_DSC0860

Waarover men niet spreekt ~ Wim van Rooy


35,00




Let bij bestellen opdat dit boek onder de pakketpost valt!.

De vijfde druk is verschenen, daarin is voor het eerst een uitgebreide index opgenomen. Deze gelegenheid is ook aangegrepen om de prijs van het boek te verhogen naar wat het eigenlijk al zou moeten kosten: 35,00 euro.

Al maanden voor het verschijnen veroorzaakte dit boek een enorme ophef in Vlaanderen en Nederland. Nooit eerder riepen gelouterde en bezonken gedachten zoveel weerstand op, nog voor ze publiek uitgesproken waren.
Nu staan ze dan eindelijk gedrukt. Wim van Rooy trekt ten aanval tegen heel Vlaanderen in deze klassieke polemiek en intellectuele autobiografie. De heilige huisjes van Vlaanderen, Nederland en Europa anno 2015 moeten eraan geloven. Met de nodige knipogen naar eigen belevenissen van vroeger en nu, hakt hij in op de evolutie van de Europese Unie, de mislukte multiculturele samenleving, de impact van de soldatengodsdienst die de islam volgens hem is en de intellectuele erfenis van mei ’68, waar hij zelf een product van is.
Net zoals de politieke elite collaboreren de mainstream media en de intellectuele klasse met instellingen en ideeën die nefast zijn voor een gezonde samenleving. De klerken verraden ons en masse. Er wordt volop gecapituleerd voor de vijanden van de democratische rechtsstaat en de vrije samenleving. En dus veegt Wim van Rooy in zijn nieuwe boek de vloer aan met menig politicus, academicus en journalist.
Waarover men niet spreekt is een polemisch-biografisch getint vervolg op de bestseller De malaise van de multiculturaliteit (2008), het boek waarvoor hij wel eens ‘de Vlaamse Paul Scheffer’ werd genoemd en waarvoor hij werd geprezen door mensen als Etienne Vermeersch, Dirk Verhofstadt, Benno Barnard en Paul Cliteur. Met ‘Waarover men niet spreekt’ wordt Wim van Rooy ongetwijfeld de Vlaamse Éric Zemmour.

Met een voorwoord van Paul Cliteur

16×24 cm, 650 pagina’s, hardcover met leeslint. Verschijningsdatum: 23 oktober.

Over Wim van Rooy en Waarover men niet spreekt:

Benno Barnard:
‘Wim van Rooy spreekt al jarenlang de waarheid, terwijl door het marxisme verwarde babyboomers nog altijd hun fantasieën aan ons proberen op te dringen. Maar menige denker – van Etienne Vermeersch tot Maarten Boudry – wijst tegenwoordig op de gevaren waar hij als eerste voor waarschuwde. Lees dit boek en schrei bittere tranen over alle verloren tijd.”

Paul Cliteur:
‘Geen Nederlandstalige denker heeft zo’n monumentaal overzicht gepresenteerd over de hele islamdiscussie als gedaan is in Waarover men niet spreekt. Van Rooy heeft in ieder geval niet gezwegen.’

Etienne Vermeersch:
‘Ik ben ervan overtuigd dat een verlichte islam mogelijk is, maar dit boek brengt mijn vertrouwen hierop in het gedrang.’

Thierry Baudet:
‘Dit boek bevat een ontluisterend overzicht van de meest controversiële onderwerpen van deze tijd. De auteur dwingt je om kleur te bekennen. Zowel voor- als tegenstanders zullen met Wim van Rooy in discussie moeten.’

Mia Doornaert:
‘Dat Wim van Rooy dit boek in Nederland moet uitgeven toont dat in Vlaanderen de geest van Voltaire – ‘Ik ben het volkomen oneens met u maar ik verdedig tot ter dood uw recht het te zeggen’ –, dat die geest versmacht wordt door de politieke politie van een stel seculiere farizeeërs en de lafheid van de rest.’

Jean Marie Dedecker:
‘De dictatuur van hen die het debat monopoliseren, de Sprachhersschaftsklasse, heeft stilzwijgend een multiculturele etiquette geïnstalleerd, bewaakt door een cordon van gesubsidieerde antidiscriminatie-instellingen en een legale gedachtepolitie. Zo werd schrijven over de islam klompendansen op een tafel vol met eieren. De waarheid, namelijk dat de achterlijkheid van die godsdienst onze westerse vrijheden uitholt en bedreigt, wordt dan als een belediging beschouwd. Gelukkig zijn er nog mensen als Wim van Rooy die hun klompen aantrekken.’

Afshin Ellian:
‘Dit boek geeft het meest volledige overzicht van de islamdiscussie in België en Nederland dat ik ken.’

Theodor Holman:
‘Dit boek is broodnodig omdat het een helder overzicht van de islamdiscussie geeft en eenieder voedt die zich in deze discussie een beeld wil vormen. Bovendien vertolkt de auteur standpunten waaraan je je geest moet slijpen, of je dat nu wilt of niet.’

Arthur van Amerongen:
‘Met dit boek is Wim van Rooy – de aardigste man van België – de schrik en gesel van de politieke correctheid.’

Geert van Istendael:
‘Ik ben het lang niet eens met alles wat in dit boek staat, maar het schudt me wel door elkaar. Is dat net niet de waarde van elk goed boek? Dat het je zekerheden aan het wankelen brengt? Dat het je aan het denken zet? Dat doet dit moedige boek, met overweldigend feitenmateriaal, met spijkerharde logica. Lees dus en denk na. Vergeet gemakzuchtige vooroordelen en clichés. Debatteer. En leer. Wim van Rooy huldigt de prachtige opstandige spreuk: Etiam si omnes, ego non. Ik vind dit een ‘links’ boek, in de betekenis die links voor mij heeft: verlichtend, emancipatorisch, afrekenend met obscurantisme en dogmatisme.’

Magda Michielsens:
‘De voormalige vrienden en collega’s hebben hun redenen om vandaag te collaboreren, maar de intellectuele autobiografie van Wim van Rooy toont aan dat die redenen vals zijn. De vraag is of hun onuitgesproken en onbespreekbare angst hiermee wordt aangesproken.’

Frank Thevissen
‘Zoals Banksy’s Dismaland de verstorende schaduw was van Disneys ‘happiest place on earth’, is Waarover men niet spreekt de ontwrichtende echo van een sloophamer die compromisloos het bordkartonnen pretpark neerhaalt waarmee realofobe luchtkastelenbouwers, constructieve journalisten en gelijkschakelingsfundamentalisten de toegangswegen tot het kritisch denken hebben versperd. Zelden klonk het geluid van een moker zo bevrijdend.’

Annabel Nanninga:
Waarover men niet spreekt is de verstilde, bijna kalmerende titel van een in feite onrustbarend boek. In de kakofonie die het islamdebat inmiddels is, is dat de grote verdienste van Van Rooy. Een helder en rustig betoog in een oververhitte discussie waarin iedereen roept, weinigen luisteren en vrijwel niemand de moed heeft om vrijuit en feitelijk te spreken over de gevaren van islam in Europa en de wereld.’

Eddy Terstall:
‘Cultuurrelativisme is de filosofische tegenpool van het (oorspronkelijke) progressieve gedachtengoed. Ook dat kan men uit het boek van Van Rooy oppikken. Ik hoop dat veel jonge nieuwsgierige linksen en zich links noemenden dit boek gaan lezen en dat er ooit weer een vrijzinnig en kleurneutraal ‘vrij links’ gaat opstaan.’

Yoeri Albrecht:
‘Het essayistische werk van Wim van Rooy is van de onverschrokken intellectuele soort. Iedereen die de geestelijke moed heeft om zich werkelijk met de problemen van onze tijd bezig te houden, zou dit boek moeten lezen.’

Ondertussen komt ook internationale aandacht:

The European Conservative:
‘An important new book has been published by De Blauwe Tijger in the Netherlands. In “What One Does Not Say”, author Wim van Rooy accuses political elites, the media and the intellectual classes in Europe of defending dangerous ideas, and collaborating with institutions and organizations that are fundamentally detrimental to society. These include multiculturalism, fundamentalist Islam, and the intellectual legacy of the counter-cultural revolution of ’68. Highly recommended. (Dutch only)’

Wim van Rooy (1947) is publicist en essayist. Hij is licentiaat Letteren en Wijsbegeerte afdeling Germaanse Filologie, en licentiaat Zweedse Taal- en Letterkunde (RUGent, 1971) – bijkomende specialisatie: godsdienstwetenschap. Hij was dertig jaar werkzaam in het onderwijs en journalist, onder andere bij het toenmalige Radio 3 (Klara), waarvoor hij een 100-tal literair-filosofische programma’s maakte. Gedurende enkele jaren was hij televisiepresentator van ‘Het Vrije Woord’, met vooral maatschappelijke programma’s.
Ook was hij docent aan de SchrijversAcademie en medewerker op het Kabinet van de Minister van Onderwijs. Hij schreef honderden artikelen, recensies en essays in kranten, (literaire) tijdschriften en verschillende wetenschappelijke, (politiek-)filosofische en culturele werken, kunstcatalogi en encyclopedieën.
De afgelopen jaren schreef hij essays in De vierde onmacht. Journalisten, politici en critici over media en journalistiek (2010), in Onze waarden? Welke toekomst voor het humanisme?(2010), in Migratie? Winnaars en verliezers (2011) en in Kroniek van een aangekondigd onheil. Radicale islam in Vlaanderen (2012).
Recent publiceerde Wim van Rooy De malaise van de multiculturaliteit (2008) waarover hij meer dan 150 lezingen gaf, alsook De islam. kritische essays over een politieke religie (samen met Sam van Rooy, 2010), Wielerwoordenboek (samen met Fons Leroy en Sam van Rooy, 2010) en Europa wankelt. De ontvoering van Europa door de EU (samen met Sam van Rooy en Remi Hauman, 2012).

De eerste druk is in een week uitverkocht. De tweede druk wordt verwacht in de derde week van november!

Voor nog meer informatie, zie de speciale website voor dit boek: www.waarovermennietspreekt.be