Posted on

Syrië – Militaire toestand in het oosten stabiliseert

Assad, Syrië

De toestand in het oosten van Syrië lijkt zich stilaan te stabiliseren, met het Turkse leger die nu de grenssteden Tal Abyad en Ras al Ayn bezet, twee steden waar de PKK/YPG zowel politiek als militair relatief zwak stond. Een deel van de lokale bevolking is trouwens voor die PKK/YPG en de oorlog gevlucht naar Turkije en hoopt nu terug te keren. Ook veroverde Turkije een klein stuk van de autoweg M4 die vanuit de stad Aleppo oostwaarts loopt tot aan Irak en parallel met de Turkse grens. De M4 is cruciaal voor de bevoorrading.

Ondertussen is het Syrische leger diep doorgedrongen in dit door de PKK/YPG bezette gebied en heeft het nu de controle over de steden Qamishli, Tabqa, Rakka, Ayn al Arab/Kobani (1), Ayn Issa, Manbij en de provinciehoofdstad Hasaka.

Akkoord Damascus - SDF - 13 oktober 2019
De Engelse vertaling van het zondag gesloten akkoord van de PKK/YPG met de Syrische regering. De Furat rivier is de lokale naam voor de Eufraat. Cruciaal zijn de voorlaatste en laatste alinea van dit akkoord. Zonder het met zoveel woorden te zeggen betekent dit de totale overgave van de SDF/PKK/YPG aan het Syrische leger. Alleen de verovering van de provincie Idlib op al Qaida is voor Damascus nu nog een knelpunt. Een kwestie van maanden. De luchtmachten van Syrië en Rusland zijn de voorbije dagen hier trouwens druk bezig geweest.

Snelle opmars

Ook de grens tussen Syrië en Irak in het noorden tussen de steden Al Malkiyah/Semalka en Faysh Khaboer in Irak zal door het Syrische leger overgenomen worden. Dat is heel belangrijk want het was via deze aan de Khaboer-rivier liggende steden dat de VS haar troepen bevoorraadde en journalisten van o.m. de BBC, CNN en Rudi Vranckx in dat deel van Syrië raakten. Bij de ‘goeden’.

Toen het Syrische leger zondagnacht Qamishli overnam dienden trouwens alle journalisten in het holst van de nacht uit hun hotel te vertrekken. Zij waren er immers met toestemming van de PKK/YPG en dus in wezen illegaal. De overname van deze grenspost is zeer belangrijk daar Syrië nu al twee van de drie grote grensposten met Irak in bezit heeft. Wat de handel moet bevorderen.

Westerse journalisten waren illegaal in Syrië

Gezien de reputatie van veel van die journalisten zullen er voorlopig vanuit Syrië dan ook nog weinig westerse reportages gemaakt worden. Idlib is door de aanwezigheid van al Qaida voor hen te gevaarlijk en toestemming vragen aan Damascus om die regering dan onder de modder te bedelven zal niet meer zo vlot lukken. Damascus heeft op dat vlak met het westerse journaille immers genoeg ervaring opgedaan.

Alleen de toestand rond de iets zuidelijker bij de Iraakse grens gelegen plaats Shadadi is nog onzeker. Mogelijk zal het Syrische leger er de komende uren of dagen arriveren. De ontplooiing van dit leger verloopt zo te zien immers wel zeer snel.

Onderling afgesproken?

De indruk is ook dat de gevechten dus gestopt zijn en er alleen nog sprake is van schermutselingen terwijl het Amerikaanse leger zich nog steeds blijft terugtrekken. Heel waarschijnlijk zijn daar ook de olievelden rond Omran in het uiterste zuidoosten van deze regio bij inbegrepen en komen die terug in Syrische handen.

Alleen de zone van al Tanf aan de Iraakse grens blijft voorlopig nog door de VS bezet. Hier wacht men op de verdere ontruiming van het grote vluchtelingenkamp van Rukban waar tienduizenden vluchtelingen min of meer gevangen zaten. Volgens recente berichten zou echter al 75% van de bewoners na bemiddeling vertrokken zijn. Ook hier is het Amerikaanse vertrek vermoedelijk nakend.

Akkoord tussen PKK/YPG en Syrië

Intussen zijn ook de tekst van het akkoord tussen de PKK/YPG en Syrië bekend. Essentieel is dat het getekend is namens de SDF, de zogenaamde Syrian Democratic Forces. Dat is het overkoepelend orgaan waaronder theoretisch de PKK/YPG valt. Het vijgenblad waarachter de PKK/YPG schuil gaat. Het bestaat vooral uit enkele clans uit die woestijnachtige regio ten oosten van de Eufraat.

Noordoost Syrië - Militaire toestand - 1 - 14 oktober 2019
De militaire toestand maandag 14 oktober. De zwarte lijn is de M4, de weg van Aleppo naar de Iraakse grens, die op een plek in handen viel van het Turkse leger en haar bondgenoten, de salafisten van wat nu het Syrische Nationale Leger heet. Merk de snelheid op waarmee het Syrische leger in dit gebied oprukt. Zondagochtend zaten ze nog allen ten westen van de Eufraat. Het versterkt het vermoeden dat alles vooraf tussen alle partijen, behoudens de PKK/YPG en mogelijk de VS was afgesproken. Zo snel doe je een leger nu eenmaal niet oprukken.

Volgens dit akkoord zal de SDF voortaan het gezag van de Syrische overheid en haar leger erkennen. Het betekent het einde van het ‘paradijs’ Rojava als autonoom gebied met een eigen regering, leger en vlag. Het akkoord is uiteraard amper twee dagen oud en zal in de praktijk haar werkbaarheid nog moeten bewijzen. Het is bovendien weinig gedetailleerd. Maar tot heden is er nergens sprake van problemen tussen de SDF/PKK/YPG en het Syrische leger.

Ook met het Turkse leger lijken er sinds maandag militair geen gevechten van enigerlei waarde meer plaats te vinden. Alleen het zogenaamde Syrische Nationale Leger, de salafisten van het vroegere Vrije Syrisch Leger, maken nog wat herrie maar die vormen sinds 2016 geen serieus probleem meer voor de Syrische overheid. Militair betekenen die weinig of niets.

Een stel dwazen

Wat in de massamedia een enorm probleem werd genoemd dat tot een heropleving van ISIS ging leiden is integendeel het omgekeerde. De Syrische overheid zal omdat ze meer middelen en ervaring heeft de gevangenkampen zowel op vlak van het sociale als de veiligheid beter beheren. Natuurlijk zullen vele ISIS-strijders en medeplichtigen de doodstraf riskeren. Maar dat is gezien het daar geleden leed onvermijdelijk.

510153779990181292_438052252
De grote winnaar van deze oorlog is de Syrische president Bashar al Assad en vooral de overgrote meerderheid der Syriërs. Naast dan de regeringen van Iran, Irak en Rusland. Ook de Libanese verzetsgroep Hezbollah behoort tot de winnaars. De verliezers zijn vooral Israël, de VS, de NAVO en de EU naast dan landen als Turkije, Saoedi-Arabië, Qatar, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten. Ook de westerse media leed een zeer zware nederlaag. Nog in 2012 beweerde een ‘journalist’ als Jorn De Cock van De Standaard in een studio van de VRT dat de dagen van Bashar al Assad geteld waren. En toen Bashar al Assad steeds maar bleef herhalen dat hij gans Syrië onder regeringscontrole ging brengen lachte men hem van The New York Times tot Le Monde, De Volkskrant en De Morgen uit. Het lachen is hen vergaan. En de EU? Dat is gewoon een oorlogszuchtige dwerg met reuzenallures. Kortom een stel dwazen. Moorddadig dat wel.

Ook in West-Europa was er in 1944 en ‘45 sprake van grote brutaliteiten tegen de met de Duitse bezetter collaborerende bewoners en waren er executies. Maar het in West-Europa geleden leed is peanuts in vergelijking met wat men in Syrië en Irak heeft ondergaan. Het Syrische gerecht zal zijn werk moeten doen. Het heeft er de capaciteiten voor.

EU slecht geplaatst om regering Syrië te bekritiseren

En de EU is om hier kritiek te leveren heel slecht geplaatst. Er zijn immers voldoende gevallen bekend van salafistische moordenaars die met medeweten van onze veiligheidsdiensten naar Syrië konden vertrekken. Ja, zij konden deze nuttige idioten ginds nu eenmaal goed gebruiken.

Maar met de Syrische regering kan men onderhandelen, en liefst nog vandaag, om zeker de kleine kinderen uit die hel te halen zodat die tenminste nog een toekomst de naam waard hebben. Maar ja, ook hier tonen de regeringen van de EU zich nog maar eens van hun slechtste kant en blijft men maar treuzelen. Tot het veel te laat is? Arm Europa.

Posted on

Luik – Vakbonden noemen Al Qaida bondgenoot

Luik

Eerder deze maand verspreidden de socialistische metaalvakbond in Luik en de gelijkaardige bediendenbond van FN Herstal en John Cockerill een pamflet waarin ze zich verzetten tegen de mogelijkheid om de wapenuitvoer naar bepaalde landen te verbieden. Een voorstel dat tijdens de onderhandelingen voor de vorming van de Waalse regering door Ecolo op tafel werd gegooid, maar al snel weer verdween.

Minimi - al Qaeda - Deutsche Welle - Video YouTube
Een foto uit een door Ansar al Sharia, onderdeel van al Qaida in Jemen, in januari 2016 op YouTube online gezette video. Een minimi gemaakt met steun van de metaalvakbond van Luik.

Dat kan niet, want dan gaan onze concurrenten met die mooie contracten lopen. Zo was de redenering van beide bonden in Luik. Ze gebruikten daarbij naast de werkgelegenheid ook nog een ander argument. Namelijk dat van de geostrategische bondgenootschappen van ons land.

Bondgenoten volgens vakbonden Luik

Zo stelt hun pamflet:

Et enfin de la géopolitique (qui sont nous alliés dans les conflits qui déchirent le monde?)

En dan is er ook nog de geopolitiek (wie zijn onze geallieerden in de conflicten die de wereld verscheuren?)

Met andere woorden: al Qaida, IS, Saoedi-Arabië, Bahrein, de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar zijn volgens de Luikse metallo’s onze bondgenoten. Niet dus de honderdduizenden slachtoffers, ook in België, van dit salafisme. Hoe klonk dat ook weer, die Internationale?

Atleten naar Qatar

Maar ja, op dit ogenblik zien we onze atleten afzakken naar gasproducent en al Qaida-financier Qatar voor de wereldkampioenschappen atletiek daar. En geen persmuskiet die hierover opmerkingen maakt. Ook geen woord over de honderden bij de bouw van die Qatarese sportinfrastructuur omgekomen arbeiders. Dat was toch maar lompenproletariaat? Maar wat als al Qaida met haar Luikse minimi ’s toeslaat in de fiere stede aan de Maas? Wat zullen beide vakbonden dan tegen de nabestaanden van de slachtoffers zeggen? Sorry?

Posted on

Jemen – Een catastrofale oorlog met steun van het Westen

De zeer succesvolle aanval van vorige zaterdag door de Houthi’s op de Saoedische olie-installaties vestigt nogmaals de aandacht op de gruwelijke oorlog in Jemen. Rond het land heeft het Westen een blokkade georganiseerd met intussen massale bombardementen op het land.

Drones
Dat Ansar Allah in Jemen over drones beschikt is al zeker een jaar bekend. Het heeft hen een enorme slagkracht gegeven die op militair vlak ook internationaal grote invloed zal hebben. Geen peperdure F-35’s maar goedkope en moeilijk te detecteren drones brengen kroonprins Mohammed bin Salman van Saoedi-Arabië in grote verlegenheid. Zijn oorlog keert als een boemerang terug in het gezicht van de strateeg van deze oorlog.

Het gevolg is een bijna iedere Jemeniet treffende hongersnood, een massale uitbraak onder de bevolking van cholera, tienduizenden doden en een infrastructuur met zijn door UNESCO beschermde gebouwenpracht die aan diggelen ligt.

Tanden stuk bijten op Jemen

Het is vermoedelijk nu zowat voor iedereen duidelijk dat de oorlog in Jemen voor de NAVO een grote catastrofe is. Wat men zoals in het geval van Afghanistan kon voorspellen, is ook waar voor Jemen.

Het zijn landen waar imperialistische mogendheden met bijna absolute zekerheid hun tanden op stuk bijten. In beide gevallen kan men er op dit ogenblik nog onmogelijk naast kijken dat dit een ramp is. Zelfs de klassieke media geven het al deels toe.

Nu blijkt ook dat de Amerikaanse en Europese militaire steun voor IS en al Qaida in Jemen zeker nog in 2018 is blijven voortduren. Ook is de alliantie voor Jemen tussen Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten uiteengevallen en schieten ze nu al met scherp op elkaar, inclusief met gebruik van luchtbombardementen.

Riaad staat alleen

De VAE weigerde bijvoorbeeld de standpunten van de Saoedi’s te volgen over die recente aanval op de Saoedische olie-installaties. Van een alliantie is hier dan ook geen enkele sprake meer. In wezen staat Riaad in deze zaak praktisch geheel alleen. Zelfs de Britse regering van Boris Johnson stapt niet mee in hun verhaal.

De chaos is dan ook compleet. De vraag is hoelang de VS en hun ‘vrienden’ in de EU dat lijden van de Jemenieten nog gaan laten voortduren. En gezien de aanvallen op de Saoedische olievelden zal ook de EU de gevolgen voelen. Wie tankt betaalt die waanzin nu al cash.

Jemen - Militaire Situatie - 13 - 22 juli 2019
De militaire toestand op 22 juli 2019 is ongeveer dezelfde als die op het einde van 2015. Merk vooral op dat aan de grens met Saoedi-Arabië het Saoedische leger al die jaren amper vooruitgang kon boeken. Dit terwijl het op papier oppermachtig zou moeten zijn. Op papier. In wezen is dit een kaart die te vergelijken is met de verdeling voor 1990 tussen Noord en Zuid-Jemen. Het geel gekleurde gebied van Ansar Allah is ook grotendeels het kerngebied van de zaidi.

Het al straatarme land is echter nog een groot stuk armer geworden. Met de groeten van de NAVO wiens genadeloze en oerdomme agressie rampen veroorzaakt en dat niet alleen in Jemen.

Jemen is niet te veroveren

Wie de erg complexe geschiedenis van Jemen – Er was met Himyar ooit zelfs in de vierde eeuw een joods koninkrijk dat oorlog voerde met het christelijke Abessinië, nu Ethiopië – zelfs maar oppervlakkig kent weet dat het land gewoon niet te veroveren is.

Alle veroveraars, van de Abessiniers over de Romeinen, Perzen, Turken en Egyptenaren tot en met in de vorige eeuw de Britten en Saoedi’s leden er uiteindelijk nederlagen. Het terrein is wegens zijn onherbergzaamheid blijkbaar gewoon ongeschikt voor grote veroveringsoorlogen. Met een bevolking die zich ook niet zomaar laat onderwerpen.

Zaidi en al Islah

De voorspelde mislukking van het Amerikaans/Saoedisch project om Jemen te veroveren is dan ook waarheid geworden. Al sinds de oorlog begon is de militaire situatie grotendeels stabiel. Het front situeert zich grotendeels in de gebieden die voor de eenmaking in 1990 Noord-Jemen vormden met Zuid-Jemen rond de ooit Britse havenstad Aden.

Cultureel is dit ook het gebied waar de zaidische vorm van islam overheerst, een erg gematigde versie van de islam die sterk in contrast staat met de salafistische visie komende van Saoedi-Arabië. Zaidi en traditioneel soennitische moslims bezoeken in Jemen trouwens dezelfde moskee. Gemakshalve wordt zaidi door velen in de massamedia op een hoop gegooid met het Iraanse sjiïsme. Maar dat is simplistisch want er zijn grote verschillen tussen zaidi en de sjiitische versie van Iran. Alleen zijn beide regio’s ooit onder invloed geraakt van de leer van Hoessein ibn Ali, kleinzoon van Mohammed als vorm van opstand tegen de dynastie van de Oemayyaden in Damascus.

Saoedische bekeringsijver

De huidige problemen in Jemen zijn trouwens vooral ontstaan door de bekeringsijver van Saoedi-Arabië die onder meer via de al Islah partij al veel jaren poogt er het salafisme te introduceren. Veelal wordt deze al Islah omschreven als de Jemenitische afdeling van de Moslimbroederschap. Maar terwijl de Saoedi’s de oorlog verklaarden aan de Moslimbroeders wereldwijd is dat anders in Jemen. Hier financiert ze de groep.

Deze al Islah, opgericht in 1990, was trouwens ook al van bij de stichting intern verdeeld tussen meerdere fracties waaronder een pro-Saoedi-Arabië en een andere pro-al Qaida. Al Islah had ook de steun van het Westen zoals bleek toen Tawwakol Karman, een prominent lid van deze organisatie, in 2011 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg van het Noorse Parlement.

Abdul Malik al Houthi
Abdul Malik al Houthi werd in 2004 na de dood van zijn broer Hoessein Badredddin de clanleider van de Houthi in Jemen. onder zijn leiderschap groeide beweging uit tot Ansar Allah en de belangrijkste militaire en politieke kracht van het land.

En Noorwegen is toch een lid van de NAVO met als secretaris-generaal Jens Stoltenberg, de man die toen in 2011 Noors premier was. Stoltenberg was trouwens ook premier toen de Amerikaanse president Barack Obama in 2009 eveneens de Nobelprijs voor de Vrede kreeg.

Arabische Lente

Zij kreeg die prijs voor haar werk rond de zogenaamde Arabische Lente. En dat was in het geval van Jemen gewoon een voorspel voor de latere vernieling van het land. Juist zoals in Libië, Syrië en bijna gebeurde met Tunesië en Egypte. Als gevolg van de betogingen tijdens de Arabische Lente begonnen de verschillende Jemenitische partijen gesprekken voor het zoeken naar een oplossing.

Een compromis bereikt bij deze onderhandelingen – die grotendeels in handen waren van Saoedi Arabië – zorgde ervoor dat vice-president Abed Rabbo Mansour Hadi als tijdelijk president werd aangeduid en dit voor maar twee jaar. Om de schijn op te houden organiseerde men zelfs presidentsverkiezingen met echter slechts een kandidaat, Hadi. President Ali Saleh die gehaat werd door vele clans en politieke fracties in het land verdween naar de achtergrond maar behield via het leger wel een grote invloed en macht.

Nieuwe staatsstructuur Jemen

De keuze in 2012 van Hadi voor het presidentschap was geen toeval. Voor het eerst werd een niet-zaidi president van het land dit terwijl voorheen alle heersers over Jemen meer dan 1200 jaar lang tot deze zaidi-geloofsgemeenschap behoorden. Hadi was namelijk soenniet en afkomstig uit het zuiden. De bedoeling was dat het nieuwe parlement waarin al Islah nu sterk vertegenwoordigd was, een nieuwe grondwet en structuur voor het land zou uittekenen.

Al snel echter kwamen de ware bedoelingen boven drijven en van het eensgezinde front tegen president Ali Saleh bleef vlug niets meer over. De nieuwe maar tijdelijke president leek zich samen met al Islah te keren tegen onder meer de clan van de Houthi’s. Voordien hadden al Islah, de Houthi’s en separatistische politici uit de zuidelijke regio Aden tijdens de Arabische Lente nog een front gevormd tegen Saleh maar dat klapte in elkaar.

Minimi - al Qaeda - Deutsche Welle - Detail Nummers
Een detail van een minimi (wat staat voor mini mitraillette) van FN in Herstal waarmee de groep van Aboe al Abbas vecht rond de stad Taiz. De groep van Aboe al Abbas is zoals ze zelf toegaven een onderdeel van al Qaida op het Arabisch Schiereiland en staat sinds 2017 op de terreurlijst van de VS. Zijn groep werd door de regering van president Hadi – die doet wat de Saoedi’s vragen want hij leeft er in ballingschap – opgenomen in hun regeringsleger. Bovendien beschikt ze ook over Amerikaanse gepantserde voertuigen. Deze wapens werden geleverd aan de Verenigde Arabische Emiraten en dan doorgegeven richting al Qaida. Amnesty International zei geen bewijzen te hebben over Belgische wapens bij al Qaida. (1)

Houthi’s in het noorden van Jemen

De Houthi’s wonen in het aan Saoedi-Arabië grenzende noorden met de provincies Amran en Saada als kerngebied en geraakten rond 2000 onder politieke invloed van de Libanese groep Hezbollah. Vermoedelijk zocht de clan van de Houthi’s een tegengewicht tegen de groeiende Saoedische invloed.

De Houthi’s verweten Saleh immers dat hij een pion was van het Huis van Saoed, Israël en de VS. Waarna de groep in 2004 in een gewapend conflict raakte met het Jemenitisch leger van Ali Saleh. Waarbij hun leider Hoessein Badreddin al Houthi dat jaar bij gevechten met het leger om het leven kwam. De clanleider is nu diens broer Abdel Malik al Houthi.

Toen de nieuwe voorlopige regering van president Hadi in het kader van de hervormingen de provinciegrenzen wou hertekenen raakte men in de problemen. Men stelde immers voor het gebied van de Houthi’s in stukken te hakken en de zeer dun bevolkte provincie Hadramaut met zijn olie te bevoordelen. Een totale marginalisering van de Houthi dreigde.

Geboorte Ansar Allah

En ondanks verzet van de Houthi’s kreeg Hadi in 2014 voor een jaar een verlenging van zijn mandaat. Waarna de opstand van de Houthi steeds grotere vormen aannam. Mede als gevolg van de drastische verhoging van de benzineprijs door de regering Hadi. Het eigenaardige is dat de Houthi er daarbij in slaagden bijna alle noordelijke clans achter zich te krijgen.

Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de Saoedi’s niet bepaald geliefd zijn bij de doorsnee Jemeniet. In de jaren dertig van de vorige eeuw vielen de Saoedi’s immers Jemen aan waarbij deze na vredesgesprekken er in slaagden om twee Jemenitische provincies voor dertig jaar te leasen. Tot woede van Jemen weigerden de Saoedi’s die achteraf echter terug te geven.

Samenwerking Jemenitische leger van Saleh met Houthi’s

En toen ook het leger, dat nog steeds in handen was van de vorige president Ali Saleh, de opstand tegen Hadi begon te steunen lag de hoofdstad Sanaa in het handbereik van de Houthi’s. En wat ooit een van de zovele Jemenitische clans was werd geleidelijk omgevormd tot Ansar Allah, letterlijk vertaald Fans van God. Een beweging die de clans overstijgt en volgens bronnen zelfs ook buiten de zaidi rekruteert.

Pro-Saoedische Al Islah-partij

De enige serieuze clan die op dit ogenblik vecht tegen Ansar Allah is die van generaal Ali Mohsen al Ahmar, topman van de clan al Ahmar en vice-president onder Hadi. Deze clan lag ook mee aan de basis van de creatie van al Islah, samen dan met aanhangers van al Qaida en de Moslimbroeders.

Minimi - al Qaeda - Deutsche Welle - brief Charles Michel
Toen de makers van de door Deutsche Welle uitgezonden documentaire aan premier Charles Michel vragen wilden stellen over wapenleveringen door FN uit Herstal aan al Qaida in het Arabisch Schiereiland in Jemen was dit het antwoord. Diezelfde groep was ook verantwoordelijk voor de bijna gehele uitroeiing van de redactie van Charlie Hebdo in Parijs. Dit zorgde toen voor een massale betoging waar ook Charles Michel bij aanwezig was. Toen had hij wel tijd.

Ze werd vanaf haar stichting ook duchtig gefinancierd door de al Saoedi’s, zelfs al is er officieel een open vijandschap van de al Saoed met de Moslimbroeders. Hier echter niet. Het toont dat dit hier geen soort religieuze oorlog is maar louter een om de macht.

Ahmar-clan leed zware nederlaag

De Ahmar-clan leed echter bij de opmars van Ansar Allah naar Sanaa een zware nederlaag en het ontbreekt haar op dit ogenblik duidelijk aan slagkracht. Ze opereert nu vanuit de provincie Marib gelegen ten oosten van het Jemenitische kerngebied rond de hoofdstad Sanaa. Zonder echter veel vooruitgang te boeken. Ondanks de vermoedelijk grote steun vanuit Saoedi Arabië.

Het feit dat het Saoedische leger in het grensgebied met Jemen amper vooruitgang boekt toont de zwakheid van dat leger. Het is trouwens ook zo voor haar bondgenoten van al Islah, zowel in de regio rond Aden en Taiz als elders. Zonder de vele duizenden huurlingen uit onder meer Soedan en de westerse steun zou Saoedi-Arabië vermoedelijk zelf het slachtoffer zijn van een invasie van Ansar Allah.

Al Qaeda terroristen verkleed cals vrouw - opgepakt in Sanaa - Juli 2015
Om te ontsnappen aan de troepen van Ansar Allah hadden deze leden van al Qaida zich vermomd als vrouwen. Tevergeefs.

Australische generaal-majoor

Het uitgelekte verhaal dat de VS in het naburige Oman gesprekken voert met de Houthi moet in Riaad dan ook alarmbellen hebben doen afgaan. Velen in de VS willen immers af van deze alleen voor Saoedi-Arabië nuttige oorlog die ook gezien zijn brutaliteit in de VS weinig populair is.

En dan is er de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) die in deze oorlog officieel in een coalitie zitten met de Saoedi’s. Maar hun leger vecht al sinds 2018 tegen de pro-Saoedische milities. Hun luchtmacht staat onder leiding van de Australische generaal-majoor buiten dienst Michael Simon Hindmarsh, die bovendien ook hoofd is van de presidentiële wacht van de VAE.

Greep van het Westen op oorlog in Jemen

Het toont de ijzersterke greep van het Westen over deze oorlog. Want zonder Amerikaanse technische hulp zou vermoedelijk ook amper een Saoedisch vliegtuig kunnen opstijgen. Trekt de NAVO zich hier terug dan zal deze oorlog waarschijnlijk snel stoppen. Zo zijn er de door Frankrijk gebouwde en onderhouden oorlogsschepen die er de blokkade helpen in stand houden. Zonder Frans onderhoud varen die naar nergens.

Maar van de originele alliantie tussen de de VAE en Saoedi Arabië is niets meer overgebleven. Zo is er deze zomer een open oorlog uitgebroken tussen beiden voor de controle over de zuidelijke provincies rond de havensteden Aden, Mukalla – een oliehaven – en Zanjibar. Een oorlog waarbij de VAE aan de winnende hand is.

Separatisme in Zuid-Jemen

Deze oorlog entte zich immers op een ander Jemenitisch conflict namelijk die voor de controle over de havenstad Aden tussen de regering in Sanaa en separatisten van de Zuidelijke Overgangsraad.

De hereniging van Noord en Zuid-Jemen in 1990 heeft in de regio om Aden onder separatisten veel wrok veroorzaakt. Waarbij zij nog steeds woest zijn over het verraad van Abed Rabbo Mansour Hadi die om vice-president te worden als man van het zuiden de kant kost van Ali Saleh. Zoals men ook kwaad is op al Islah die eveneens meewerkte aan het onderdrukken van hun nationalistische aspiraties.

Emiraten benutten verdeeldheid

Van die tegenstellingen maakt de VAE nu gebruik om haar slag te slaan en zich meester te maken van de havens aan de Indische Oceaan. Zo bombardeerde de VAE met zijn Australische generaal-majoor deze maand zelfs de posities van de pro-Saoedische al Islah en de aanhang van Hadi rond de havenstad Aden. Waarna die Aden en omgeving  moesten ontvluchten.

Hongersnood - Stervend kind
De levensomstandigheden van de meerderheid van de Jemenieten is verschrikkelijk en een gevolg van de door onder meer België gesteunde Saoedische militaire interventie. Waarbij de door de VN mee georganiseerde blokkade van het land de toestand nog erger maakt. Dit kind raakte nog in een hospitaal wat van velen niet kan gezegd worden.

Blokkade van Jemen met steun van het Westen

Met andere woorden: De chaos in Jemen is nu compleet en dat is denkbaar ook wat de VS en Israël willen, een vernield, amper bestuurbaar land. Het land kreunt immers niet alleen onder de bombardementen en de oorlog in het algemeen maar ook onder een met steun van het Westen georganiseerde blokkade. Westerse oorlogsbodems bewaken immers mee de Jemenitische kust en havens en niets geraakt zonder hun toestemming door.

Het gevolg is een humanitaire ramp die nog erger is dan die in Syrië of elders. Het land was in de Arabische wereld reeds het armste en wordt nu met steun van de NAVO nog verder in de put geduwd. Hoeveel doden dit al veroorzaakte is niet bekend. Hier geen door Westerse media opgeblazen cijfers over het aantal doden zoals in Syrië maar veelal stilzwijgen.

Belgische wapens voor al Qaida in Jemen

En dan zijn er ook nog al Qaida van het Arabisch Schiereiland – de slachters van de redactie van het tijdschrift Charlie Hebdo – en IS in Jemen. Vooral al Qaida staat hier relatief sterk en zit tegenwoordig in een coalitie met de VAE. Zo krijgt al Qaeda via de VAE wapens uit alle mogelijke Europese landen toegestopt waaronder minimi ’s van het Belgische overheidsbedrijf FN met de Waalse regering als eigenaar. En dit zonder dat er over die uitvoer naar de VAE en zo al Qaida al veel protest is geweest.

Yugo-Kru-Rev-PL-82mm-HE-GXX_10500ea[1]
Alliant Technologies bestelde hier 7,5 ton mortieren, goed voor 10,500 stukken bij wapenfabrikant Krusik in de Servische stad Valjevo. Deze raakten naderhand bij IS in Jemen. Alliant Technologies is tegenwoordig een onderdeel van de wapenfabrikant Northrop Grumman. Het is naast Sierra Four Industries, Global Ordnance en UDC een van de vier firma”s die van het Pentagon niet-Amerikaanse wapens mogen kopen en verkopen aan derden. Hier betrof de bestemmeling officieel het Afghaanse leger.
Alhoewel die verkopen goed gedocumenteerd zijn en dus een publiek geheim weigeren de klassieke media dit te schrijven. Hetzelfde voor Amnesty International, dat ook hier een dubieuze rol speelt. Toen ze over die zaak een persbericht verspreidden, hadden ze het alleen over door België bewapende ‘extremistische groepen’. Over al Qaida of IS zwegen ze.

“Geen bewijzen”

Hierover ondervraagd wist de woordvoerder van deze ngo alleen maar te zeggen dat ze hiervoor geen bewijzen hadden. Het vermelden van al Qaida in plaats van het vage ‘extremistische groepen’ had hun persbericht normaal nochtans veel meer weerklank gegeven. Maar ja, dat zouden de Britten en de NAVO natuurlijk niet graag zien gebeuren. En dus de omerta dan maar?

Bij de recente Waalse regeringsvorming was die wapenuitvoer naar Saoedi-Arabië een groot heikel punt met Ecolo die hier wou scoren. Het werd voor zover bekend niets. En over het door de vorige Waalse minister-president Willy Borsu (MR) beloofde onderzoek naar die export hoort men ook niets meer. Het onderzoek krijgt blijkbaar een heel mooie begrafenis.

Amerikaanse wapens voor IS in Jemen

Maar er is niet alleen het vooral ten oosten van de stad Taiz actieve al Qaida. Ook het iets noordelijker opererende IS toont er zijn krachten en zou volgens berichten ook hier in gewapend conflict liggen met al Qaida. En deze heeft zo te zien evenmin een tekort aan wapentuig.

Uit recente openbaar geraakte Servische documenten blijkt IS zich vooral vanuit Servië te bewapenen. Vliegtuigladingen vol met onder meer mortiergranaten vlogen vanuit een Amerikaans depot in Kroatië tientallen tonnen mortieren van de Servische wapenfabrikant Krusik richting IS. Daarbij gebruikte men de Azerbeidjaanse luchtvaartmaatschappij Silk Way die voorheen ook al door de VS en de Saoedi’s gekochte Bulgaarse wapens leverden aan ISIS in Irak. (2)

IS Jemen - Krusik-Wapencontract Alliant Techsystems - p 2 - 2017
Hier een pagina van een eerder contract van 11 november 2017 met meer details over de levering van die mortieren. Het verhaal lekte enkele weken geleden uit. Geen reactie in de Amerikaanse massamedia en politiek. Amerikaanse wapenleveringen aan IS is geen nieuws hier. Alliant Technologies is een directe dochter van ATK Orbital dat dan weer een dochter is van Northrop Grumman.

Simpele truc

De truc is simpel. Het Pentagon bestelt bij Krusik wapens die officieel bestemd zijn voor het Afghaanse leger of de nationale politie. Het betreft een programma van het Pentagon, waarbij het niet-Amerikaanse wapens voor derden koopt. Materiaal dat niet geschikt is voor het Amerikaanse leger maar elders door bondgenoten gebruikt wordt. Allemaal officieel en legaal dus. Ogenschijnlijk.

De waarheid kwam aan licht toen IS in Jemen een propagandafilmpje online zette waarin zie fier haar wapenarsenaal toonde met o.m….. die Servische mortieren die eerder in de lente van 2018 door de VS waren aangekocht.

IS Jemen - Met mortieren 82MM M74 HE - Krusik Servië - 1
Op 27 juli 2019 plaatste IS in Jemen een propagandafilmpje online waarin te pronkten met hun vele wapens waaronder deze Servische mortieren. Vermoedelijk konden ze in Washington er niet om lachen dat hun militaire samenwerking op die wijze openbaar kwam. En dus zweeg Washington.

Het vliegtuig met die wapens aan boord vertrekt als afgesproken richting Afghanistan maar verliest bij het bijtanken op een van de vele Amerikaanse luchtmachtbasissen in de regio blijkbaar haar vracht. En wie zal het controleren?

Trouwens, ook al Qaida krijgt Amerikaanse wapens. Zo beschikt de aan al Qaida gelieerde groep van Aboe al Abbas over Amerikaanse voertuigen en wapens. Zelfs al staat hij officieel sinds 2017 op de terreurlijst van Washington. Maar geen zorg: Officieel maakt die groep ook deel uit van het nationale Jemenitische leger van president Hadi.

Patrick Cammaert in Hodeidah

En ondertussen is de oorlog zoals vooraf vermoed vastgelopen. De hoop om de havenstad Hodeidah op Ansar Allah te veroveren is mislukt. Na vele maanden van strijd was men tot vlakbij die haven geraakt, het knooppunt via welke internationale hulporganisaties zoals het Rode Kruis aan het land hulp leveren.

Men bereikte een staakt-het-vuren en poogde via de VN generaal Patrick Cammaert, een officier van NAVO-land Nederland, te sturen om het bewind er over te nemen. Een nieuwe Karremans en met ditmaal Hodeidah als het vervloekte Srebrenica?

Het idee was duidelijk om zo de Houthi’s verder te verzwakken door die internationale hulpverlening onder nog sterkere Westerse controle te plaatsen. Heel vermoedelijk om ook zo via die haven troepen en wapens aan te voeren voor een aanval op Sanaa.

Ansar Alah had het door

Ansar Allah had het echter door en hapte niet toe. Bovendien trokken de VAE vorige maand hun troepen hier terug, zodat ook dit front in elkaar klapte. Ondertussen gebruikt Ansar Allah nu ook bewapende drones om strategische doelwitten zoals de olie-industrie, luchthavens, legerbasissen en ontziltingsinstallaties in Saoedi-Arabië aan te vallen. Poets wederom poets.

De vraag hier is dan ook hoeveel tienduizenden doden er nog moeten vallen voor de NAVO hier stopt met deze oorlog. Want zonder de NAVO is Mohammed bin Salman, de Saoedische kroonprins en sterke man, machteloos. Zijn leger is immers ondanks de gigantische wapenaankopen waardeloos. Moest Iran het land aanvallen dan zou het zonder Westerse steun mogelijk op minder dan een maand geheel veroverd zijn.

Dit verhaal toont echter niet alleen de gewetenloosheid en barbaarsheid van de NAVO maar ook dat de westerse strijd tegen IS en al Qaida een schertsvertoning is. Om over na te denken bij de recente herdenking van de aanval op het World Trade Center in New York van 11 september 2001 en zijn 3.000 doden.


Noten

1) – Deutsche Welle, Kersten Knipp, 29 november 2018. https://www.dw.com/en/yemen-the-devastating-war-waged-with-european-weapons/a-46515199?fbclid=IwAR1UF3Mdn8n30UHn1CXZcZWvob8CK-C5ehcXq4dQE3wdoqFoUs3DjT3haiU,

– Deutsche Welle, ARIJ, 4 december 2018. https://www.youtube.com/watch?v=tkUv2R97I-Y&feature=youtu.be,

2) Arms Watch, Dilyana Gaytandzieve, 1 september 2019, Islamic State weapons in Yemen traced back to US Government: Serbia files. http://armswatch.com/islamic-state-weapons-in-yemen-traced-back-to-us-government-serbia-files-part-1/. Dit is de link voor deel 1. Deel 2 is via een link in dit artikel verder te lezen.

Posted on

Had Anis Amri handlangers bij aanslag op Berlijnse kerstmarkt?

Amri

Een vreemd genoeg pas onlangs opgedoken video laat het vermoeden toe dat Anis Amri bij de aanslag in Berlijn met handlangers van de plaats delict vluchtte. Politie en openbaar ministerie verdedigen niettemin met klem de these dat Amri alleen handelde.

De aanslag van de afgewezen maar niet uitgezette Tunesische asielzoeker Anis Amri op de kerstmarkt in Berlijn op 19 december 2016 was de tot nu toe zwaarste islamistische aanslag op Duitse bodem. De dader was als risico bekend en in het vizier van verschillende overheidsdiensten. Niettemin kon hij zijn aanslag ongestoord uitvoeren. Ook bij de achtervolging en vlucht van de dader van de plaats delict liet men aanzienlijke steken vallen. Deze waren allemaal voorwerp van onderzoek in een daarna ingestelde onderzoekscommissie.

Amateurbeelden van Amri met mogelijke handlangers duiken op

Daar bleef het echter niet bij. Want ook in het onderzoek naar de aanslag, de manier waarop de slachtoffers herdacht werden en zelfs in de door de Duitse Bondsdag in 2018 ingestelde onderzoekscommissie heeft men steken laten vallen. Zo hebben leden van de onderzoekscommissie nu pas inzage in een tot voor kort niet openbare video-opname van de plaats delict. Het filmpje van 34 seconden lang werd op de avond van 19 december 2016 op de Breitscheidplatz tijdens en direct na de terroristische aanslag van Anis Amri opgenomen. Het gaat om amateurbeelden, gefilmd vanuit een nabijgelegen flat. Desalniettemin zijn de beelden scherp genoeg om het gerechtelijk onderzoek tot nu toe en vooral de direct na de aanslag afgekondigde versie dat Amri alleen handelde in twijfel te trekken.

Eerder al twijfel over stelling dat Amri alleen handelde

Direct na de aanslag bestond reeds twijfel over de stelling dat Amri alleen gehandeld zou hebben. Op de nu op televisie vertoonde nieuwe video is het gebeuren te zien rond de vrachtwagen waarmee Amri in de mensenmassa raasde. Daarbij kwamen elf mensen op de kerstmarkt om het leven. De Poolse vrachtwagenchauffeur had Amri eerder al doodgeschoten. De video toont de paniek en chaos nadat de vrachtwagen op de Budapester Straße tot stilstand is gekomen. Circa 40 meter verwijderd van de vrachtwagen liep een persoon met schoenen met witte zolen weg van de plaats delict in de richting van het metrostation Zoologischer Garten. Hem naderden drie andere personen. Men heeft de indruk dat ze bij elkaar horen.

Overheidsdiensten legden beelden als irrelevant terzijde

De betrokken overheidsdiensten argumenteerden tot nog toe steeds dat uit de videobeelden geen relevante gegevens voor het onderzoek of de vervolging naar voren kwamen. Steeds meer deskundigen twijfelen daar echter aan. Want op een andere video van een bewakingscamera van de Berliner Verkehrsbetriebe was te zien dat de aanslagpleger rode schoenen met witte zolen droeg. De man in de nieuwe video, die eveneens witte zolen draagt, waar drie anderen zich bij aansluiten, zou Amri kunnen zijn, de anderen zijn handlangers.

Handlangers mogelijk zelfde mensen die Amri hielpen vluchten

Ook als er voor de handlangers buiten het filmpje (nog) geen bewijzen zijn, stelt de opname deze kwestie opnieuw nadrukkelijk aan de orde. Het zou om dezelfde personen kunnen gaan, die hem mogelijk in de volgende vier dagen bij zijn vlucht dwars door West-Europa naar Italië hielpen. Dit alles ondanks intensieve klopjacht in heel Duitsland in de dagen voor Kerst. Pas op 23 december beëindigden politie-agenten in het Italiaanse Sesto San Giovanni zijn vlucht.

Duitse overheid speelt met veiligheid burgers

De vraag of Amri handlangers of helpers had, bleef in de evaluaties van de commissie tot nog toe compleet buiten beschouwing en lijkt de veiligheidsdiensten ook niet te interesseren. Zo speelt de Duitse overheid met de zekerheid van haar burgers. Want van eventuele handlangers die niet vastgenomen worden, gaat nog altijd een dreiging uit.

Dat Amri binnen een netwerk ageerde staat in ieder geval vast. Zo is bekend dat hij contacten onderhield in het salafistenmilieu rond de Berlijnse Fazilet-moskee. Ook connecties met groepen rond de eveneens Noord-Afrikaanse plegers van aanslagen in Frankrijk en België in 2015 en 2016 dringen zich op.

Posted on

Syrië – België steunt Al Qaida

België legde eind vorige week samen met Koeweit en Duitsland een resolutie voor aan de VN-Veiligheidsraad waarin ze vroegen om een staakt-het-vuren in de Syrische provincie Idlib.(1) Hier staan een aantal terreurgroepen waaronder vooral de aan al Qaida gelieerde Hayat Tahrir al Sham, Jaysh al Izza en de Turkestan Islamic Party, een beweging met veel Chinese Oeigoeren, tegenover het Syrische leger gesteund door Rusland en ook Iran.

Daarbij stelt onze regering in het ontwerp van resolutie:“Syrië viseert systematisch burgers en civiele doelwitten, zoals hospitalen en scholen…..Met het gemeenschappelijke voorstel van resolutie wil ons land de Veiligheidsraad aanzetten tot collectieve actie om de burgerbevolking in Syrië te hulp te schieten.”

Zoals de VN en ook de Westerse regeringen al herhaalde malen in het publiek stelden is de strijd tegen de terreur erg belangrijk. En de strijd tegen al Qaida en haar bondgenoten hoort daar uiteraard bij. Het staat normaal gezien hier zelfs centraal.

Dubbele maatstaven inzake burgerslachtoffers

Ten tijde van de oorlog tegen ISIS, een afsplitsing van al Qaida, werden hele steden, veelal met de burgerbevolking er nog in, zoals in het Syrische Raqqa en de Iraakse miljoenenstad Mosoel, mede door Belgische bombardementen grotendeels met de grond gelijk gemaakt. Naar burgers omkijken deed men hier niet. En van wederopbouw van Raqqa toen eens ISIS eenmaal weg was is er onder Amerikaanse controle trouwens geen sprake.

Hoeveel doden daarbij vielen is nooit geteld en schattingen hierover waren zeldzaam. Maar geen probleem. Volgens onze toenmalige minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) heeft onze luchtmacht daarbij geen enkel burgerslachtoffer gemaakt. Laat staan dat er hospitalen, markten of scholen werden geraakt. Onze bommen beschikken blijkbaar dus over een systeem waarbij ze zodra deze burgers ruiken rechtsomkeer maken en elders ontploffen. En onze pers die dit allemaal slikte.

Internationaal recht

Bovendien had België toen het doelwitten in Syrië bestookte toestemming moeten vragen aan de Syrische regering. Nergens gelezen in onze kranten. Het was nochtans een verplichting die men expliciet in de VN-resolutie wist te vermelden. Pas met die clausule erin gingen Rusland en China akkoord. De VS en haar vazallen in de NAVO wilden immers eerst die clausule niet opnemen.

Ze zouden dan desnoods Damascus kunnen bombarderen stellende dat ISIS daar ook zit. Een herhaling van Libië. En bommen gooien op Syrië zonder VN-toelating is, zoals ook een onzer politieke topfiguren hier tijdens een debat opmerkte, een oorlogsmisdaad.

België steunde terreurgroepen

Maar zoals uit een serie documenten blijkt steunde België in het verleden al die terreurgroepen en liet men in de EU toe dat ISIS tot kort voor de bevrijding van Mosoel in 2017 Bulgaarse wapens kreeg. Aangekocht door Saoedi-Arabië en de VS.(3)

Ook steunde men zelfs, zoals blijkt uit een Amerikaans document van de DIA (4), de militaire inlichtingendienst, de inval in Irak van ISIS en de oprichting van een kalifaat in die regio. Wat de woordvoerder van Didier Reynders tijdens een gesprek nadien poogde te ontkennen.

Mohammed al Jolani (al Nusra) met Bin Laden en Ayman al Zawahiri - Augustus 2012
In het midden Abu Mohammed al Jolani, chef van nu Hayat Tahrir al Sham en vroeger Jabhat al Nusra. Het is een officiële foto van al Jolani gemaakt ter gelegenheid van de aankondiging van wat hij noemde de afscheiding van zijn groep van al Qaida. Links Bin Laden en rechts Ayman al Zawahiri, officieel de huidige leider van al Qaida. Van een afscheiding gesproken.

Propaganda voor terreurbewegingen

Bovendien heeft journalist Montasser Alde ’emeh, die zich al jaren uitgeeft voor een informant van de Belgische Staatsveiligheid – wat die dienst nooit ontkende – via de media onverbloemde propaganda zitten maken voor die terreurbewegingen. (5) Volgens zijn beweringen om er zo in te infiltreren. Maar hij stelde hen wel voor als de goede jongens, strijders voor een ideaal en lokte zo ongetwijfeld nieuwe rekruten voor Syrië.

Met andere woorden: Onze Staatsveiligheid, regering en de hen hier steunende media lokten als dit klopt jihadisten naar Syrië en Irak die in sommige gevallen dan nadien terugkeerden om toe te slaan in o.m. Zaventem, Maalbeek, Charlie Hebdo en de Bataclan in Parijs. Het lijkt iets voor het Comité I dat namens het parlement de veiligheidsdiensten moet controleren.

Pers neemt propaganda Al Qaida over

Is dit medeplichtigheid aan massamoord en terreur? Maar geen zorgen want wees zeker, niemand van de verantwoordelijken voor deze totale waanzin zal zich hier gerechtelijk of zelfs politiek ooit voor moeten verantwoorden.

Dat men nu in dit persbericht klakkeloos de propaganda van al Qaida overneemt dat het Syrische leger in Idlib ‘systematisch burgers, hospitalen en scholen’ viseert wekt dan ook niet de minste verbazing. Want bewijzen voor dit soort beweringen zijn er niet. Men neemt de verklaringen van al Qaida gewoon over. In wezen is dit ontwerp van resolutie dan ook een wat domme en nutteloze poging tot het redden van het kalifaat van al Qaida in Idlib.

Koeweit grote financier salafistische bewegingen

En dat Koeweit hier mee aan boord is hoeft evenmin te verwonderen. Het land steunt financieel wereldwijd immers allerlei salafistische bewegingen. Maar voor onze diplomatie is dit geen enkel probleem om hen in deze zaak mee aan boord te nemen. Leve dus de koppensnellers en bommengooiers? Hoe moeten de slachtoffers van al die terreur zich over dit ‘diplomatiek’ optreden voelen???

België leverde wapens aan Emiraten voor Al Qaida in Jemen

Ook in Jemen steunt België al Qaida, hier dan al Qaida in het Arabisch Schiereiland, de afdeling die verantwoordelijk is voor het bijna geheel uitroeien van de redactie van het tijdschrift Charlie Hebdo. Zo levert FN uit Herstal, een Waals overheidsbedrijf, schiettuig aan de Verenigde Arabische Emiraten die het ondanks een certificaat van eindgebruiker, dan doorgeeft aan de lokale afdeling van al Qaida. En geen kat in de Wetstraat die protesteert. (6)

FN Herstal Minimi
De minimi (minimitraillette) van FN-Herstal is populair niet alleen bij de legers van de NAVO maar ook bij al Qaida op het Arabisch Schiereiland. Het is een open geheim dat echter in onze media wordt verzwegen.De Duitse zender Die Welle toonde zelfs een video met beelden waarop de serienummers van zo’n wapen bij al Qaida te zien zijn. Ze kwamen van Herstal en werden via Antwerpen geleverd aan de Verenigde Arabische Emiraten. Zelfs Amnesty International verzwijgt het in haar laatste rapport over wapens in Jemen. “We weten dat niet”, was het antwoord bij de Britse ngo.De Morgen bestede aan die zaak van Belgische wapens in Jemen dit jaar toen het bekend raakte 6 artikels zonder echter de naam al Qaeda te vermelden. De omerta. Waals premier Willy Borsu (MR), eigenaar van FN, beloofde op 8 mei dit jaar een onderzoek. Ben benieuwd naar het resultaat.Een verbod op wapenuitvoer naar Saoedi-Arabië is dus niet voldoende. Ook de andere landen op dat Arabisch schiereiland behoudens Oman moeten minstens hieronder vallen. Wie weet komt die afdeling van al Qaida met zo’n minimi’s haar werk bij Charlie Hebdo afmaken.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat het woord al Qaida in de Belgische ontwerpresolutie niet te bespeuren valt. Het mag immers niet te sterk opvallen dat Didier Reynders hier al Qaida poogt te redden van verdere ondergang en dat zijn bewering over de strijd tegen de terreur een grote leugen is. Het heet boerenbedrog.

Buitenlandse terroristen in Idlib

Bovendien vechten daar in Idlib ook enkele duizenden buitenlandse terroristen waaronder ook Belgische en stelt de VN dat men als terroristisch erkende groepen zoals Hayat Tahrir al Sham moet bestrijden. Een staakt-het-vuren zou dus eerdere VN-resoluties over de zaak tegenwerken. Maar in diplomatie mag men gewoon alles verwachten. Arrogantie en agressie koppelt men er naadloos aan hypocrisie.

Uiteraard zijn daar honderdduizenden burgers het slachtoffer van die oorlog en dreigen er veel doden te vallen. Maar dat was ook zo toen België op vraag/eis van de VS ook ISIS aanviel. Geen haan kraaide toen over de mogelijke burgerslachtoffers. Charles Michel, Didier Reynders en minister van Defensie Steven Vandeput zwegen in koor en bombardeerden er zoals hun Nederlandse collega’s op los. En geen persmuskiet die bezwaren maakte.

NAVO-landen en salafistische koninkrijken onketenden burgeroorlog in Syrië

Maar dit drama is niet veroorzaakt door de Syrische regering. Het zijn de landen van de NAVO en enkele salafistische koninkrijken en emiraten die zo nodig tienduizenden terroristen naar Syrië moesten sturen om zo een burgeroorlog te ontketenen. Wat de regering in Damascus nu doet is het opkuisen van de smeerlapperij veroorzaakt door onder meer Didier Reynders. En er is geen alternatief voor dit Syrische beleid. Spijtig.

Staakt het vuren en tegenoffensief Al Qaida

Ondertussen kondigde men in Syrië nog maar eens een staakt-het-vuren af. In wezen een toegeving van Rusland, Syrië en Iran aan Turkije dat zoals Reynders de vrienden van al Qaida wil redden. Waar Rusland om Turkije wat te vriend te houden – en de NAVO te verzwakken – voorlopig en slechts deels mee instemt.

Syrië - Kaart - M5 - Hamma-Aleppo
In de akkoorden tussen Turkije, Rusland en Iran was afgesproken dat de weg M5 (Hier foutief M1 genoemd) weer open zou gaan voor regeringsverkeer tussen Damascus en Aleppo. Het kwam er niet van en vermoedelijk heeft het leger dit stuk van Syrië als haar volgende doelwit. Met daarbij de steden Maarrat al Numan, Saraqib en Khan al Asal, de plaats waar in april 2013 voor het eerst in Syrië heel vermoedelijk door die salafisten sarin werd gebruikt.

Met als vraag hoeveel uren dit staakt-hut-vuren nog gaat standhouden. Al na twee dagen waren er de eerste schermutselingen. Bij al Qaida geeft men ondanks de recente grote militaire nederlaag geen kik en poogde men met drones dinsdag de Russische luchtmachtbasis in Syrië te bombarderen. En nog maar eens zonder zo te zien enig resultaat. Wel zou Turkije nu toegeeflijker worden voor de Syrische en Russische eisen.

Syrische leger wil verder oprukken

Het Syrische leger geeft nu de indruk te willen oprukken naar de stad Maarrat al Numan, de grootste van de provincie. Ook de stad Saraqib komt dan in het vizier. Kwestie van de M5 richting de stad Aleppo onder controle te krijgen. Dat was al bij vroegere staakt-het-vuren zo afgesproken. Twee recente tegenoffensieven van al Qaida en haar bondgenoten raakten nergens en resulteerden in alleen maar meer van die terroristen bevrijde steden.

Schermutselingen aan Turkse grens

Opvallend is daarbij dat sinds een paar dagen aan de grens met Turkije er incidenten zijn geweest tussen Turkse grenswachten en leden of sympathisanten van die jihadistische groepen. Die wilden naar Turkije vluchten maar werden met geweld tegengehouden. Hierbij vielen ook schoten en veel verwensingen naar de Turkse regering. Al Qaida & co in de provincie Idlib is als de Titanic. Wel blijft het orkest nog eventjes spelen. Met steun van Reynders.


Noten

1)https://diplomatie.belgium.be/nl/newsroom/nieuws/nieuwsberichten/2019/belgie_vraagt_aandacht_voor_humanitaire_situatie_idlib

2) https://www.un.org/press/en/2019/sc13935.doc.htm

3) https://www.conflictarm.com/reports/weapons-of-the-islamic-state/.

Het is een rapport van de Britse ngo Conflict Armament Research dat in 2017 op vraag van de EU en de Duitse regering gemaakt is. De EU, haar lidstaten en de Europese media zullen het bestaan van dit explosief dossier echter verzwijgen. Of hoe een lidstaat van de EU op massale schaal ongestraft wapens leverde aan ISIS toen diezelfde EU hen bombardeerde.

4) https://www.globalresearch.ca/defense-intelligence-agency-create-a-salafist-principality-in-syria-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/5451216

Het is een van de belangrijkste documenten uit deze oorlog en zowat iedereen die dit volgt kent het. Specialisten zoals de Amerikaanse professor Joshua Landis zwijgen er echter over. Ook ‘expert’ Montasser bezit dit document – Het werd hem in aanwezigheid van getuigen na een Dendermondse voordracht persoonlijk gegeven – maar zal er eveneens over zwijgen  Op Buitenlandse Zaken in Brussel kent men het natuurlijk.

Hetzelfde voor Pieter Stockman, die andere specialist, die met Montasser het boek ‘de jihadkaravaan’ schreef waarin de problemen met die Syriëstrijders geweten werd aan… de sociale achterstelling. Die is er wel maar dat is als oorzaak secundair.

Deze poogde later op de website Bellingcat samen met Guy Van Vlierden, Bassam Ayachi, Syriëstrijder en de peetvader van het Molenbeekse salafisme, wit te wassen. Een man die tot vorig jaar in Europa ongestraft kon werken.

5) – De Standaard; 3 juni 2014, “Laten we eens stoppen met de Belgische Syriëstrijders te criminaliseren en te demoniseren.” column, Montasser Alde’emeh.

– Knack 22 februari 2017, “De jihadisten naderen hun einddoel: Jeruzalem’, Jan Lippens in gesprek met Montasser Alde’emeh. “Zes: vernietiging van Israël en de verovering van Jeruzalem als eindfase. ‘Dat staat allemaal in detail beschreven in pamfletten en teksten die dateren van lang voor de opkomst van de IS’, verduidelijkt AlDe’emeh. ‘Als je dat hele stappenplan bekijkt, zijn we nu voorbij fase vier. De jihadisten zitten vandaag aan de grens van Israël. In de Zuid-Syrische stad Daraa, aan de grens met Jordanië en rond de Golanhoogte zijn Al-Qaedastrijders en jihadisten van andere milities sterk aanwezig.”

Ze zijn er ondertussen verdreven door het Syrische leger dit o Ondanks de uitgebreide en in de Israëlische media goed gedocumenteerde berichtgeving over Israëlische steun aan hen. Tot heden pleegde geen enkele van die jihadistische groepen trouwens al een aanslag in Israël. Alleen zuiver Palestijnse groepen houden zich daar mee bezig. Naast dan de Libanese Hezbollah, aartsvijand van al Qaeda & Co.

De Belgische terrorist Abdelkader Belliraj, volgens vier insiders een agent van de Mossad, had vlak voor de aanslagen in de VS van 11 september 2001 in Afghanistan een privaat gesprek met zowel Bin Laden als met toen nummer twee Ayman al Zawahiri. Deze beweringen van Montasser zijn dan ook lachwekkend en pure fantasie. Zeker daar Israël al die groepen die actief waren aan haar grens zelfs bewapende.

– De Morgen, 27 mei 2017, gesprek van Joël De Ceulaer met Montasser Alde’emeh. “Ik heb met plezier een paar jaar lang de hypocriet uitgehangen, in dienst van de Staatsveiligheid.”

– De Standaard; 12 juli 2014, Maxie Eckert en Eline Bergmans, “De VRT-nieuwsdienst had na zijn aankomst in Syrië even telefonisch contact met Montasser Al-De’emeh. Hij zou er logeren bij het Al-Nusra-front, dat banden heeft met Al-Qaeda….. ‘Het zijn jongeren die op zoek zijn naar een houvast in het leven, die gefrustreerd zijn door het onrecht in het Midden-Oosten. Ik schrok toen ik hen hoorde zeggen dat ze gelukkiger zijn in Syrië, omdat ze er kunnen leven met eer. En daarenboven een zwembad en een auto ter beschikking hebben.’

6) Deutsche Welle, 29-11-2018, Kersten Knipp, ‘Yemen: The devastating war waged with European weapons’ https://www.dw.com/en/yemen-the-devastating-war-waged-with-european-weapons/a-46515199?fbclid=IwAR1UF3Mdn8n30UHn1CXZcZWvob8CK-C5ehcXq4dQE3wdoqFoUs3DjT3haiU

Posted on 1 Comment

Moet vrijhaven Al Qaida in Idlib soms blijven bestaan?

Het stuk “Zelfs Trump vindt dit de slachtpartij teveel” in Het Laatste Nieuws van 4 juni 2019 toont nogmaals aan welke kant Uw medewerker Guy Van Vlierden en de krant in de Syrische oorlog staan.

Zo schrijft hij:

Gegevens van het Syrische Netwerk voor de Mensenrechten (SNHR, Syrian Network for Human Rights – http://sn4hr.org/) wijzen het uit dat het regime en bondgenoot Rusland verantwoordelijk zijn voor meer dan 90% van al de burgerdoden. Extremistische moslimmilities hebben er 2,4% op hun geweten (inclusief 2,2% door de terreurgroep Islamitische Staat) en het niet-religieus geïnspireerd verzet 1,9%. De door het Westen geleide coalitie met 1,4% en de Koerdische milities met 0,5%.”

Gegoochel met cijfers

Vooreerst stelt zich hier minstens de vraag waar in ’s hemelsnaam dit SNHR haar cijfers vandaan haalt. Met gebruik van een telraam? Of via algoritmes? Wie neemt dit soort cijfergegoochel nu serieus. Een degelijk journalist zeker niet.

Salafistische propagandamachine

Bovendien hoort Uw medewerker te weten dat dit SNHR een onderdeel vormt van de salafistische propagandamachine en dus per definitie onbetrouwbaar is. Minstens had hij als duiding de aard van dit SNHR moeten vermelden.

Vrijhaven voor Al Qaida

Maar dat typeert Uw medewerker. De Amerikaanse diplomaat Brett McGurk, onder president Donald Trump tot 2018 verantwoordelijk voor het beleid daar, noemde die door Van Vlierden besproken provincie Idlib de grootste vrijhaven ooit voor Al Qaida. Blijkbaar is Uw medewerker van oordeel dat die vrijhaven moet blijven. Dat is toch de enige conclusie die men uit zijn verhaal kan trekken.

‘Gematigden’

Maar dat wekt niet de minste verbazing. Eerder al riep hij in de krant op om Syrië over te dragen aan die jihadistische groepen, de zogenaamde (sic) gematigden dan. Zij die alleen op vrijdag koppensnellen? Verder poogde hij vorig jaar ook Bassam Ayachi, de peetvader van salafisme in Molenbeek, vrij te pleiten van alle misdaden.

Wat hier gebeurt is het beledigen en verder pijnigen van al de slachtoffers wereldwijd van al Qaida en de andere gelijkaardige terreurgroepen. Proficiat voor Uw blijk van ‘medeleven’.


Noot

Brief naar aanleiding van een zoveelste stuk propaganda in Het Laatste Nieuws voor het Syrische salafisme. Volgens wat hij hier schreef is het ook de schuld van de Syrische regering dat Hayat Tahrir al Sham, dat volgens hem los opereert van al Qaida, hier zo sterk staat. Ja, er waren ook analisten die het ontstaan van ISIS en al Qaida weten aan de regering in Damascus. En deze ‘analisten’ hebben niet toevallig dezelfde financiers als ISIS en al Qaida. Partners in crime.

De Belgische, Duitse en Koeweitse regeringen dienden vandaag  bij de VN-Veiligheidsraad een verklaring in waarin zij hun ongerustheid uitspreken over de oorlog om de provincie Idlib. Blijkbaar vinden beide regeringen dat Al Qaida zijn vrijhaven daar moet behouden. Rusland verwierp de zaak wegens onevenwichtigheid en omdat ze niet behulpzaam was bij het zoeken naar een oplossing van deze oorlog. De verklaring werd daardoor niet aangenomen.

Posted on 1 Comment

“Syrië staat voor een gigantische uitdaging”

De laatste week van april vertrok een internationale groep onder leiding van het Geopolitiek Instituut Vlaanderen Nederland op een fact finding mission naar Syrië. Een van de deelnemers was Sanna Hill, redacteur en buitenlandcorrespondent van het Zweedse tijdschrift Nya Tider. Sacha Vliegen interviewde haar.

Wat zijn je indrukken van de huidige situatie in Syrië?

Ik heb bewondering voor de Syrische spirit om alles weer op te bouwen en niet op te geven. Er zijn gebieden in het noorden waar nog altijd zware gevechten woeden, maar het leeuwendeel van Syrië wordt bevrijd. In het Westen lezen we al jaren over de “kwaadaardige dictator” Bashar al-Assad, hoe hij de mensen onderdrukt en hoe zelfs nog gifgas inzette tegen burgers toen het al duidelijk was dat hij de oorlog had gewonnen. Dat is totaal niet het beeld van Syrië dat ik krijg als ik hier rondreis. Ik heb Syrië in 2018 ook al eens bezocht en deze reis heeft het nog eens bevestigd voor mij. De mensen zijn heel vrij, vrouwen kleden zich zoals ze willen, je kunt geloven in welke religie je wilt en de mensen die je spreekt – in het bijzonder de christenen – spreken met waardering over hun president.

De mensen in Syrië hebben een hoop te verduren gekregen. Niet alleen hadden ze te kampen met de meest beruchte terreurgroep in de wereld, ‘Islamitische Staat’, maar ze ook nog eens de westerse wereld tegen zich, aangezien onze regeringen financiële en morele steun gaven aan de zogenaamde “rebellen”. Daar nog bovenop hadden ze de westerse media tegen zich, verkeren ze al jaren in oorlog met Israël en worden ze geregeld door dat land gebombardeerd.

Ondanks dit alles zijn ze er in geslaagd de oorlog te winnen. De mensen zijn natuurlijk getekend door de verschrikkelijke ervaringen, waarbij velen een geliefde verloren zijn en in constante angst leefden. Maar ondanks dit alles zijn de mensen nog steeds positief ingesteld. Ze hebben gewonnen, ze hebben een machtige vijand verslagen, ze zijn trots en verheugd dat de oorlog eindelijk over is. In mijn ervaring zijn de Syriërs zeer vrijgevig en willen ze graag laten zien dat hun land anders is dan het in de westerse media wordt voorgesteld.

Is er in de afgelopen jaren verbetering gekomen?

Zeker. Nu ik ditmaal mensen sprak, durfden ze te geloven dat de echter oorlog over is, iets waar ze nog maar een jaar geleden niet zo zeker van waren. Nu vrezen de mensen economische oorlog, met meer sancties en restricties die de handel beperken en de economische ontwikkeling hinderen. Syrische arbeiders kunnen zich weinig meer veroorloven dan alleen de basale levensmiddelen. Internationale sancties maken de mensen in Syrië het leven zwaar, en dat is niet ten goede veranderd in de afgelopen jaren. Nu wordt er weer gesproken over het instellen van vluchten van Damascus naar verschillende bestemmingen. Men hoopt het ook weer makkelijker te maken voor toeristen om in de toekomst Syrië te bezoeken.

Wat waren voor jou de meest heugelijke excursies of ontmoetingen tijdens deze reis?

Ik interesseer me sterk voor geopolitiek en bezoek het Midden-Oosten geregeld om verslag te doen van conflicten en de gevolgen daarvan. Daarom had ik gedacht dat ik deze aspecten ditmaal het meest interessant zou vinden – de wederopbouw bijvoorbeeld. Maar het meest heugelijk waren de dagen die we doorbrachten in een klooster op het platteland, in de bergen. Het waren heerlijke, vredige dagen, omringd door vriendelijke christenen – en een gebrek aan internet, dat ik heel ontspannend vond, zo gewend als ik eraan ben om steeds in contact te staan met alles en iedereen thuis.

We bezochten een klooster genaamd Mar Yakub in Qara, een paar uur buiten Damascus. We werden onthaald door de hartelijke Belgische priester, pater Daniël, die ons vertelde over hoe het klooster de oorlog doorstond. Ze waren volstrekt omsingeld door terroristen, toen plotseling een man aan de deur klopte. De mensen in het klooster vreesden het ergste, maar het bleek een strijder van Hezbollah te zijn – ze waren gered.

De christenen hebben het eigenlijk goed in Syrië. Het is geen probleem om hier een christen te zijn – ik bezocht zelfs een grote moskee, terwijl ik kruis droeg dat ik in het klooster gekregen had, dat was goed zichtbaar, maar ik werd verwelkomd.

De natuur van Syrië is absoluut adembenemend, dus ik heb ook erg genoten van de wandelingen in de bergen. Verder hou ik er van om aan te tonen dat de berichtgeving van de mainstream media niet klopt. Syrië is geen wrede dictatuur en ik denk dat het belangrijk is dat dit naar buiten komt in de westerse wereld. Geloof niet alles wat je leest, onderzoek het zelf.

Heb je tekenen van wederopbouw gezien?

Ja, dat zagen we overal. We gingen naar Homs, een stad die door de terroristen bezet was en ernstig vernield. Veel gebouwen, met name appartementen, zijn tot op de dag van vandaag niet herbouwd. Maar een van de lokale moskeeën wilde ons laten zien hoeveel ze in de afgelopen jaren hadden kunnen herstellen. Ook bezochten we een kerk die druk was met restauratiewerkzaamheden. Islamitische Staat heeft wel een aantal waardevolle artefacten vernietigd, maar sommige werden gered en worden nu teruggezet. Syrië staat voor een gigantische uitdaging qua wederopbouw. Hopelijk zal er genoeg vrede in het land zijn, voor lange tijd, om dat mogelijk te maken.

Is de situatie veilig voor vluchtelingen om terug te keren naar Syrië?

De meeste mensen die ik spreek, priesters en politici, zeggen van ja, het is veilig om terug te keren. En het is niet alleen veilig, maar ze willen graag dat mensen terugkomen om te helpen het land weer op te bouwen. De Syrische hoofdstad Damascus is nu weer een levendige stad, waar ’s avonds nog lang barretjes en cafés open zijn. De stad herstelt zich weer.

Als de oorlog definitief ten einde zou komen, is er dan geen schade aangericht in de Syrische samenleving die in nog geen vijftig jaar hersteld kan worden, bijvoorbeeld als het gaat om spanningen tussen mensen of bevolkingsgroepen, vernieling van cultureel erfgoed of de ontwrichte economische situatie?

Een sympathieke vrouw die ik in Damascus ontmoette, vertelde me dat de wederopbouw het makkelijk deel zal zijn. Maar het genezen van de gebroken harten van de mensen zal een grotere uitdaging zijn. Talrijke kinderen zijn hun ouders verloren tijdens de oorlog en zijn nu thuisloos. En veel kinderen zijn opgegroeid tijdens de oorlog en kennen niets anders. Bijna iedereen in Syrië is wel iemand verloren tijdens de oorlog of kent iemand die omgekomen is. De psychologische effecten van de oorlog zullen zeker nog jaren nawerken.

Syrië is ook veel belangrijk erfgoed verloren als het gaat om geschiedenis en architectuur, bijvoorbeeld in Palmyra. Veel oude schilderingen van kerken zijn vernield en deze kunnen nooit vervangen worden. De Islamitische Staat heeft iets van de “ziel’ van het land weggenomen, toen het historisch erfgoed van Syrië vernietigde, en dat was ook hun bedoeling. Ze namen zaken op de korrel waar het Syrische volk trots op was.

Zoals ik eerder al zei, krijgt Syrië nu met een ander soort oorlog te maken, met economische oorlog. Dat was de grootste zorg toen ik daar was. Mensen waren bang dat ze zonder brandstof zouden komen zitten vanwege de sancties. Veel auto’s waren daadwerkelijk gestrand vanwege het gebrek daaraan. De mensen hebben schoon genoeg van oorlog – van welke soort ook. Ze hebben vrede nodig en ik hoop dat ze in de nabije toekomst een wat zorgelozer leven kunnen gaan leiden, maar ik ben er allerminst zeker van.

Wat kunnen we als West-Europese landen leren van Syrië?

Ik zou wensen dat westerse mensen zouden leren dat identiteit, vaderlandsliefde en trots op je eigen land iets goeds is. Ik hoop dat ze kunnen leren wat Syrië behoedde voor totale vernietiging – de waarde van familie, elkaar steunen als het er op aan komt. De nationale en conservatieve oppositie in Europa kan ook veel leren van de Syrische geest van weerstand. Zelfs wanneer de zaken er heel slecht voor staan en de kansen niet gunstig zijn, blijf vechten! Het is mogelijk om te winnen. Als deze oorlog en de afloop ervan iets laten zien, dan wel dat: er is hoop.

Syrisch oorlogsdagboek I en II ~ aanbieding!

_

Posted on 2 Comments

Twijfels OPCW over gifgasaanval Syrië

De gifgasaanval in de Syrische stad Douma is mogelijk in scene gezet. Dat blijkt uit een OPCW-rapport dat in de doofpot belandde. De Britse onderzoeksgroep WGSPM vermoedt betrokkenheid van de Witte Helmen.

Op 14 april 2018 voerden de VS, Frankrijk en Groot-Brittannië een raketaanval uit op Syrië. Dit als vergelding voor een vermeende gifgasaanval op het terroristenbolwerk Douma waar zij de Syrische regering voor verantwoordelijk hielden. Vlak voor de aanval waarschuwde de Russische ambassadeur in Libanon dat het Russische leger zou terugschieten.

Wat had kunnen uitlopen op een derde wereldoorlog, liep met een sisser af. Er werden geen Russische doelen geraakt en voor Syrië bleef de schade van de aanval beperkt, mede doordat veel inkomende raketten werden onderschept door de Syrische luchtafweer van sovjet-makelij.

Onduidelijkheid

Nog steeds bestaat echter onduidelijkheid over wat er precies is gebeurd op 7 april 2018 in Douma. Een helikopter van het Syrische leger zou twee cilinders met chloor hebben gegooid op de door Leger van Islam bezette stad. Maar inspecteurs van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW) houden dit voor vrijwel onmogelijk, zo blijkt uit een gelekt rapport van de OPCW. De cilinders werden door de OPCW-inspecteurs aangetroffen op een dakterras en onder een gat in een dak op een bed in een slaapkamer. Uit de schade aan de twee cilinders en uit andere gegevens maken de inspecteurs op dat de cilinders met de hand moeten zijn geplaatst. Zo bleek het gat in het dak kleiner te zijn dan de cilinder die onder het gat op het bed werd aangetroffen.

Cilinder op bed
Cilinder op dakterras

Deelrapport

Opmerkelijk: de bevindingen van de OPCW-onderzoekers over de cilinders zijn niet opgenomen in het eindrapport dat de OPCW op 1 maart 2019 uitbracht over de vermeende gifgasaanval in Douma. Ze zijn op 13 mei gepubliceerd op de website van Working Group on Syria, Propaganda and Media (WGSPM). Dit is een werkgroep van voornamelijk Britse academici, onder wie David Miller, Piers Robinson en Paul McKeigue. Onbekend is waarom de OPCW dit deel van het onderzoek heeft weggelaten uit haar rapport. Het is gelekt naar de Britse werkgroep, die zegt in contact te staan met stafmedewerkers van de OPCW. Novini heeft de OPCW gevraagd of het gelekte deelrapport over de cilinders echt is, en zo ja, waarom het is achtergehouden. Op die vragen hebben wij echter geen antwoord ontvangen. WGSPM zegt wel contact te hebben gehad met de persvoorlichting van OPCW, en dat OPCW de echtheid van het rapport niet bestrijdt.

Eindrapport

De officiële conclusie van de OPCW, zoals te lezen in het OPCW-eindrapport,  is dat er ‘voldoende grond’ is om aan te nemen dat er ‘giftig chemisch materiaal’ is gebruikt ‘als wapen’. Dit omdat de onderzoekers sporen van chloor hadden aangetroffen, waarschijnlijk dichloor, op locaties in de buurt van de cilinders. De OPCW wijst in het rapport geen schuldige aan en heeft niet kunnen vaststellen of het aangetroffen chloor op de twee locaties afkomstig was uit de beide cilinders.

In scene gezet

De Britse WGSPM, die het ‘doofpot-rapport’ van OPCW publiceerde, is er nu van overtuigd dat de veronderstelde gifaanval in Douma in scene is gezet. Niet alleen vanwege de bevindingen van de OPCW over de cilinders; ook vanwege de beelden van kinderen in een ziekenhuis, die door vertegenwoordigers van de Witte Helmen aan de wereld werden gepresenteerd als bewijs voor een gifgasaanval. Volgens WGSPM zijn deze beelden geënsceneerd, en is er intussen niemand die daar nog serieus aan twijfelt.

‘Gifgasslachtoffertjes’ na hun behandeling door Witte Helmen in ziekenhuis

Stofwolken

De Britse Midden-Oosten-correspondent Robert Fisk interviewde op 16 april 2018 een arts van het ziekenhuis. Deze verklaarde dat de video van de Witte Helmen weliswaar echt was, en dat de gefilmde patiënten kampten met ademhalingsproblemen, maar dat die niet het gevolg waren van een gifgasaanval, maar van stofwolken die veroorzaakt waren door bombardementen die eerder op de dag plaats hadden gehad. Terwijl de patiënten werden binnengebracht was er een Witte Helm die ‘gas’ riep, waarop er paniek ontstond en mensen elkaar begonnen te overgieten met water.

Persconferentie

De lezing van de door Fisk geïnterviewde arts werd later ruwweg bevestigd door getuigen die op 28 april 2018 hun verhaal deden in een door Rusland belegde persconferentie van de OPCW in Den Haag. Geen van de getuigen, waaronder diverse mensen die te zien waren in de video van de Witte Helmen, zegt iets te hebben gemerkt van een gifgasaanval.

Doden

Niettemin getuigen diverse foto’s en video’s van doden in het appartementencomplex waar één van de cilinders werd aangetroffen. Deze beelden werden op 8 en 9 april op sociale media geplaatst. In totaal zijn daarop 35 lichamen te zien. De OPCW heeft geen autopsie gepleegd. De doden waren al begraven voordat de inspecteurs in Douma arriveerden.

De onderzoekers van WGSPM nemen weliswaar aan dat deze mensen het slachtoffer zijn van gifgas, maar niet als gevolg van gifgas ontsnapt aan de cilinder op het dakterras van het appartementencomplex. De werkgroep stelt dat deze mensen gegijzeld zijn en daarna vermoord, met het doel een gifgasaanval van het Syrische leger te ensceneren – en ook dat personen die gekleed waren als Witte Helmen hierbij een sleutelrol hebben gespeeld.

“Bij een echte aanval met chloor of een andere prikkelende substantie zouden de slachtoffers proberen te ontsnappen en dan zou het aantal dodelijke gevallen ruimschoots worden overtroffen door het aantal niet-dodelijke gevallen die voor langere tijd in het ziekenhuis worden opgenomen”, zo schrijft WGSPM. “De beelden van de slachtoffers laten zien dat ze overduidelijk waren blootgesteld aan zenuwgas maar niet in staat zijn geweest te ontsnappen.” Uit de beelden zou verder blijken dat de slachtoffers ondersteboven hebben gehangen tijdens de blootstelling aan het gifgas en dat hun ogen bedekt moeten zijn geweest met een zwembril of iets vergelijkbaars.

Eén van de onderzoekers van WGSPM, Piers Robinson, verklaart desgevraagd dat onbekend is wie de 35 doden zijn die in het appartementencomplex werden aangetroffen. Ze zouden niet herkend zijn door buurtgenoten.

Witte Helmen

De Witte Helmen zijn jarenlang gefinancierd door het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken. De achterliggende stichting, Mayday Rescue, is gevestigd in Amsterdam. De steun van het ministerie werd het afgelopen jaar gestaakt na de publicatie van een kritisch rapport van het ministerie over de zelfverklaarde hulporganisatie.

Het Britse onderzoekscollectief Bellingcat heeft nog niet gereageerd op de verschijning van het ‘doofpot-rapport’ van OPCW. Onderzoek van Bellingcat over de vermeende gifgasaanval in Douma is breed uitgemeten in de Nederlandse pers, en werd gefinancierd door de Nederlandse NGO Pax for Peace, die op zijn beurt gefinancierd wordt door onder meer de Nederlandse en Amerikaanse ministeries van Buitenlandse Zaken en Open Society Foundations van miljardair George Soros. Bellingcat gaat er tot op heden van uit dat het ‘zeer waarschijnlijk’ is dat de 35 doden het gevolg zijn van een gifgascilinder die door de Syrische luchtmacht vanuit een helikopter is uitgeworpen.

In de Nederlandse media is tot nu toe geen enkele aandacht besteed aan het gelekte OPCW-rapport.

Posted on 2 Comments

Sancties hinderen wederopbouw Syrië

De laatste week van april vertrok een internationale groep onder leiding van het Geopolitiek Instituut Vlaanderen Nederland op een fact finding mission naar Syrië. Deelnemers zagen hoe de wederopbouw van Syrië vordert, maar op punten nog gehinderd wordt door internationale sancties.

Omdat er door de internationale sancties  jammer genoeg nog geen rechtstreekse vluchten naar Damascus zijn, werd er gevlogen op Beiroet. We maakten van de gelegenheid gebruik om een kijkje te nemen in het zuiden van Libanon, om met eigen ogen de impact van het bevroren conflict met Israël te bekijken.

Zuid-Libanon

Als eerste bestemming bezochten we Mleeta, een museum gewijd aan het succesvolle verzet tegen de Israëlische bezetting van zuid-Libanon tot 2006. Daarna reden we verder naar de historische kuststad Tyr(us), gelegen op amper 30 km van de grens. We troffen een plaats aan met een enorm toeristisch potentieel en prachtige archeologische sites uit de Romeinse tijd, zoals de stadspoort, de necropool en de hippodroom.

Tyrus, een stad met enorm toeristisch potentieel (eigen foto)

Jammer genoeg voor de inwoners maakt de immer dreigende schaduw van Israël het moeilijk de streek toeristisch te ontwikkelen. Bepaalde gebieden op het zuid-Libanese platteland zijn ook nog steeds te vermijden vanwege landmijnen geplaatst door het Israëlische leger tijdens de bezetting.

Damascus

Per taxi reden we naar de Syrische hoofdstad Damascus. Hier verbleven we in de christelijke wijk Bab-Touma. Alhoewel toerisme niet ons eerste doel was, kan men in een stad als Damascus het niet achterwege laten om de Oude stad met de Omajjadenmoskee en de winkeltjes van de soek te bezoeken. Ook bezochten we het Nationaal Museum dat tal van archeologische schatten bevat, onder meer van Palmyra en Doura-Europos. Door de oorlog was dit museum jarenlang gesloten en de stukken waren ter bescherming naar geheime locaties gebracht. Dat het Nationaal Museum nu weer open is, illustreert hoe het normale leven langzaam maar zeker terugkeert.

Omajjadenmoskee, Damascus (eigen foto)

Ik was al eens in Damascus geweest in 2016. Het viel me op hoe in enkele jaren de stad genormaliseerd was. De overgrote meerderheid van de militaire checkpoints is verdwenen en er beginnen ook opnieuw toeristen te komen. De plaatselijke bevolking maakte ons regelmatig duidelijk dat we welkom waren en was steeds heel vriendelijk. De enige verzuchtingen gingen over de internationale boycot, die zorgde voor een brandstoftekort en een hoge inflatie van de Syrische Pond – wat import van goederen van buiten Syrië zeer duur maakt.

De soek van Damascus (eigen foto)

Ter afsluiting van ons bezoek aan Damascus hadden wij de gelegenheid om Pasen mee te vieren met de Syrische Orthodoxe kerk (oriëntaals-orthodox).  Een feest dat met heel wat fanfare (letterlijk) gevierd werd en voor alle deelnemers een bijzondere ervaring was.

Qara – Mar Yakub

Onze  volgende bestemming was het Melkitische Grieks-katholieke klooster Mar Yakub (Sint Jakobus de Verminkte). Hier verblijft al een tiental jaar de Vlaamse norbertijn pater Daniël Maes. Dit klooster ligt enkele kilometers buiten Qara, in een steenwoestijn met uitzicht op uitlopers van de Ante-Libanon-bergen, die de grens tussen Libanon en Syrië vormen. Het klooster is een dubbelklooster, er is een kleine gemeenschap van een tiental nonnen en in het gebouw daartegenover woont pater Maes, met een Vlaamse frater en enkele oblaten. Door middel van irrigatie bezit het klooster ook een prachtige vlindertuin en goed draaiende boerderij.

Mar Yakub-klooster (eigen foto)

Mar Yakub is diep verweven in de lokale gemeenschap, met ook heel wat moslims die vrijwilligerswerk doen. Het klooster verstrekt noodhulp aan oorlogsvluchtelingen, vangt enkele weeskinderen op in het klooster, maar baat verder ook nog in Qara-stad  een centrum voor hulp aan mishandelde vrouwen uit, evenals een ‘volksmarkt’ die plaatselijke kleine producenten helpt om hun goederen te verkopen via een gedeelde winkelruimte.

Mar Musa

Het klooster werd onze uitvalbasis voor de rest van de reis. Van daaruit bezochten we een ander klooster, spectaculair op een berg gelegen en enkel te voet bereikbaar, Mar Musa (Sint Mozes van Abessinië) met prachtige eeuwenoude muurschilderingen.

De weg naar Mar Musa

In het klooster

 

De huidige gemeenschap in het klooster kwam tot stand onder impuls van de jezuïet Paolo Dall’Oglio, die o.a. van de KU Leuven een eredoctoraat mocht ontvangen. Pater Dall’Oglio sprak zich aan het begin van de oorlog kritisch uit over de regering en koos de zijde van de oppositie, hij zou helaas de ware aard van de opstandelingen leren kennen. In 2013 werd hij gevangengenomen door terroristen van IS  en men gaat er vanuit dat hij door hen vermoord werd.

Homs

De moskee van Homs in 2016…

We bezochten ook een dag de stad Homs. Dit bezoek stond vooral in het kader van de wederopbouw, want in deze stad was er bijzonder hard gevochten, zodat hele stadswijken in puin lagen. We bezochten eerst de Khalid ibn Walid-moskee, deze werd in 2013 zwaar beschadigd tijdens de oorlog, omdat de rebellen de moskee gebruikten als basis en wapenopslagplaats. Ondertussen is deze moskee volledig gerestaureerd en een symbool van de wederopbouw van Homs geworden.

… en in 2019

Vervolgens was het de beurt aan de kerk van Sint Maria-van-de-Heilige-Gordel, toebehorend aan de Syrische Orthodoxe kerk (oriëntaals-orthodox). We hadden de eer om hier gastvrij ontvangen te worden door aartsbisschop Selwanos Petros Al-Nemeh. Tijdens de oorlog moest de hele christelijke gemeenschap vluchten voor de salafisten en het kerkgebouw werd ook zwaar beschadigd. Zo probeerden de rebellen – gelukkig tevergeefs – de kerk af te branden. Nu echter zijn de christenen teruggekeerd en staat het gebouw volop in de steigers.

Zwart geblakerde kerk in Homs wordt nu weer hersteld.

Frans van der Lugt

We bezochten daarna ook het graf van de Nederlandse katholieke priester Frans van der Lugt, die weigerde Homs te verlaten en daarom vermoord werd door de rebellen. Dit bezoek was bijzonder aangrijpend omdat er ook Nederlanders aan onze reis deelnamen. Ook hier zagen we echter een levende, veerkrachtige christelijke gemeenschap. De Syrische christenen zijn duidelijk vastbesloten om hun rechtmatige plaats terug in te nemen.

De soek van Homs in 2016…

… en in 2019

 

Onze trip naar Homs werd uiteindelijk afgesloten met een bezoek aan de soek. Bij mijn bezoek in 2016 was de soek van Homs nog een desolaat gebied van verwrongen metaal en muren getekend door kogelgaten. Nu was deze grotendeels opgeruimd en waren de winkeltjes weer open. Hier en daar vond men nog een gedeelte waar de heropbouw nog bezig was, maar er werd duidelijk werk van gemaakt. Wat we wel regelmatig hoorden was dat de wederopbouw gehinderd wordt door de internationale sancties, die zorgen voor een tekort aan materialen. Desalniettemin is er al indrukwekkend werk geleverd door de Syriërs.

Libanon – Bekavallei

Op de terugweg maakten we een omweg om Baalbek te kunnen bezichtigen. Hierbij zagen we ook talrijke vluchtelingenkampen voor Syriërs in de Bekavallei, een gezicht dat blijft confronteren. Uiteindelijk sloten we de reis af in Beiroet. Alle deelnemers waren heel tevreden over de reis. Iedereen was onder de indruk van de gastvrijheid en vriendelijkheid van de Syriërs. We zijn teruggekeerd met de overtuiging dat de huidige internationale boycot onrechtvaardig is en beëindigd moet worden, zodat de Syriërs alle kansen krijgen om hun land zelf her op te bouwen.

Posted on

‘I know nothing’ – Belgische wapens in Jemen

Het lijkt wel een scene uit de televisieserie Fawlty Towers van John Cleese met Manuel die zegt: “Ik weet er niets van, want ik ben van Barcelona.” Dat is wat er van de week op de VRT te horen was over de ‘ontdekking’ van enkele journalisten dat Belgische, aan Saoedi-Arabië geleverde, wapens bij de hondsbrutale oorlog in Jemen worden gebruikt. Met Alexander De Croo, minister voor Ontwikkelingssamenwerking en Waals minister-president Willy Borsus die gaan onderzoeken of het wel waar is.

Het is ‘onderzoeksjournalistiek’ van de allerbovenste plank. Wat iedereen die het dossier kent al enkele jaren weet, komt nu in de openbaarheid. Prachtig toch. Nog maar enkele weken geleden had Amnesty International het over Belgische wapens die via Saoedi- Arabië ginds geraakten bij wat zij braafjes ‘extremistische groepen’ noemde. Het herkauwen door de VRT van nieuws heet dat.

Al Qaida

Pas vorige week stond hier te lezen hoe iedereen de harde waarheid verzweeg dat die wapens, in dit geval de minimi, via de Verenigde Arabische Emiraten bij al Qaida van het Arabisch Schiereiland geraakten. Je weet wel de kerels die in 2015 bijna de ganse redactie van Charlie Hebdo uitroeiden. En wat doen de ‘solidaire’ persmuskieten? Zwijgen dat ons land en gans het Westen aan diezelfde moordenaars wapens levert. Solidariteit?  Het staat trouwens in VN-rapporten dat die groepen zo wapens krijgen.

Bulgarije

En uit allerlei rapporten weten wij dat vanuit Bulgarije, een lidstaat van de EU, de VS en o.m. Saoedi-Arabië tonnen wapens leverden aan ISIS, ook toen het de Iraakse grootstad Mosoel had veroverd. Maar men zwijgt en dat is in het Westen hierover de regel. Het heet de omerta. En dan maar kakelen over ‘mensenrechten ‘ en ‘persvrijheid’.

DSCN8476
Geert Bourgeois is tevreden over de kwaliteit van Vlaamse beeldschermen voor de Eurofighter. Als men bij het vallen boven Jemen van bommen uit die Eurofighter nu eens ook de Vlaamse Leeuw zou laten horen. Je weet wel dat bombastisch lied over dat ‘dapper’ volk.

Eurofighter

Ook de Vlaamse regering is even ziek als de Waalse. Beeldschermen verkopen voor gebruik in de Eurofighter, een multinationaal Europees project, en dan stellen dat men van niets weet en ook niets kan doen. De Duitsers hadden minder scrupules en verboden recent dat hun materieel nog via de Eurofighter naar de koppensnellers van de familie al Saoed zou gaan. Tot woede van de Fransen en de Britten. En Bourgeois???

Slecht toneel

Hetzelfde voor Alexander De Croo die nu plots verontwaardigd doet alsof hij dit nog niet wist. De man is gewoon een slecht toneelspeler. Hij zit met de vrienden van de MR in de regering en het is op dit ogenblik diezelfde MR die als baas over de Waalse regering, en dus eigenaar van FN Herstal, effectief weigert op te treden. En wat als Open VLD en De Croo voorheen – dit luguber spel is al jaren bezig – dreigden de regering hierover op te blazen?

Maar neen, in deze zaak de vermoorde onschuld spelen, dat is wat het trio De Croo, Bourgeois en Borsus doen. Wat een farce. Maar Borsus heeft het politiek natuurlijk heel gemakkelijk. Zelfs de PTB/PVDA heeft hierover geen zin om te protesteren en kijkt gewoon toe. In wezen steunt ze het dus. Tewerkstelling is bij hen de boodschap. De tewerkstelling van de beul. Proficiat! Heeft men bij de PVDA/PTB ooit al van de Internationale gehoord?.