Posted on

Egypte breekt met ‘Arabische NAVO’

Egypte heeft zich teruggetrokken uit het overleg om te komen tot de vorming van een Middle East Strategic Alliance (MESA), in de omgang wel aangeduid als de Arabische NAVO. Dat meldt persbureau Reuters op basis van vier goed ingevoerde Arabische bronnen. De terugtrekking van de Arabische Republiek is een tegenslag voor het anti-Iran-beleid van de Amerikaanse regering.

Afgelopen zondag had in de Saoedische hoofdstad Riaad een overleg tussen betrokken landen plaats. Egypte zou het besluit om niet mee te doen aan de vorming van een ‘Arabische NAVO’ voorafgaand aan de Amerikaanse regering overgebracht hebben. Caïro stuurde geen afvaardiging naar het overleg.

Spanningen met Iran

De MESA behelst een politiek, economisch en veiligheidspact van soennitische Arabische staten. Egypte zou zich teruggetrokken hebben, omdat de regering van Abdel Fattah el-Sisi twijfels heeft over het project. Caïro was sceptisch omdat de plannen nog altijd weinig concreet zijn. Verder vreest Egypte dat de vorming van de MESA de spanningen met het sjiitische Iran onnodig zal opdrijven.

Opzichtige vleierij

Tegen deze achtergrond wordt het ook een stuk begrijpelijker dat Donald Trump zich afgelopen dinsdag tijdens het bezoek van Sisi uitputte in loftuitingen voor de “great president”. Minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo noemde de Egyptische leider zelfs een “baken van godsdienstvrijheid”. Deze opzichtige vleierij was kennelijk bedoeld om de veldmaarschalk toch nog op andere gedachten te brengen.

Posted on

Jamal Khashoggi – Veel herrie over één man

Het is zeer merkwaardig hoe de westerse media en diplomatie al wekenlang begaan zijn met het lot van de Saoedische journalist Jamal Khashoggi. Deze werd op 2 oktober in Istanbul tijdens zijn bezoek door een 15-koppig naar ginds gezonden Saoedisch doodseskader vermoord. Volgens het Turkse gerecht werd zijn lichaam zelfs in stukken gehakt. Wat heel vermoedelijk wel eens kan kloppen. Zo is diens lichaam nog steeds niet gevonden. De Saoedi’s zwijgen hier en weten ongetwijfeld veel meer.

De grote herrie die deze moord veroorzaakte is, zachtjes uitgedrukt, zeer opvallend te noemen. Het vermoorden van mensen omdat ze kritiek uiten op het politiek en religieuze karakter van deze feodale staat is voor de familie al Saoed immers nog nooit een probleem geweest. En evenmin voor het Westen. Net zoals het sturen van salafistische terreurgroepen naar andere landen of het voeren van oorlog zelf nooit een discussiepunt was.

Jamal Khashoggi
Het in stukken gesneden lichaam van Jamal Khashoggi zou volgens de laatste berichten uit Turkije opgelost zijn in zoutzuur. Of hoe één moord al wekenlang de westerse media beroert. Jemen daarentegen….

Wie de geschiedenis van de familie al Saoed wat kent weet dat ze overal een spoor van dood en vernieling achter zich hebben gelaten. Alleen al de wijze waarop ze op 21 april 1802 de nu in Irak liggende stad Karbala veroverden spreekt boekdelen.

Aan het hoofd van een moordzuchtige groep salafisten overvielen ze deze voor vele moslims heilige stad want hier ligt het schrijn van Iman Hoessein ibn Ali, de enige kleinzoon van de profeet Mohammed. Veel heiliger voor moslims kan het behoudens Medina en Mekka moeilijk zijn. Maar geen zorg voor de familie al Saoed.

Alles werd kort en klein geslagen door de troepen van Abdul Aziz bin Muhammed, de tweede vorst van de eerste Saoedische staat, waarbij tussen de 3 tot 5.000 burgers het leven lieten. Ook werden op grote schaal graven, moskeeën en heiligdommen vernield. Een schande voor de moslims die niets wilden weten van die extremisten, de vertegenwoordigers van wat men nu nog steeds de woestijnislam noemt.

Psychopaten

De uiterst brutale moord op Jamal Khashoggi is dan ook zeker geen verrassing. Iemand als koning Salman bin Abdul Aziz en zijn geprefereerde zoon en kroonprins Mohammed bin Salman achten zich immers onschendbaar en doen wat ze willen. En met geld koopt men in Europa en de VS gewoon iedereen om. Geen bedrijf, politicus, instelling of krant met naam die voor hen niet plooit.

Neem de oorlog in Jemen die al vele tienduizenden mensen het leven heeft gekost en miljoenen mensen dreigt om te brengen van hongersnood en ziekte. Zonder westerse steun zou die oorlog zelfs nooit gestart zijn.

Het is immers dankzij Amerikaanse technologische hulp zoals tankervliegtuigen en andere materiele steun en materiaal dat er bommen op het land gegooid kunnen worden. Van een blokkade rond het land zoals nu zou er zelfs geen sprake zijn.

Behoudens sinds kort Duitsland weigert ook geen enkel westers land om aan de Saoedi’s wapens te verkopen. Zie maar naar de Waalse en Belgische regering die aan deze door en door corrupte familie via overheidsbedrijf FN oorlogstuig blijven leveren.

En als Duitsland tegen hen een wapenembargo invoert reageert de Franse president Emmanuel Macron kwaad als een gebeten hond. Dezelfde Macron die de Syrische president zit uit te schelden als de man die zijn eigen volk vermoord.

Kroonprins Mohammed bin Salman komt stilaan in het vizier van de westerse pers die hem steeds meer verbinden met de moord op Jamal Khashoggi. En zo komt ook zijn zeer goede vriend Jared Kushner, de schoonzoon van Donald Trump, in de VS in het nauw.

Het verhaal en de reactie op de moord op Khashoggi toont dan ook perfect dat de westerse wereld in handen is van psychopaten die zonder er een seconde over na te denken ganse naties laten verwoesten met desnoods miljoenen doden tot gevolg. De voorbeelden zijn legio.

Clanoorlog

Trouwens ook de nu als held omschreven Jamal Khashoggi was tot een goed jaar geleden een fanatieke verdediger van deze feodale staat en haar moordzucht. Toen de oorlog tegen Jemen uitbrak moedigde hij dan ook de koning en zijn kroonprins aan om die duivelse Jemenieten een lesje te leren. Ook wat betreft Syrië en Afghanistan stond hij achter het Saoedische en westerse beleid. Hoeveel dood en vernieling dit ook veroorzaakte.

Wat hem naar de de oppositie dreef waren dan ook geen hogere principes zoals mensenrechten, democratie of het welzijn van de Saoedische burgers maar is simpelweg het gevolg van een totaal uit de hand aan het lopen ruzie binnen de familie al Saoed.

Werd het land tot over drie jaar geregeerd door een verzameling hoger geplaatste stokoude prinsen met daarboven de koning dan is dat nu in wezen alleen nog zoonlief kroonprins Mohammed bin Salman. Deze deelt als verantwoordelijke voor de olie-inkomsten, de financiën en de veiligheid er alle lakens uit.

En man die op 29-jarige leeftijd – in de westerse media had men bij zijn aantreden zelfs het raden naar zijn leeftijd – al kroonprins werd en nooit, in tegenstelling tot zijn vele neven en broers in het buitenland studeerde. Wat natuurlijk een eenzijdige kijk op de wereld veroorzaakt. Abdoelaziz bin Saoed, zijn grootvader en stichter van het land, had 45 zonen bij 22 vrouwen soms zelfs binnen de familie.

Het verklaart mede waarom de man de ene blunder na de andere begaat en denkt alles met geld te kunnen oplossen. Hij komt bij Donald Trump en vertelt hem dat hij in de VS voor 110 miljard wapens gaat kopen. En Trump blij want hij kan voor de camera’s nog eens stoefen. Maar ach, de kroonpins ondertekende toch maar een MOU, een Memorandum Of Understanding, een soort veredelde belofte.

Ruzie met de buren

Sinds hij de facto alleenheerser is stapelt de kroonprins dan ook de ene misstap na de andere op. Zo begon hij de oorlog tegen Jemen die nu militair in een bijna totale impasse zit en dat land voor lang instabiel zal maken want in stukken gevallen.

Elke kenner van de Jemenitische geschiedenis wist dat een invasie van dit land met zekerheid zou mislukken. Het land is een gigantisch kerkhof voor de imperiale ambities van de Abessiniërs tot nu de Saoedi’s en de VS.

Militaire toestand - 31-10-2018
De militaire toestand op dit ogenblik in Jemen. Het groene oostelijke deel is in essentie alleen woestijn met aan de kust enkele havenstadjes waarvan de grootste Mukala is. Het groene westelijke deel is in essentie het vroegere Zuid-Jemen met Aden als hoofdstad. Het gebied rond Mukala en Aden is deels bezet door de Verenigde Arabische Emiraten. Maar de vroegere onafhankelijkheidsbeweging is er militair ook actief tegen de troepen van de Emiraten. Merk ook de aanwezigheid op van al Qaeda en ISIS. (zwart en donkerrood). Paars is het gebied bezet door de regering van de Ansar Allah (Houthi) die zich verzet tegen de Saoedische invasie.

Met bovendien ook nog volop ruzie over die oorlog met de vermeende partner de Verenigde Arabische Emiraten, vooral Aboe Dhabi. In het zuiden spelen de Emiraten deels de baas terwijl de Saoedische troepen, veelal huurlingen, zich in het noorden vastrijden. Jemen is een gigantische chaos geworden.

En dan is er Qatar waartegen hij een blokkade invoerde hopende die dwarsliggers zo voor hem te doen buigen. Het grandioze plan – men spreekt zelfs van het graven van een kanaal om er een eiland van te maken – raakte mede dankzij Turkse en Iraanse hulp nergens.

Met Qatar dat deze week zelfs de wereldkampioenschappen turnen organiseerde en in 2022 daarbij nog de wereldkampioenschappen voetbal. Met andere woorden: Het is Qatar dat positief de westerse pers haalt niet Saoedi-Arabië. Een blokkade?

En dan is er de ontvoering van de Libanese premier Saad Hariri. Prins Mohammed bin Salman was kwaad over het bijna totaal verlies aan invloed in Libanon en ontvoerde daarom Hariri en deed hem ontslag nemen als regeringsleider. Wat de al fragiele eenheid van Libanon in groot gevaar bracht. Onder buitenlandse druk moest hij de man echter laten gaan. Waarna eens die in vrijheid was hij zijn ontslag nog diezelfde dag introk.

Typerend voor de mentaliteit van de kroonprins was dat hij vorige week tijdens een via de televisie uitgezonden debat met o.m. Hariri stelde dat hij binnen twee dagen huiswaarts zou kunnen keren en men hem dus zeker niet ging kidnappen. Waarna een geschokte Hariri na het debat onmiddellijk huiswaarts keerde. Humor op zijn Saoedisch?

At the Ritz

En dan was er de episode waarbij de kroonprins zeker 300 zakenlui en prinsen opsloot in het hotel The Ritz-Carlton met de bedoeling ze onder het mom van de corruptiebestrijding geld af te persen. Het moesten er 100 miljard dollar worden dat richting Istidama, een door de kroonprins beheerd fonds, ging gaan.

Ritz-Carlton Hotel - Riyad
De Ritz Carlton in de Saoedische hoofdstad Riyad, recentelijk de meest luxueus ogende gevangenis ter wereld. Men is dan ook in Saoedi-Arabië. Nu deed het dienst als congrescentrum voor het Forum Investment Initiative waarop men de top van het westerse zakenleven en regeringen hoopte te verwelkomen. Dat viel wat tegen.

In hoeverre het lukte is echter twijfelachtig. Veel van dat geld zit immers in allerlei buitenlands vastgoed en bedrijven of komt van geleend geld. En dat maak je niet zomaar liquide. Wel zou de praktijk nog verder gaan. Met als gevolg dat de buitenlandse investeringen officieel van 7,45 miljard dollar in 2016 naar 1,42 miljard vorig jaar gingen.

Die heren mogen nu wel het land niet verlaten maar investeren in Saoedi-Arabië doen ze niet of amper. Hetzelfde voor buitenlandse bedrijven die de bui zien hangen en dan maar elders hun geluk gaan zoeken. Wie is nu zo dom in zo’n land geld te steken als het zo gemakkelijk door een machtshongerige prins kan gestolen worden?

En dan is er zijn project Visie 2030 om het land sociaal en economisch om te vormen tot een zogezegd moderne staat die voor haar inkomsten niet meer afhankelijk zou zijn van de olie. Iets waarvan het nu voor praktisch 100% afhangt. En dat eveneens grandioze plan ging men financieren met het naar de beurs brengen van Aramco, de nationale en ook enige oliemaatschappij en de melkkoe voor die vele duizenden prinsen.

Fata morgana

Voor insiders met enige realiteitszin was dit een illusie want geldbesef is iets dat die prinsen vreemd is. En een transparant beheer van Aramco was in wezen ondenkbaar. En dus krabbelde men in de hoofdstad Riyad stilletjes terug. De belofte aan de Amerikaanse zakenbanken, advocatenbureaus en boekhoudkantoren om via die beursgang enorme winsten te boeken bleek een fata morgana. Men zit dan ook in de woestijn.

Eerst ging men Aramco voor 100% op de beurs gooien en dat zou, stelde de kroonprins 2.000 miljard dollar opbrengen. Een onwaarschijnlijk getal dat intern binnen de internationale zakenwereld werd weggelachen. Publiek echter durfde geen enkele ‘grote’ krant zoals de Financial Times, New York Times, Bloomberg of de Wall Street Journal dat toen schrijven. In plaats kreeg men daar wierook.

En dan werd het plots maar 5% meer dat naar de beurs ging. Waarna de entourage van de kroonprins ook begon te stellen dat men nog niet wist welke stad men voor die beursgang ging nemen. Was het New York, Hong Kong of Londen? Men treuzelde verdacht lang.

Tot twee maanden geleden de koning publiek liet weten dat er voorlopig (lees nooit) geen beursgang van Aramco ging komen. In alle stilte waren al die vet betaalde Amerikaanse banken en zakenkantoren reeds in april bedankt voor hun werk rond die ‘beursgang’. Van gans de met veel toeters en bellen aangekondigde plannen voor een nieuw modern Saoedi-Arabië komt dan ook niets in huis. Of de kroonprins die nog maar eens naakt staat.

Ook wat betreft de samenwerking met Israël kreeg de kroonprins het deksel op de neus. In stilte had hij onder leiding van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en samen met Jared Kushner, de al even onervaren schoonzoon van Trump, een ‘oplossing’ gevonden voor het voor hen alleen maar vervelende Palestijns probleem.

Koning Salman bin Abdoelaziz heeft problemen met zijn lievelingszoon Mohammed en moest hem al een paar maal in het openbaar over belangrijke zaken terechtwijzen. Wat nu?

Waardoor Netanyahu Jeruzalem ten geschenke kreeg en de Palestijnen in wezen achterbleven met wat aalmoezen. Tot de Saoedische koning na protesten ook hier tussenbeide kwam en de zaak in de prullenmand kieperde. Een tweede publieke reprimande voor de kroonprins vanwege zijn stokoude en zieke vader.

En nu Koeweit

En dan is er sinds een paar jaar ook heibel met Koeweit dat naar dit Saoedische Forum Investment Initiative slechts een beperkte en lage vertegenwoordiging stuurde. Probleem is hier de afbakening van de grenzen (1) en vooral de kwestie van de zogenaamde neutrale zone die beide landen beheren en erg olierijk is. Het probleem hier is dat er al wat jaren geen olie meer wordt gewonnen.

Tot onvrede van de kroonprins die op 30 september naar Koeweit zonder resultaat trok en woedend en versneld huiswaarts keerde. Waarna een Saoedische prins schreef dat men maar eens komaf moet maken met de familie al Sabah, de eigenaars van Koeweit.

En in plaats van de VS om bijstand te vragen zoals gebeurde met de Iraakse bezetting in 1990 riep de familie al Sabah, heersers over Koeweit, ditmaal de hulp in van Turkije, tegenwoordig zowat de aartsvijand van de heersers in Riyad. Een voorval dat nog maar eens toont hoe de VS haar ooit almachtige positie in de regio tegen sneltreinvaart aan het verliezen is.

Prins Ahmed bin Abdoelaziz, de jongere broer van de koning, liet blijken niet zo tevreden te zijn met het beleid van zijn neefje de kroonprins.

Een typerend voorbeeld voor de mentaliteit van prins Mohammed bin Salman is dat hij op zeker ogenblik Jalal Khashoggi, een zoon van Jamal, bij zich riep en voor de camera’s de lijkbleek uitziende jongen de hand schudde en zijn innige deelneming over de moord op zijn vader betuigde. Waarna Jalal Khashoggi toch het land mocht verlaten naar de VS waar veel andere familieleden wonen. Een deel der familie blijft echter achter. Een interessant chantagemiddel.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat er binnen de groep van vele honderden prinsen enorm veel woede heerst over de toestand in het land en hun verlies aan macht. En inkomen? Zo is er het verhaal van een aanval dit voorjaar met een drone op een paleis van de kroonprins.

De kritiek van de oom

En dan was er het opmerkelijke incident in Londen aan de woning van de in 1942 geboren prins Ahmed bin Abdoelaziz al Saoed (2). Deze is de drie jaar jongere broer van koning Salman en komende van dezelfde moeder Hassa al Sudairi. Met andere woorden: Hij behoort tot wat men al eens de Sudairi-clan noemt. Een groep die sommigen ook veel macht toeschrijven.

Hij werd echter in 2012 geschrapt als mogelijke troonopvolger. Normaal immers worden de zonen van Abdoelaziz al Saoed troonopvolger. En toen koning Abdoellah in 2015 stierf zouden dan de prinsen Salman, Ahmed en Muqrin normaal kandidaten voor het koningschap geweest zijn. Ook Muqrin werd echter na het aantreden van koning Salman in 2015 vrij onceremonieel geschrapt van het lijstje van mogelijke kroonprinsen.

Prins Ahmed leeft tegenwoordig in Londen in een soort ballingschap en werd er op 4 september aan zijn residentie geconfronteerd met een kleine groep betogers die protesteerden tegen de politiek van de familie al Saoed rond de bezetting van Bahrein en de oorlog in Jemen.

Waarop Ahmed aan de betogers stelde dat hij er niet verantwoordelijk voor is en de familie al Saoed al evenmin. Zijn advies was dat ze moesten gaan praten met de verantwoordelijken hiervoor, de koning en de kroonprins.

En verder hoopte hij dat de oorlog in Jemen snel gedaan zal zijn. Consternatie natuurlijk bij de betogers en anderen die hierin moeilijk iets anders konden zien dan een kritiek op het Saoedische beleid. En dat komende van de broer van de koning.

Maar nog bijna dezelfde dag kwam er zowel van prins Ahmed als vanuit Saoedi-Arabië een verduidelijking. Neen, dat was geen kritiek maar een verwijzing naar het feit dat hij het beleid niet voert maar dat de koning en de kroonprins dit doen.

Begrijpelijk want Nayef bin Ahmed, de zoon van prins Ahmed en dus directe neef van Mohammed bin Salman, is immers kolonel in het Saoedische leger en kan dus zo opgepakt worden. En zoiets is uiteraard geen enkel probleem voor de kroonprins.

Woensdag echter trok prins Ahmed totaal onverwacht terug naar zijn land. Wat men hierachter moet zoeken is voorlopig nog onduidelijk. Is het al of niet tijdelijk? Men kan wel vermoeden dat hij van zijn broer garanties heeft gekregen voor zijn veiligheid. In hoeverre het echter een zet is in de interne machtsstrijd onder prinsen die ongetwijfeld bezig is nu nog onzeker.

Interne machtsstrijd

De vraag is of we gezien het falen van de kroonprins zijn projecten en de harde wijze waarop hij heerst afstevenen op een grote periode van instabiliteit in het land. Na het overlijden in 1953 van Abdoelaziz bin Saoed, stichter des vaderlands, werden zijn twee zoons, Saoed en Faisal afgezet met Saoed die in maart 1964 verplicht in ballingschap trok en Faisal die men dan in 1975 om het leven bracht.

In juli 2015, bijna onmiddellijk na zijn aantreden tot kroonprins, kocht de toen 29-jarige Mohammed bin Salman zich dit jacht, goed voor 350 miljoen euro. In december 2017 kocht hij dan het Franse kasteel Louis XIV voor 275 miljoen euro en in diezelfde maand ook voor 400 miljoen euro een schilderij van Leonardo de Vinci Christus voorstellende als de Salvator Mundi, de redder der wereld. een voor de man toepasselijke naam. Tezamen goed voor 1.025 miljoen euro. Na de koop van dat schilderij beweerde de Saoedische regering dat de kroonprins hier had opgetreden als  tussenpersoon voor het ministerie van Cultuur van Aboe Dhabi. Zowel het jacht, het kasteel als de schilderij staan bekend als de duurste koop ooit in hun soort.

Saoed ging daarna zelfs bij de Egyptische president Gamel Abdel Nasser, toen de Saoedische aartsvijand waarmee het over Jemen in oorlog lag, via de radio propaganda voeren tegen zijn vaderland.

Vermoed wordt dat de kroonprins de veiligheidsdiensten goed onder controle heeft en de rest van de koninklijke familie zoals de voormalige kroonprins Mohammed bin Nayef geïsoleerd zijn van de buitenwereld. Volgens bepaalde berichten zou deze ooit machtige figuur na zijn afzetting op 21 juni 2017 als kroonprins zelfs onder huisarrest zijn gezet.

En zoals met Jalal Khashoggi moest ook deze op de thee bij Mohammed bin Salman om hem dan hartelijk te feliciteren met zijn benoeming. Waarna van prins Nayef niets meer werd gehoord. Qua transparantie doet het land dan ook soms denken aan Noord-Korea waarvan de buitenwereld evenmin veel weet.

Het vermoeden is dat de prins de zaak goed onder controle heeft. Zo gaat het verhaal dat de koning pas meer dan een week na de moord op Jamal Khashoggi op de hoogte raakte van de feiten. Zoonlief had hem op een dieet van Saoedische propaganda gezet kwestie dat hij niet ging morren.

Jemen

Duidelijk is wel dat men de kroonprins in de Westerse kanselarijen kotsbeu is. Het lijkt wel of alleen Donald Trump en zijn privé hofhouding met schoonzoon Jared Kushner hem nog min of meer steunen. Maar de kroonprins is erg gul en sponsort zowat iedereen van enig belang in Washington en Londen. Zelfs universiteiten, pr-bureaus en instellingen zoals The Brookings Institute leven van het manna dat men vanuit Riyad kwistig rondstrooit. (3)

De Noord-Koreaanse dynastie van Kim Il-sung is voor onze media en regeringen een stel smeerlappen, de al Saoed zijn vrienden. Zelfs al bestoken zij ons al decennia met het salafistische gedachtengoed, bron van terreur en zo de oorzaak van instabiliteit wereldwijd.

Overal wordt Mohammed bin Salman ontvangen als eregast en in de media probeerde men hem, gesteund door een serie pr-bureaus, weg te zetten als de hervormer, de man die het land ging bevrijden van zijn salafistische oerconservatieve ketens. De prins die vrouwen met de auto liet rijden en de bioscopen heropende. Wow!

De man mag honderden miljoen spenderen aan een schilderij, het duurste jacht ter wereld kopen alsmede een peperduur Frans kasteel. Geen probleem. Bijna allen, van regeringen tot de vermeende kwaliteitsmedia en de top van grote multinationals wilden naar zijn deze maand gehouden Forum Investment Initiative komen. Tot de zaak Khashoggi alles verknoeide.

Hongersnood - Stervend kind
Een tot op het bot uitgemergeld Jemenitisch kind. Dankzij de westerse en ook Belgische hulp aan de familie al Saoed.

Men wou er niet heengaan om zaken te doen, want dat doet er nog amper iemand, maar vooral om de kroonprins te plezieren. Je weet maar nooit. Een beter bewijs voor de corrupte natuur van onze heersers is er niet. Zelfs media als de Financial Times, Bloomberg, CNN en de Wall Street Journal deden mee om zo aan deze massamoordenaar eer te betonen.

De vraag is dan natuurlijk waarom men al die kranten nu plots al wekenlang vult met die gruwelverhalen rond Jamal Khashoggi. Waarbij de man zelfs een heldenstatus krijgt. Dit terwijl hij tot vorig jaar geen enkel probleem maakte met al die moorden van Mohammed bin Salman. Zoals de slachtpartijen in Syrië en Jemen nooit echt een probleem waren voor onze pers en regeringen.

Mogelijks heeft het te maken met de uitzichtloze toestand in Jemen waar de VS via logistieke en diplomatieke steun en de levering van wapens in wezen de leiding heeft van deze ‘Saoedische oorlog’. Is dat de verklaring waarom de Amerikaanse minister van Defensie John Mattis en de minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo woensdag plots bijna simultaan opriepen om een einde maken aan de oorlog in Jemen?

In die zin is het verhaal van 28 oktober in de Britse Sunday Express (4) merkwaardig. Zo wist de krant gebaseerd op een lek bij de Britse veiligheidsdiensten, vermoedelijk afluistercentrum GCHQ, dat de Britten al weken vooraf op de hoogte waren van die Saoedische plannen met Khashoggi.

Volgens die bron had men de Saoedi’s afgeraden iets tegen de journalist te ondernemen. Waarom echter verwittigde men die man niet? Ook liet het krantenbericht in het midden of de Britten zoals intern met Washington afgesproken, de VS hadden verwittigt want Khashoggi heeft ook de Amerikaanse nationaliteit. En waarom organiseerde men dit voor de Britse regering toch erg gênante lek?

Het zou trouwens niet verbazen dat ook de VS wisten wat ging gebeuren. Bepaalde krantenberichten wijzen erop. En toch blijkt  niemand Khashoggi te hebben verwittigd. Wat toch crimineel is. Met als vraag: Liet men hem heel bewust in de val lopen om daarna via de media keihard tegen de in de weg lopende kroonprins terug te slaan? Een mogelijke verklaring.

Verder blijkt meer en meer dat men in Washington de zaak ook gebruikt om de positie van Jared Kushner te ondermijnen. Deze was nauw bevriend met de kroonprins en zorgde er voor dat Donald Trump zijn eerste buitenlandse reis als president naar Riyad was bij de kroonprins.

En toen Mohammad bin Salman die ongeveer 300 zakenlui en prinsen arresteerde kwam dat twee dagen na een erg geheim gehouden reis van Kushner naar zijn Saoedische vriend. Volgens de Washington Post wisten velen in het Witte Huis dat zelfs niet eens. Het privaat onderhoud tussen beiden duurde volgens die krant zelfs urenlang.

Embassy Dedication Ceremony
Jared Kushner, de schoonzoon van Donald Trump en de zeer nauwe vriend van Mohammed bin Salman. Samen met de Israëlische premier Benjamin Netanyahu gingen zij het Palestijns probleem oplossen. Uiteraard op de voorwaarden van Israël. Zorgt de moord op Jamal Khashoggi ook voor het verder kortwieken van Kushner?

Ook was er deze week een lek in The Washington Post stellende dat de kroonprins tijdens een telefonisch gesprek met John Bolton, de Nationale Veiligheidsadviseur, Khashoggi een gevaarlijk islamist genoemd had. Wat men in de krant dan in contrast plaatste met de lovende woorden nadien van innige deelneming nadien van de prins over Khashoggi. Operatie beschadiging dus door Bolton.

Rusland

Wat aan die Saoedische conferentie van vorige week ook opviel was dat er wel een stevige Russische handelsdelegatie maar wel geen regeringslid aanwezig was. Ook dreigde men in Riyad zelfs het oliewapen tegen het Westen boven te halen.

En Saoedi-Arabië is samen met Rusland en de VS ‘s werelds grootste olieproducent. Waarop men in het land nog diezelfde dag stelde dat nooit te zullen doen. Het was hoe dan ook wel een waarschuwing die kan tellen.

Eveneens opvallend is dat de Syrische Hoge Onderhandelingsraad, een stel door Saoedi-Arabië gefinancierde opposanten, zich nu ineens niet meer verzetten tegen het aanblijven van de Syrische president Bashar al Assad. Waarop de andere groepen salafisten in de provincie Idlib hen uitscholden voor verraders. Ook hier slaagt Rusland er dus in te scoren en de positie van de VS in de regio verder te ondermijnen.

Of hoe de dood van Jamal Khashoggi door die kleine en grote machten gebruikt wordt om elkaars positie in de regio te ondermijnen en de hunne te verstevigen. Vandaar de erg publieke ruzie om de dood van één man en men liefst zoveel mogelijk zwijgt over de tienduizenden doden in Jemen en de hongersnood en ziektes die men vanuit Washington over het land heeft doen neerdalen.

In wezen herkauwen de media trouwens al vier weken lang steeds hetzelfde verhaal over de dappere Jamal Khashoggi en de duivelse Mohammed bin Salman. Of hoe men in de media op desnoods één dag van held kan veranderen in de verpersoonlijking van al het kwaad op aarde.


1) De grenzen van Koeweit werden op 29 juni 1913 een eerste maal getrokken via een verdrag tussen de Britten en het Ottomaanse rijk. Waardoor het ‘land’ een Brits protectoraat werd. De eerste Britse claims dateren echter al van 23 januari 1899 toen men ingreep in een lokaal dispuut over de macht onder lokale families en Londen met de winnaar een geheim verdrag sloot.

Op 2 december 1922 kwam er dan het zogenaamde Uqair Protocol tussen het Verenigd Koninkrijk en de toen met steun van de Britten op veroveringstocht zijnde familie al Saoed. Die waren toen de baas over het sultanaat Nejd gelegen in het oosten van het schiereiland rond onder meer de huidige hoofdstad Riyad.

Zonder iemand in Koeweit of elders in de regio te raadplegen – Koeweit viel toen officieel onder de nu Iraakse provincie (Velayat) van Basra – stonden de Britten 2/3 van het Koeweitse grondgebied af aan de familie al Saoed. Die vrij grote ten zuiden van Koeweit gelegen neutrale zone bleef buiten dit akkoord. Er was nog geen olie gevonden. Ook van Jemen stal de familie al Saoed in de jaren dertig van de vorige eeuw twee provincies.

De indruk heerst dan ook dat Mohammed bin Salman datgene wil doen waar zijn grootvader Abdoel Aziz bin Saoed niet in slaagde en dat is het veroveren van het ganse Arabische schiereiland. Een zaak die weinig buitenlandse mogendheden zullen aanvaarden.

De huidige herrie tussen de families al Sabah en al Saoed draait vooral rond de aanwezigheid van de Amerikaanse oliemaatschappij Chevron. Opvallend is dat ook Jared Kushner zich hier bij de protesten van Saoedi-Arabië tegen Koeweit voegde en het de Koeweiti’s ook een reprimande gaf.

2) Bloomberg, Vivian Nereim, 5 september 2018, Saudi Prince Addresses Questions of Loyalty After London Video. https://www.bloomberg.com/news/articles/2018-09-05/saudi-prince-addresses-questions-of-loyalty-after-london-video

3) Een van de genieters van deze vrijgevigheid is het Britse International Institute for Strategic Studies dat mee gefinancierd wordt door de familie al Khalifa, eigenaars van het nu feitelijk door Saoedi-Arabië bezette Bahrein. Een gevolg van een opstand in 2011 van vooral jongeren tegen de dictatuur van de familie al Khalifa.

Een gekend figuur bij deze studiedienst is de Libanees Emile Hokayem die men in de grote media regelmatig tegenkomt als commentator over de toestand in Syrië. Het typeert de corrupte natuur van de media en van dit type van instellingen. Men koopt gewoon een zogenaamde specialist als Emile Hokayem en Le Monde. Waarna die slechts zeggen wat men in Bahrein en Saoedi-Arabië wil horen.

De man steunde dan ook zoals men kon verwachten de oorlog tegen Syrië. Dit Brits instituut hield deze week in de hoofdstad Manama een internationale conferentie waarop ook Benjamin Barthe, journalist van de Franse ‘kwaliteitskrant’ Le Monde aanwezig was.

Deze schreef hierover in de krant van 30 oktober een heel groot verhaal met als titel ‘L’ affaire Khashoggi sape les ambitions saoudiennes’ (De zaak Khashoggi ondermijnt de Saoedische ambities) maar ‘vergat’ de link tussen de familie al Khalifa, Saoedi Arabië en die Britse studiedienst te vermelden. Informatie op niveau dus.

4) Express, 29 oktober 2018, Marc Giannangeli, ‘Khashoggi BOMBSHELL: Britain ‘KNEW of kidnap plot and BEGGED Saudi Arabia to abort plans’. https://www.express.co.uk/news/world/1037378/Khashoggi-murder-news-saudi-arabia-chemical-weapons-use

Nagekomen:

Volgens Georges Malbrunot, de normaal zeer goed ingelichte Franse journalist en medewerker bij de krant Le Figaro, hebben de Egyptische president Abdoel Fatah al Sissi en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu het Witte huis opgeroepen om de kroonprins te redden omdat hij … een belangrijke rol speelt in het stabiliseren van de toestand in de regio. Commentaar overbodig.

Volgens Een andere bron zou prins Ahmed, broer van koning Salman naar Saoedi Arabië zijn teruggekeerd voor een gesprek met zowel zijn broer de koning als met prins Muqrin. Dit zijn de laatste drie overlevende zonen van Abdoelaziz al Saud, de stichter van het land. De kroonprins werd volgens dat verhaal niet uitgenodigd. Ahmed zou voor zijn terugkeer garanties hebben gekregen van Londen en Washington.

Posted on

BBC verzwijgt Westerse rol in opkomst huis van Saoed en salafisme

Je moet het de Britse media nageven. Niemand lijkt beter in het verdraaien van de feiten en vervalsen van de geschiedenis dan de Britse pers. De wijze waarop het Canadees-Britse persbureau Reuters bijvoorbeeld werkt is op dat vlak toonaangevend. Alleen wie zorgvuldig en met achtergrondkennis leest ontdekt de manipulaties.

Ook de BBC is hier een meester in. De driedelige documentairereeks over Saoedi-Arabië die dinsdag op BBC 2 begon (1) is een prachtvoorbeeld van hoe deze zender erin slaagt om alles te vervalsen, niet door te liegen maar vooral door de essentie te verzwijgen. Bijna constant werd de kijker gisteren bedrogen. Een traditie natuurlijk bij de Britse openbare omroep. Om niet te vergeten: Het is een staatsbedrijf.

Stichting Saoedi-Arabië

En voor die vervalsingen waren er gisteren voor wie het dossier van de strapatsen der familie Al Saoed kent voorbeelden zat. Voldoende om te concluderen dat dit geen toevallige fouten waren maar heel bewuste weglatingen om de misdadige sleutelrol van het Westen weg te moffelen. Waardoor men gemakshalve alle schuld voor de huidige toestand alleen bij de inderdaad misdadige familie Al Saoed kon leggen.

De Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al Saoed, is zonder enige discussie een gevaarlijk man. Bij zijn aantreden als vorst trok praktisch het ganse politieke establishment van Washington naar Riaad om hem eer te betonen. Ook onze koning Philip pakte toen zijn valiezen richting de salafistische dictatuur. Het toont het belang van deze man in de wereldpolitiek. Hij is echter ziek en zijn zoon kroonprins Mohammed bin Salman is nu de ware baas.

 

Neem bijvoorbeeld de stichting van Saoedi-Arabië zelf in de periode 1920-1936. Het klopt inderdaad dat de familie Al Saoed het uiterst sektarische salafisme (abusievelijk soms wahhabisme genoemd) als staatsideologie gebruikte bij haar succesvolle veroveringstocht. Wat men echter vergat te vermelden was de cruciale rol die de Britten hierbij toen speelden.

Het Arabisch schiereiland was na het verjagen van de Ottomanen in 1918 een slagveld waar een serie rivaliserende clans vochten om de macht. Het waren de Britten die via wapenleveranties en politieke druk die strijd beslechtten.

Daarbij joeg men de familie Al Hoessein weg uit Mekka en Medina en kregen zij van de Britten dan maar Irak en Jordanië als geschenk. Ze heersen als westerse pro-consuls nog steeds over Jordanië. De salafistische Al Saoed kreeg dan in ruil praktisch het gehele Arabische schiereiland inclusief Mekka ten geschenke. Dat het salafisme zo macht, geld en islamitische legitimiteit kreeg is dan ook voor een groot deel de schuld van Londen.

Maar dat kan de BBC haar kijkers natuurlijk niet vertellen. En dus kregen deze burgers in plaats daarvan een fantasierijk verhaal opgediend. Maar hadden de Britten in het Interbellum daar anders opgetreden dan was er misschien nu niet eens sprake van die vorm van islamitisch fascisme.

Want zonder het Saoedische oliegeld – zo bewees deze reportage te over – was dit een bijna anonieme visie op de islam gebleven. Netjes verborgen onder enkele tenten in een oasestad ten midden van de grote woestijn, de Rub al Khali. Wat massa’s leed had vermeden.

Joegoslavië en prins Salman bin Abdullah

Neen, het echte verhaal kreeg men niet, zodat de huidige koning Salman de volle laag kreeg. Inderdaad – en de serie bracht hier niets nieuws – het was hij die als verantwoordelijke voor allerlei salafistische stichtingen in o.m. Joegoslavië op grote schaal slachtpartijen organiseerde en zo zorgde voor een stevige verankering van het salafisme op de Balkan. Documenten en getuigenissen tonen overvloedig de betrokkenheid van de huidige Saoedische koning. De man was toen gouverneur van de hoofdstad Riaad.

Maar ook hier weer diezelfde vervalsing. Bekend is immers dat die Saoedische aanwezigheid – Bin Laden was wel eens te gast bij de toenmalige Bosnische president Alia Izetbegovic – gebeurde in nauw overleg met de VS, NAVO en de EU. De Joegoslavische oorlog is immers vooral het werk geweest van de EU die tegen elke prijs de Balkan geheel onder haar controle wou krijgen. En een onafhankelijk Joegoslavië was daarbij onaanvaardbaar.

Hoessein ibn Ali al Hashimi, emir van Mekka wier familie voor 1920 eeuwenlang heersers waren over Mekka en die een directe afstammeling zou geweest zijn van de profeet Mohammed en diens stam de Hasjemieten. Hij weigerde echter in 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen. De reden hiervoor was de verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur Balfour die Palestina met daarbij Jeruzalem aan de zionistische beweging schonk. Uit wraak begonnen de Britten dan de familie Al Saoed te steunen tegen Hoessein. Faisal en Abdoellah, zijn twee zoons, kregen als goedmaking van de Britten nadien dan maar Irak en Jordanië om daar koninkje te spelen. Om de zionisten te plezieren gaf men dus gans Saoedi-Arabië aan een salafistische clan!!

Als toen nog prins Salman hier het salafisme introduceerde en er zoals nu in Syrië zijn koppensnellers heen stuurde dan gebeurde dat met medeweten en steun van de EU en het ganse Westen. Wie weet vroeg Brussel het hem zelfs. Afghanistan was toch een Westers ‘succes’ gebleken niet? Over dit aspect kon je in de toenmalige kranten echter wel geen woord lezen. Het was de omerta, de censuur.

Maar ook dit werd door de makers van deze reportage dus heel netjes verborgen. De kijkers zouden het eens kunnen te weten komen hoe men in Brussel, London en Washington dit salafisme ook in Europa op weg hielp naar steeds meer slachtpartijen zoals in Zaventem en Manchester om al die oorlogen en geweld elders niet te vergeten.

Lachwekkend was zeker ook de bewering in de uitzending dat men in Saoedi-Arabië desnoods een salafistische beweging voor de bevrijding van Jeruzalem zou steunen. Sinds het omverwerpen van het koninkrijk in Noord-Jemen in 1962 werken Israël en de familie Al Saoed heel nauw samen. Vroeger in het geheim, nu in alle openheid.

Steun voor een oorlog tegen Israël moet men bij de familie al Saoed dan ook niet zoeken. Hamas kreeg er nog geen cent en de rivalen van Islamic Jihad in Gaza evenmin. En iedere kenner van salafistische terreurbewegingen weet dat deze in hun nu al 40-jarig bestaan nog nooit een aanslag pleegden in Israël zelf. Wel in tientallen landen elders in de wereld. Vooral dan in landen met een moslimmeerderheid. En dat kan uiteraard geen toeval zijn.

Mumbai 2008 en de DEA

Ook de erg bloedige en spectaculaire aanslag van 26 november 2008 in de Indiase stad Mumbai van de Pakistaanse salafistische terreurgroep Lashkar-e-Taiba van 2008 kwam ter sprake. En ook hier weer eenzelfde praktijk; Zo vergaten ze te melden dat de scouting voor deze aanval het werk was van de in Washington DC geboren David Coleman Headley, alias Daoud Sayed Gilanio, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA).

 

David Headley, drugshandelaar, bajesklant, agent van de DEA, salafistisch terrorist en de man die de cruciale voorbereidingen trof voor de terreuraanslag in Mumbai van 2008. Resulterend in 168 doden. Toen hij later in Denemarken ook een aanslag aan het voorbereiden was stopte men hem echter.

Officieel was deze man door de DEA uit een Amerikaanse gevangenis gehaald om te infiltreren in Pakistaanse drugroutes naar de VS. Maar toen hij in Pakistan aankwam vervoegde hij nog bijna diezelfde dag Laskhar-e-Taiba, een groep die werd gezien als de moorddadigste der lokale terreurgroepen.

Volgens de DEA was men hem nadien en jarenlang gewoon uit het oog verloren. Dit terwijl de man nadien nog regelmatig in de VS op bezoek was geweest en zijn drie vroegere vrouwen de FBI herhaaldelijk hadden verwittigd van zijn terroristische activiteiten.

Maar ja, ook hier zou de kijker over de rol van het westen en die salafistische terreurgolf wel eens rare en voor de Britse overheid ongepaste conclusies kunnen trekken. En dus pleegde men ook hier dan maar nog eens een flinke portie censuur.

Een gelijkaardig systeem paste men trouwens eveneens toe betreffende de Saoedische steun aan Al Qaida en de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York en het Pentagon. Er volgde nadien een groot onderzoek dat echter bij nader toezien niets anders bleek dan een schaamteloze witwasoperatie om de ware aard van de feiten en de rol van de familie Al Saoed en de Amerikaanse overheid te verdoezelen.

En dus kreeg men ook hier veel fantasie maar geen harde feiten. Waarbij het verhaal van de slachtoffers en kritische waarnemers door de makers ook maar netjes in die al zeer grote doofpot gestopt werd. Hou ze maar dom die kijkers.

Hoe de EU ISIS bewapende

En dan kwam natuurlijk onvermijdelijk de oorlog in Syrië eveneens aan bod. Daar kwam, een beetje verrassend toch, het recentste rapport van de Britse CAR, Conflict Armaments Research Ltd, (1) over de wapens van ISIS ter sprake. Een erg belangrijk document daar het in detail en op een zo te zien correcte wijze de wapenstroom richting ISIS onderzocht.

Het rapport bewijst nogmaals wat critici zoals hier op deze site al jaren zeggen en dat is dat ISIS gewoon een creatie van het westen is die hen voorzag van alle nodige fondsen, wapens, materiaal en politieke steun. ISIS moest Irak vernielen en Syrië zodanig verzwakken dat het overleven van Assad een bij voorbaat verloren zaak was. Syrië als chaosstaat.

Gebleken is dat vooral Bulgarije maar ook andere landen uit het vroegere Warschaupact op grote schaal oude Sovjetwapens zijn blijven produceren die o.m. Washington en Riaad dan kochten en langs Jordanië en Turkije en via derden, vooral dan andere salafistische Syrische terreurgroepen, leverden aan ISIS. Alhoewel er ook sprake is van nachtelijke leveringen met ongemarkeerde vliegtuigen.

ISIS in voor hen betere tijden. De meeste door hen gebruikte wapens kwamen uit de EU, vooral Bulgarije, die door vooral de VS en Saoedi-Arabië er speciaal voor hen waren gekocht. Zie maar wat mooie uniformen deze vrienden van het westen hier dragen.

 

Vooral de VS en Saoedi-Arabië kochten volgens dit verslag wapens die voor de eigen legers niet geschikt waren – het Westen en Saoedi-Arabië gebruiken nu eenmaal ander niet-compatibel wapentuig – en dus alleen konden dienen voor waar ze toen nodig waren: Syrië.

Uiteraard wist men dat in Brussel en zeker in Bulgarije, maar de handel ging gewoon door en in crescendo. Met andere woorden: Bulgarije, toch een lidstaat van de EU, leverde illegaal wapens aan Al Qaida, ISIS en andere bendes. Zolang men Syrië, en Irak, maar vernielde. De moreel hoogstaande waarden van de EU nietwaar?

Het misschien wel meest schokkende deel van dit rapport is echter dat bleek dat die wapenleveringen door o.m. Saoedi-Arabië vanuit Bulgarije aan ISIS tot in de lente van vorig jaar bleven duren. Dus op een ogenblik dat het Iraakse leger zich opmaakte voor de bevrijding van de stad Mosoel. Transporten die uiteraard ook maar konden gebeuren met medeweten van de EU.

Dus terwijl België en Nederland beweerden dat ze ISIS in Irak en Syrië bombardeerden leverde de EU hier bij ISIS bommen, raketten en geweren. Hoeft het te verbazen dat de EU in de regio niet echt een geliefde partner is? Onze minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) mocht met Nieuwjaar van de regering in Bagdad zelfs de Belgische soldaten in het noorden van Irak in de Koerdische Autonome Regio niet bezoeken. Tot zijn ongenoegen. Nou, hij zocht het zelf.(3)

Al Saoed de nieuwe Moebarak?

Dat de BBC-reportage het dus ook over dit rapport van CAR had kwam wel wat verrassend. Het verslag is nu eenmaal pure dynamiet. Maar geen zorgen, ook hier zorgde men er netjes voor dat alleen de familie Al Saoed als de slechteriken in beeld kwamen. Dat de VS hier volgens CAR via dit systeem eveneens grootschalig wapens aan ISIS leverde werd mooi verzwegen.

Het eerste deel van deze documentaire was dan ook een regelrechte aanval op Saoedi-Arabië zelfs al poogde men schuchter kroonprins Mohammed bin Salman wat krediet te geven. Totaal ten onrechte. De man is een crimineel van het zuiverste water die voor zijn plannen voor niets terugschrikt en zelfs Saad Hariri, de premier van Libanon, liet ontvoeren om hem zo op televisie te laten paraderen. Uniek in de moderne geschiedenis.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Saoedi’s weigerden mee te werken aan de uitzending en de makers ervan de toegang tot Saoedi-Arabië ontzegden. En ongetwijfeld zal er achter de schermen tussen Riaad, Londen en Washington hierover ontzettend veel ruzie geweest zijn. De BBC is nu eenmaal een staatsomroep die luistert naar de Britse regering en zo naar de VS.

De 32-jarige Kroonprins Mohammed bin Salman regeert als een alleenheerser die zelfs de eigen familie laat arresteren. Nadat hij de Libanese premier Saad Hariri ontvoerde riep hij de Palestijnse president Mahmoed Abbas bij zich en eiste hij dat de PLO in Libanese vluchtelingenkampen in opstand zou komen. Die weigerden echter. Nadien liet Abdoellah bin Hoessein, de Jordaanse koning, Ali bin Hoessein, Faisal bin Hoessein en prins Talal bin Mohammed, twee broers en een neef en topfiguren in het leger, arresteren wegens verdachte contacten met kroonprins Mohammed bin Salman. Eerder weigerden Israël en Egypte in Libanon militair tussenbeide te komen tegen Hezbollah. Toen de kroonprins echter in die periode in Washington een nooit geziene schrobbering kreeg haakte hij af en kwam Hariri vrij.

 

Het was dan ook geen toeval dat er bijna alleen oud-gedienden de CIA of andere Britse en Amerikaanse ‘specialisten’ aan het woord kwamen. Alsof alleen die er iets serieus over kunnen zeggen.

Dat men een David Petraeus, ex-baas van de CIA, hierover aan het woord liet spreekt eveneens boekdelen. Men had hem kunnen vragen over de steun aan Al Qaida en ISIS door de CIA en het Pentagon toen hij er baas was. Men deed het uiteraard niet. De man die ISIS mee hielp creëren die dan zijn beklag doet over de Saoedische steun aan ISIS. Je moet maar durven. BBC met de B van bedrog.

Deze reportage gaat natuurlijk bij de familie Al Saoed de indruk versterken dat zij weleens hetzelfde lot zouden kunnen ondergaan als bijvoorbeeld de Sjah van Iran of president Hosni Moebarak in Egypte.

Reportages als deze zijn een belangrijk politiek teken vanuit Londen en Washington dat de speeltijd wel eens voorbij zou kunnen zijn voor de Al Saoeds. De scenario’s circuleren trouwens al volop in Saoedi-Arabië, met het land omgevormd tot een lappendeken van elkaar bestrijdende woestijnstaatjes. Balkanisering heet dat. Of een nieuw Syrië?


1) BBC Two, ‘House of Saud: A family at war’, Michael Rudin, 9 januari 2018. Driedelige reportagereeks. Volgende afleveringen op 17 en 23 januari telkens om 22 uur.

De kaart van het Midden-Oosten van 28 september 2013 uit The New York Times. Of hoe men in de VS Irak en Syrië in drie of vier stukken zag met geel/okergeel voor Assad, groen voor ISIS/Al Qaida en paars voor de huidige bewindvoerders in Bagdad, als ze de hoofdstad tenminste konden behouden. Saoedi-Arabië valt dan uiteen in een centraal Wahhabistan en een Noord-, Zuid-, Oost- en Westelijk Arabië. Ook Jemen valt dan terug in twee stukken. Volgens de toenmalige Amerikaanse leerling-tovenaars.

 

2) Conflict Armaments Research Ltd, ‘Weapons of the Islamic State, a three-year study in Syria and Iraq’, December 2017.

Opvallend is dat de in de uitzending geïnterviewde medewerker van dat CAR eveneens zweeg over de rol van de VS en de EU. De sponsor van dit rapport is de EU en de Duitse regering. In een eerdere studie sprak CAR alleen over de herkomst van de wapens, niet over wie ze had gekocht en daarna aan ISIS leverde. Uit deze studie is ook gebleken dat de meeste wapens die ISIS gebruikte via dit kanaal waren verkregen.

3) Peter De Roover, fractieleider van de N-VA, schreef op 26 november 2015 op Knack.be een stevig pleidooi ter verdediging van Saoedi-Arabië tegen de toen toenemende Belgische kritiek op het land. De argumentatie van De Roover was dat wij het land broodnodig hadden in de strijd tegen ISIS en dus kritiek op dat land niet kon. Grapjas die De Roover. Maar de familie Al Saoed kan ook heel genereus zijn. Dat is bekend.

Posted on

De bokkensprongen van kroonprins Mohammed bin Salman

Verrassing eergisterenavond op de Libanese televisiezender Future, eigendom van de clan van premier Saad Hariri, toen de in Saoedi-Arabië gevangen zittende premier aankondigde de komende dagen terug te keren naar Libanon om daar officieel zijn ontslag als Eerste Minister aan de president te overhandigen. Een interview waarop hij er erg vermoeid uitzag. Waarbij hij ook stelde dat ontslag eventueel te heroverwegen en onder voorwaarden opnieuw samen te willen werken met Hezbollah. Een draai van 180°.

Saad Hariri nam vanuit Saoedi Arabië via de Saoedische televisie ontslag als premier van Libanon. Dit dient echter te gebeuren door persoonlijk een ondertekende brief met dit ontslag af te geven aan president Michel Aoun, een bondgenoot van Hezbollah. Hij wil zijn ontslag nu heroverwegen en zelfs met Hezbollah verder regeren.

Alleenheerser

Het is erg heet daar in het zand van Saoedi-Arabië. Dit niet zozeer letterlijk maar figuurlijk. Onder de huidige koning Salman bin Abdoel Aziz kent het land een ongeziene instabiliteit die vragen doet rijzen over het voortbestaan van de dynastie van de familie van Abdoel Aziz bin Saoed, stichters en feitelijk eigenaars van Saoedi-Arabië.

De familie Saoed bestuurde het land steeds in onderlinge afspraken tussen de verschillende zoons en kleinzoons van Abdoel Aziz al Saoed, de veroveraar van het land.

Dit officialiseerde men in 2007 met de Raad van Getrouwheid waarin 34 leden van de verschillende clans der koninklijke familie zetelen. Die benoemde de kroonprins(en) en zo de opvolging. Met verder de 150 koppige Majlis al Shoera als een soort van raadgevend orgaan voor de koning en de ministerraad.

Vader en zoon Salman zullen na de grote blamage met Saad Hariri nu wel minder hard lachen.

Recent lijkt dit systeem echter opgeborgen en blijkt de zieke koning Salman bin Abdoel Aziz te regeren als een absoluut vorst die in de praktijk alle beslissingen doorschuift naar zijn zoon Mohammed bin Salman.

Voordien reeds werd de toen 29-jarige prins in 2015, na de kroning van Salman bin Abdoel Aziz, tot tweede kroonprins benoemd en werd prins Moekrin bin Abdoel Aziz, tot dan de troonopvolger, zonder veel ceremonie als kroonprins gedumpt in ruil voor prins Mohammed bin Nayef, geen zoon als Moekrin maar een kleinzoon van Abdoel Aziz.

Maar ook diens liedje duurde niet lang en enkele maanden geleden schoof men ook die plots opzij en werd Mohammed bin Salman de enige kroonprins en verantwoordelijk voor zowat alle belangrijke zaken waar het salafistische koninkrijk mee bezig is, zijnde de olieverkoop, defensie en economie. Van Mohammed bin Nayef heeft men sindsdien niets meer gehoord. Anonieme bronnen stellen dat hij onder huisarrest staat.

En dat gaat verder. Recent werden een 200 prinsen en prominente figuren binnen het koninkrijk gearresteerd op verdenking van corruptie. Waaronder een der ‘s werelds rijkste figuren prins Alwaleed bin Talal, zakenpartner bij o.a. het imperium van mediabaron Rupert Murdoch en Twitter. De strijd tegen corruptie is altijd een goed excuus, zeker in dictaturen als Saoedi-Arabië waar elke vorm van zelfs maar de lichtste dissidentie desnoods eindigt op het hakisisblok.

Oorlogen

Prins Mohammed bin Salman is sinds hij de facto alleenheerser werd begonnen met de oorlog tegen Yemen die van een zelden geziene brutaliteit getuigt, lanceerde een blokkade van Qatar en dreigde nu openlijk een oorlog tegen Libanon te beginnen. En uiteraard zette hij ook de oorlog tegen Syrië voort die hij erfde van zijn oom de in 2015 overleden koning Abdoellah Abdoel Aziz.

Niets hiervan lijkt enig succes te hebben. Integendeel. De oorlog in Jemen zit in een totale impasse waar alleen en dankzij de door het Westen gesteunde totale blokkade de bevolking enorm te leiden heeft. Maar daarover valt het Westen het land niet lastig. Integendeel, Westerse oorlogsschepen helpen bij het in stand houden van dit embargo.

Qatar en het gasveld van Zuid-Pars. Zonder dit veld staat het land praktisch aan de bedelstaf. Goede relaties met Iran zijn daarom ook niet onlogisch.

En dan is er de koude oorlog met Qatar die evenmin nergens raakt en er alleen voor zorgt dat Qatar verder toenadering zoekt tot Iran. Logisch want beide landen bezitten immers een deel van het gigantische in de Perzische Golf gelegen gasveld Zuid-Pars en moeten daarom best samenwerken. Zonder Pars is het immers praktisch gedaan met Qatar. Weg gas, weg geld.

Maar Qatar is per hoofd van de bevolking nog rijker dan Saoedi-Arabië en kan die blokkade perfect doorstaan. Met hulp uiteraard van Iran dat zijn grenzen met genoegen openstelde voor vliegtuigen en schepen richting Qatar. Ook hier heeft de uiterst oorlogszuchtige prins Salman geen schijn van kans. In de Qatarese hoofdstad Doha zit men hem vermoedelijk uit te lachen en wacht men tot hij toegeeft.

Libanon

Enkele weken terug waarschuwde Thamer al Sabhan, de minister voor Golf-zaken, de regio dus, voor belangrijke gebeurtenissen wat betreft Libanon. En zie, zijn woorden waren amper koud of de Libanese premier Saad Hariri nam vanuit de Saoedische hoofdstad Riaad via de televisie ontslag als premier.

Stellende dat Hezbollah, en dus Iran, zinnens waren hem te vermoorden. Rafik Hariri, zijn vader en vroegere premier werd eerder in 2005 met een autobom om het leven gebracht. Een onopgeloste zaak waar Washington eerst Syrië en daarna Hezbollah van beschuldigde.

Waarna de Saoedi’s beweerden dat Libanon een oorlogsdaad had gepleegd tegen het salafistische koninkrijk. Wat betekent dat kroonprins Mohammed bin Salman met dit excuus een vierde oorlog, dus na Syrië, Jemen en Qatar, zou kunnen beginnen tegen Libanon. Men eiste dan ook dat alle Saoedische onderdanen Libanon onmiddellijk zouden verlaten.

Maar ook hier lijkt prins Salman op een muur te botsen en alleen maar zichzelf pijn te doen. In de praktijk heeft het land namelijk geen operationeel leger en beschikt het alleen maar over een deels functionerende luchtmacht, vermoedelijk gevlogen en onderhouden door huurlingen. Het kan daardoor militair niet echt optreden. Reden waarom het blijkbaar in stilte andere landen heeft zitten polsen om het vuile werk voor hen op te knappen.

Iedereen zegt nee

Maar zoals voorheen toen men tegen Jemen ten strijd trok en Pakistan en Egypte vroeg om troepen te sturen, weigerde Cairo ook nu weer kanonnenvoer te leveren voor de dolle avonturen van de kroonprins. Zo wees de Egyptische president Abdoel Fatah al Sisi hem in het publiek over Libanon terecht. Eenzelfde nul op het rekest in Israël waar men geen zin heeft om een tweede oorlog met Hezbollah uit te lokken.

Ook Benjamin Netanyahu premier van Israël had ditmaal geen zin in een zoveelste oorlog met Libanon en Hezbollah. De vorige liepen immers allen faliekant af. Het risico dat steden als Haifa of Tel Aviv deels tot puin worden geschoten is ook vrij groot. Hij stuurde de kroonprins dan ook wandelen. Het moet een schok geweest zijn voor prins Salman.

En volgens sjeik Hassan Nasrallah, de leider van Hezbollah, beloofde Saoedi Arabië de zionistische leiders die oorlog met tientallen miljarden te financieren. Een straf verhaal maar zeker niet ongeloofwaardig voor wie de Saoedi’s kent.

Maar Hezbollah is te sterk en te gevaarlijk geworden voor de zionistische leiders. Het risico bij oorlog op massale vernielingen en zo de vlucht van joden naar elders zou te groot zijn. En dat is een echte nachtmerrie voor figuren als een Benjamin Netanyahu.

Ook elders valt de oorlogszucht van kroonprins Salman op een ijskoude steen. Zelfs bij hondstrouwe met zeer veel geld gekochte bondgenoten. In wezen neemt zelfs niemand de verdediging op van de Saoedi’s in deze kwestie. Zo stelden zowel Frankrijk als de VS in officiële verklaringen dat Saad Hariri door de Saoedi’s wordt vastgehouden. (1)

Zo opperde Heather Naurt, de woordvoerster van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, tijdens een persbriefing in Washington dat:

In terms of the conditions of him being held or the conversations between Saudi Arabia and the Prime Minister Hariri, I would have to refer you to the Government of Saudi Arabia and also to Mr. Hariri’s office.

Over de kwestie van de voorwaarden waaronder hij wordt vastgehouden en de gesprekken tussen Saoedi Arabië en premier Hariri moet ik U hiervoor doorverwijzen naar de regering van Saoedi-Arabië en het bureau van Hariri.

Eenzelfde maar wel krachtiger reactie kwam er uit Frankrijk, de vroegere kolonisator van Libanon, waar Reuters een woordvoerder van Buitenlandse Zaken citeerde die stelde:

We would like Saad al-Hariri to have all his freedom of movement and be fully able to play the essential role that is his in Lebanon.

We zouden willen dat Saad al Hariri zijn volledige vrijheid van handelen heeft en hij zijn essentiële rol in Libanon geheel kan spelen.

Wie beseft welke financiële drukkingsmiddelen het Huis van Saoed op Washington, Cairo en Parijs heeft beseft dat dit ongezien is. Zelfs al klonk dit op het eerste gezicht erg braaf. Ook viel de reactie op van Antonio Guterres, de Portugese secretaris-generaal van de VN. Deze riep in deze kwestie op tot kalmte. Een verklaring duidelijk richting de Saoedische kroonprins.

Maar Guterres is een man uit de stal van de NAVO en de EU en dus die voor zijn  handelen zeker eerst zal overleggen met Brussel en ook de nummer twee van de VN, Jeffrey Feltman, de Amerikaanse diplomaat die jarenlang de oorlog tegen Syrië mee leiding gaf.

Libanon eendrachtig

Nog erger voor kroonprins Salman is de reactie in Libanon. Zo eisten, behoudens Samir Geagea, leider van de christelijke Lebanese Forces, en Ashraf Rifi, gewezen minister van Justitie en dissident binnen de groep rond Hariri, zowat alle belangrijke figuren er de terugkeer van ‘hun’ president en stelden ze eensluidend dat de Saoedi’s Hariri hadden ontvoerd.

Zelfs parlementslid Bahia Hariri, zuster van Rafik Hariri, de vader van Saad, sprak van een ontvoering. En zij is gezien haar sleutelposities in de clan, achter de schermen in de familie zowat de vrouw die de broek draagt.

Ook Bahia Hariri, parlementslid voor de stad Sidon en tante van Saad Hariri, protesteerde tegen het arresteren van Saad Hariri. Vroeger toonde de dame trouwens met trots haar erg weelderige haartooi. Nu is er de hoofddoek.

In plaats van het creëren van instabiliteit in Libanon heeft de actie van Saoedi-Arabië nu gezorgd voor een versterken van de eendracht in het normaal sterk verdeelde land. Met president Michel Aoun, de clan Hariri en Hezbollah die aan Riaad eenzelfde eis stelden. Ongezien. Wat het startschot moest zijn voor de Saoedische herovering van de verloren invloed in Libanon en de vernieling van Hezbollah had juist het omgekeerde effect.

Dat Rafik Hariri gisteren totaal onverwacht aankondigde terug te keren naar Libanon, eventueel zijn ontslag te herzien en weer met Hezbollah te willen werken is dan ook geen echte verrassing. Alleen het feit dat het zo snel kwam is dat wel.

Het betekent wel een enorm gezichtsverlies voor oorlogsstoker Mohammed bin Salman. De man loopt van de ene enorme blunder naar de volgende en maakt in de tussentijd massa’s vijanden en zorgt in de regio voor enorm veel leed en spanningen.

In wezen wees het ganse Westen hem in het publiek terecht. Een nooit geziene blamage. En de vraag is dan ook welke gevolgen op termijn dit allemaal voor de kroonprins, zijn vader de koning en het Huis van Saoed gaat hebben.

Voorheen moest hij ook al de grootsprakerige praatjes rond onder meer de Saoedische staatsolieproducent Aramco opbergen. Eerst ging men dit via de beurs privatiseren, daarna werd dat dan maar 5% maar nu stelt men die 5 % aan private investeerders te willen verkopen. Ja, een beursgang vergt immers een beperkte transparantie, maar die openheid van bestuur is het laatste wat de familie al Saoed wil.

De gevolgen voor Syrië

Zeker is dat de invloed van Hezbollah in Libanon nu nog veel meer toenam. Het heeft leden en fans in zowat alle lagen van de bevolking en behoort tot het winnende Syrische kamp dat tegen al Qaida & Co vecht. En wie wil behoudens een kleine groep nu eenmaal al Qaida steunen?  Het is dan ook niet verrassend geen zuiver sjiitisch groepje meer maar een die ook rekruteert buiten de religieuze groep waaruit ze ooit ontstond.

In het gevecht met de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman is sjeik Hassan Nasrallah van Hezbollah de duidelijke winnaar. Bij de komende parlementsverkiezingen die via een proportioneel systeem zullen worden gehouden wordt hij dan ook bijna zeker de grote winnaar.

De invloed van Riyad is daarentegen nu bijna zero. Ook is dit allemaal zeer positief nieuws voor Syrië. Het Westen, met Israël, toonde in deze kortstondige crisis in de regio naar ontspanning te streven en de oorlogstrom (voorlopig?) te laten rusten. Vader en zoon Salman dachten die eventjes boven te halen maar werden in wezen brutaal de mond gesnoerd.

Hadden Israël, de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk de spanning in de regio verder willen doen toenemen dan had men prins Salman gewoon, en desnoods maar alleen met woorden, kunnen steunen. Ze deden het niet en dat is cruciaal en toont welke richting zij op dit ogenblik in het Midden-Oosten willen gaan. En dat is naar ontspanning.

De kansen op een echte politieke regeling en een einde aan de Syrische oorlog nemen dan ook verder sterk toe. Vermoedelijk zal er dan volgend jaar een alles omvattend akkoord over het land worden gesloten en kan Bashar al Assad gewoon verder regeren. Zelfs al zal het land anno 2018 in veel opzichten anders zijn dan dit in 2011.

En er zal veel werk aan de winkel zijn. Iets voor Oger, het Saoedische bedrijf van de familie Hariri? Oger is de tweede grootste Saoedische bouwonderneming maar zit in zware moeilijkheden. Saad Hariri is trouwens in Saoedi-Arabië geboren en bezit zowel de Saoedische als de Libanese nationaliteit.

Maar de jihadisten waaronder die van de Moslimbroeders zullen zich na dat politiek akkoord wel geen illusie moeten maken. Ze zullen hun mond moeten blijven houden en braaf zijn. Na hun eerste mislukte opstand van 1979 tot 1982 leiden ze nu een tweede nog zwaardere nederlaag. En winnaars hebben altijd succes bij de massa’s.

Bij welke serieuze verkiezingen dan ook lijkt de zege van Bashar al Assad een bijna zekerheid. Het optreden van de Moslimbroeders zal behoudens bij de harde en kleine kern op geen sympathie kunnen rekenen. Hun acties maakten hen nu eenmaal bij velen gehaat.

Een Syrische provincie als het door de Moslimbroeders en al Qaida bestuurde Idlib kent naast harde repressie alleen maar plunder, willekeur en een voortdurende oorlog tussen de serie jihadistische groepen. Wat men beweerde een bevrijding te zijn werd een ongezien nachtmerrie voor de lokale bevolking. Ook daar zorgden de Saoedi’s voor.


1)

Posted on

Egypte staat strategische eilanden Rode Zee aan Saoedi-Arabië af

De Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi heeft een verdrag geratificeerd waarmee Egypte twee eilanden in de Rode Zee aan Saoedi-Arabië afstaat. Dat maakt de regering in Caïro bekend. Eerder deze maand stemde het parlement, ondanks een golf van verontwaardiging en protest vanuit de samenleving, al in met het verdrag.

Het verdrag voorziet in de soevereiniteitsoverdracht van de twee onbewoonde eilanden Tiran en Sanafir. Het voornemen de eilanden, die in het noorden van de Rode Zee voor de toegang tot de Golf van Akaba liggen, over te dragen werd bekend gemaakt tijdens het bezoek van de Saoedische koning Salman aan Caïro vorig jaar. Een eerder besluit werd echter door de rechter nietig verklaard.

De eilanden zijn van strategisch belang, omdat zich van hieruit eenvoudig de toegang tot de Israëlische haven van Eilat laat beheersen. Zo was de Egyptische blokkade van Eilat in ’67 aanleiding voor de Zesdaagse oorlog.

In het Egyptische parlement zorgde het onderwerp voor verhit debat. De oppositie verwijt de regering, dat ze de eilanden aan Saoedi-Arabië schenkt om in het gevlei te komen bij het rijke buurland. President Sisi stelt daarentegen dat Saoedi-Arabië Tiran en Sanafir alleen tijdelijk aan Egypte afgestaan zou hebben en daarom nu terecht aanspraak maakt op de twee eilanden. Bij protesten tegen het afstaan van de eilanden werden in de afgelopen dagen enkele tientallen demonstranten gearresteerd.

De overdracht van de eilanden vereiste ook de instemming van Israël, vanwege het vredesverdrag van 1979 tussen Israël en Egypte. Saoedi-Arabië heeft Israël er echter van verzekerd de bepalingen van het verdrag, met name over de vrije doorgang van scheepsverkeer door de Straat van Tiran, en de aanwezigheid van vredeshandhavers te zullen respecteren. Waarop Israël met de overdracht heeft ingestemd.

Saoedi-Arabië is voornemens een brug over de Straat van Tiran aan te leggen, als onderdeel van een weg die Egypte en Saoedi-Arabië moet gaan verbinden. Het plan wordt geraamd op zo’n 4 miljard Amerikaanse dollars.