Posted on

Verbod pulsvisserij is een teken aan de wand

Het huidige kabinet krijgt de wind van voren omdat het de pulsvisserij niet beschermt. Nemen we een stap terug dan wordt duidelijk dat er meer speelt. Al vanaf de jaren ’70 is er een dynamiek tussen technische ontwikkelingen, non-gouvernementele organisaties en de visserij die tot geharrewar leidt. Door haar positie in de EU draagt de staat verantwoordelijkheid voor het fiasco dat nu voor een deel van de visserij dreigt.

Onder invloed van economische factoren vormen de efficiënte sleepnetten die vanaf de jaren ’70 gebruikt worden een probleem. Ze dreigen de visstand te decimeren en hebben een duidelijk negatieve invloed op de kwaliteit van de zeebodem. Tijdens verschillende economische crises blijkt bovendien dat de kosten van deze methode vrij hoog zijn. Samengenomen vormt het de aanleiding tot onderzoek over te gaan, in samenwerking met de overheid.

Er worden een aantal oplossingen gevonden. Zo zorgt het hydrodynamisch sleepnet al voor minder bodemcontact en een daling van de oliekosten van 20%. Een andere oplossing die onderzocht wordt is het pulsvissen. Initieel onderzoek lijkt goede resultaten te geven. Vissers zelf zijn terughoudend én gevreesd wordt dat verdere efficiëntieverhoging de visstand alsnog (verder) in gevaar zal brengen. In 1988 verbiedt de EU (850/98) deze vorm van visserij.

Pulsvissen onder voorwaarden

In 2007 wordt pulsvissen mogelijk onder bepaalde voorwaarden tot 5% van de vloot. De Nederlandse staat regelt hiervoor in totaal €8.500.000,- subsidie, waarvan in eerste instantie slechts 7 achteraf openbaar wordt gemaakt. Waar subsidies zijn, is succes. Ter accommodatie van de vissers haalt de Nederlandse staat procedurele trucs uit om het aantal licentiehouders op te schroeven. Hiermee strijken zij enkele lidstaten zeer tegen de haren in.

Controle in 2013 leidt tot een onderzoek van fraudebureau Olaf in 2014. In totaal wordt €5.000.000,- aan verstrekte subsidie afgekeurd. Nederland wordt, voorlopig, uitgesloten van subsidies uit het Visserijfonds. In 2018 stemt het EU-parlement voor het verwijderen van de 5% en nu heeft de Europese Commissie dat overgenomen. Het gevolg is dat het gesubsidieerde werk van vele tientallen vissers nu teniet gedaan wordt. Een teruggang wordt geforceerd naar minder efficiënte en in sommige opzichten schadelijker visserij.

Makkelijk doelwit voor tegenstanders

Om twee redenen is de pulsvisserij een makkelijk doelwit voor de EU en andere organisaties. Geëlektrocuteerde vissen met gebroken ruggen en oneigenlijke gronden om procedures te belobbyen. In beide speelt de Nederlandse staat de hoofdrol.

De effecten van pulsvisserij worden voorgesteld als louter positief, terwijl dat niet het geval is. Uit proeven blijkt schade te ontstaan aan andere vissoorten, zoals de kabeljauw. Voorwaarde voor het toestaan van de 5% pulskorren was juist onderzoek doen naar het wegnemen van die schadelijke bij-effecten. Dat onderzoek vond onvoldoende plaats. Tegelijkertijd werd, mede onder het mom van onderzoek doen, gelobbyd voor meer licenties voor Nederlandse pulsvissers. Geëlektrocuteerde vissen zijn geen goede PR. Mede hierop bouwde de Franse lobbyclub Bloom haar campagne.

Het is goed te beseffen dat Nederlandse vissers zich gespecialiseerd hebben in o.a. de platvis. Pulskorren zijn hiervoor een goede uitkomst. Het verbod treft voornamelijk Nederlandse vissers. Al deze zaken samen maken het pulsvissen een makkelijk doelwit. Een doelwit, waarvoor? Hier komt de EU om de hoek en haar vernietigende werking waar ik vorig jaar over schreef.

http://www.novini.nl/pulsvisserij-en-stoommachine-frankrijk-en-eu/

Het kunstmatige probleem en de onderdaan

De EU creëert een kunstmatige ruimte waarin de macht over allen geplaatst wordt. Om in deze dynamiek invloed te hebben moeten landen coalities vormen. Daarmee is elke dynamiek onderdanig aan de EU. Het is immers diens technocratische macht die men begeert. Dit geldt ook voor de Nederlandse staat. Voor hen geldt wiens belang ze nú schaadt is wellicht bij de volgende beslisronde het hardste nodig als bondgenoot.

Pulsvisserij heeft grote potentie ondanks de kinderziektes. Duidelijk is dat de efficiënte Nederlandse visserij hierdoor in het voordeel is ten opzichte van onder andere Franse vissers. Willen zij op platvis vissen onder de EU-regels, dan moeten zij naar de Noordzee varen. Dat kost al extra geld terwijl de Nederlanders nu nog goedkoper uit zijn door nieuwe technieken.

Beslismacht

Een onafhankelijke staat bepaalt wat er binnen haar grenzen gebeurt. Precies dat gebeurt nu niet. De beslismacht over de Nederlandse natie is geheel en al overgegaan op de EU. Dat kan stapje voor stapje gegaan zijn waardoor er een zweem van legitimiteit om blijft hangen, of in een keer. Het toont in beide gevallen wat de Nederlandse staat is, een provincie van de EU.

De staat heeft zo geen daadwerkelijk belang bij de instandhouding van de pulsvisserij. Groot verzet op dit vlak betekent nog meer gezichtsverlies. Dat kan problemen opleveren op andere portefeuilles. De oplossing is niet méér lobbyen. Nu is technologische vooruitgang alleen toegestaan indien het ook in eigen belang van de grote spelers is. Dat is met Frankrijk evident niet het geval. Dus wordt dit project de nek omgedraaid.

De kleren van de staat

Belangrijker is dat de lakse houding ten opzichte van deze vissers laat zien dat zij voor de staat niets voorstellen. Zij stellen niets voor in het grote spel dat staatje spelen heet. De 5% die nu gepresenteerd wordt als doekje voor het bloeden is in feite al in 2007 vastgesteld en het is de Nederlandse staat zelf die gekozen heeft om dit te ontwijken. Dat is geen compromis. Dat is snoeihard teruggefloten worden.

We kunnen boos zijn op Brussel. Dat is erg vaak terecht. De werkelijke boosdoener huist ditmaal in den Haag. Gezwicht voor lobby, gezwicht voor haar baas bevindt de Nederlandse staat zich nu in een onmogelijke spagaat. Juist daardoor werd het mogelijk voor Franse lobbyclubs om de desastreuze campagne te voeren die nu mede leidt tot het verbod.

http://www.novini.nl/eu-is-luchtspiegeling/

In werkelijkheid is de staat een keizer zonder kleren. Met media als kleermakers zal de minister door de straten lopend verkondigen dat ze goed werk geleverd heeft met het huidige compromis. Echter, heersers bepalen; alleen dienaren zeggen niet anders te kunnen.

De visser vergeet niet. De visser wacht af en maakt zijn plan. In de getroffen vissersplaatsen ziet men weg als de staat voorbij marcheert en pretendeert onderdanen te hebben. Door niet te kúnnen kiezen voor Nederlandse belangen laat de staat zien zelf onderdaan te zijn. Het is aan u om te bepalen wat u van die situatie vindt. Dit zal namelijk niet de laatste keer zijn. In maart zijn er weer verkiezingen.

 

Posted on

Pulsvisserij en de stoommachine: Frankrijk en de EU

In de 17e eeuw joeg Frankrijk een van vaders van de stoommachine haar land uit. In 2018 heeft Frankrijk wederom succesvol op een succesvolle industriële ontwikkeling gejaagd. Met het EU-verbod op pulsvisserij wordt jaren onderzoek de nek omgedraaid. Belangrijker nog, het toont een fundamenteel probleem van de EU. Het is en blijft een staat op zoek naar een volk. Er is slechts een verbond van volkeren waarboven belangengroepen staan. Deze belangengroepen zorgen voor zichzelf in naam van de rest. Dit ligt ten eerste aan de aard van het Europese continent, en ten tweede aan een van de basisgedachten van de Europese Unie.

Geografie en de ontwikkeling van volken

Het Europese continent is uiterst divers in haar geografie. Het ene land heeft uitgebreide vlakten waar graan welig kan tieren, terwijl diezelfde vlakte bij een ander onbruikbare toendra’s zijn. Bergen dwingen een andere ontwikkeling af dan moerasgebieden. Zo ook is het met de volken die zich in al deze verschillende gebieden gevestigd hebben. Op vele ontelbare kleine manieren ontstonden zo de verschillen in gebruik van de omgeving. Net als in de verwoording daarvan en zo in het taalgebruik. Het eindigt met het ontstaan van verschillende gebruiken die een onderdeel vormen van een volk, groot of klein. Daaruit is mede ook de gedachte ontstaan dat de eigen mensen, het eigen volk, de natie, voor zichzelf dient te zorgen.

Tegenwoordig cultiveren overheden die gedachten om landen en diens stemmers te mobiliseren. “Geen cent meer naar Griekenland” in Nederland versus “Merkel is de nieuwe Hitler” in Griekenland. Het voeden van deze sentimenten wordt tegenwoordig versterkt door de EU.

Een monopolie als basisgedachte

De EU heeft als basisgedachte namelijk een douane unie. Dat veroorzaakt twee dingen. Allereerst bemoeilijkt het handel met de rest van de wereld. Ten tweede dwingt de EU, mede door die douane-unie, om de producten van ons omringende landen af te nemen. Daarmee is de EU niet voor vrije handel. De EU is voor controle op handel binnen de eigen douane-unie. Iedereen die daarbuiten valt is onderwerp van politiek. J.S. Mill had al bedacht dat internationale handel niet tot de economische vrijheid van het individu behoort. Het diende het exclusieve domein van overheden te zijn.

Wat heeft dit te maken met pulsvisserij? Zoals gezegd monopoliseert de EU een bepaald geografisch gebied. Dat betekent dat allen die zich daarbinnen bevinden concurrenten worden om die monopoliepositie. Wie de macht heeft kan de koers uitzetten. Landen zelf zijn niet sterk genoeg om die monopoliepositie te claimen. Dus worden er coalities gevormd. In die coalities tussen de vertegenwoordigers van landen spelen wederom op zijn minst twee aspecten een grote rol.

Gevolgen voor industriële ontwikkeling

Het eerste is dat de coalitie om beleidspunten moet gaan, dus om concrete zaken. Over ideeën kan men immers twisten, over uitruilbare stemmen niet. Het tweede heeft betrekking op de pulsvisserij. Voor Franse vissers is de pulsvisserij vooralsnog onbetaalbaar. Vissers uit Nederland verkrijgen een voordeel ten opzichte van die Franse vissers. Dat is niet in Frans, electoraal, belang. Dus mag een dergelijke ontwikkeling niet plaatsvinden. In Frankrijk zal dit als een overwinning gevierd worden. Voor de mensen in Nederland die hierin hebben geïnvesteerd betekent het een groot verlies.

Daarmee komt het fundamentele probleem van de EU naar voren. Nationale belangen worden behartigd in een kunstmatig afgesloten geografisch gebied. Daarbinnen moeten landen dezelfde wetten, regels, afspraken naleven. Iedereen moet gelijk behandeld worden. Alles moet hetzelfde zijn. Het gevolg is dat wanneer iemand voorop dreigt te gaan lopen deze teruggefloten zal worden door hen die niet de capaciteit hebben om mee te komen. Dat is het geval met de Franse vissers.

De oplossing is niet alle vissers dwingen hetzelfde te doen. De oplossing zou zijn hen te laten werken naar eigen kunnen, naar eigen inzicht en vermogen. Binnen de EU kán men echter niet anders fungeren. Om die macht moét gevochten worden, anders zal ‘de concurrent’ profiteren. Om mee te spelen moét men groot zijn. Nieuwe ontwikkelingen worden altijd de dupe van deze kunstmatige machtsspelletjes. Daadwerkelijke ontwikkeling vindt namelijk niet plaats in het bekende dat deze belangen vertegenwoordigen, maar in het nieuwe.

Vrije zee, vrije landen

Zonder de EU kunnen Nederlandse vissers de eigen territoriale wateren beheersen zoals zij dat willen. Als dat betekent dat door pulsvisserij de zeebodem er in de toekomst beter bijligt dan in de rest van het continent betekent dat twee dingen. Allereerst dat wij als Nederlanders er trots op mogen zijn zo’n bijdrage aan natuurbescherming én de visserij te kunnen leveren. Ten tweede dat die Nederlanders die daarin geïnvesteerd hebben hun producten kunnen gaan verkopen aan de rest van de wereld. Beide mogelijkheden zijn nu door de neuzen van honderden betrokkenen geboord.

Daarmee zijn geografie en volk nog steeds bepalend. Nederlanders zijn, om wat voor reden dan ook, blijkbaar meer werklustig in het zoeken naar oplossingen die mens en natuur verder brengen. Als riviermond bewoners zijn Nederlanders nog steeds verbonden met de oceaan en de wereld die daarbij hoort. Dat het onderzoek om met die wereld beter samen te kunnen bestaan onmogelijk wordt gemaakt door een geografisch construct dat EU heet is dan ook uiterst destructief. Dat Frankrijk de uitvinder van de voorlopers van de stoommachine uit eigen land wegjoeg is tot daar aan toe. Dat ze nu ook nog industriële ontwikkeling in andere landen gaan tegenhouden is helemaal verrückt. De Nederlandse regering zou er goed aan doen dit verbod te negeren.

Posted on

Polen graaft kanaal om Kaliningrad te vermijden

De Poolse president Andrzej Duda heeft plannen getekend voor de bouw van een kanaal door de Wislaschoorwal. De plannen worden geraamd op 880 miljoen Poolse guldens, omgerekend zo’n 200 miljoen euro.

Het kanaal moet het Wislahaf verbinden met de Bocht van Dantzig. Door de aanleg van het kanaal kunnen diepliggende schepen uit de zeehaven van Elbing de Oostzee bereiken zonder door Russische wateren te hoeven varen. Momenteel moeten schepen om van het Wislahaf naar de Oostzee te komen door de straat van Baltiejsk (Pillau), dat in de Russische exclave Kaliningrad ligt. Baltiejsk is een belangrijke Russische marinehaven.

De locatie waar het kanaal moet komen

De Poolse regering wijst vooral op het belang van de plannen voor de nationale veiligheid. Reddingsboten en schepen van de kustwacht krijgen hierdoor gemakkelijker toegang tot de haf, aldus het Poolse ministerie van Maritieme Economie en Binnenvaart in een toelichting.

Gezien de grote kosten die gemoeid gaan met de aanleg, laat zich denken dat ook economische motieven een grote rol spelen. Zo zou de oude Hanzestad Elbing door het kanaal denkbaar een aantrekkelijker haven worden voor de overslag van goederen, die nu nog relatief gering is. Daarnaast is het denkbaar dat er op termijn een tweede terminal voor LNG, oftewel vloeibaar aardgas, wordt ingericht, naast de bestaande terminal aan de monding van de Oder. Met de aanvoer van LNG wil de Poolse regering de afhankelijkheid van Russisch gas verkleinen. Het vloeibare aardgas dat per schip aangevoerd moet worden, is echter wel duurder dan het Russische aardgas per pijpleiding.

Milieuactivisten zijn tegen de plannen voor het kanaal. Zij wijzen er op dat de plannen de migratieroutes van diverse diersoorten zouden verstoren.

Een haf is een strandmeer bij de monding van een rivier, dat van de zee gescheiden wordt door een schoorwal. De Oostzee ken drie grote haffen, het Oderhaf ten noorden van Stettin, het Wislahaf en het Koerse Haf tussen Kaliningrad (Koningsbergen) en Klaipeda (Memel) in Litouwen. Het Wislahaf wordt, anders dan de naam doet vermoeden niet door de rivier de Wisla (Weichsel), die direct in de Bocht van Dantzig uitmondt, gevoed, maar door een zijtak van de Wisla. Via die zijtak hebben binnenvaartschepen vanuit Elbing wel toegang tot de Wisla, die langs belangrijke Poolse steden als Thorn, Warschau en Krakau stroomt.

De constructie van het 1,3 kilometer lange kanaal moet aangevat worden in 2018. In 2022 zou het kanaal gereed moeten zijn.

Posted on

Vliegdekschip Admiraal Koeznetsov grondig gemoderniseerd

Na zijn eerste frontinzet voor de Syrische kust wordt het enige vliegdekschip van Rusland de ‘Admiraal Koeznetsov’ nu aan een modernisering onderworpen. De werkzaamheden moeten twee jaar duren en in Moermansk, in het noorden van Rusland plaatsvinden.

Het nog in de Sovjet-tijd gebouwde schip wordt uitgerust met nieuwe luchtafweer en nieuwe controlesystemen, daarnaast worden er nieuwe plaatsen gecreëerd om meer vliegtuigen mee te kunnen nemen.

Een Soechoj Soe-33 op het dek van de Admiraal Koeznetsov

De grootste uitdaging bij de modernisering is echter de omvattende vernieuwing van de krachtinstallatie. Onderdelen daarvan stammen uit de jaren ’60 en ’70, zodat de technologie ruimschoots achterhaald is. Sinds die tijd heeft men vooral nieuwe dingen toegevoegd, maar niet vervangen. Daardoor is nu enerzijds een des te grondiger modernisering nodig, maar hoeft anderzijds niet alles door een compleet nieuw systeem vervangen te worden.

Ook de start- en landingsapparaten voor de vliegtuigen moeten gemoderniseerd worden, om in de toekomst incidenten vanwege technische defecten, zoals tijdens de inzet in Syrië, te voorkomen. Daar was namelijk een Soechoj Soe-33-straaljager vanwege een gescheurd vangnet te water geraakt.

In de toekomst zal de Admiraal Koeznetsov vooral MiG-29K-jachtvliegtuigen meevoeren, zoals hier te zien bij landing op het dek van het Indiase vliegdekschip Vikramaditya (foto: Indian Navy)

In de toekomst moeten op de ‘Admiraal Koeznetsov’ vooral jachtvliegtuigen van het type MiG-29K meegaan, maar ook Kamov-gevechtshelikopters van de types Ka-52K en Ka-27 voor zoek- en reddingsoperaties.

De luchtafweer van het schip wordt ook verbeterd. Het krijgt waarschijnlijk een marine-uitvoering van het luchtafweersysteem Panzir-S alsmede nieuwe geleideraketten.

Posted on

Het asielsysteem in Europa loopt op zijn laatste benen

Terwijl men er in EU-verband niet uitkomt hoe de vluchtelingen over de lidstaten verdeeld moeten worden, breekt aan steeds meer grenzen totale chaos uit.

Voor de Franse havenstad Calais hebben vrachtwagenchauffeurs te kampen met straten die vergeven zijn van de immigranten. Er zijn verscheidene tentdorpen ontstaan, niet alleen bij Calais, maar ook in de hoofdstad Parijs. De vrachtwagens kunnen in Calais soms slechts stapvoets rijden en moeten regelmatig stil houden, terwijl immigranten proberen in te breken om als verstekeling mee te gaan naar Engeland. De politie doet niets. De chauffeurs kunnen zich niet verweren tegen de meutes en sluiten zich op in hun cabines. Inmiddels duiken vergelijkbare filmpjes uit Bulgarije en Roemenië op. Dat de oversteek bij Calais moeilijk is, maakt dat steeds meer illegalen via de Nederlandse veerboten naar Engeland proberen te komen.

De hausse aan immigranten brengt steeds meer Europese landen in de problemen. Zo kondigde Hongarije aan uit nood gedreven een hek te gaan plaatsen aan de grens met Servië.

Vooral in Italië raakt men steeds verder de controle kwijt. De maffia verdient goed aan het overzetten van illegale immigranten. Het bracht Frankrijk er al toe diverse grensovergangen te sluiten. Aan de Italiaanse kant van de grensovergangen, maar ook in een grote stad als Milaan, houden zich duizenden illegalen op. Italië wil er vanaf, Frankrijk wil ze ook niet opnemen. Alleen het Italiaanse deel van Zwitserland resteert nog als ventiel, maar ook hier overweegt de overheid inmiddels de grensovergang te sluiten. De Italiaanse premier Matteo Renzi probeert druk te zetten op zijn Europese collega’s door te dreigen de illegalen Schengenvisums te geven.

En dan zijn er nog grote problemen op Malta, op de Spaanse exclaves in Noord-Afrika, in Griekenland en Bulgarije. Oostenrijk dat een relatief snelle asielprocedure kent, heeft een opnamestop aangekondigd en gaat vooral naar uitzettingen kijken. In Noorwegen dreigt de Vooruitgangspartij de stekker uit de regering te trekken als er geen volksraadpleging over het asielsysteem komt.

In vrijwel alle EU-lidstaten stijgen de asielaantallen inmiddels dramatisch. In sommige landen is zelfs sprake van een toename van 100%. De meeste asielzoekers willen naar Duitsland, Engeland en de Scandinavische landen. Zodoende is een steeds ongelijkere verdeling over de verscheidene EU-lidstaten ontstaan. De Europese Commissie wil nu tot een verdeelsleutel komen. Duitsland en Italië zijn daar voor. Verzet is er vooral van het Verenigd Koninkrijk en diverse Midden- en Oost-Europese landen, die relatief weinig asielzoekers opnemen, een verdeelsleutel zou dat recht trekken. Een compromis is niet in zicht.

Het akkoord van Dublin, dat inhoudt dat asielzoekers hun aanvraag moeten doen in de EU-lidstaat waar ze het eerst binnen komen, is al lang geen praktijk meer. Hongarije heeft het onlangs dan ook maar officieel opgezegd. Brussel ziet intussen hulpeloos toe hoe het asielsysteem in de ene lidstaat na de andere op zijn grenzen stuit.