uitgeven van Russische paspoorten. Op die manier werd het voor inwoners van de niet-erkende landen makkelijker om een pensioen te ontvangen, zij het via de Russische Federatie.

Het Russische burgerschap van een groot aantal Abchazen en Zuid-Osseten en het willen beschermen van haar burgers in het buitenland, was een bijkomend argument voor Rusland om Zuid-Ossetië bij te staan toen er oorlog uitbrak met Georgië.

De Russische Federatie is overigens niet het enige land in de wereld dat buitenlanders (onder voorwaarden) in staat stelt het staatsburgerschap te verwerven. Ook Israël, Duitsland, Griekenland en Hongarije hebben bijvoorbeeld dergelijk beleid.

Posted on

Een schijnbaar onbegrijpelijke foto

Kijkt u eens goed naar de foto hierboven. Neem de tijd. Wat ziet u? De tekst zal ik u vertalen. De tekst die boven Poetins hoofd prijkt vertaalt zich als “De Krim is in mijn hart.” In het water staat groot “Rusland” geschreven. De twee moeilijk te plaatsen vlaggen op de schouders van de kinderen zult u niet terug kunnen vinden bij de Verenigde Naties: dit zijn de vlaggen van de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk.

Contrast

Dat de Donbass als een grauw en grijs concentratiekamp is afgebeeld lijkt te suggereren dat het hier om een pro-Oekraïense boodschap gaat. Maar waarom is de Krim dan een zee van pracht, praal en kleuren omringt door jachten? Poetin spreekt een massa mensen toe. Ook de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk, twee niet-erkende landen in het oosten van Oekraïne, worden afgebeeld, als twee onschuldige meisjes met alleen Christus die hen bijstaat.

Onbegrijpelijk

De poster is te positief over Rusland om Oekraïense propaganda te zijn. Tegelijkertijd is het te negatief over de Donbass om door te gaan voor een lofzang op het beleid van Rusland. Het is een foto die onbegrijpelijk lijkt voor journalisten van het type ‘Des te meer je weet over Rusland des te minder je haar begrijpt’.

Teleurstelling

De foto is geen hulde aan het patriottisme van Rusland, noch aan dat van Oekraïne. Het is een uitdrukking van teleurstelling van mensen, vaak wonende in Donbass, dat Rusland hen in de steek heeft gelaten. Dit komt de lezer mogelijk vreemd over: Was de Donbass niet dat gedeelte van Oekraïne wat Rusland heeft ingenomen door daar massaal Russische troepen naar toe te sturen en waarover constant wordt gesproken in termen van ‘hybride oorlog’?

In de steek gelaten

Niet volgens een deel van de bevolking. Het loon is er laag, werk is er weinig, veel bedrijven zijn vertrokken. Rusland heeft de helpende hand uitgestoken naar de Krim en dit werd deel van Rusland. Maar voor de Donbass wachtte een ander lot: het werd niet opgenomen in de Russische Federatie en ook erkenning van de Volksrepublieken bleef uit. Het ziet er ook niet naar uit dat die erkenning snel zal komen. Veel mensen in de Donbass voelen zich door Rusland verraden. Niet vanwege een grote militaire, economische steun, maar juist omdat Rusland in hun ogen te weinig heeft gedaan.

Vijf jaar Volksrepubliek Donetsk

Een twitteraar postte deze foto vijf jaar na het uitroepen van de Volksrepubliek Donetsk op 7 april 2019. Hij voorzag de foto van het bijschrift:

En God vroeg Kaïn:
“Waar is jouw broer Abel?”
En Kaïn antwoordde:
“Ben ik dan de beschermer van mijn broer?”

Cynisch voegde de twitteraar er nog aan toe: “Broeders en zusters, gefeliciteerd met de vijfde verjaardag van de Volksrepubliek Donetsk.”