Posted on Leave a comment

Een christelijk geluid in het islamdebat

Het islamdebat lijkt in deze campagne totaal geen onderwerp van discussie te zijn. Het is de economische crisis die centraal staat in de aanloop naar de verkiezingen Toch is het een gemiste kans om het islamdebat in verkiezingstijd links te laten liggen. Is het niet eens tijd om het christelijk geluid te laten horen in het islam debat? De christelijke partijen moeten zich dan ook de vraag stellen wat hun alternatief is voor het PVV geluid. Heeft het aan dit christelijk geluid niet ernstig ontbroken….?

Polarisering
De standpunten van de PVV omtrent het islamdebat gaan niet alleen in tegen de godsdienstvrijheid maar ook tegen de gewetensvrijheid, waar christelijke partijen zich hard voor hebben gemaakt. Nederland is eeuwen lang tolerant omgegaan met religieuze minderheden. In de 19de eeuw had Nederland met haar koloniën zelfs de grootste moslimpopulatie van heel de wereld. De christelijke partijen hebben zich dan ook altijd sterk gemaakt voor een democratische rechtstaat, waarin moslims niet als tweederangs burgers behandeld mogen worden. Een verbod op de Koran zoals de PVV voorstelt zou zich bovendien wel eens heel snel tegen ons kunnen keren.

De harde opstelling van de PVV tegen over de islam werkt polariserend en lost uiteindelijk het probleem niet op. Het is de PVV die zich schuldig maakt aan het dehumaniseren van moslims. Wilders heeft het niet over individuele moslims, maar over de “islamitische ideologie” en “het islamitisch gevaar”. Moslimfundamentalisme wordt hiermee op een hoop gegooid met de gematigde moslims. Het islamdebat is totaal niet gediend van dit soort populisme, dat doelbewust een vijandbeeld creëert om daarmee de publieke opinie te bespelen. Uiteindelijk zet het alleen maar bevolkingsgroepen tegen elkaar op. In de achterliggende periode heeft de PVV dan ook geen substantiële bijdrage geleverd aan het islamdebat.

Strijd der geesten
De strijdt tegen de islam is in de eerste plaats een ‘strijd der geesten’, waarbij primair de rol ligt bij de kerken. Het Islamitische geloof moet niet en kan ook niet door de wet worden bestreden. De wet heeft immers geen macht over de innerlijke overtuiging van mensen. Een verbod op de koran zoals de PVV voorstelt biedt dan ook geen oplossing. Alleen door de verkondiging van evangelie van Jezus Christus kunnen moslims overtuigd worden. Dat is de strijd die gevoerd moet worden, niet met het zwaard maar met het Woord. Daar ligt de taak voor de kerk en voor de christelijke partijen om het christelijke geluid in de samenleving te laten horen.

“Het islamitisch probleem” is tekenend voor het verval van de christelijke beschaving in ons land. De kerken en de hele christelijke cultuur verdwijnen steeds meer naar achtergrond. Het Christelijk geloof en met name orthodoxe groeperingen worden verdacht gemaakt. Het seculiere liberalisme predikt ons gelijkheid dat gevoed wordt uit een toenemend godsdienstrelativisme. Alsof alle religies hetzelfde zijn en er geen verschil is tussen islam en het christendom. Het is deze ‘knuffeltheologie’ die tegenwoordig hoogtij viert. Dit betekent een verloochening van onze Judeo-christelijke wortels, onze geschiedenis en alles wat ons groot heeft gemaakt. Dit culturele en religieuze vacuüm laat ons met lege handen staan en maakt ons uiterst kwetsbaar voor islamitische invloeden.

Christelijke cultuur
Fundamenteel is de inzet van de christelijke cultuur, dat een tegenwicht moet bieden aan de islamisering van Nederland. Het christendom is het (morele) fundament van onze democratische rechtstaat, van onze regels en traditie. Dat terwijl de islam wezensvreemd is aan Nederland en de westerse cultuur en daar vaak vijandig tegenover staat. Het is dan ook hoog tijd om onze verworvenheden te verdedigen en het juk van het seculiere liberalisme van ons af te werpen door ons christelijk geloof volop in de publieke ruimte uit te dragen.

Concreet houdt dit in dat de zichtbaarheid van de islam in de publieke ruimte begrensd moeten worden. Megamoskeeën horen in Nederland niet thuis. Hoge minaretten passen niet in het Nederlands straatbeeld en radicale imams moeten uit Nederland geweerd worden. Juist de christelijke partijen kunnen hier een belangrijke rol in spelen door te pleiten voor een “christelijke verdraagzame staat” om daarmee vanuit de christelijke cultuur de islamisering van Nederland een halt toe te roepen.