Posted on

Gifgas slaat toe bij De Morgen

Goed gelachen met de berichtgeving in De Morgen van vrijdag van Jeroen Van Horenbeek over de nieuwe vergiftigingszaak in het Verenigd Koninkrijk met ‘Londen boos op Moskou over nieuwe vergiftigingen.’ Het toont nogmaals de totale onbekwaamheid aan van wat De Morgen als informatie presenteert aan de lezers. Het is immers prietpraat en desinformatie van topniveau.

Zo schrijft hij op zeker ogenblik: ‘De gebruikte novitsjok is volgens experts zo zuiver dat die na lange tijd nauwelijks afbreekt’ en dan wat verder waar hij professor Jan Tytgat citeert met: ‘De aanslag op de Skripals vond in maart plaats. Het is onwaarschijnlijk dat novitsjok zo lang aanwezig blijft, want de stof breekt af na verloop van tijd’.

Nu is wat men in het Verenigd Koninkrijk novichok noemt een serie van zenuwgassen die in de jaren ‘80 van de vorige eeuw (in de toenmalige Sovjetunie) op experimentele basis werden gemaakt. Wat men nadien stopte vermoedelijk omdat ze op militair vlak nutteloos waren want sarin en VX zijn al dodelijk genoeg.

Nu is een van de basiseigenschappen van die serie zenuwgassen, en ook andere zoals sarin, dat ze niet alleen ultrasnel werken en erg dodelijk zijn maar ook uiterst vluchtig. Dit gaat hem hier zoals het woord zegt over gassen en die verdampen met alle gevolgen voor hun chemische samenstelling. Het is essentiële kennis voor wie daarover wil schrijven zonder zich belachelijk te maken.

Vader Sergeï en dochter Julia Skripal genietend van een lekker drankje. Zij wil volgens haar enige zelf afgelegde verklaring terug naar Rusland keren maar blijft nog steeds vastzitten in het Verenigd Koninkrijk. Tegen haar wil? Het feit dat ze naar Rusland terug wil – volgens de Britse overheid wilde die regering haar vermoorden – toont trouwens aan dat dit Brits verhaal over novichok volgens haar leugens zijn.

Toen de VN in augustus 2013 op onderzoek trok in de Syrische regio van Oost-Ghouta trof die nergens nog sarin aan maar alleen haar afbraakproducten. Wat voldoende was om te bewijzen dat er sarin was gebruikt. En die missie was er enkele dagen na de aanval. Zijn bewering over ‘nauwelijks afbreekt’ is dan ook lachwekkend en te zot voor woorden.

Het is bovendien merkwaardig dat dit zogenaamd erg dodelijk gif novichok – volgens de Britse beweringen tot 10 maal sterker dan het al uiterst dodelijke sarin – hier gebruikt werd. Immers, Sergeï en Julia Skripal zouden volgens de officiële Britse versie met dit novichok in aanraking gekomen zijn toen ze hun huis verlieten en de deurklink aanraakten waar dat zenuwgas was aangebracht.

Daarna gaan ze nog eens leuk winkelen en op restaurant eten en drinken. Pas uren nadat ze hun huis verlieten vallen ze dan op een bank in de coma. En grotendeels hetzelfde verhaal nu met dit koppel. Kan iemand verklaren hoe een snelwerkend, uitermate dodelijk gif pas uren later gevolgen heeft voor die beide koppels en dat bovendien dan nog overleven? Ik wacht.

Vlakbij ligt Porton Down, het onderzoekscentrum van het Britse leger voor biologische en chemische wapens. Misschien kan men daar eens een kijkje gaan nemen. Maar dat doet men in het Verenigd Koninkrijk natuurlijk niet. Uw medewerker maakt van die nabijheid er zelfs geen melding van. Uiteraard. En misschien kan hij eens die ‘experts’ bij naam noemen die zijn eerste bewering zouden gedaan hebben.

Lezersbrief naar De Morgen van 6 juli 2018


PS: Wie het officiële verhaal over deze twee Britse affaires serieus neemt toont een groot gebrek aan kritische zin of liegt bewust. De Britse versie van de feiten is al even geloofwaardig als die met de Boeing 757 die op 11 september 2001 in het Pentagon zou gevlogen hebben waarna de motoren, vleugels en wielen van dit zeer grote vliegtuig als bij toverslag verdwenen.

Maar ook dit blijven kranten als De Morgen voor waar nemen. En is het een toeval dat die dag toen de Skripals aangevallen werden de beveiligingscamera’s in Salisbury niet functioneerden? Want als je een zenuwgas op een deurklink aanbrengt dan moet men een zwaar beschermend pak aantrekken en dat valt zo op.

EXTRA: Men mag ook niet vergeten dat het die dag in maart toen de Skripals het slachtoffer werden van een mogelijke aanval met dat zenuwgas hevig regende. En het dus nog eigenaardiger is dat zo’n gifgas werd aangetroffen en zeker dan nog in die zuivere vorm zoals de Britse regering en de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) beweerde te hebben gevonden.

Posted on

Syrië en de chemische wapens – De centrale rol van de VS

Verhalen rond Syrië en chemische wapens die de wereld recent bijna over de afgrond duwden begonnen al te circuleren in de nazomer van 2012. Toen rukten die salafistische rebellen dankzij de toestroom van tienduizenden buitenlandse Syriëstrijders overal op. Met grote delen van zelfs Damascus en Aleppo, de twee grootste steden, die samen met steeds meer militaire basissen in hun handen vielen. De vrienden van al Qaida & co in onze media zagen hen toen al de macht in Damascus overnemen.

Syrisch gifgas

En op sommige van die basissen – welke was geheim – lagen sarin en mosterdgas in grote hoeveelheden opgeslagen. Zo beschikte het leger over meer dan 1.300 ton gifgas.(1) Specifiek voor gebruik in de oorlog tegen Israël dat naast een vermeende 200 atoombommen nog steeds trouwens over grote hoeveelheden gifgas beschikt.

Een van die militaire basissen die in het jihadistische vizier lag was die van Sjeik Soeleiman, alias Regiment 111 vlakbij de stad Daret Izza in de buurt van Aleppo. In de ochtend van 10 december 2012 na een bijna zes maanden durende strijd viel die basis in handen van al Qaida. Tot dan had de Syrische luchtmacht die jihadisten tegengehouden maar er waren die dagen teveel bewolking en dus geen luchtmacht beschikbaar.

Toen op 21 augustus 2013 in de regio van Oost-Ghouta een aanval met sarin, een zeer dodelijk zenuwgas, gebeurde op de steden Zamalka en Moadamiyah dan waren de massamedia, ngo’s genre Human Rights Watch en Artsen zonder Grenzen en de regeringen van de NAVO, Qatar, Turkije, Israël en Saoedi-Arabië er zeker van: Dit was het werk van het regeringsleger want die ‘verzetsstrijders’, zoals men ze toen veelal noemden, hadden geen sarin en konden dat ook niet produceren. Onzin natuurlijk.

Zogenaamde Iraakse Borak-projectielen met sarin die de CIA in 2015 opkocht.

Zo is er het verhaal van de Japanse sekte Aum Shinrikyo(2) die op 20 maart 1995 sarin gebruikte bij een aanslag op de Tokyose metro. Met als resultaat 12 doden. In het grootste geheim hadden ze in een eigen fabriek, vermomd als een tempel, sarin zitten produceren. En niemand had het gezien.

En dan is er natuurlijk het Iraakse verhaal over het leuren met gifgasbommen, restafval van het leger van Saddam Hoessein dat door een slimme zakenman aan de Amerikaanse CIA werd doorverkocht.(3)

Bommen die in bepaalde gevallen nog 25% van hun capaciteit hadden. Wie de verkoper was is nooit bekend geworden. Wel schreef The New York Times dat de man ze elders dreigde te verkopen indien de VS geen interesse meer hadden.

Sjeik Soeleiman

Mogelijkheden genoeg dus voor die jihadisten om aan sarin te geraken. Maar zoals het verhaal van Sjeik Soeleiman aantoont was hun probleem reeds op 10 december 2012 opgelost.

Volgens de Nederlandse correspondent Harald Doornbos en Jenna Moussa, een journaliste verbonden aan Al Aan TV uit Dubai, nam al Qaida toen 15 containers met chloor en sarin mee. Bijna zeker was daar trouwens ook de voorraad mosterdgas bij. Genoeg materiaal voor 10 grote vrachtwagens. (4)

Waarheen die vertrokken is niet bekend. Wel zal sarin al snel daarna op het slagveld opduiken. Opvallend is echter de houding in deze kwestie van de regering van Barack Obama toen in het najaar van 2012.

Met Amerikaanse steun kon al Qaida het op de basis van Sjeik Soeleiman opgeslagen sarin in handen krijgen. Ze zullen het nadien nog enkele malen ook gebruiken.

 

Zo rakelde men vanuit Washington het probleem van de Syrische gifgassen almaar meer op alsmede het gevaar komende van die ‘hondsbrutale dictator’ uit Damascus. Want die, stelde Obama, dreigde dat te gebruiken. De verklaringen van Obama en Hillary Clinton, toen zijn minister voor Buitenlandse Zaken, werden dan ook steeds harder. Men voerde bewust de spanning rond deze kwestie op.

Begin december zal de Britse krant The Telegraph zelfs stellen dat het Syrisch leger alles in gereedheid had gebracht om sarin te gebruiken.(5) Men was al begonnen met het mengen van de chemische producten om zo sarin te maken opperde deze krant. Zich baserend op niet nader genoemde Amerikaanse regeringsbronnen.

In de zomer van 2012 hadden al Qaida (toen Jabhat al Nusra) samen met de kleinere groepen Mahlis Shura al Mujahideen, Kataib Muhajiri al Sham en Katibat al Battar het stadje Daret Izza al veroverd en begon hun belegering van de nabijgelegen legerbasis. Het waren volgens de berichten vooral ook buitenlanders waaronder Libiërs en mensen uit de vroegere Sovjet-Unie die er vochten.(6)

En dan op 2 december 2012 herhaalden zowel Hillary Clinton als Barack Obama dat moest het Syrische leger chemische wapens gebruiken dan zou dat voor hen een rode lijn zijn, een die tot Amerikaans militair optreden ging leiden. Wat zij eerder al, op 20 augustus 2012, stelden toen de belegering van de basis Sjeik Soeleiman goed op gang was gekomen.(7)

Training al Qaida

Ook stelde Obama dat het beveiligen van dat gifgas voor de VS essentieel was en dat president Bashar al Assad hiervoor persoonlijk verantwoordelijk was. Op 6 december 2012 bracht dan de Amerikaanse website Syria Deeply het verhaal, naar hun zeggen gebaseerd op vier niet bij naam genoemde diplomaten, dat de VS en enkele geallieerden die jihadisten in Jordanië en Turkije leerden om te gaan met dat gifgas.(8)

Zo stelt de website:

The programs were intended to prepare brigades to handle chemical weapons sites and materials they might encounter, as Assad troops lose control over parts of the country.

US contractors have also been on the ground in Syria to monitor the status of regime stockpiles, said an employee with a major US defense consultancy that has been engaged in that work.

Het programma heeft de bedoeling brigades (jihadisten, nvdr.) te leren omgaan met chemische wapens en materiaal waar ze mee in contact kunnen komen.

Amerikaanse onderaannemers zijn ook in Syrië actief met het monitoren van de voorraden (chemische wapens, nvdr.) van het regime, stelde een medewerker van een belangrijke Amerikaanse militaire adviseur die betrokken is bij dit werk.

Ze hadden daarvoor volgens dat verhaal een onderaannemer aangesproken. Iets later had The Washington Post het ook over de betrokkenheid van de CIA en Special Forces, het leger zelf dus.(9)

Ook was hierover volgens die krant ook overleg geweest met Israël en waren Franse en Britse militairen betrokken. De Amerikaanse website NTI stelde gebaseerd op een serie andere bronnen dat er zelfs in Syrië aanwezige Israëlische soldaten bij de zaak actief waren. Wat logisch is.(10)

Jordanië

En alhoewel de locatie van die chemische wapenvoorraden geheim was, lijkt het, mede gezien een serie overlopers van het leger, praktisch zeker dat de VS wist dat in die basis Sjeik Soeleiman gifgas lag opgeslagen. Vandaar ook natuurlijk de training die men volgens de Britse krant The Guardian voorzag in o.a. het Jordaanse King Abdullah II Special Operations Training Center niet ver van de Syrische grens.(11)

Jordanian security sources say the training effort is led by the US, but involves British and French instructors….. The Pentagon said last October that a small group of US special forces and military planners had been to Jordan during the summer to help the country prepare for the possibility of Syrian use of chemical weapons and train selected rebel fighters. That planning cell, which was housed at the King Abdullah II Special Operations Training Centre…

Bronnen bij de Jordaanse veiligheidsdiensten stelden dat bij de door de VS geleide training (van jihadisten, nvdr.) ook Britse en Franse instructeurs betrokken zijn…. Het Pentagon stelde vorige oktober (2012, nvdr.) dat een kleine groep van Special Forces en militaire planners in Jordanië in de zomer hielpen om het land voor te bereiden op het Syrisch gebruik van chemische wapens en het trainen van een geselecteerde groep gewapende opstandelingen. Die groep instructeurs was gehuisvest in de Koning Abdoellah II Special Operations Training Centre…

En dan is er de Israëlische blog Israël Matzav van een orthodoxe maar wel zionistische jood die zich Carl in Jeruzalem noemt en waarschuwt voor het feit dat, zoals hij het stelt, het merendeel van de zogenaamde rebellen die zo’n opleiding krijgen feitelijk leden van al Qaida zijn.(12)

Merkwaardig is ook dat alhoewel de drie jihadistengroepen bij de belegering nauw samenwerkten al Qaida plots in de nacht van 9 op 10 december, tot verrassing van hun ‘bondgenoten’ alleen aanvielen en de basis veroverden. Volgens Doornbos, die zich vooral baseert op de getuigenis van een toen aanwezige jihadist, was het Al Qaida dat er met dat gifgas vandoor ging.

Waarbij de Aramees in Nederland verschijnende blog Aramnahrin bijna als een profetie waarschuwt dat de verovering van een basis met chemische wapens het mogelijk zal maken om er zogenaamde valse vlagaanvallen mee uit te voeren.(13)

Het verhaal van de verovering verscheen op 16 december 2012 in The Washington Post en op 10 december, de dag zelf dat men de basis in handen kreeg, in The Long War Journal van de Amerikaanse en erg zionistische Foundation for the Defense of Democracies. Waarbij beiden het hadden over de vermoedelijke aanwezigheid op die basis van gifgas.

Khan al Asal

Dus terwijl Obama stelde dat Assad persoonlijk verantwoordelijk was voor de veiligheid van die wapens dirigeerde hij jihadisten om die basis te veroveren. En Obama ging zelfs zorgen dat al Qaeda de nodige specialisten kreeg toegewezen om hen te leren hoe ze met die chemische wapens moesten omgaan. Het is dan ook niet verbazend dat de Rode Lijn van Obama snel overschreden zal worden.

De dirigent achter al Qaeda in Syrië en hun chemische wapens.

Slechts vier maanden nadien, op 19 maart 1013, zal het stadje Khan al Asal voor zover bekend als eerste een aanval met sarin ervaren. Khan al Asal werd toen aangevallen door alweer al Qaida en mede dankzij deze gifgasaanval kon men het stadje veroveren.(14)

 

Waarna al Qaida en haar bondgenoten in de stad een waar bloedbad aanrichtten waarbij men zowel burgers als militairen standrechtelijk executeerde.(15) Volgens het rapport van de VN-missie van Ake Sellström die de zaak van die gifgasaanval in 2013 moest onderzoeken kwamen bij die aanval 16 soldaten om alsmede 10 burgers en geen enkele jihadist.(16)

Al snel rees hier het vermoeden dat sarin gebruikt werd. Wat een gespecialiseerd Russisch lab nadien bevestigde. Maar terwijl Syrië naar die jihadisten wees stelden die jihadisten dat het leger hiervoor zelf verantwoordelijk was en daarbij hun eigen troepen per ongeluk hadden aangevallen. Waarbij men elkaar echter tegensprak en de enen het hadden over een mortiergranaat en de anderen over een vliegtuigbom.

Het eigenaardige is echter dat de Syrische leger zweeg over het gifgas van Sjeik Soeleiman en stelde dat het om eigen fabricaat van die jihadisten ging. Waarom men in Damascus over die diefstal zweeg is raar maar niet bekend. (17)

Wel bleek achteraf uit onder meer verklaringen van Ahmet Üzümcu, baas van de Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OPCW) in Den Haag, dat alle Syrische gifgasvoorraden niet meer in handen waren van het leger. Details werden echter door Üzümcu en zijn OPCW nooit gegeven.(18)

Men zal, uiteraard louter symbolisch, vanuit de VS onder meer aan die jihadisten zelfs vragen om ook hun gifgasvoorraden te laten inspecteren en ontmantelen. Natuurlijk zonder dat er ooit van hen een antwoord kwam of dat men vanuit Washington ook maar verder aandrong.

ISIS

Hierbij dient men ook te beseffen dat al Qaida in 2012, toen feitelijk al Qaida in Irak, nog niet in tweeën gesplitst was tussen ISIS en het huidige Hayat Tahrir al Sham, al Qaida in Syrië. Maar dat betekent wel dat ISIS dat pas begin 2014 ontstond ook zo de beschikking kreeg over die chemische wapens en dankzij de VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Israël bovendien de nodige expertise verkreeg over hoe er mee om te gaan.

Op 9 maart 2016 zal volgens getuigenissen en verklaringen van de VS ISIS mosterdgas gebruiken in Irak. Ook veroverden die jihadisten op 8 december 2012, twee dagen voor de val van Sjeik Soeleiman, de vlakbij de stad Safira in de provincie Aleppo gelegen Syrian-Saudi Chemicals Company, de grootste producent van chloor in het land. Wat in Syrië op veel plaatsen voor paniek zorgde.

Daar ISIS bij de verovering van de basis van Sjeik Soeleiman nog in een alliantie met al Qaida zat, kon ook ISIS mee genieten van die voorraad aan chemische wapens en de door de VS en haar bondgenoten geleverde training. Later zal ISIS trouwens zeker één keer mosterdgas gebruiken.

 

Na de aanval op Khan al Asal vroeg de Syrische regering om een onderzoek door de VN van die gebeurtenissen en reeds op 27 maart 2013 werd de Zweed Ake Sellström, een oud-gediende van de zinloze serie inspectierondes van 2002 en 2003 naar de niet-bestaande Iraakse massavernietigingswapens.

Maar het duurde nog tot 18 augustus voor hij met zijn missie in Damascus arriveerde. Plots immers bleken er na Khan al Asal de een na de andere vermeende gifgasaanval te zijn en eiste de VS met haar bondgenoten dat men al die sites met zogenaamde gifgasaanvallen zou onderzoeken. Wat Damascus en Rusland weigerden.

Die hadden immers geen zin in een herhaling van de farce van die andere Zweed Hans Blix die men maandenlang in Irak steeds maar nieuwe plaatsen liet onderzoeken waar de VS beweerde dat er massavernietigingswapens verstopt zaten. Wat de VS zo toeliet om via hun spionnen in die missies allerlei militaire basissen te laten onderzoeken.

Oost-Ghouta

En dan plots gaf de VS toe en liet het de missie van Sellström vertrekken ondanks het feit dat men van Damascus alleen maar twee andere plekken mocht bezoeken. En kijk, toevallig drie dagen nadat de missie van Sellström op 18 augustus 2013 in Damascus arriveerde was er opnieuw een aanval met sarin, en ditmaal dan nog vlakbij Damascus. En het was bovendien nog een heel grote aanval. Tja, toeval nietwaar.

Volgens de verhalen van die jihadisten, westerse regeringen, ngo’s en de massamedia was het de meest dodelijke aanval in de oorlog. De Amerikaanse regering had het zelfs over 1.429 doden waaronder meer dan 400 kinderen. De Franse regering sprak dan weer over 281 doden.

Niemand wist het juiste getal en iedereen raaskalde er maar op los. Ervoor zorgend dat de cijfers liefst zo hoog mogelijk werden opgedreven want men wou het Amerikaanse leger Syrië doen aanvallen. Zo riep Human Rights Watch in een persbericht zelfs op tot het bombarderen van Syrië. De humanitaire (sic) oorlog dus.

Uiteindelijk was het vooral het Amerikaanse leger met stafchef generaal Martin Dempsey die neen zei en Obama die hem volgde.(19) Volgens sommigen om te verhinderen dat al Qaida Syrië in handen zou krijgen en ook met de bedoeling de oorlog en de vernielingen zo lang mogelijk te laten voortduren.

Ake Sellström geeft zijn rapport op 12 december 2013 af aan Ban Ki-moon, de toenmalige secretaris-generaal van de VN. Ondanks de zware problemen waarmee hij kampte leverde zijn team toch een behoorlijke prestatie.

 

Achteraf bleek dat de ene raket die voor zover bekend gebruikt werd en neerkwam in Zamalka slechts maximaal een 2,2 kilometer ver kon vliegen en daarom praktisch zeker uit rebellengebied moest komen. Het plan om Syrië plat te bombarderen en de staat zoals Libië te doen instorten mislukte omdat het Amerikaanse leger en Obama er geen zin in hadden.(19)

Achteraf zal James Mattis, de huidige minister van Defensie van de VS, zelfs verklaren dat er geen bewijs is dat het Syrische leger ooit sarin heeft gebruikt.(20) En dat die jihadisten er geen probleem mee hadden om die wapens te gebruiken en ze ook hadden blijkt ook uit de verklaring van de Nederlandse Turk Salih Yilmaz (4), een oud-gediende van zowel het Turkse als het Nederlandse leger en lid van ISIS, op diens blog:

“Where do you think IS got their chemical weapons from? From our enemies – And thus we use their own weapons against them.”

“Waar denkt U dat IS (ISIS) zijn chemische wapens vandaan haalde? Van onze vijanden – En dus gebruiken wij hun eigen wapens tegen hen.”

Dubieus OPCW

Nadien zullen er in Syrië nog meerdere vermeende aanvallen met chemische wapens plaats hebben, vooral dan met chloor. Zoals met Khan Sheikhoun in april 2015 en recent in de stad Douma. Niet een van die verhalen is echter geloofwaardig.

Allen waren slechts gebaseerd op verhalen van groepen zoals al Qaida en dit zonder enige onafhankelijke getuigenissen of forensisch materiaal dat op een correcte betrouwbare wijze was verkregen. Dat het OPCW hierover rapporten vol insinuaties publiceerde toont alleen de dubieuze natuur aan van deze instelling. Het is een vermeende wetenschappelijke instelling totaal onwaardig.

Zeker de verhalen over Khan Sheikhoun waar sarin door de OPCW werd ontdekt, en Douma zijn te ongeloofwaardig om serieus genomen te worden. Ze dienden alleen als een laatste poging van al Qaida en haar supporters om alsnog de militaire nederlaag af te wentelen. Het werd niks.

De Turkse diplomaat Ahmet Uzumcu, hoofd van de OPCW, wiens organisatie in het dossier van Syrië teveel blunders beging om nog echt aanvaardbaar te zijn. Men had die opdrachten rond die vermeende aanvallen met chloor en die met sarin in Khan Sheikhoun om zuiver professionele reden gewoon moeten weigeren.

 

Conclusie

Nergens in de geciteerde artikels en documenten wordt echt gesteld dat de VS en haar bondgenoten al Qaida en hun vrienden leerden om sarin als wapen te gebruiken. Maar duidelijk is dat de VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Israël al Qaida leerden omgaan met die wapens.

En dan is het gebruik ervan een simpele kleine stap verder. Men kan ook moeilijk verwachten dat Washington zomaar publiek gaat toegeven dat zij die jihadisten trainden om sarin te gebruiken. Een openbaar en doorgedreven onderzoek zou die bewijzen wel kunnen leveren. Maar, wees er zeker van, dit komt nooit.

Bewezen is wel dat al Qaida het gifgas gebruikte tegen het leger en de burgerbevolking. Bewezen is ook dat al Qaeda hier steeds een centrale rol speelde. Zowel met de basis van Sjeik Soeleiman, Khan al Asal, Zamalka en Khan Sheikhoun waar telkenmale met zekerheid sarin werd gebruikt was al Qaida altijd betrokken. Zo viel Zamalka toen op 21 augustus 2013 onder controle van al Qaida. Hetzelfde voor Khan Sheikhoun.

Duidelijk is ook dat Barack Obama, samen met Hillary Clinton, de dirigenten waren die dit gruwelijk oorlogsbeleid leiding gaven en daarom verantwoordelijk zijn voor dit onnoemelijk leed. Spreken over een Rode Lijn en intussen al Qaida een opleiding in chemische wapens bezorgen is grof en je reinste hypocrisie. Het is een zeer zware oorlogsmisdaad.


1) The New York Times, 18 augustus 2014, Alan Rappaport, ‘Syria’s Chemical Arsenal Fully Destroyed, U.S. Says.’ https://www.nytimes.com/2014/08/19/world/middleeast/syrias-chemical-arsenal-fully-destroyed-us-says.html

2) Wikipedia, Aum Shinrikyo, https://nl.wikipedia.org/wiki/Aum_Shinrikyo

3) The New York Times, 15 februari 2015, C.J. Chivers en Eric Schmitt, ‘C.I.A. Is Said to Have Bought and Destroyed Iraqi Chemical Weapons.’ https://www.nytimes.com/2015/02/16/world/cia-is-said-to-have-bought-and-destroyed-iraqi-chemical-weapons.html

4) Foreign Policy, 17 augustus 2016, Harald Doornbos en Jenan Moussa, ‘How the Islamic State Seized a Chemical Weapons Stockpile.’ http://foreignpolicy.com/2016/08/17/how-the-islamic-state-seized-a-chemical-weapons-stockpile/

Het verhaal is een reconstructie van wat toen gebeurde bij de aanval op de militaire basis van Sjeik Soeleiman aan de hand van een bij naam genoemde bron binnen die salafistische groepen, Abu Ahmad. Het verhaal komt overeen met eerder in december 2012 gepubliceerde verhalen over deze episode.

Salih Yilmaz kwam volgens de Britse krant The Daily Mail op 7 september 2016 om het leven bij de gevechten in Rakka.

5) The Telegraph, Richard Spencer, 3 december 2012, ‘Syria regime ‘mixing chemicals to make sarin gas’: report’. https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/syria/9719511/Syria-regime-mixing-chemicals-to-make-sarin-gas-report.html

Het gebruiken van anonieme bronnen om verhalen te verspreiden over Syrië is een vaste praktijk in de oorlog tegen Syrië. In wezen is dit soort informatie dan ook grotendeels waardeloos en vooral stemmingmakerij en propaganda. Het is een herhaling van de hysterie rond de Iraakse massavernietigingswapens.

6) The Long War Journal, 10 december 2012, Bill Roggio, ‘Al Nusrah Front, foreign jihadists seize key Syrian base in Aleppo;’ https://www.longwarjournal.org/archives/2012/12/al_nusrah_front_alli.php

The Long War Journal is een website van de Foundation for the Defense of Democracies, een studie- en lobbydienst die in de VS tot de harde zionistische kern behoort. Een van haar medewerkers was in het begin van de Syrische oorlog zelfs lid van die rebellenregering. Bill Roggio is hun man die het Syrische dossier op de voet volgt.

7) The Washington Post, 20 augustus 2012, James Ball, ‘Obama issues Syria a ‘red line’ warning on chemical weapons.’ https://www.washingtonpost.com/world/national-security/obama-issues-syria-red-line-warning-on-chemical-weapons/2012/08/20/ba5d26ec-eaf7-11e1-b811-09036bcb182b_story.html?utm_term=.0a4b65982748

Ook: The Telegraph, 3 december 2012, Richard Spencer, ‘Syria regime ‘mixing chemicals to make sarin gas’: report.’ https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeAst/syria/9719511/Syria-regime-mixing-chemicals-to-make-sarin-gas-report.html

8) Syria Deeply, 7 december 2017, Lare Setrakian en Alex Zerden, ‘EXCLUSIVE: US Trains Rebel Brigades to Secure Chemical Weapons.’ https://www.newsdeeply.com/syria/articles/2012/12/07/exclusive-us-trains-rebel-brigades-to-secure-chemical-weapons

9) The Washington Post, 16 december 2012, Craigh Whitlock en Carol Morello, ‘U.S. plans for possibility that Assad could lose control of chemical arms cache.’ https://www.washingtonpost.com/world/national-security/us-plans-for-possibility-that-assad-could-lose-control-of-chemical-arms-cache/2012/12/16/f4912be2-4628-11e2-a685-c1fad0d6cd1f_story.html?utm_term=.ea7a95330836

10) NTI, 10 december 2012, ‘Israel Deploys Commandos to Syria to Monitor WMD: Report.’ http://www.nti.org/gsn/article/israel-deploys-special-operators-syria-monitor-chemical-arms-report/

NTI is een website die zich specialiseert in de problematiek van nucleaire, chemische en biologische wapens en werd opgericht door Ted Turner, stichter van de mediagroep CNN, en Sam Nunn, vroeger op militair vlak een erg invloedrijke Democratische senator. NTI staat voor Nuclear Threat Initiative.

11) The Guardian, 8 maart 2013, Julian Borger en Nick Hopkins, ‘West training Syrian rebels in Jordan.’https://www.theguardian.com/world/2013/mar/08/west-training-syrian-rebels-jordan

De Koning Abdoellah II Operations Training Center is een door het Amerikaanse leger gefinancierde, ontworpen en gebouwde militaire basis. De beslissing hiervoor viel in 2006 en ze werd operationeel in 2009. Twee jaar voor het begin van de oorlog tegen Syrië.

Eind 2006 viel volgens het in The New Yorker gepubliceerde artikel The Redirection van Seymour Hersh de beslissing om Hezbollah uit te schakelen door eerst Syrië te vernielen. In 2006 leed Israël een feitelijke nederlaag tegen Hezbollah toen ze nog maar eens Libanon aanvielen.

Sindsdien laten ze het land min of meer met rust. Deze Jordaanse basis was het voornaamste trainingscentrum in Jordanië voor die salafistische bendes. Zou men hen er ook hebben leren kelen?

12) Israël Matzav, 8 december 2012, ‘US training Syrian rebels to secure chemical weapons.’  http://israelmatzav.blogspot.com/2012/12/us-training-syrian-rebels-to-secure.html

13) Aramnahrir, 30 juli 2012, ‘Syrië: Is de tijd gekomen om een aanslag met chemische wapens in scene te zetten zodat de koloniale machten het land kunnen binnenvallen?’

Aramees was de lingua franca in de Levant. Wat na de Arabische invasies van de zevende eeuw geleidelijk aan veranderde. De taal wordt nog wel gesproken en soms onderwezen in delen van Syrië, Libanon, Irak en Turkije. Het Hebreeuws is er verwant mee.

14) Reuters, 19 maart 2013, Oliver Holmes, Erika Solomon, ‘Alleged chemical attack kills 25 in northern Syria.’, https://www.reuters.com/article/us-syria-crisis-chemical/alleged-chemical-attack-kills-25-in-northern-syria-idUSBRE92I0A220130319

15) BBC, 29 juli 2013, ‘Syria opposition condemns Khan al-Assal ‘executions.’ https://www.bbc.com/news/world-middle-east-23488853

Volgens het Syrian Observatory for Human Rights, een onderdeel van de rebellenbeweging, werden er bij de verovering van de stad op 21 en 22 maart 2013 in totaal 51 mensen, waarvan 30 militairen, standrechtelijk neergeschoten. De regering had het over 123 doden.

De rebellenregering van de Syrische Nationale Raad beloofde toen een onderzoek naar de feiten met indien nodig maatregelen tegen de daders. Het is wachten. Al meer dan 5 jaar lang. Het zal er vermoedelijk komen samen met het Britse onderzoeksresultaat naar de rol van MI5 bij de aanslag op de Manchester Arena van vorig jaar. Met Sint-Juttemis dus.

16) Verenigde Naties, 12 december 2013, ‘United Nations Mission to Investigate Allegations of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic. Final report.’   https://undocs.org/A/68/663

Het onderzoek in Oost-Ghouta zelf alsmede die elders nadien heeft maar een beperkte waarde daar alle getuigenissen en het verzamelen van bewijsmateriaal gebeurden onder controle van die salafistische groepen, een betrokken partij. Zij bepaalden waar men stalen kon nemen en welke getuigen men mocht ondervragen en onderzoeken. Wat vanuit forensisch oogpunt natuurlijk onaanvaardbaar is.

Zeker is wel dat een raket met sarin werd afgevuurd in Zamalka. Volgens de onderzoekers Theodor Postol, professor Technology and National Security, en Charles M. Lloyd van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) bevatte die raket een vijftig liter sarin. Deze kon volgens hen en Ake Sellström een 2,2 kilometer vliegen en kwam dus praktisch zeker vanuit het door die salafistische bendes gecontroleerde gebied. .

Zie: London Review of Books, 19 december 2013, Seymour Hersh, ‘Whose sarin?’. https://www.lrb.co.uk/v35/n24/seymour-m-hersh/whose-sarin. Zie brief onderaan artikel van beide professoren.

Het eigenaardige van dit onderzoek is dat bij het analyseren van de in de stad Moadamiyah genomen stalen maar een ervan bij de twee aangestelde laboratoria positief bleek voor DIMP, een restproduct van sarin. In Zamalka daarentegen bleken praktisch alle staten positief te testen voor de afbraakproducten van sarin zoals DIMP.

Waarop men zich de vraag moet stellen of er in Moadamiyah wel degelijk gifgas was gebruikt. Uiteindelijk hadden die jihadisten, die men veronderstelde kroongetuigen te zijn van die aanval, de te onderzoeken plekken voor de VN-missie aangeduid.

17) CBRNE World, Februari 2014. Gwyn Winfield, Interview met Ake Sellström. http://www.cbrneworld.com/_uploads/download_magazines/Sellstrom_Feb_2014_v2.pdf

Het is uit dit interview duidelijk dat beiden onvoldoende kennis hadden van de geschiedenis van dit dossier. Anders hadden ze geweten van de episode bij Daret Izza en de basis Sjeik Soeleiman.

18) The New York Times, 14 oktober 2013, Allan Cowell en Anne Barnard, ‘Syrian Rebels Urged to Let Inspectors See Arms Sites.’ https://www.nytimes.com/2013/10/15/world/middleeast/syria.html

19) London Review of Books, 19 december 2013, Seymour Hersh, ‘Whose sarin?’. https://www.lrb.co.uk/v35/n24/seymour-m-hersh/whose-sarin.

20) Newsweek, 8 februari 2018, Ian Wilkie, ‘Now Mattis Admits There Was No Evidence Assad Used Poison Gas on His People: Opinion.’ http://www.newsweek.com/now-mattis-admits-there-was-no-evidence-assad-using-poison-gas-his-people-801542

Posted on

Daniël Maes: “Westen zal blijven proberen Syrië te onderwerpen”

Eerder berichtte Novini reeds over het openingscongres van het nieuwe Geopolitiek Instituut Vlaanderen-Nederland (GIVN) in Leuven op 5 mei jongstleden en gaven we de lezing van de Nederlandse filosoof en uitgever Tom Zwitser door. Een andere spreker op dit congres was pater Daniël Maes, die uit eigen ervaringen in Syrië verslag kon doen. Bij Uitgeverij De Blauwe Tijger verscheen eerder het eerste en onlangs het tweede deel van zijn Syrisch Oorlogsdagboek, nu samen met korting verkrijgbaar.

Ook van zijn lezing in Leuven is een opname gemaakt, die hieronder te bekijken is:

Posted on

Naar akkoord over Syrië

Dat de oorlog tegen Syrië op haar laatste benen loopt lijkt steeds meer duidelijk. In wezen zijn er maar drie gebieden meer die nog niet onder de controle van de regering vallen: De provincie Idlib vlakbij Turkije, grote delen van de provincies Quneitra en Daraa aan de grens met Jordanië en Israël en de zone ten oosten van de Eufraat waar de YPG en de VS met een almaar vijandiger wordende bevolking in een steeds moeilijker parket zitten.

Israël stemt in

Het akkoord behelst dat de troepen van Iran en Hezbollah zich 60 kilometer van de Israëlische grens gaan terugtrekken en zich niet mengen in de eventueel komende gevechten daar. Het gebied rond de stad Daraa en Quneitra zou dan onder controle van het Syrische leger komen. Wie er daarna niet wil blijven mag dan zoals bij eerdere akkoorden naar de provincie Idlib vertrekken.

De toestand in Syrië aan de Jordaanse en Israëlische grens. Blauw is de door de VN gecontroleerde zone tussen Israël en Syrië, groen is de zone onder controle van de niet tot ISIS behorende jihadisten, zwart is het door ISIS bezet gebied en rood is het gebied vaar het Syrische leger de baas is.

Dat is belangrijk want dat betekent ook dat de weg van Damascus naar de Jordaanse hoofdstad Amman en verder richting het Arabisch schiereiland en Egypte weer open kan gaan. Een cruciaal gegeven voor de Syrische economie. Het akkoord zou onderhandeld zijn door Rusland met Israël, Hezbollah, Jordanië, de VS, Syrië en Iran.

Geruchten gaan ook dat de VS zich zouden terugtrekken van de grenspost van al Tanf aan de grens met Irak. Die grenspost ligt op de hoofdweg van Damascus naar Bagdad. Syrië gebruikt nu de weg via de Eufraat en de grenspost van Al Bukamal. Ook de heropening van die grenspost van al Tanf is belangrijk voor de wederopbouw van Syrië die nu al volop in voorbereiding is.

Een verouderde van augustus 2017 daterende kaart van de regio rond de grenspost met Irak in al Tanf waar de VS zich installeerden. Rechts onderaan is Irak. Het gebied kan gezien worden als woestijnachtig.

Gesprekken van Turkije met Syrië

Ook wat betreft de relatie tussen Turkije en Syrië lijkt er goed nieuws op komst. Opnieuw met Russische bemiddeling worden er nu discrete gesprekken gevoerd tussen Damascus en Ankara. Gesprekken die deels in Moskou plaats hebben. Ook is er sprake van het heropenen van de weg van Aleppo, de economische hoofdstad van het land, naar de Turkse stad Gaziantep en zo Ankara en Istanbul.

Dat de oorlog op haar laatste benen loopt bewees vooral de evolutie van de strijd voor de regio rond Harasta, een grote stad gelegen aan de rivier de Orontes en op de grens van de provincies Hama en Homs. Een dichtbevolkt gebied pal langs de autoweg die loopt van Damascus en Homs naar Hama en zo Idlib en Aleppo.

Na een serie bombardementen van de Russische en Syrische luchtmacht hoefde de hoofdmacht van het Syrische leger maar aan de horizon te verschijnen en zonder praktisch verder een schot te lossen gaven de jihadisten in dit gebied zich over. Na de strijd om Oost-Ghouta is het duidelijk gedaan met de zware gevechten van het Syrische leger.

Het Syrische leger is trouwens bezig met een campagne voor de demobilisatie van diegenen die sinds 2010 in het leger zitten. Twee problemen blijven wel nog op te lossen: Wat met de jihadisten in de provincie Idlib en wat te doen met de Koerdische PKK/YPG? Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Defensie, zou donderdag naar Moskou reizen om dit vanuit Israëlische zijde verder af te ronden.

Posted on

Syrië – Het merkwaardige relaas van Hassan Diab

Dat de massamedia de berichtgeving over Syrië verwarren met pure oorlogspropaganda blijkt nog maar eens uit het relaas van de 11-jarige Hassan Diab uit de stad Douma. Dit kind werd wereldberoemd toen plots op zondag 8 april het bericht in de media verscheen over een gruwelijke aanval met chemische wapens in de Syrische stad Douma. Hassan Diab was daarbij te zien als een van die serie jongens die er natgespoten werden en daarna eventjes mochten puffen. Deze kinderen waren, stelde men, slachtoffers van een aanval met gifgas.

Geen woord

Het was de start van een hevige woordenstrijd en bedreigingen waarbij de westerse massamedia en de regeringen van de EU, essentieel Parijs en Londen, en de VS nog maar eens uithaalden naar de Syrische regering en Rusland. En alhoewel in de kranten her en der woorden als ‘eventueel’ of ‘mogelijkerwijs’ voor die aanval werden gebruikt was de teneur essentieel er een van: ‘Het monster van een Assad deed het weer.’

En bewijzen hiervoor waren er snel gevonden. Men had de Wereldgezondheidsorganisatie, de Witte Helmen, volgens sommigen een liefdadigheidsorganisatie, enkele amper of niet bekende ngo’s en dan was er natuurlijk de bewering dat er die nacht boven Douma inderdaad helikopters waren gezien. Wie twijfelde was een samenzweringstheoreticus, een idioot dus of een verdacht sujet.

Zoals vader en dochter Sergey en Julia Skripal plots genezen zijn van een aanval met het zogenaamd ongezien giftige novitsjok zo ook blijkt Hassan Diab al enkele dagen na die gifgasaanval plots springlevend. Na het Britse Salisbury nog een miraculeuze genezing. Die gifgasaanvallen toch.

Maar al op maandag 9 april betraden leden van de Russische militaire politie de stad en ontdekten reeds snel het bewuste hospitaal, enkele personeelsleden en zelfs een ‘slachtoffer’ van die zogenaamde aanval, de 11-jarige Hassan Diab die ook duidelijk herkenbaar is in het door het Leger van de Islam en de Witte Helmen verspreidde filmpje.

Maar terwijl deze video van het Leger van de Islam overal in onze media voorpaginanieuws was met massa’s kopij – Het Laatste Nieuws had er zelfs twee pagina’s vol schokkende titels voor over – was dit tweede filmpje (1) met daarin een interview over de zaak met de jongen en zijn vader geen nieuws.

Geen enkele Nederlandse of Belgische krant besteedde er aandacht aan. Hetzelfde voor zogenaamde kwaliteitsmedia als Le Monde, BBC, Reuters, CNN, AFP, The Washington Post, The New York Times of The Financial Times.

Alleen voor zover bekend drie Britse kranten, The Sun, The Mirror – met een grotendeels gelijkaardig artikel – en The Guardian wisten zijn verhaal te brengen. Waarbij The Guardian dit kort hield en het bedolf onder een berg beweringen die het verhaal van die jihadisten steunden. Aldus de indruk gevend dat het verhaal van Hassan Diab propaganda was en totaal ongeloofwaardig.

Kroongetuige

De ene uitzondering was The Independent waar Robert Fisk (2) de gelegenheid kreeg om samen met andere journalisten het bewuste hospitaal te bezoeken en ieder apart interviews af te nemen. Wel was Hassan Diab op dat ogenblik nog niet ontdekt.

Na enkele gesprekken was het voor Fisk duidelijk dat er nooit een gifgasaanval geweest was. En nochtans kan men Robert Fisk er zeker niet van beschuldigen om sympathiek te staan tegenover de Syrische regering. Integendeel.

Hassan Diab was als we dat filmpje van de Witte Helmen moesten geloven een van de 1000 slachtoffers van die gifgasaanval in Douma. Niks van aan. Deze foto’s die de valsheid van het hele dossier tonen worden daarom bewust uit de media gehouden. Kindermisbruik heet dat!

 

Volgens onze media was Hassan Diab het slachtoffer van een gruwelijke aanval met een bizarre mix van chloor en sarin. Het werk van het ‘monster’ Bashar al Assad. Merkwaardig toch hoe die jongen enkele dagen nadien plots gezond blijkt. Maar dit durven onze kranten niet te schrijven natuurlijk.

Uiteraard is er geen absolute zekerheid dat ook dit verhaal van Hassan Diab klopt, maar duidelijk is dat dit kind in dit verhaal een kroongetuige is en gezond lijkt en dat de massamedia geen enkele belangstelling hebben voor zijn verhaal. Alleen als het Leger van de Islam hem toont is het voorpaginanieuws.

Het laat nogmaals zien dat onze klassieke pers geen enkele interesse heeft om serieus verslag te doen maar gewoon de spreekbuis is van bepaalde westerse belangen die hier salafistische terreurgroepen als het Leger van de Islam met geld en wapens steunen. Wie het verhaal van Hassan Diab wil horen moet bij zogenaamde alternatieve media terecht. Of hoe een wereldoorlog dreigde op basis van een wel heel dubieus verhaal.

Onderzoek OVCW

Ondertussen heeft de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens dit hospitaal bezocht en stalen genomen. Dit bezoek had eigenaardig genoeg veel vertraging. Eerst waren er de bombardementen van Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk waardoor vliegen naar Syrië enkele dagen onmogelijk was.

Het bewuste door de Witte Helmen gemaakte filmpje over die vermeende gifgasaanval. Een kritisch en nuchter kijkende burger had toen al gezien dat dit nep was. Maar geen probleem voor de pennenlikkers van de VRT, De Standaard, NRC, NOS en anderen. Hier was voor hen het ‘beest’ Assad aan het werk geweest.

En toen de missie van de OVCW wou beginnen en ter voorbereiding een militaire verkenningsmissie van de VN aan het hospitaal aankwam werd die door een sluipschutter beschoten. Over het wie, wat en waarom is het raden en dat zal vermoedelijk zo blijven. Feit is dat de missie dan dagenlang heeft moeten wachten op toelating van die militaire verkenningsmissie van de VN om Douma te mogen bezoeken.

Pas vrijdag kon de groep experts van de OVCW er dan stalen nemen maar bezocht daarbij alleen het bewuste hospitaal. Tot ongenoegen van Rusland dat een uitgebreider onderzoek vroeg. Wat nu door de OVCW wordt overwogen. Zo is er de vraag waarom men niet zocht naar zogenaamde gewonden en de doden. De leider van de Witte Helmen had hen nochtans de vermeende begraafplaats aangeduid. Een bizar onderzoek dus.

Maar dit uitstel gaf de VS en haar twee bondgenoten de gelegenheid om het verhaal te verspreiden dat Rusland en Syrië verantwoordelijk waren voor het uitstel en de site aan het opkuisen waren om alle sporen uit te wissen. Wat met sarin of een ander zenuwgas feitelijk een onbegonnen zaak is. (3) (4)

Geheim onderzoek

Vraag is wat het onderzoek gaat opleveren. Het probleem is dat de rapporten van de OVCW nooit publiek worden gemaakt en alleen aan de landen die lid zijn worden gegeven. Waardoor een onafhankelijk openbaar onderzoek naar de feiten in wezen onmogelijk wordt gemaakt en de manipulaties erg simpel worden.

Het dossier van de vermeende gifgasaanval in Douma dreigt de geloofwaardigheid van de OVCW geheel te ondermijnen. En dat kreeg al eerder een flinke knauw met hun dossier over de gifgasaanval in Khan Sheikhoun van nu een jaar geleden. (5)

 

Bij het onderzoek in 2013 naar de serie verhalen over Syrische gifgasaanvallen verliep het onderzoek van de missie van de Zweed Ake Sellström openbaar en kon iedereen zien wat er exact gevonden was. Met nadien een op televisie uitgezonden persconferentie van Ake Sellström zelf die op alle vragen een antwoord gaf. En alles staat nog steeds online. Nu krijgen we alleen een vaag kort persbericht en dus geen transparantie.

De werkwijze van Sellström toonde voor de kritische waarnemer die de moeite nam om alles te bestuderen dat het praktisch zeker die jihadisten waren die in twee gevallen sarin hadden gebruikt. Die openheid en kans tot discussie zal er (bewust?) in het geval van Douma niet bij zijn. En dat is juist wat de VS graag zien. Ze kunnen dan via anonieme bronnen blijven mist spuiten en desnoods continu zware beschuldigingen maken.

In Syrië zelf gaan de gevechten intussen verder. Na de bevrijding van het gebied rond de stad Dumayr en het nabije gebergte van Oost-Qalamoen is nu de strijd volop bezig voor de verovering van het gebied rond het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek in het zuiden van de hoofdstad Damascus. Na het verdrijven van allerlei aan al Qaida gelieerde terreurgroepen blijft er daar alleen nog ISIS over. De val hiervan kan elk ogenblik gebeuren.


1) RT News, 20 april 2018, RT visits hospital seen in Douma ‘chemical attack’ video, talks to boy from footage. https://www.rt.com/news/424694-douma-boy-video-attack/

2) The Independent, 17 april 2018, Robert Fisk, The search for the truth in de rubble of Douma – And one’s doctors doubt of the chemical attack’. https://www.independent.co.uk/voices/syria-chemical-attack-gas-douma-robert-fisk-ghouta-damascus-a8307726.html/

3) The Washington Post, Louisa Loveluck, 20 april 2018,’Chemical weapons coverup suspected in Syria as inspectors remain blocked’. https://www.washingtonpost.com/world/chemical-weapons-coverup-suspected-in-syria-as-inspectors-remain-blocked/2018/04/20/1ca0f164-440a-11e8-b2dc-b0a403e4720a_story.html?utm_term=.f69a0a03cca4

Een mooi staaltje van desinformatie waarvoor deze krant bekend is. The Washington Post is tegenwoordig eigendom van Jeff Bezos, de man van Amazon. Deze groep heeft een contract met de verzamelde Amerikaanse veiligheidsdiensten ter waarde van 600 miljoen dollar voor werken rond hun informatietechnologie. Of hoe beiden op meer dan een vlak mooi samenwerken.

4) Een interessant verslag is dat van de Amerikaanse journalist Pearson Sharp van One American News Network: http://www.oann.com/watch-pearson-sharp-refutes-msm-reports-of-chemical-weapons-attack-in-douma/

5) Het is goed zich de rel binnen de OPCW van 2002 te herinneren tussen toenmalig Amerikaans VN-ambassadeur John Bolton – de man is pas benoemd tot Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump – en de toenmalige directeur-generaal van de OPCW, de Braziliaanse diplomaat Jose Bustani.

De VS was toen in 2002 bezig de invasie van maart 2003 van Irak aan het voorbereiden en Bustani liep niet in de Amerikaanse pas zodat Bolton hem in Den Haag persoonlijk ging bedreigen stellende onder meer dat hij wist waar zijn kinderen verbleven. Een gesprek waarvan er getuigen waren. Een stemming in 2002 van 48 tegen Bustani, zeven voor en 43 onthoudingen bezegelde zijn lot als eerste directeur-generaal van de OPCW.

Posted on

De Syrische rode lijn geldt niet voor iedereen

Vrijdagnacht kwam dan eindelijk de langverwachte luchtaanval op Syrië. Om volgens het Westen een rode lijn ten aanzien van chemische wapens te handhaven werd het Syrische leger gestraft voor zijn vermeend gebruik van chemische wapens tegen de burgerbevolking van Douma. Over de vraag of deze laatste aanval in Douma ook werkelijk aan het Syrische leger kan worden toegeschreven bestaat nog steeds twijfel.

Verschillende bronnen uit Open Source Investigation werden aangehaald om te staven dat de aanval wel degelijk werd uitgevoerd door het Syrische leger. Belangrijke bedenking is dat dit soort bronnen niet altijd betrouwbaar zijn. Ze zijn vaak gekleurd en dus niet objectief en tegelijkertijd valt de waarheidsgetrouwheid ervan nooit volledig te bevestigen. Voor het antwoord op de uiteindelijke schuldvraag moeten we dus wachten op de bevindingen van betrouwbare en erkende onderzoeksinstanties zoals het OPCW.

Er zijn nog steeds 2 hypotheses die worden geopperd over deze chemische aanval:

  • Het Syrische leger gebruikte chemische wapens om Jaysh al-Islam (Leger van de Islam) door middel van chemische wapens te dwingen om de aanslepende strijd te staken en de aftocht te blazen naar Jarablus.
  • De Islamitische extremisten van Jaysh al-Islam fabriceerden zelf een chemische aanval om een westerse interventie uit te lokken en zich zo op het Syrische leger te vergelden.

Beide partijen hebben de mogelijkheid de aanval te hebben gepleegd maar toch schuift het Westen automatisch de schuld af op het Syrische leger van president Assad. Het Westen negeert daarbij (bewust) dat Jaysh al-Islam evenzeer de dader kan zijn. Zo hebben deze islamitische extremisten in 2016 al eens chloorgas gebruikt in hun strijd tegen de YPG (Koerdische milities) in het Koerdische district Sheikh Maqsoud van Aleppo. Waarom werd dezelfde rode lijn niet gehandhaafd voor Jaysh al-Islam toen zij in 2016 chloorgas inzetten? Het antwoord op deze vraag is duidelijk: de aanval op Syrië van afgelopen nacht heeft niets te maken met het gebruik van chemische wapens maar past in de dynamiek van het conflict dat zich tussen de verschillende partijen op Syrische bodem afspeelt.

Het Syrische conflict toont aan dat we in een overgangsfase zitten in de wereldpolitiek. De uni-polaire dominantie van het Westen die na het einde van de Koude Oorlog ontstond brokkelt langzaam maar duidelijk af. Syrië is niet Kosovo of Irak waar het Westen destijds zonder weerstand van andere landen zijn wil kon opleggen. In Syrië zien we dit duidelijk doordat (regionale) grootmachten ten nadele van het Westen hun invloed laten gelden. Met de beperkte luchtaanval en het grootschalig machtsvertoon maakt het Westen duidelijk dat het – ondanks het feit dat het geen regimewissel in Damascus heeft kunnen bewerkstelligen en dus aan invloed heeft moeten inboeten – het niet zomaar van plan is zijn wereldwijde en regionale leiderschap en dominantie af te staan.

De oorlog die niet eindigt

Met het verdrijven van Jaysh al-Islam uit Oost-Ghouta heeft het Syrische leger weer  de volledige controle over de hoofdstad Damascus. Het houdt dus in dat er geen directe militaire bedreiging meer is voor de hoofdstad. Ook de Damascus-Homs snelweg is weer vrij en binnenkort bruikbaar, op deze manier heeft Assad weer een sterkere greep op de rest van het land verkregen. Daarnaast houdt het einde van de gevechten in Oost-Ghouta ook in dat er zich andere slagvelden voor het Syrische leger en zijn bondgenoten openen. Zoals bijvoorbeeld in het noorden van het land in de provincie Idlib – de beruchte vuilnisbelt voor jihadisten uit eerder verloren veldslagen- maar ook in het zuiden rond de stad Daraa. Vooral die laatste stad is een reden voor nervositeit voor onder andere Israël. Mocht het Syrische leger de controle over dit gebied verwerven dan houdt het in dat Iraanse troepen aan de Israëlische grens staan. Volgens de Israëlische premier Netanyahu een directe bedreiging voor de veiligheid van het land. Het gevaar voor een Iraans-Israëlische escalatie in Syrië wordt dus steeds groter.

Het Westen weet dat het in de Syrische oorlog het grondgebied ten westen van de Eufraat is verloren aan Russisch/Iraanse invloed. Maar dit feit betekent niet dat ze dit zomaar zullen laten gebeuren. Zolang er nog (islamistische) strijders zijn om tegen het Syrische leger en zijn bondgenoten te vechten is de overwinning van Assad nog steeds niet definitief. De luchtaanval van afgelopen nacht maakt geen verschil in het verloop van de oorlog en het Syrische leger zal zijn offensief blijven voortzetten. Maar het Westen en zijn bondgenoten zal iedere gebiedsverovering ten westen van de Eufraat op menselijk, militair en economisch vlak zo kostbaar mogelijk willen maken voor het Syrische leger en zijn bondgenoten. Tegelijkertijd zal het Westen verhinderen dat het Syrische leger of zijn bondgenoten de Eufraat oversteken naar het oostelijke deel van Syrië dat door Koerdische troepen wordt gecontroleerd. Het oostelijke (en ook olierijke) deel van het land zal men binnen de westerse invloedssfeer willen blijven houden. Dit wordt duidelijk aangetoond door de luchtaanval op Syrische troepen en hun bondgenoten toen deze in februari de Eufraat probeerden over te steken. En terwijl dit machtsspel zich blijft afspelen wordt de wens van de Syrische bevolking voor vrede genegeerd. Maar ondertussen zullen zij de prijs blijven betalen voor het internationale conflict dat zij nooit wilden maar dat men nog  steeds op het grondgebied van hun land uitvecht.

Posted on

Propagandaoorlog rond Syrië

Een mix van onkunde, zware manipulaties en zelfs leugens, zo kan men de inhoud van de traditionele massamedia omschrijven wanneer ze de explosieve toestand rond Syrië op dit ogenblik bespreken. Qua totale onkunde scoorde zeker De Morgen de hoogste toppen, goed voor een Nobelprijs voor de nepjournalistiek.

De Morgen

Zo verscheen woensdag 11 april in De Morgen: ‘Syrische crisis houdt Trump in Washington’ van Remy Amkreutz en Pieter Gordts. Daarin schreef dat komische duo: “Verschillende ngo’s maakten zaterdagavond melding van een mogelijke gifgasaanval in Douma, de laatste stad in het Syrische Oost-Ghouta die nog in handen van de rebellen is.”

Nou, het Leger van de Islam (Jaysh al Islam) tekende de overgave van de stad zondagvoormiddag – luttele uren na die vermeende gifgasaanval – en reeds op maandag betraden leden van de Russische militaire politie die stad. Deze overgave werd al zondagmiddag in Syrië wereldkundig gemaakt en stond rond 16.00 uur die namiddag onder meer bij het persagentschap Reuters te lezen.

En op maandag begon de verhuizing van de ongeveer 15.000 leden en aanhangers van die salafistische terreurgroep. Waarna maandagmiddag de eerste leden van de Russische militaire politie en de Syrische Rode Halve Maan het gebied betraden op zoek o.m. naar de vermeende 150 doden en meer dan 1000 gewonden van die aanval ongeveer een dag voordien.

Waar zijn de duizend en meer gewonden en 150 doden van die vermeende gifgasaanval in de stad Douma? Die blijken zo te zien verdwenen. Het verhaal was afkomstig van de Witte Helmen, een door mensen van de Britse geheime dienst MI6 opgerichte en door het Westen waaronder ook Nederland gefinancierde jihadistenorganisatie. Deze lokte ons richting een derde wereldoorlog en kreeg van de stad Ieper vorig jaar nota bene een vredesprijs. Een wel heel grote schande.

 

Maar Remy Amkreutz en Pieter Gordts zijn duidelijk topjournalisten en zagen Douma opnieuw al in handen van het Leger van de Islam. Geen verbazing natuurlijk dat die krant, zoals ook De Standaard natuurlijk en praktisch alle andere Westerse massamedia, geen melding maakten van het verhaal van Rusland, de Syrische Rode Halve Maan en ook de in Damascus werkende VN-organisaties dat er tot op heden geen spoor gevonden is van dit massale aantal slachtoffers.

De OVCW

The Financial Times deed donderdag 12 april eveneens flink mee aan die propagandaoorlog. Zo schreef de vermeende Londense kwaliteitskrant: “Experts say gas attack proof will take weeks” (Specialisten zeggen dat het weken duurt voor er bewijzen zijn over die gasaanval) van David Bond en Rebecca Collard.

Zo schreven ze:

“But it was not clear if the mission (van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens, nvdr.) had been granted access to the site of the alleged attack.” (“Maar het was niet duidelijk of die missie (van de OVCW, nvdr.) toegang heeft gekregen tot die plek waar die vermeende aanval plaats had”)

Dat het Syrië en Rusland zelf zijn die aandrongen op een bezoek en onderzoek door de OVCW vermelden ze niet. Ze weten dat ongetwijfeld nochtans heel goed. Zoals Rusland en de Syrische regering reeds herhaaldelijk stelden de OVCW alle bijstand te zullen verlenen die nodig is.

Rusland en Syrië vroegen de OVCW om in Syrië onderzoek te doen naar die aanval met chemische wapens, de VS en de rest van het Westen hadden geen interesse. Wat er op wijst dat deze wisten dat het verhaal over die gifgasaanval allemaal nep was. De OVCW kan nu het bewijs leveren toch professioneel te werken en geen politiek instrument van de VS te zijn.

 

Wat de krant ook niet vermelde is dat de VS en haar oorlogspartners in de VN-Veiligheidsraad hun veto stelden tegen een onderzoek door die OVCW. Gelukkig heeft de OVCW geen toestemming van de VN nodig om hier in actie te treden. En uiteraard zweeg de krant eveneens geheel over het verhaal dat er van dat massaal aantal slachtoffers tot vandaag niets is gevonden.

Excuses gezocht

Men is zich trouwens duidelijk al aan het voorbereiden op het feit dat er in Douma geen sporen zijn van die zogenaamde grootschalige gifgasaanval. Zo schrijven Bond en Collard in datzelfde artikel in The Financial Times:

“Journalists have struggled to contact people in Douma and some Syrian activists have accused the government of cutting communication lines. When phones and internet did work again it was difficult to reach anyone in the area who said they saw the attack.

Doctors and rescue workers, who usually speak after such attacks in Syria, were unavailable. Ahmad Tarakji, president of (the) Syrian American Medical Society (de enige organisatie die het verhaal van die gifgasaanval binnen de minuut bijna bevestigden, nvdr.), a charity that supports doctors in Syria, said that might be because people knew government forces would soon enter Douma, the last rebel holdout near the capital.”

“Journalisten hebben het moeilijk om mensen in Douma te contacteren en sommige Syrische activisten beschuldigden er de regering van het verbreken van de communicatieverbindingen. Toen telefoon en internet weer werkten was het moeilijk om iemand in dat gebied te vinden die verklaarde dat zij die aanval hadden gezien.

Dokters en hulpverleners die in Syrië na zo’n aanval gewoonlijk met de pers spreken waren niet beschikbaar. Ahmad Tarakji, voorzitter van (de) Syrisch-Amerikaanse Medische Vereniging, een liefdadigheidsinstelling die dokters in Syrië steunt, stelde dat dit zou kunnen zijn omdat mensen weten dat regeringstroepen binnenkort Douma, de laatste plek waar de rebellen standhouden, kunnen betreden.”

Men is de excuses dus al aan het voorbereiden. Rusland en Syrië vernielden alle sporen en niemand durft nog te getuigen. Waarbij men ongetwijfeld zal stellen dat veel van de getuigen gevlucht zijn of gedood om hen zo het zwijgen op te leggen. Alsof die meer dan duizend gewonden en doden plots verdwenen zijn. En alsof er ook niet zoiets bestaat als grond- en omgevingsstalen.

De oorlogsstokers

Het is dus duidelijk dat de VS en haar vazalstaten in opdracht van Israël geen interesse hebben in de feiten maar gewoon Syrië willen aanvallen. Dat ze daarmee een derde wereldoorlog riskeren is voor sommigen onder hen zelfs van geen tel.

Ook niet voor kranten als De Morgen, De Standaard, NRC, en The Financial Times. Leve de oorlog opperen de pennenlikkers van deze wereld die schaamteloos de propaganda van het Leger van de Islam overnemen. Vorig jaar was er in De Balie in Amsterdam een debat over de kwestie of de media ons naar de oorlog leiden. Het antwoord van het panel was ja. En wat we nu meemaken bewijst dat voor de volle 100%.

Het is vandaag feest in Douma, Oost-Ghouta en Damascus. De oorlogsdreiging is voorbij en het gebied werd bevrijd van die roversbendes en specialisten koppensnellen. Eindelijk is na de Russische militaire politie nu ook het leger de stad binnengetrokken.

Ondertussen loopt de spanning op maar zie je wel hier en daar enkele sprankjes hoop waar mensen pogen af te remmen. De voornaamste is hier die van generaal James Mattis, de Amerikaanse minister van Defensie. Een op dit vlak vaste waarde. Die opperde gisteren dat men nog steeds zoekt naar wat er precies gebeurde. En dan was er, verbazingwekkend, Theresa May, de Britse premier die woensdagochtend stelde dat ze meer bewijs wil zien voor men kan optreden.

Maar geen zorg, tegen de namiddag wist ze al beter en klonk ze plots anders. De druk op bepaalde dwarsliggers om toch oorlog te voeren is dan ook enorm. Men heeft na de val van Oost-Ghouta de oorlog om Syrië definitief verloren en dus zint men op bloedige weerwraak. Wie tegenspartelt duwt men in de hoek en dreigt men af. En men heeft steeds middelen om dat te doen. Wie een hond wil slaan vindt nu eenmaal altijd wel een stok.

Vermoedelijk zal het Amerikaanse antwoord als het komt echter bestaan uit aanvallen met een serie raketten. Met vliegtuigen het Syrische luchtruim betreden is immers riskant. Bij een vorige Israëlische aanval haalde Syrië een F16 neer en beschadigde men een tweede.

De aanval op maandag van Israël op Syrië gebeurde wel met vliegtuigen, naar verluidt de F15. Maar ditmaal bleven de Israëlische vliegtuigen daarom netjes boven Libanon – een land dat van het Westen geen echt afweergeschut of degelijke luchtmacht mag hebben – vanwaar men dan maar kruisraketten afvuurde waarvan trouwens het merendeel werd onderschept.

Amerikaans worstelen

Ook voert men in het geheim ongetwijfeld met Rusland gesprekken over wat wel kan en niet kan zonder dat de Russen de voor de Syrische kust opererende Amerikaanse schepen tot zinken brengen en de derde wereldoorlog start. Dit werd donderdag trouwens plots ook openbaar gemaakt.

Eventueel praat men stiekem zelfs met de Syrische regering. Niets mag een goede waarnemer verbazen. Zeker is dat velen bij de elite in de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk wel bang zijn om de zaak geheel uit de hand te laten lopen.

Mohamad Alloesh, topman van het verslagen Leger van de Islam, hem rest alleen nog Saoedisch ballingschap bij zijn oom de salafistische predikant. In de provincie Idlib is na Turkije nu ook al Qaeda met de jacht begonnen op naar daar gevluchte leden van het Leger van de Islam. Veel zullen we over de familie Alloesh en hun huurlingenleger na deze week niet meer horen. Zou men hem niet beter voor een Syrische rechtbank sleuren en levenslang hard labeur bezorgen. En wat met de Witte Helmen?

 

Zo stelde Emmanuel Macron, de Franse president, gisteren dat men zich voor de aanval(len) zou beperken tot de Syrische opslagplaatsen voor chemische wapens. Maar die zijn er voor zover bekend niet eens. Niemand heeft ze ook al aangeduid, laat staan dat er bewijs voor is. Het wordt heel vermoedelijk dus een show met veel gebrul en spierballengerol.

Zoiets als het Amerikaans worstelen dus. Voldoende om te imponeren en de buitenwereld een zoveelste illusie voor te schotelen. Maar onze media zullen er wel voor zorgen dat dit spelletje komisch worstelen geloofwaardig overkomt. Daarvoor dienen ze. En Trump… die zal ogenschijnlijk zeer tevreden zijn.

De kans is echter ook heel groot dat het Amerikaans-Franse gebrul op niets zal uitdraaien. Zeker nadat de woordvoerder van Trump in de VS stelde dat die Amerikaanse aanval snel kan gebeuren maar ook niet zo heel snel en dat men niets had gezegd over een timing. Blijkbaar hebben de harde Russische woorden en het totale gebrek aan bewijsmateriaal Parijs en Washington op andere gedachten gebracht.

Zo stelde Alexander Zasypkin, de Russische ambassadeur voor Libanon, eergisteren dat elke op Syrië afgeschoten raket neergehaald zal worden en hun lanceerplatformen tot doelwit zullen worden. Met andere woorden men zal de schepen, duikboten en de Amerikaanse basissen vanwaar die raketten of vliegtuigen vertrokken aanvallen. Duidelijke taal!

Opkuisen

Aan de militaire situatie op de grond zal het echter bijna zeker niets veranderen. De salafistische terreurgroepen zijn verslagen en velen zouden al naar elders zijn vertrokken. Zo maakte de Iraanse pers melding van het feit dat sinds een paar maanden duizenden jihadisten vanuit Syrië toestroomden in Afghanistan, hun buurland.

Er zijn nu nog enkele kleinere plaatsen in Syrië over waar die salafisten verzet bieden maar die worden zo opgekuist. Blijkbaar is het Syrische leger nu klaar om het gebied rond het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek aan te vallen.

Deze relatief grote wijk bij de hoofdstad maar ten zuiden ervan werd bezet door ISIS en enkele met al Qaeda samenwerkende terreurgroepen. Welke dan onderling vochten. Die rebellengroepen gaven zich al over en alleen ISIS blijft er nog achter. Het leger is zich nu aan het opmaken om ook dit tot overgave te dwingen. Wat blijkens bepaalde Syrische media elk ogenblik kan starten. Een strijd van vermoedelijk een paar dagen of een week.

En daarnaast is er het grote maar op drie stadjes na bijna onbewoonde berggebied genaamd Oost-Qalamoen in het oosten van de provincie Damascus. Hier zou er volgens Syrische bronnen zelfs een akkoord voor een overgave zijn. En dan resten er nog de gebieden aan de Jordaanse en Turkse grens en een stuk in het noorden van de provincie Homs rond de stad Rastan.

En als laatste is er verder een overblijvend stuk van ISIS die schuilen in een woestijnachtig gebied aan de westelijke kant van de Eufraat. Het grootste probleem blijft echter het oosten waar de VS zich met de Britten en de Fransen nestelden. Maar ook dit lijkt in wezen overkomelijk.

De aankondiging vorige week van Donald Trump dat de VS zich uit Syrië gaan terugtrekken moet een sein zijn voor de PKK/YPG om met Damascus en Rusland te gaan onderhandelen. Veel zal er echter voor hen niet te rapen zijn. Turken, want dat zijn de YPG/PKK in essentie, die stukken van Syrië willen bezetten is voor de overgrote meerderheid van de Syriërs totaal onaanvaardbaar. Het is een no pasaran.

Neen, wat de VS blijkbaar eventueel willen doen is het afschieten van een groot pak raketten, goed voor nog wat vernieling en doden. Maar als dat Amerikaanse raketten zijn dan telt dat niet, daar spreekt of schrijft men niet over. Israël, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de VS verloren de oorlog en kunnen hoe wraakzuchtig ze ook duidelijk zijn dat alleen maar aanvaarden. Of wil men toch een derde wereldoorlog?

Woensdag was er ook een uitzending van Café Weltschmerz, een Amsterdams initiatief waar ik en professor emeritus Dr. Kees van der Pijl van de Britse universiteit van Sussex een uur lang over de zaak praten met als interviewer Stan van Houcke. Stan van Houcke was voor zijn pensionering radiomaker voor de Nederlandse omroep VPRO. Ooit een boeiende zender. 

Posted on

Escalatie in Syrië – Een overzicht

Momenteel dreigt een confrontatie tussen Rusland en de Verenigde Staten, gesteund door een aantal Europese landen. In de nasleep van de vermeende gifgasaanval in Douma, Syrië lopen de spanningen in de regio sterk op, waardoor het regionale conflict zich buiten haar grenzen uit zou kunnen breiden. In de afgelopen dagen zijn een aantal uitspraken gedaan door diverse partijen en wordt er met allerlei militair materieel gedreigd. In dit artikel volgt een overzicht van de recente gebeurtenissen.

Na de aankondiging van Trump op 9 april dat er een ‘grote beslissing’ aankomt over Syrië in de komende ’24-48 uur’, werd eveneens aangekondigd dat een Amerikaanse vliegdekschip-groep vertrek naar ‘Europa en het Midden-Oosten’ op woensdag 11 april.

In reactie hierop verklaarde de Russische ambassadeur in Libanon aan een Libanees tv-station dat “Als er een aanval komt door de Amerikanen, dan … zullen de raketten worden neergeschoten en zelfs de platformen waarvandaan de raketten zijn afgevuurd zullen worden beschoten.” De ambassadeur voegde eraan toe dat iets dergelijks “moet worden voorkomen en dat Rusland bereid is tot onderhandelingen.”

Inmiddels heeft president Trump op deze woorden gereageerd: “Rusland belooft om alle raketten neer te schieten die naar Syrië worden afgevuurd. Zorg dat je klaar bent Rusland, want ze komen er aan, mooie en nieuwe en “slimme!” Je hoort geen partner te zijn met een Gas Moordend Beest dat zijn eigen mensen vermoord en daarvan geniet!”

Gifgasaanval

Hoewel de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zelf geen toegang heeft tot het gebied, heeft de organisatie op 11 april bekend gemaakt dat in totaal 500 mensen zouden zijn opgenomen met symptomen die overeenkomen met die van vergiftiging door chemische wapens in het gebied rond Douma. De verklaring van de WHO staat in schril contrast met een reportage van het Russische kanaal Россия24. Uit de reportage blijkt dat het Russische leger de plaats waar de vermeende chemische aanval heeft plaatsgevonden heeft bezocht. Het hoofd voor bescherming tegen radioactieve, chemische en biologische wapens verklaart het volgende in de reportage: “Tijdens onze inspectie hebben wij vastgesteld dat er geen patiënten met sarin- of chloorvergiftiging zijn opgenomen in het ziekenhuis. Tijdens het onderzoek van patiënten zijn geen tekenen van vergiftiging met zenuwgas als sarin gevonden, noch van chloorgas.”

Carrier strike group

De vliegdekschip-groep die momenteel naar ‘Europa en het Midden-Oosten’ zal vertrekken wordt geleid door het vliegdekschip Harry Truman. Naast het vliegdekschip zal de groep bestaat uit één kruiser en nog zes torpedobootjagers, allen uitgerust met Tomahawk-raketten. Verder vergezelt het Duitse fregat Hessen de groep op ‘het eerste deel van haar reis.’ Volgens het blad Stars and Stripes gaat het hier om een rotatiemissie die de Theodore Roosevelt-vliegdekschip-groep moet aflossen.

Een raket wordt afgevuurd vanaf de Amerikaanse torpedobootjager Donald Cook tijdens een oefening op de Atlantische Oceaan.

Luchtruim Syrië

Op 9 april heeft het European Aviation Safety Agency (EASA) een waarschuwing voor piloten (NOTAM) afgegeven. Ook de Russische marine heeft een NOTAM afgegeven voor de periode van 11 april tot 26 april, volgens de verklaring van de Russische marine in verband met ‘oefeningen’ van het afvuren van raketten.

Rusland verzoekt tot gebruik Iraanse luchtbasis

Rusland heeft een verzoek ingediend bij Iran voor het gebruik maken van één van haar luchtmachtbases. Naar verluidt zou de Russische Federatie hier vliegtuigen willen stationeren die straaljagers kunnen bijtanken in de lucht. Daarnaast is er ook een mogelijkheid dat er op de basis bommenwerpers kunnen worden gestationeerd die in staat zijn anti-schipraketten af te vuren. Het gebruik van de basis kan ook van belang zijn in het geval dat de Russische basis in Hmeimim wordt aangevallen door de Amerikanen.

Luchtbewegingen VS en bondgenoten

Afgelopen woensdag zijn vliegbewegingen uitgevoerd door een P8 Poseidon anti-onderzeeër-vliegtuig in de buurt van de Russische marinebasis van Tartoes en de luchtmachtbasis van Latakia. In Turks luchtruim, vlakbij de Turkse grens, heeft een E3 AWACS-toestel een patrouille uitgevoerd.

Op dinsdag zijn foto’s opgedoken van een SU34 in de buurt van Tartoes. De vliegtuigen zouden met hoge snelheid zijn overgevlogen en droegen vermoedelijk anti-schipraketten bij zich, waarschijnlijk werden de toestellen vergezeld door SU30s.

OPMERKING: Iedere informatie over militaire bewegingen is moeilijk onafhankelijk te verifiëren. Informatie is veelal afkomstig van het defensieapparaat zelf. Verder moet er rekening mee worden gehouden dat een deel van de hierboven genoemde vliegbewegingen mogelijk niet gerelateerd is aan het conflict in Syrië.

Posted on

Syrië – Noch bloemen, noch kransen

Ooit was het een van de lievelingsgroepen van het Westen, inclusief de media. Het Leger van de Islam van de familie Alloesh ging Damascus innemen en Saoedi-Arabië, Israël en de rest van de westerse alliantie het hoofd van ‘Het Beest’ Bashar al Assad op een zilveren plaatje bezorgen. Het werd zero. Dit Saoedische huurlingenleger bakte er niets van.

Veel vernielingen en doden dat wel, maar de strijd is gestreden. Zondag gaven ze zich dan aan het Syrische leger over nadat hun laatste verdedigingslinies doorbroken waren. De tijd van grote militaire parades in hun speeltuin in Oost-Ghouta is voorbij. De duizenden overgebleven vechtjassen mochten alleen nog met een persoonlijk wapen noordwaarts vertrekken. Ze kozen uiteindelijk toch voor de grensstad Jarabloes vlakbij Turkije.

Op de foto’s van die fameuze gifgasaanval in Douma zijn praktisch alleen baby’s, peuters en kleine kinderen te zien. Die bom moet blijkbaar op een kindercrèche zijn terechtgekomen. Als dat niet raak schieten is. Indien er ondertussen iemand een bed met daarop een gifgasbom heeft gezien dan mogen ze dat hier altijd komen melden. Dat journalisten die beelden zonder amper discussie voor waar namen toont de algehele onbekwaamheid van dit persgilde.

Het toont hun radeloosheid dat zij, uitgerekend het laatste Saoedische huurlingenleger in Syrië, als vluchtoord kozen voor die stad waar Turkije en de met haar bevriende bendes heer en meester zijn. Eerst was er niet verwonderlijk Turks verzet tegen hun komst.

De familie al Saoed heeft namelijk nog vorig jaar gepleit voor het in stukken hakken van Turkije met een onafhankelijke Koerdische staat los daarvan. Het is tussen Riaad en Ankara sindsdien nooit meer goed gekomen?

En kijk nu komt dat Saoedisch huurlingenleger bij Erdogan onderdak zoeken. Deze moet eerst kwaad geweest zijn maar achteraf veel binnenpretjes gehad hebben. De mannen van de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman die bij Erdogan om hulp komen smeken. Je moet maar durven!

Het moet in Ankara uiteindelijk feest geweest zijn. Over de gemoedstoestand in Riaad hebben we het dan maar niet. De kroonprins is nu bij de Franse president Emmanuel Macron: Kunnen ze op hun beider schouder uithuilen. Ocharmen, de sukkelaars.

Uiteindelijk stemde de regering Erdogan toch in met hun komst, vermoedelijk ook onder sterke Russische druk. En kijk, Turkije heeft al een oplossing gevonden voor dit op het eerste gezicht toch wel vervelende probleem. Al de leden van die terreurbeweging moeten bij aankomst nu ook hun persoonlijk wapen afgeven aan hun aartsvijanden van de andere terreurgroepen. Men kan zo al het vervolg raden: Een bloedbad.

Het is het definitieve einde van de westerse en Saoedische droom om Syrië volledig te vernielen en onder Israëlische controle te brengen. Een zware en historische nederlaag voor Washington en vooral het zionisme.

Het verklaart de hevige woede op Rusland van een wraakzuchtig Washington en Israël die hun nederlaag daar niet kunnen verkroppen. Niet dat men in Douma en Oost-Ghouta enige traan zal laten over het verdwijnen van het Leger van de Islam. Vandaag werden de voedselopslagplaatsen van het Leger van de Islam door de bevolking trouwens geplunderd.

Het was de diepe wens van de VS, Israël en haar bondgenoten in de media om na Saddam Hoessein en Moeammar Khadaffi ook het hoofd van Bashar al Assad te zien rollen. De weg naar een nieuw jihadistan. Maar dromen zijn bedrog. Dat bleek ook hier, het land was immers te sterk. Maar wat nu met die psychopaten van Ahrar al Sham, Al Qaida, enzovoort?

Verder is het nog steeds zoeken naar de plek waar die fameuze gifgasbom viel en zeker ook het bed waarop deze was neergekomen. Ook van de duizend en meer slachtoffers na twee dagen zoeken nog steeds geen spoor. Noch het Russische leger, het Rode Kruis of enkele van de in Syrië aanwezige VN-organisaties hebben al iets ontdekt. Het spook van Douma?

Van die 150 doden – zo stelde jihadistenvriend Guy Van Vlierden maandag toch in Het Laatste Nieuws – geen enkel spoor. Maar over die vergeefse zoektocht naar slachtoffers in onze media geen woord. Wie durft nu nog beweren dat ze niet bewust liegen? De Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) gaat nu op reis naar Syrië om het te onderzoeken.

Als ze nu eens een van de fameuze Belgische detectives meenamen, Van Zwam, Hercule Poirot of Kuifje. Of anders enkele van onze sterreporters als Jorn De Cock, Jens Fransen, Guy Van Vlierden en Rudi Vranckx. Wedden dat die laatsten in Douma wel gifgassen gaan vinden? Desnoods novitsjok, het nieuwste speeltje van de pers.

Rusland en Syrië dienden bij de VN-Veiligheidsraad ondertussen een motie in voor een onderzoek door de OVCW. De VS had het in de VN alleen maar over de zwaar te bestraffen misdaden van Rusland, Iran en het ‘beest’ Assad. Onderzoek hierover was voor haar pure tijdsverspilling. Nikki Haley, de Amerikaanse VN-ambassadrice, zei dat ze nooit nog dode kinderen op haar scherm wil zien. Behalve dan als ze uit Jemen komen?

Interesse voor een onderzoek van de zaak was er noch in Frankrijk, de VS of de westerse massamedia en bepaalde ngo’s. Die snakten bijna allen naar een zoveelste lekker bloedige oorlog. Met als idee: eerst schieten en dan denken. Het toont hun beschavingsniveau!

Posted on

Douma – Overgave ‘Leger van Islam’

Zondag klonk het in de media alsof het Syrische leger nog maar eens chemische wapens had gebruikt, ditmaal in de stad Douma vlakbij Damascus. Naar gelang de bron vielen er daarbij enkele tientallen tot zelfs 150 doden en een duizend gewonden. Allemaal volgens de verklaringen van het Leger van de Islam en enkele organisaties die er mee samenwerken en zich baseerden op beweringen van het Leger van de Islam.

Saoedisch huurleger

Waarop al snel in de westelijke hoofdsteden de oorlogstrommel te horen was met o.m. senator John McCain die opriep om Syrië te bombarderen en de Russen die waarschuwden stellende dat zich daar Russische troepen bevonden en dat men moest oppassen voor de enorme gevolgen van eventuele bombardementen.

De problematiek van Douma is vrij complex. Het is in handen van de pro-Saoedische groep het Leger van de Islam en is zowat de laatste militaire aanwezigheid van Saoedi-Arabië in de oorlog tegen Syrië. Hierna is het ermee gedaan, fini! Een roemloos einde voor de Saoedische kroonprins en dictator Mohammed bin Salman.

Mohammed Alloesh is de leider van het Leger van de Islam en de hoofdonderhandelaar voor de Syrische jihadisten over een akkoord betreffende de toekomst van Syrië. Zijn toekomst is over en hem rest ballingschap voor de rest van zijn leven. Gegokt en verloren maar armer zal hij er wel niet door zijn geworden. De man woont in Saoedi-Arabië.

 

Mohammed Alloesh is de baas van dit privélegertje van de familie Alloesh maar heeft door zijn link met de al Saoed een probleem om elders in Syrië een nieuw onderkomen te vinden voor zijn manschappen zoals men traditioneel doet met terreurgroepen die zich overgeven. Door die verhuisproblemen ontstond er intern binnen het leger van de Islam interne ruzie die vorige week op zeker ogenblik ontspoorde in een vuurgevecht onder jihadisten.

Gifgas

Vandaar dat de gevechten na vele weken van vruchteloos onderhandelen vrijdag hervat werden en men vanuit Douma ook opnieuw Damascus onder vuur nam. Volgens het Leger van de Islam gebruikte het Syrische leger zaterdagnacht met een vatbom gifgas tegen de belegerde stad. Maar daarvoor zijn er geen bewijzen. Er zijn wel de klassieke filmpjes via de sociale media maar bekend is dat er in het buitenland studio’s zijn waar men dergelijke filmpjes opneemt.

In de weken dat de onderhandelingen duurden konden vele burgers de stad Douma toch al verlaten. Eerst poogde men dat nog te verhinderen maar de protesten in de stad tegen het Leger van de Islam namen steeds meer toe.

 

Het grote probleem met die verhalen is dat men ze nooit op een professionele wijze kon onderzoeken. Het dichtst bij een echt forensisch onderzoek was dat van de Zweed Ake Sellström die in 2013 de serie vermeende aanvallen met sarin onderzocht en inderdaad het gebruik van sarin bevestigde. Echter vermoedelijk door die jihadisten.

Ook die kon echter niet werken zoals het hoort. Zo diende men in Oost-Ghouta waar sarin was gebruikt te luisteren naar de bevelen van die jihadisten. Wat bij een echt onderzoek natuurlijk een doodzonde is en het rapport feitelijk waardeloos maakt. Men moet immers onafhankelijk en ongehinderd kunnen werken bij het maken van zijn verslag.

Echt forensisch onderzoek

Volgens de overeenkomst tussen Rusland en het Leger van de Islam zullen Russische troepen binnen de 48 uur het gebied kunnen betreden. En Rusland heeft al gesteld dat ze bereid zijn om hun specialisten te sturen. Dit kan het begin zijn van een echt onderzoek naar de feiten want normaal zouden onderzoekers dan het gebied kunnen betreden om overal getuigenverklaringen af te nemen en stalen te nemen.

Tot heden heeft noch Rusland noch de Syrische regering enig bezwaar gehad tegen een serieus onderzoek naar die beweringen. Het waren steeds die jihadisten die geen pottenkijkers wilden en die de toegang van onderzoekers weigerden. Met het Westen dat geen echte interesse toonde.

Zoals steeds krioelt het van de kinderen op de foto’s die de salafistische terreurgroepen verspreiden. Kwestie van sympathie op te wekken bij de doorsnee westerse burger. Volgens sommigen zou er sarin gebruikt zijn. Niets op die foto lijkt echter daarop te wijzen. Deze kinderen kunnen  gewoon een pak slaag hebben gekregen, ziek zijn of hun ouders kwijt zijn.

 

Zo weigerde men de door de VS gebombardeerde Syrische luchtmachbasis van al Sharyat te bezoeken in het kader van het onderzoek naar het zogenaamde gebruik van sarin in Khan Sheikhoun. Volgens de VS was dat vliegtuig met sarin van die basis opgestegen.

Maar voor onderzoek ter plaatste in al Sharyat had de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens echter geen enkele interesse. Een merkwaardige en vooral verdachte houding van die organisatie.

Maandag komt normaal de Veiligheidsraad van de VN bijeen om over de laatste beschuldigingen te debatteren. De VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk kunnen dan bewijzen of ze wel een degelijk forensisch onderzoek naar de zaak willen.

Ondertussen zijn de bussen voor het transporteren van die jihadisten in Douma al aangekomen. Wel is het origineel plan om hen te vervoeren naar de Syrische grensstad Jarablus gewijzigd. Die regio valt onder Turkse controle en die wilden die Saoedische huurlingen niet bij hen ontvangen. Het wordt nu een door al Qaida gecontroleerd gebied in de provincie Idlib.