Posted on

De Russische vijfde colonne in Oekraïne

De Oekraïense media worden maar weinig gevolgd in Nederland. Taalgebruik en perceptie in de Oekraïense media zijn daarom in Nederland vrijwel onbekend. Om deze redenen een, weliswaar extreem, voorbeeld hiervan, gepubliceerd door de Oekraïense site Inforesist. De vertaling hiervan hieronder, zonder verder commentaar.

In een Kievse school maken kinderen tekeningen over vrede met Rusland

In de Kievse school 225 hebben onbekenden kindertekeningen opgehangen, met een inhoud die de Kremlin-mantra herhaalt van “Één Volk” (dat Oekraïeners en Russen één volk zijn – SB). Bijgaande foto’s zijn gepubliceerd op de Facebookpagina van de vrijwilliger Roman Sinitsyn.

Zoals te zien is op de foto’s, is op de tekeningen uitgebeeld hoe een hand wordt gegeven in de kleuren van de vlaggen van Oekraïne en het agressor-land (bedoeld wordt Rusland – SB). Ze bevatten uitspraken als “Wij zijn voor vrede”, “Kinderen voor de Vrede”.

Mijn oorspronkelijke bedoeling was het hierbij te laten. Tot de dag erna het zelfde Inforesist met een vervolgbericht kwam.

Schandaal met kindertekeningen over vriendschap met Rusland: Veteranen van de ATO* bezoeken Kievse school

Vertegenwoordigers van de Darnitskij Unie van Veteranen van de ATO hebben een gesprek gehouden met de leiding van de Kievse school Nummer 255, waar eerder een tentoonstelling is gehouden van tekeningen over “Vrede met Rusland”. Dit bericht de vrijwilliger Roman Sinitsyn op Facebook.

Volgens zijn zeggen, hebben de tekeningen er nog geen drie dagen gehangen. Na de ophef zijn ze opgeruimd.

“De directeur van de school is een absoluut pro-Oekraïense vrouw. De directeur van de school heeft een (schoon)zoon die een deelnemer is van de ATO, een man en dochter die dienst doen in het Oekraïense leger. Leerlingen van de school op hun beurt hebben geholpen hulp in te zamelen voor de ATO toen dat nodig was”, schrijft Sinitsyn.

De leiding van de school heeft de tentoonstelling een “vervelende blamage” genoemd en heeft verklaard dat ze aanvankelijk geen aandacht hadden besteed aan de tekeningen. Ze vertelden dat ze zijn opgehangen door een jonge lerares van de eerste klassen. Met haar is een preventief gesprek gehouden.

“We zijn ook overeengekomen lessen te houden over patriotische opvoeding voor kinderen, met deelname van veteranen van de ATO van het Darnitskovo Raion. Volgens mijn informatie, neemt ook de SBOe (Oekraïense geheime dienst) deel, ze hebben hierover een gesprek gehad. Ik denk dat het incident voorbij is”, aldus Sinitsyn.


* Anti-Terroristische Operatie, voormalige naam voor Oekraïense operatie in Donbass

Posted on

Tocht voor vrede tussen Europa en Rusland

In een periode van grote spanning tussen het Westen en Rusland vindt er op donderdag 9 mei in Arnhem een Vredestocht en Vredesconcert plaats om de impasse te doorbreken en een brug te bouwen tussen Oost en West.

Rond Arnhem is in de Tweede Wereldoorlog fel gevochten, zo schrijven de organisatoren. De meeste Nederlanders weten echter niet meer wat de Sovjet-Unie met zijn circa 28 miljoen doden voor de bevrijding van Europa betekend heeft.

Tocht

“9 mei is de dag waarop in de Sovjet-Unie de slachtoffers van de strijd tegen Hitler worden herdacht en de vrijheid wordt gevierd, te vergelijken met onze 4 & 5 mei, maar dan op dezelfde dag”, schrijft de organisatie. “We nodigen voormalige Sovjetburgers die in Nederland wonen uit om op 9 mei 2019 om 16.00 uur mee te doen en, samen met de Nederlandse bevolking, in Arnhem over de Nelson Mandelabrug te lopen, van P+R Gelredome naar het Audrey Hepburnplein, wel of niet met een bordje van uw dierbaren die in de Tweede Wereldoorlog om het leven zijn gekomen. De tocht wordt muzikaal omlijst door leden van de in Nederland gevestigde zanggroep Zarjanka.”

Concert

Na de tocht volgt om 20.00 uur een concert in de Parkzaal van Musis met het 12-koppige Russisch-orthodoxe koor Zlatoust (‘Gouden Stem’) onder leiding van dirigent Mikhail Borodyanski, dat speciaal overkomt uit Moskou en de jonge, Nederlandse toppianist Martin Oei.

Aanmelden

De Vredesdag 9 mei is een initiatief van de Rusland & Oost-Europa Academie (lees hier een interview met de oprichter van de academie). Voor meer informatie, kaarten voor het concert (€ 29,50) en aanmelden voor de Vredestocht: www.ruslandacademie.nl/vredesdag-9-mei-2019/ of vredesdag @ ruslandacademie .nl.

Posted on

Rusland en de leugens van De Standaard

In het stuk “Poetin test Zelenski met Russische paspoorten” van Roeland Termote in De Standaard van vandaag 2 mei staat “…. op wat in de afvallige Georgische regio’s Zuid-Ossetië en Abchazië gebeurde. Ook daar verstrekte Rusland paspoorten, om vervolgens in 2008 de aanwezigheid van zijn staatsburgers aan te grijpen als motief voor een militaire inval.”

Afscheiding

Wat uw medewerker hier schrijft is een flagrante leugen en typerend voor de wijze waarop De Standaard over Rusland bericht. Vooreerst ontstond het probleem toen Georgië zich met westerse steun afscheidde van Rusland en die twee deelrepublieken van Georgië zich dan op hun beurt afscheurden van Georgië. En als de ene deelstaat zich mag afscheuren dan logischer wijze mag ook de andere dat doen. Maar ja, de ene had de steun van de EU en de VS, de twee anderen niet.

Toen daaruit een gewapend conflict ontstond werd er tussen Rusland, Georgië, de Verenigde Staten en landen van de EU een vredesakkoord getekend waarbij Rusland in Zuid-Ossetië en Abchazië een gewapende vredesmacht mocht stationeren.

Georgische aanval

Het Georgische leger, geleid door een generaal met Israëlische en Georgische nationaliteit en gesteund door de VS, heeft na een serie incidenten dan Zuid-Ossetië aangevallen. Dit exact de dag dat in China de Olympische Spelen begonnen en Poetin in Beijing was. Een aanval die vermoedelijk dus niet toevallig was.

Daarbij vuurden Georgische troepen zelfs op het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een oorlogsmisdaad. Ook beschoot men uiteraard de Russische vredesmacht die dan terugvuurden en de Georgische troepen verjoegen.

Russische interventie

Bashar al Assad
Voor De Standaard is het berichtgeven simpel. Is iemand de vijand van de VS dan is dat ook zo voor die krant. Jarenlang bijvoorbeeld beweerde Jorn De Cock, hun correspondent in Libanon, dat de verhalen over de aanwezigheid van al Qaida in Syrië door de Syrische president Bashar al Assad (foto) verspreidde leugens waren. De vrouw van Jorn De Cock werkte bij het uitbreken van die oorlog in Syrië voor de regering van de Qatarese dictatuur. Diezelfde regering die al Qaida in Syrië bewapende. Of hoe De Standaard die terroristen die nadien in België en elders toe sloegen steunde. Als dat geen kwaliteitskrant is.

Rusland volgde hierbij exact de regels van het internationaal recht en viel bij die actie maar enkele kilometers dat land binnen om zich daarna, eens de zaak gestabiliseerd, terugtrok. Deze versie van de feiten wordt officieel door niemand betwist. Ook niet door de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy die poogde te bemiddelen.

Vijand van Washington dus van De Standaard

Maar ja, Rusland is tegenwoordig de vijand van Washington en dus is Rusland de vijand, de slechterik, voor De Standaard. Juist zoals dat met de Venezolaanse president Maduro is die recent in de krant voor dictator werd uitgescholden.

Hetzelfde met Syrië waar De Standaard jarenlang de aanwezigheid van al Qaida in Syrië als een leugen van president Bashar al Assad beschreef. Nog zo’n slechterik. De vernielingen in Syrië door die jihadisten – de ‘vrijheidsstrijders’ – kregen dan ook de steun van deze krant. En zonder die jihadisten waren er hier in België vermoedelijk geen aanslagen gepleegd. Om over na te denken.

Het is simpel: Is de VS kwaad op een regering en poogt deze die omver te werpen dan komt De Standaard af met moddergooien, leugens, halve waarheden en verdraaiingen richting dat land. De voorbeelden zijn legio. Zich een kwaliteitskrant noemen is poepsimpel, dat ook zijn is echter een gans ander verhaal.


Noot van de redactie

Meer over de Russische paspoorten leest u hier:

Meer over de Russisch-Georgische oorlog en de nasleep daarvan leest u hier:

Posted on

De Staatsveiligheid en het Gele Gevaar

Ooit, begin jaren ’80 was China een zogenaamde vriend van België en was er officieel voor onze staatsveiligheid niets met dat land aan de hand. Voor China te kritische artikelen zag men zelfs niet graag verschijnen. Onze bedrijven maakten er immers pillen en telefooncentrales en dus moest men hen koesteren, liefhebben. En, belangrijker, China en de VS vormden op dat ogenblik een alliantie tegen de Sovjet-Unie. Al een hele tijd is dit veranderd en laat onze Staatsveiligheid de ene waarschuwing na de andere over dat land op ons los.

De zaak van elektriciteitsdistributeur Eandis was er een voorbeeld van. Dat Chinezen er in gingen investeren was gevaarlijk, want zij zouden wel eens te weten kunnen komen hoe onze elektriciteitsvoorziening er uitziet. Een pak onzin, maar onze politici bogen als angsthazen voor die onheilsboodschap.

Chinese cultuur is staatsgevaarlijk

Recent was Vlaams Belanger Filip Dewinter aan de beurt om vanuit de Staatsveiligheid een ton modder over zich heen te krijgen want de man hielp een Chinese culturele vereniging hun weg in België vinden. Gevaarlijk, stelden onze spionnen want ze wilden zo goodwill creëren in ons land. Chinezen die hier goodwill willen zoeken! Sidder en beef Belg want daar is het Gele Gevaar. Met Dewinter als het gele mannetje van president Xi Jinping.

Vraag is wat voor ons land op veiligheidsgebied het gevaarlijkst is natuurlijk. Sinds de onthullingen van Edward Snowden weten we dat de Amerikaanse spionagedienst NSA samen met het Britse GCHQ alle communicatie afluisteren wereldwijd. En dus ook die van onze koning, premier, de chef van de federale politie en die van beenhouwer Jean-Paul om de hoek.

Keizerlijk paleis Beijing
Voor onze Staatsveiligheid is China een gevaarlijk land dat wij best zoveel mogelijk mijden. Dit terwijl het veruit de grootste economische kracht ter wereld is die ook massaal in ons land investeert. Speelt de Staatsveiligheid het spel van de VS?

Recent bleek dat ze zelfs de ongetwijfeld geheime communicatie van de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman nauwgezet volgen. En dat is toch een voor Washington wel veel belangrijkere ‘bondgenoot’ dan onze Charles Michel of zijn Nederlandse collega Mark Rutte.

De vriend van de NSA

Toen het in september 2013 uitlekte dat die NSA/GCHQ ook op grote schaal bij de communicatiesystemen van Proximus hadden ingebroken verscheen er in het maandblad MO gelijktijdig een gesprek met Eddy Testelmans, toen de chef van onze militaire veiligheidsdienst, die pochte met zijn goede en open en bloot relatie met de Amerikaanse generaal Keith Alexander, toen de baas van de NSA, het Nationaal Veiligheidsagentschap.

Maar daarvoor hoor je onze veiligheidsdiensten zeker nooit waarschuwen. Die mogen de telefoons van onze premier Charles Michel dus afluisteren? Bovendien weet zowat iedereen die wat thuis is in de internationale politiek dat de VS al heel veel jaren een economische oorlog voeren tegen de EU. De gigantische speculatie tegen de euro van een paar jaar terug gebeurde toch vanuit Wall Street?

‘Invloed verwerven’

En op een ogenblik dat China en haar ondernemingen op grote schaal in het buitenland investeren – Het land zit men een enorme berg geld die men nu eenmaal ergens rendabel moet beleggen – begint de Staatsveiligheid onrust te zaaien en ons angst aan te jagen want ‘China zoekt hier invloed te verwerven’. Wow, wat een gevaarlijk plan. China wil hier invloed krijgen. Om bang van te worden?

Prietpraat natuurlijk. Recent stuurde ons land een grote handelsdelegatie naar Marokko. Waarom? Om er invloed te verwerven om zo beter handel te kunnen drijven en de samenwerking op andere vlakken te verbeteren. Een erg goede zaak al zou men de export van hasj moeten op tafel leggen want Marokko is de veruit grootste exporteur ervan. Maar daarover horen we niets natuurlijk. Ook niet toen Bart De Wever er recent rondjes liep.

Spionnen

En dat er onder die tienduizenden Chinezen die hier rondlopen spionnen zitten zal wel. Waarom zou men daarover speciaal alarm moeten slaan? Er zijn hier vele honderden ‘geheime agenten’ onder allerlei vermommingen. Brussel heeft van veel landen tot drie verschillende ambassades (het koninkrijk, NAVO en de EU) en daar zitten pakken spionnen tussen hoor.

Geely autoproducent
Als we het verhaal van onze Staatsveiligheid en ook van professor Internationale Relaties Jonathan Holslag moeten geloven dan is ook de aankoop van Volvo door de Chinese automaker Geely uiterst verdacht en zelfs een gevaar voor onze veiligheid.

Trouwens ambassades dienen toch om via allerlei soms erg discrete contacten zoveel mogelijk informatie over het gastland te verkrijgen. Spionage dus! Zo zijn er bovendien de aan de ambassades verbonden militaire attachés die bijna in de regel werken voor de militaire inlichtingendiensten van hun land. Ook België doet dat trouwens. Niets speciaals, het is dagelijkse kost.

Scharnierpunt in de geschiedenis

Maar qua geopolitiek zitten België en de EU zoals heel de wereld op een scharnierpunt. De oude gevestigde orde is kapot en wat er voor in de plaats gaat komen weten we niet. Er zijn in wezen drie grote economische blokken met de EU op nummer twee, de VS en China de grootste. Met daarnaast spelers als India en Rusland. Waarbij de VS tegen iedereen op dit ogenblik een felle economische oorlog voert om hen zo op de knieën te dwingen. America First!

De VS wil China’s groei kapot maken en hen zo veel als mogelijk isoleren. Het gevolg is een enorm pak aan propaganda vol leugens, verdraaiingen en halve waarheden over China in onze media. De kranten staan er vol van met verhalen komende vanuit de VS om zo het Europese wereldbeeld te kneden richting daar waar Washington het wil. Met China als het rijk des duivels, naast dan Rusland uiteraard.

Maar België en de EU hebben niet de minste reden om dit spel mee te spelen. Integendeel, wij hebben er alle belang bij om met zoveel mogelijk landen op goede voet te staan. Zelfs al doen zij dingen die ons niet aanstaan, zoals het strafbaar stellen van homofilie. De wereld behoeft vrede en stabiliteit zodat de economie verder op volle kracht kan groeien en we – niet gestoord door ruzies – het klimaatprobleem kunnen aanpakken.

Op een ogenblik dat de Chinese internetverkoper Alibaba op termijn in de sociaal-economisch nog steeds noodlijdende Luikse regio mogelijkerwijs duizenden banen gaat realiseren komen de heren en dames van onze Staatsveiligheid ons waarschuwen voor Chinese beïnvloeding. Dat is om zowel te vloeken, te lachen als te schreien.

Behoefte aan stabiliteit

Uiteraard moeten wij binnen de EU ons eigen beleid voeren en niet de naïeveling uithangen. En het beschermen van ‘s lands economische en strategische vitale onderdelen is zeer belangrijk. Ook China doet dat trouwens. Terecht.

BYD - Brussel - Taxi's - 1
Inderdaad, de Chinese invasie is begonnen. Hier taxi’s van BYD in Brussel. Recent verkocht het ook bussen voor de luchthaven van Zaventem. Als dat geen bewijs is voor de heel kwade bedoeling van China. Toch als we onze vrienden van de Staatsveiligheid moeten geloven.

Maar als we zien dat een Chinees bedrijf hier in de regio Charleroi elektrische auto’s gaat maken, als we zien dat het Chinese Geely toen het autobouwer Volvo overnam tot heden een goede investeerder bleek – kijk eens naar GM met Opel en Ford met Genk – dan is het bestaan van het Gele Gevaar in essentie een pure fantasie. Een uitvinding van de PR-bureaus van Uncle Sam.

Wiens belang?

Men kan zich trouwens hier de vraag stellen wiens belang onze Staatsveiligheid met dit soort verhalen over het ‘Gele Gevaar’ dient? Dat van de VS die China wil isoleren of dat van een land dat elke investeerder en handelspartner dient welkom te heten. Dit lijkt eerder op het dienen van Washington dan op het helpen van ons land.

België en de EU behoeven stabiliteit en geen geruzie, zeker niet als dat dan nog in het voordeel is van een andere ons in wezen vijandige mogendheid. Het waren toch geen Chinese speculanten die enkele jaren geleden hoopten de euro en zo de EU kapot te maken?

DSC_0090 (1)
Hier Wang Chuangfu, de erg discrete grote baas en stichter van BYD in Londen bij de inauguratie van twee door elektrische bussen van BYD bediende buslijnen. In Londen rijden er nu al tientallen elektrische bussen van BYD rond. Zij vertrekken om 6 uur en komen rond 11 terug binnen zonder tussendoor te moeten geladen worden. Hier weigert de Vlaamse busmaatschappij De Lijn en Ben Weyts (N-VA), minister voor Verkeer om elektrische bussen te bestellen. Zou busmaker Van Hool die technologie nog niet onder de knieën hebben? Het lijkt er op.

En als we problemen hebben met de Chinese economische opmars dan is dat ook deels de fout van de EU. Al jaren investeren de Chinese overheid en lokale private bedrijven er in de productie van batterijen en elektrische voertuigen. Het zijn Japan, Zuid-Korea en vooral China die elektrische batterijen maken. Arm Europa.

Elektrische auto’s

Een privaat beursgenoteerd bedrijf als BYD (Build Your Dreams) uit het Chinese Shenzhen produceert met haar eigen batterijen massaal elektrische wagens en ook in Amiens en Hongarije bussen en is zeer rendabel en beursgenoteerd. Het is bovendien groter dan Tesla van die blaaskaak Elon Musk.

Het Chinese parlement stemde zelfs wetten die de autobedrijven verplichten een procentueel elk jaar stijgend aantal elektrische wagens te maken. En men zet er nu verplicht een algemeen recyclagesysteem op voor die batterijen.

En wat doet Europa? Er zijn eindelijk ‘plannen’ want de Duitse autonijverheid zweerde tot vorig jaar bij de… diesel. Daar zit het gele gevaar, zijnde bij de domme beslissingen van de Europese beleidsmensen die onvoldoende kritisch de wereld bekijken. Hetzelfde trouwens voor het internet waar alle belangrijke takken van deze industrie Amerikaans zijn en er amper iets Europees is in terug te vinden. En dat is uiteraard geen toeval.

 

Posted on

MH17 – Wat liet Nieuwsuur niet zien?

Een separatist die een lancering heeft gezien waarvan zijn commandant dacht dat het een BUK was, dat was de fenomenale ontdekking van Nieuwsuur zo’n jaar geleden. Nieuwsuur sprak met de commandant van de soldaat die het verhaal vertelde. Novini zocht de commandant op. Deze vertelde echter dat Nieuwsuur iets heel anders liet zien dan hij had verteld.

Indien reportage niet verschijnt, klik hier: https://youtu.be/Y7l7oSqvro0

 


Update 20 juli 2018

In aanloop naar publicatie van onze reportage hierboven gaven we uiteraard Nieuwsuur de gelegenheid om te reageren. Hierop kwam vooreerst echter geen reactie. Een week nadat was gevraagd om een reactie en twee dagen na het publiceren van de reportage, heeft Novini alsnog een reactie gekregen van Nieuwsuur.

Nieuwsuur wijst er in een e-mail van 19 juli op dat zij de commandant niet onder druk hebben gezet om over de BUK te beginnen. Er wordt niet ingegaan op de woorden van SOM over de aanwezigheid van een straaljager, noch over dat de vermeende BUK-raket weg vliegt van de MH17. Het volledige antwoord van Nieuwsuur is hieronder te lezen:

Het is pertinent onjuist dat Nieuwsuur het interview met commandant gestuurd heeft. Commandant Som komt zelfs ongevraagd en dus uit zichzelf met de verklaring over de buk. Wij hebben in onze vragen het woord buk niet gebruikt. Wij hebben hem ook niet onder druk gezet om wat dan ook te erkennen.
Wij hebben hem en zijn mannen gesproken om een beeld te krijgen van de strijd rond Marinovka. In de ochtend van de 17e juli is de buk in Donetsk gefilmd. In de ochtend is deze video door meerdere journalisten gezien. Het wapen is later die dag in Snizjnoje gezien door getuigen.
Som en zijn mannen bevestigen dat de route die de buk heeft afgelegd op die dag volledig door rebellen werd gecontroleerd. In het interview over de strijd rond Marinovka begint Som uit zichzelf over een buk. Dit citaat heeft de uitzending gehaald.
In het interview wordt hij niet onder druk gezet om te erkennen dat het wapen van de rebellen is. Commandant Som verklaart dat nadat de rebellen beschikten (“ze zijn verschenen”) over luchtdoelraketten de Oekraïense luchtmacht is gestopt met de aanvallen. Rebellen melden na het neerhalen van vlucht MH17 trots dat ze een vliegtuig hebben neergehaald. De Russische televisie doet daar verslag van .
Wij vonden de opmerking van Som relevant en nieuwswaardig.
Nieuwsuur heeft in het voorjaar van 2017 gesproken met commandant Som. Dat gesprek was een onderdeel van uitgebreide research naar wat er met vlucht MH17 is gebeurd. Alle gesprekken die wij hebben gevoerd hebben vorig jaar geleid tot drie programma’s.
Het is gebruikelijk om fragmenten uit interviews te gebruiken. Soms selecteren we omdat andere bronnen de feiten kunnen weerleggen of omdat er andere feiten zijn die de gebeurtenis uitsluit. Soms omdat ze tegen worden gesproken door andere bronnen. Soms laten we die feiten weg omdat de discussie losstaat van het hoofdthema van ons verhaal.

Novini had op 12 juli een aantal vragen aan Nieuwsuur voorgelegd:

In verband met een reeks artikelen over de MH17-ramp wil u graag uw reactie meenemen bij een interview met Oleg Michailovitsj Sotnikov, u mogelijk beter bekent als Commandant SOM. [..] Eerder dit jaar heb ik van Oleg Michailovitsj een interview afgenomen waarin ik hem confronteer met de documentaire Zo Kwam MH17 midden in een slagveld terecht ( https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2180903-zo-kwam-mh17-midden-in-een-veldslag-terecht.html ) en wat Oleg Michailovitsj in die documentaire heeft gezegd. Een voorlopige versie van interview met Sotnikov is hieronder laten zien. Kort stelt Oleg Michailovitsj dat u Sotnikovs woorden niet juist heeft laten zien. [..]

Voor het publiceren van het interview zou ik ook graag uw reactie willen opnemen en heb daartoe een aantal vragen:

  1. Klopt het dat Sotnikov in het interview met u heeft gesproken over een straaljager?
  2. Heeft Sotnikov u verteld dat de straaljager hun op 17 juli 2014 heeft gebombardeerd, dat het toestel dit maar één keer heeft gedaan in plaats van de gebruikelijke twee keer, en dat het toestel nadien in de richting van de MH17 is gevlogen?
  3. Indien Sotnikov u inderdaad heeft verteld dat er een straaljager in de lucht was op de 17de juli 2014, wat heeft u doen besluiten om de woorden van Sotnikov over de straaljager niet te laten zien en wel de woorden van de Oekraïense officier (die vertelt dat er die dag geen vliegtuigen in de lucht waren).
  4. Sotnikov vertelt in uw reportage dat één van zijn soldaten een raketlancering heeft gezien. Heeft Sotnikov u vertelt dat hij inschatte dat deze lancering zo’n 25 kilometer van zijn positie op de 17de juli 2014 af was
  5. Indien Sotnikov u heeft verteld dat de raketlancering ver van de positie van Sotnikov af was, waarom heeft u dit niet in de reportage meegenomen?
  6. De omschrijving die Sotnikov geeft van de lancering in uw reportage (a. Naar de Russische grens toen, b. naar rechts) is niet instaat de MH17 te raken indien de BUK op de door JIT en Bellingcat aanwezen plek stond. Waarom heeft u dit niet aan uw kijkers uitgelegd?
  7. Bent u bereid het gehele interview met Oleg Michailovitsj openbaar te maken?
  8. Zijn er andere opmerkingen die u wilt maken?

In verband met editen zou ik u willen vragen voor zondag de 15de te antwoorden.

Posted on 1 Comment

‘MH17-onderzoek deugt niet’

Wie heeft MH17 neergehaald? Voor de Nederlandse regering staat vast dat het Russische leger blaam treft. Maar volgens onderzoeker Max van der Werff is er alle reden tot twijfel. “Op basis van het bewijsmateriaal dat openbaar is gemaakt kan ik nog steeds geen definitieve conclusie trekken.”

De ramp met vlucht MH17 is veroorzaakt door een Buk-raket die gelanceerd werd vanuit een landbouwveld in Oost-Oekraïne dat in handen was van pro-Russische rebellen. Aldus maakte de officiële onderzoekers van het Joint Investigation Team (JIT) in 2016 bekend. De installatie waarmee de fatale Buk-raket gelanceerd was, zou vanuit Rusland naar Oekraïne zijn vervoerd. In mei van dit jaar voegde het JIT daaraan toe dat de Buk-installatie afkomstig is van de 53ste brigade van het Russische leger, maar dat nog onduidelijk is of deze zelf actief betrokken is geweest bij het neerhalen van het Maleisische passagiersvliegtuig. Aansluitend stelden Nederland en Australië de Russische Federatie aansprakelijk voor de ramp.

Weinigen lijken nog te twijfelen aan de officiële lezing van het JIT. Rusland is de grote schuldige, als we de overheid en de landelijke media moeten geloven. MH17-blogger Max van der Werff blijft echter stug volhouden dat het onderzoek van het JIT op essentiële onderdelen mank gaat. Van der Werffs naam mag dan ontbreken in de krantenkolommen en in actualiteitenprogramma’s op radio en tv; zijn bevindingen worden op waarde geschat door diverse betrokkenen die er toe doen, niet in de laatste plaats door rechercheurs van het JIT. Van der Werff is drie keer uitgebreid door ze geïnterviewd, en heeft spullen aan ze overgedragen die hij had gekregen van omwonenden van de rampplek. Van der Werff is twee keer naar Oost-Oekraïne getogen om zelf onderzoek te doen. Hij spreekt Russisch, heeft een achtergrond als bedrijfsrechercheur en heeft duizenden uren besteed aan het achterhalen van de ware toedracht van de ramp. Zijn bevindingen zijn te lezen op zijn blog Kremlintroll.

Novini publiceerde een jaar geleden een uitgebreid duo-interview met Van der Werff en een andere MH17-blogger, Marcel van der Berg, die zeker zegt te zijn van de betrokkenheid van Rusland bij de ramp. Novini heeft beide experts uitgenodigd een vervolg te geven aan hun tweegesprek, maar Van den Berg was ditmaal niet bereid zijn medewerking te verlenen.

Max, we hebben een jaar geleden uitgebreid teruggekeken op drie jaar MH17. Wat zijn voor jou de belangrijkste gebeurtenissen en ontwikkelingen van het afgelopen jaar?

Zonder enige twijfel de aansprakelijkheidsstelling van de Russische Federatie door Nederland en Australië en vervolgens de eerste echte harde ontkenning door president Vladimir Poetin. De standpunten over wat er werkelijk gebeurd is, zijn nu niet meer met elkaar te verzoenen en beide partijen kunnen niet meer terug.

Is sinds vorig jaar jouw zienswijze op de ramp veranderd? Zijn er inmiddels scenario’s die je hebt afgevinkt? Of misschien is er inmiddels een scenario dat je wilt verdedigen?

Iedereen schijnt precies te weten wat er gebeurd is. Maar op basis van wat er aan bewijsmateriaal openbaar is gemaakt, kan ik nog steeds geen definitieve conclusies trekken. Als je dat raar vindt, bestudeer dan eerst mijn artikel MH17 – 1448 Dagen voordat je een oordeel velt. In dat artikel analyseer ik alle bewijzen die het JIT heeft gepresenteerd van de eerste persconferentie van 28 september 2016 tot vandaag.

Ik sluit niet uit dat MH17 door rebellen is neergehaald met een door Rusland geleverde BUK-installatie. Maar andere scenario’s dan die van het JIT houd ik uitdrukkelijk open zo lang niet alles bekend is over de exacte toedracht en alle relevante omstandigheden. Zoals de mogelijkheid dat de rebellen MH17 hebben neergehaald met een op het Oekraïense leger buitgemaakt wapen. Of dat een oefening door een brigade van de Oekraïense luchtverdediging uit de hand is gelopen. Dat laatste is een reële mogelijkheid. Oekraïne is tot zoiets in staat. In 2001 werd tijdens een militaire oefening een Russisch chartervliegtuig boven de Zwarte Zee neergehaald. Kiev ontkende in eerste instantie verantwoordelijk te zijn.

Op de ruwe radarbeelden die Rusland in 2016 en 2017 leverde, is geen ander toestel te zien in de buurt van MH17. Is dat voor jou inmiddels reden het scenario uit te sluiten dat MH17 is neergehaald door een gevechtsvliegtuig?

Op de ruwe radarbeelden van Rusland is niet alleen geen ander vliegtuig te zien, er is ook geen raket te zien. Zeker is voor mij dat er gevechtstoestellen hebben gevlogen vlak voordat MH17 neerkwam. Er zijn gewoon te veel mensen die dat hebben gezien. Dat ze laag vlogen is wellicht de reden dat ze niet op radarbeelden te zien zijn. Ik ben geen expert en doe daar dus ook geen uitspraken over. Wel heb ik in het rampgebied gesproken met tientallen mensen die iets hebben gezien of beweren te hebben gezien. Eén van die personen is Lev Bulatov uit Petropavlovka. Lev zag gevechtstoestellen laag overvliegen. Niet één, niet twee, maar drie. Hij stond tijdens het interview dat ik met hem deed op dezelfde plek als waar de wrakstukken van de Boeing in zijn tuin vielen.

Hoe weet je of Lev Bulatov de waarheid spreekt?

Ik weet natuurlijk niet zeker of hij de waarheid spreekt, maar hij komt op mij zeer geloofwaardig over. Hij is bereid een verklaring onder ede en met leugendetector af te leggen. Maar helaas heeft het JIT hem tot op heden niet geïnterviewd.

Als Lev de waarheid spreekt en al die vele anderen die gevechtsvliegtuigen hebben gezien vlak voor of tijdens het neerhalen van MH17, dan is daarmee natuurlijk helemaal niet bewezen dat een gevechtsvliegtuig het moordwapen is, maar wel dat Kiev liegt over het feit dat de luchtmacht die dag aan de grond stond. En dan kun je je vervolgens afvragen: waarom zou Kiev liegen over het aan de grond blijven van de luchtmacht op 17 juli 2014 als gevechtstoestellen op geen enkele manier, dus ook niet indirect, bij het incident betrokken waren?

Rusland geeft Oekraïne de schuld voor het neerhalen van MH17. Heeft Rusland ooit serieuze bewijzen geleverd voor die claim, afgezien van het feit dat Oekraïne het luchtruim heeft opengehouden in een oorlogsgebied?

Rusland heeft geen enkel congruent scenario gepresenteerd over wat er is gebeurd. Het Russische informatiemanagement in de MH17-zaak is beschamend slecht. Ik heb om die reden onlangs een brief aan Dmytri Polyanskiy geschreven, de Russische afgevaardigde bij de Verenigde Naties. En antwoord van hem kreeg ik ook nog.

Minister Stef Blok van Buitenlandse Zaken heeft Rusland in de VN Veiligheidsraad een gebrek aan medewerking verweten in het MH17-onderzoek. Is voor jou duidelijk wat hij daarmee precies bedoelde?

Het lijkt er op dat Blok daarmee bedoelde dat Rusland het JIT geen informatie stuurt die bevestigt dat Rusland schuldig is.

Ik heb het JIT gevraagd naar het gebrek aan medewerking van Rusland. Uit de reactie die ik kreeg, bleek onder meer dat Rusland verweten wordt dat ze niet toegeven dat Rusland een BUK-Telar heeft ingezet in het oosten van Oekraïne en dat deze MH17 heeft neergehaald.

Is dat een terecht verwijt?

Minister Sergej Lavrov van Buitenlandse Zaken stelt dat Rusland heeft gereageerd op alle rechtsbijstandsverzoeken van het JIT en de Dutch Safety Board. Hij verklaarde dat op een gezamenlijke persconferentie met minister Stef Blok in Moskou. Blok heeft dat toen niet weersproken.

Van Russische zijde is meerdere malen het bezwaar geuit dat het JIT door Rusland geleverde gegevens niet bij het onderzoek betrekt. Is dat terecht?

Ik vind van wel. JIT-onderzoeksleider Fred Westerbeke heeft in een interview laten doorschemeren dat hij het rapport van BUK-fabrikant Almaz Antey niet heeft betrokken in het onderzoek. Hij zei letterlijk: “Hun conclusie is totaal het tegenovergestelde van onze conclusie. Wij zijn het er niet mee eens. Ik ga echter niet beoordelen of hun conclusies verkeerd of juist zijn.”

Ik vond het tamelijk ontluisterend dit te lezen, want Westerbeke zegt daarin eigenlijk: De enige informatie die wij van Rusland willen is informatie waaruit hun schuld blijkt, de rest interesseert ons niet en we gaan ook niet de moeite doen gegevens te falsificeren die Rusland ontlasten.

Nederland heeft Rusland aansprakelijk gesteld voor het neerhalen van MH17. Heb je enig idee waarom Nederland niet ook Oekraïne aansprakelijk heeft gesteld? Immers: Oekraïne heeft haar luchtruim opengehouden nadat er eerder al militaire vliegtuigen waren neergehaald.

Volgens Pieter Klein van RTL Nieuws zou het kabinet tegen de nabestaanden hebben gezegd dat het aansprakelijk stellen van Oekraïne voor het opengehouden luchtruim de samenwerking met Oekraïne in het JIT zou kunnen verstoren. Dat zou dan weer de opsporing van de daders kunnen schaden. Het woord ‘chantage’ komt bij me op als ik lees dat Nederland bang is Oekraïne voor het hoofd te stoten.

Maleisië en België hebben zich niet bij de aansprakelijkheidsstelling door Nederland en Australië aangesloten. Is dat, denk je, omdat ze echt vinden dat er onvoldoende bewijs is, of speelt er iets anders?

De kersverse Maleisische minister van transport Loke Siew Fook verklaarde na de JIT-persconferentie van 28 mei 2018 dat er ‘geen onomstotelijk bewijs’ is voor Russische verantwoordelijkheid voor het neerhalen van MH17 en dat Maleisië zich om die reden niet aansluit bij de aansprakelijkstelling door Nederland en Australië.

Maar natuurlijk spelen er ook heel andere zaken. Het heeft allemaal met geopolitiek te maken. De landen die in het onderzoek naar de ramp met MH17 samen optrekken tegen Rusland, zijn dezelfden die samen optrekken in de zaak rond de vergiftiging van de Skripals. Ik noem die landen ‘het Gele Team’, naar het plaatje dat het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken verspreidde van de landen die Russische diplomaten hebben uitgewezen vanwege de vergiftiging van de Skripals. Deze 26 landen noemen zichzelf graag ‘de internationale gemeenschap’, maar feit is dat ruim 80 procent van de wereldbevolking hier geen deel van uitmaakt. 

Maleisië behoort niet tot deze groep van landen. En dus kunnen ze het zich permitteren een ander standpunt in te nemen in het MH17-onderzoek?

Zeker. Hun interpretatie van internationaal recht is ook heel anders. Wat in het gebied van het Gele Team vrijwel niemand weet is dat een Maleisische rechtbank in 2011 de voormalige Amerikaanse president George W. Bush en de voormalige Britse premier Tony Blair schuldig verklaarde aan oorlogsmisdaden en genocide begaan in Irak.

Vergeet ook niet dat Maleisië aanvankelijk niet werd toegelaten tot het officiële onderzoek. Ik kan mij zo voorstellen dat dat onverteerbaar moet zijn geweest voor de Maleisiërs. Even als Nederlanders onder elkaar: Stel je voor dat een toestel van KLM met 43 Nederlanders aan boord werd neergeschoten boven Birma en wij mochten niet in het onderzoeksteam. Hoe zou dat voelen voor ons?

Belangrijke factor en mogelijke game changer is dat de 92-jarige Mahathir bin Mohamad onlangs premier is geworden van Maleisië. Die heeft in 2015, toen hij nog in de oppositie zat, flinke kritiek geuit op het officiële onderzoek.

Het is niet voor niets dat Nederland en Australië pas op het laatste moment Maleisië hebben ingelicht dat ze Rusland aansprakelijkheid zouden gaan stellen. Maleisië wordt niet vertrouwd. Nederland een Australië verdenken Maleisië ervan te lekken naar Moskou.

Waarom heeft België zich niet aangesloten bij de aansprakelijkheidsstelling van Rusland?

RTL-Nieuws heeft die vraag voorgelegd aan het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken, maar heeft daarop geen antwoord gekregen.

De rol van België is interessant. Want waarom zit België überhaupt in het JIT? Het land verloor vier burgers. Evenveel als Duitsland. Andere landen die niet in het team zitten, Indonesië en Groot-Brittannië, verloren meer burgers, respectievelijk twaalf en tien.

Jij doet nu al vier jaar onderzoek naar de ramp van MH17. In hoeverre is het mogelijk om als burger de claims van het JIT te falsificeren? Je kunt geen toegang krijgen tot alle bewijzen die zij aanvoeren. Zoals anonieme ooggetuigen en de overblijfselen van een BUK-raket.

Falsificeren is inderdaad moeilijk als je niet de beschikking hebt over de onderliggende data. Maar dat het MH17-onderzoek niet deugt is voor mij duidelijk. De verdenking ging van meet af aan uit naar Rusland en de rebellen. Kijk alleen al naar de samenstelling van het JIT. Wel met Oekraïne daarin, en niet met Rusland. Van de vijf landen die in het JIT zijn opgenomen, behoren er vier tot het Gele Team. Tel daarbij op dat het JIT bewijsmateriaal negeert dat door Rusland wordt aangedragen en dat het geen uitspraken doet over de aansprakelijkheid van Oekraïne in verband met het niet sluiten van het luchtruim. Ook veelzeggend: alle telefoontaps die het JIT heeft gepresenteerd als bewijs voor de schuld van de rebellen en de Russen zijn afkomstig van de Oekraïense geheime dienst SBU. Geen enkele serieuze rechtbank zal waarde hechten aan bewijsmateriaal dat door deze organisatie wordt aangeleverd.

Door de SBU aan het JIT geleverde telefoontaps heb je wel kunnen falsificeren?

Direct nadat MH17 was neergeschoten gaf de Oekraïense geheime dienst SBU een audiotape vrij waarin rebellen zogenaamd toegaven MH17 te hebben neergeschoten. Vrijwel alle media ter wereld presenteerden de audio zonder voorbehoud als authentiek. Analyse van de audio toont echter duidelijk aan dat er geknoeid is met de stemmen en dat er van alles is geknipt en geplakt. Deze vervalsing heb ik november 2015 al uitgebreid behandeld in mijn artikel ‘MH17 – Lying for Justice’.

De SBU is niet alleen leverancier van vervalste tapgesprekken. Het is ook de organisatie die wordt verdacht van de schilderijenroof in het Westfries museum, ze hebben nepnieuws verspreid over een aanslag op voormalig minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders en onlangs nog hebben ze een moord in scène gezet op een journalist.

In een reactie op een uitzending van Zembla heeft het JIT verklaard dat twee voormalige topmensen van de SBU nooit betrokken zijn geweest bij het leveren van bewijs. Hoe zie jij dat? Diskwalificeert het JIT indirect daarmee de door de SBU geleverde telefoontaps?

Ik denk het wel. De twee voormalige SBU-topmensen zijn Valentyn Naleyvaichenko en Vasyl Vovk. Ze hebben in 2015 de SBU verlaten. Maar in 2014, toen MH17 werd neergehaald, stond Naleyvaichenko aan het hoofd van de SBU en was Vovk hoofd onderzoek. Ze waren daarmee verantwoordelijk voor het bewijsmateriaal dat aan het JIT geleverd werd.

Nalyvaichenko is de man die in augustus 2014 loog dat rebellen in Oost-Oekraïne geprobeerd hadden een Russisch passagierstoestel neer te halen om zo Rusland een casus belli te verschaffen. De SBU heeft die leugen van de eigen website verwijderd, maar deze is gearchiveerd en er is ook nog een video van de persconferentie.

Het is ook goed te begrijpen dat het JIT niet geassocieerd wil worden met Vovk, de voormalig MH17-hoofdonderzoeker van de SBU. Die heeft gezegd dat joden geen Oekraïners zijn en dat ze vernietigd moeten worden. Hij heeft ook gezegd dat JIT-onderzoeker Wilbert Paulissen een vriend van hem is en dat hij bij hem heeft gelogeerd. Zijn visie op de ramp is ook anders. Volgens Vovk is MH17 wellicht neergehaald met een BUK die de rebellen hadden buitgemaakt op het Oekraïense leger.

Met de nieuwe SBU-topman, Vasyl Hrytsak, zullen ze in Nederland ook niet blij zijn. Dat is degene die verantwoordelijk is voor de moord op een Russische journalist, die met varkensbloed in scène werd gezet. Toch was hij wel gewoon aanwezig bij de laatste persconferentie van het JIT. Je kunt hem zien zitten rechts van onderzoeksleider Fred Westerbeke.

Ik denk dat Nederland een grote fout heeft gemaakt door met Oekraïne in zee te gaan. Men heeft onderschat hoe corrupt en crimineel het zittende regime is. Het blijkt nu zelfs dat Kiev de Nederlandse MH17-missie heeft bespioneerd.

Het Britse onderzoekscollectief Bellingcat speelt een opmerkelijke rol in het MH17-onderzoek. Veel van hun bevindingen zijn overgenomen door het JIT. Ze hebben jou meermaals hard aangevallen. Je zou een ‘nuttige idioot’ zijn van Poetin, je bekritiseert alleen westers onderzoek en geen Kremlin-propaganda.

Je vergeet het woord truther. Er is niet echt een Nederlands equivalent, maar het komt er op neer dat een truther de officiële lezing van een gebeurtenis verwerpt en in plaats daarvan complottheorieën verspreidt. Het woord is vooral geconnoteerd aan mensen die de officiële lezing over 9/11 in twijfel trekken.

Eliot Higgins, oprichter van Bellingcat, heeft mij onlangs nog voor truther en idioot uitgemaakt. Dat was naar aanleiding van mijn correspondentie met de Russische afgevaardigde bij de Verenigde Naties. Ik vroeg Polyanskiy waarom Rusland geen satellietdata en andere gegevens levert ter ondersteuning van haar claim dat Oekraïne BUK-installaties had staan in de buurt van de rampplek.

Polyanskiy antwoordde dat Rusland dit gedaan heeft en daar nog gegevens aan zal toevoegen, maar dat het JIT deze negeert. Vervolgens verdraait Higgins de woorden van Polyanskiy compleet. Van het ‘leveren van satellietdata’ maakt Higgins: “Rusland geeft toe dat het trutherwebsites en blogs over MH17 aan het JIT overdraagt.” En hij voegt daar aan toe: “Rusland geeft toe dat het blogs met complotten aan het JIT levert als MH17-bewijs. Als ze daar gebruik van moeten maken, zijn ze echt helemaal verneukt.”

Als ik Higgins hierover ter verantwoording roep, twittert hij: “Ik deal niet met idioten als Max die denken dat MH17 een false flag was.” Dan kom ik er nog goed vanaf. “Suck my balls” is wat Higgins Russische diplomaten te verstaan geeft. Kort na het verschijnen van een artikel over deze vulgariteit verwijdert Higgins stilletjes drie tweets, maar gelukkig zijn ze online gearchiveerd.

Het grove taalgebruik van Eliot Higgins is uiteraard niet te rechtvaardigen. Maar het was een reactie op een beschuldiging van Polyanskiy. Die zei dat Bellingcat en ook JIT hun claims baseren op vervalsingen. Toen Higgins hem vroeg dit te bewijzen gaf hij niet thuis. Dat is ook niet best toch?

Niet best inderdaad.

Jij bent de route nagereden die, volgens het JIT en Bellingcat, de Volvo-dieplader met de BUK-installatie zou hebben afgelegd. Je kwam op een plek bij een brug, en je vroeg jezelf af of de dieplader er wel onderdoor paste. Blijkt daaruit, of uit andere bevindingen van jou, dat de door het JIT aangegeven route niet kan kloppen?

Toen ik in 2015 de route H21 van Donetsk naar Torez reed, had ik serieuze twijfels of de combinatie Volvo-trailer met Buk-Telar wel onder een bepaalde brug door kon.

Higgins reageerde vrijwel direct. Weer het scheldwoord truther, met de terechtwijzing dat de Buk via ‘de werkelijk overduidelijke afslag’ had kunnen rijden als hij niet onder de brug door zou passen.

Na de tweet van Higgins ben ik terug naar de plek gegaan en maakte een video, waaruit blijkt dat de ‘werkelijk overduidelijke afslag’ helemaal niet gebruikt kan worden vanwege de betonblokken die er al jaren liggen.

De issue is hier niet of de Buk wel of niet onder de brug past, want de Telar kan voor de brug van de dieplader zijn gereden, en na het passeren van de brug er weer op zijn gereden. De issue hier is dat Higgins vanuit zijn sofa iets met absolute zekerheid stelt, en dat vervolgens de weerlegging van zijn claim, door iemand die ter plekke onderzoek doet, niet leidt tot intrekking ervan.

Het is typerend voor de werkwijze van Bellingcat. En het is ook verontrustend, gezien de grote invloed van Bellingcat op journalisten die zelf helemaal geen onderzoek doen, zelfs niet naar de financiering van die club.

Bellingcat stelt dat jij nog nooit MH17-onderzoeksresultaten van het JIT en Bellingcat onderuit hebt gehaald en gecorrigeerd. Wat is daarop jouw reactie?

Dit is een typische Bellingcat-benadering. Zij maken het frame, en anderen moeten reageren. Ik stel daar nu een eigen frame tegenover: De Oekraïense inlichtingendienst SBU is de hoofdleverancier van het bewijs aan het JIT, en Bellingcat treedt daarbij op als doorgeefluik. Een artikel daarover heb ik al in de pen zitten. Dat komt nog.

Posted on

MH17 – Is een onderzoek wel zinvol?

Vier jaar na het neerschieten van de MH17 heerst er in de politiek en in de pers veel vertrouwen in het onderzoek naar de ramp. De Tweede Kamer heeft Rusland aansprakelijk gesteld voor het neerhalen van de MH17. Nu het onderzoek zo ver gevorderd is, doemt de vraag op of er nog behoefte is aan onafhankelijk onderzoek. In dit eerste artikel in een serie over de MH17 wordt een overzicht gegeven van een aantal van de meest controversiële gebeurtenissen rond de MH17 van de afgelopen jaren. Gebeurtenissen veroorzaakt door Rusland, maar ook door Nederland en Oekraïne.

Het is juli 2017, ik zit op Schiphol te wachten op mijn vliegtuig. Buiten schijnt de zon. Mijn gedachten gaan nog kort over alle dingen die ik mee had willen nemen en hopelijk ook bij me heb. Plots schiet me te binnen dat het vandaag wel eens de dag kon zijn dat de MH17 precies drie jaar geleden vanaf dezelfde luchthaven, op dezelfde tijd, misschien zelfs wel van dezelfde gate is vertrokken. Ik kijk op mijn horloge, nee, het is de 16de. Toch, het vreemde gevoel gaat niet weg.

Vreemd, omdat mijn reis eindigt waar drie jaar geleden de reis van de MH17 niet had mogen eindigen: ik reis naar Oost-Oekraïne, naar het gebied rondom de rampplek. Opzoek naar antwoorden op vragen waar veel mensen mee zitten. Vragen over de rol van Rusland, maar net zo goed over de rol van Oekraïne en over het onderzoek dat Nederland leidt.

Het treft mij dat onder veel vrienden, familieleden en kennissen het vertrouwen in het MH17-onderzoek verre van algemeen is. Onder politici en journalisten is dat anders, maar het idee leeft ‘dat we de waarheid toch nooit zullen weten’. Er wordt bijvoorbeeld op gewezen dat premier Rutte een te groot belang zou hebben bij een goede handelsrelatie met Rusland. Daarom zou zo lang zijn gewacht met het beschuldigen van Rusland. Anderen zeggen juist weer dat Rutte Oekraïne uit de wind wil houden omdat Nederland en de EU een te groot geopolitiek belang hebben bij een goede relatie met Oekraïne. Het onderzoek zou daarom, volgens deze mensen, onterecht met de vinger naar Rusland wijzen. Daar komt nog bij dat het onderzoek wordt omgeven door ondoorzichtige afspraken.

Vanuit Rusland, maar ook uit Oekraïne klinken een aantal verschillende scenario’s waarin de landen zichzelf lijken tegen te spreken. Het helpt hun zeker niet in hun geloofwaardigheid. Te midden van alle gebeurtenissen van de afgelopen vier jaar wordt hieronder een poging gedaan een overzicht te geven van de meest controversiële en markante gebeurtenissen rond de MH17 die zich in de afgelopen jaren hebben voorgedaan.

Nederland: De voorlopige uitkomsten van het onderzoek

Het nieuws dat de MH17 was neergeschoten heeft een diepe indruk achtergelaten in heel Nederland. Bijgevolg werden vrijwel direct na het neerschieten van de MH17 er in Nederland twee onderzoeken gestart. Eén onderzoek wordt geleid door de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) dit onderzoek heeft tot doel de oorzaak te vinden van de crash. Dit onderzoek houdt zich echter niet bezig met de vraag wie de dader is. Dat is anders voor het onderzoek van het Joint Investigation Team (JIT), een internationaal onderzoeksteam dat door het Nederlandse Openbaar Ministerie (OM) wordt geleid. Dit laatste onderzoek heeft voornamelijk tot doel de schuldigen aan te wijzen. Na vier jaar loopt het onderzoek van het JIT loopt nog steeds, zij het dat er twee voorlopige presentaties zijn geweest op 28 september 2016 en op 24 mei 2018. Het onderzoek van het OVV over de MH17 is inmiddels afgerond en de onderzoeksresultaten zijn op 13 oktober 2015 gepresenteerd.

* Een BUK is een luchtdoelraket-systeem dat uit meerdere voertuigen bestaat, zijnde: een commandopost, twee soorten radarvoertuigen, twee installaties waarmee raketten kunnen worden afgevuurd, de BUK-TEL en de BUK-TELAR. Waarbij TELAR staat voor Transporter Erector Launcher and Radar. De laatste is, tot op zekere hoogte, in staat zelfstandig te kunnen functioneren.

In de eerste presentatie van het OM werd de volgende voorlopige conclusie gepresenteerd. (5 – https://www.youtube.com/watch?v=2BtBEV_rAd0) Volgens het OM heeft op 17 juli 2014 een trailer een BUK-TELAR-luchtdoelraketsysteem* getransporteerd uit de stad Donetsk (gebied wat onder controle was van de pro-Russische rebellen, de zogenaamde Volksrepubliek Donetsk (DNR)), naar de stad Snezjnoje. Dit werd onder andere vastgesteld met behulp van filmpjes die verschenen zijn op sociale media. Vandaar uit zou de BUK zelfstandig verder zijn gereden naar een veld tussen Pervoemaiske en Kransij Oktyabrsk. Op deze plaats, zou volgens zowel het OM/JIT als volgens het onderzoek van het OVV de BUK hebben geschoten met een raket die vervolgens vlucht MH17 raakte. Als gevolg stortte het toestel neer bij het dorpje Petropavlovsk. Na de ramp werd de BUK-TELAR snel weggevoerd naar Rusland.

Bewijsmateriaal dat ondersteunt dat een BUK-raket door rebellen werd afgeschoten kwam uit onder andere brokstukken van het vliegtuig. Aan de hand van de baan van brokstukken van de raket door de romp kon worden bepaald waar en in welke richting de raket stond op moment van ontploffing. Dat het om een BUK-raket zou gaan werd bevestigd doordat brokstukken zijn gevonden van de raket in het vliegtuig en in het lichaam van de piloot. Met behulp van videomateriaal dat op het internet is gepubliceerd werd vastgesteld dat er inderdaad een BUK-TELAR werd vervoerd. De positie waarvandaan de BUK zou hebben geschoten is door het JIT vastgesteld met behulp van foto’s, op zijn minst één ooggetuige en telefoontaps die zijn aangeleverd door Oekraïne.

In de meest recent presentatie van het OM/JIT in mei werd een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het JIT-onderzoek. De BUK-TELAR die te zien is op de video’s en foto’s gemaakt in Donetsk e.o. zou volgens het JIT afkomstig zijn van de 53ste luchtdoelraketbrigade gestationeerd in Koersk in de Russische Federatie. Een aantal kenmerken van de BUK-TELAR van Donetsk zijn vergeleken met een groot aantal andere BUKs in zowel Rusland als in Oekraïne. De BUK-TELAR afkomstig uit Koersk zou overeen zijn gekomen met de BUK-TELAR in Donetsk. Deze zelfde BUK zou ook zijn gesignaleerd in een colonne militaire voertuigen rijdend in de richting van het Oekraïense grensgebied met Rusland.

Nederland: Een bevooroordeeld onderzoek

Het JIT-onderzoeksteam heeft in haar twee presentaties een vrij grondig beeld gegeven van wat er die dag is gebeurd. Toch blijven er vragen. Ondanks dat Nederlandse onderzoekers wel hebben gezocht naar stoffelijke resten op de rampplek (7 – https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2015/04/30/repatrieringsmissie-mh17-ten-einde) en grondmonsters hebben verzameld op de vermeende lanceerplek van de BUK, zegt Hoofdofficier van Justitie Fred Westerbeke in een interview met Novaya Gazeta in 2017 (6 – https://www.novayagazeta.ru/articles/2017/10/16/74192-the-purpose-is-to-bring-this-matter-to-court ): “Het onderzoek wordt verder belemmerd doordat wij het gebied niet kunnen bezoeken dat wordt gecontroleerd door de militanten. En we zijn niet in staat daar afspraken te maken, onder andere over het doen van interviews en arrestaties.” Als de journalist aan Westerbeke vraagt of er ‘op wat voor manier dan ook’ wordt gecommuniceerd met de zelfuitgeroepen volksrepublieken antwoord Westerbeke kortaf: “Wij erkennen deze entiteiten niet.” In een eerdere verklaring van het OM wordt echter niet van onwil van de zijde van de ‘militanten’ gesproken, maar wordt erop gewezen dat een dergelijk onderzoek niet mogelijk is vanwege wetgeving:

“De indruk is wel gewekt dat het gebied in Oost-Oekraïne waar vlucht MH17 is neergehaald vrij toegankelijk zou zijn voor het joint investigation team (JIT). Dat is niet het geval, en heeft te maken met de (inter)nationale regelgeving voor rechtshulp in strafzaken. Immers, de zelfverklaarde republieken DPR en LPR worden niet als autonome staten erkend.“ (8 – https://www.om.nl/onderwerpen/mh17-vliegramp/@97493/mh17-voorwerpen/ )

Met andere woorden: het onderzoeksteam wordt niet gehinderd door de zelfuitgeroepen Volksrepubliek Donetsk (DNR) maar door de nationale en internationale regelgeving. Hiermee wordt het dus in principe een politieke kwestie waarom er in het gebied van de DNR geen getuigen zijn gehoord. Het gevolg is dat het JIT afhankelijk is van getuigen die naar voren komen door middel van getuigenoproepen. Hier ontstaat de mogelijkheid van een bias in de getuigenpopulatie waardoor er in potentie de mogelijkheid bestaat dat er verkeerde conclusies worden getrokken. Nederland gaat zelfs zo ver met het handhaven van het standpunt over de zelfuitgeroepen volksrepublieken, dat het uiteindelijk niet Nederland is dat de zwarte dozen in de DNR ophaalt, maar Maleisië. (9 – https://www.volkskrant.nl/foto/rebellen-dragen-zwarte-doos-over-aan-maleisie~p3694187/)

Oekraïne: Onjuistheden in oorspronkelijke berichtgeving

Waar iedereen voor vreesde blijkt opeens waar te zijn. In de dagen vlak na de crash komt de vicepremier van Oekraïne met een vreselijk verhaal: De rebellen zouden hebben geknoeid met de zwarte dozen (3 – https://www.reuters.com/article/ukraine-crisis-blackboxes/ukraine-says-pro-russian-rebels-tampered-with-airliner-recorders-idUSL6N0PW41G20140721 ). Vermoedelijk om ervoor te zorgen dat de waarheid nooit boven tafel komt. Later komt echter hele andere informatie naar buiten; in zijn eindrapport zou het OVV melden dat er juist geen tekenen waren dat er met de zwarte dozen gesjoemeld zou zijn. ( 4 – MH17 Crash – Onderzoeksraad voor Veiligheid – Blz 47. OVV: ZWARTE DOZEN NIET BEWERKT)

Het zou niet de eerste keer zijn dat er vanuit Oekraïne onjuiste informatie naar buiten komt over de MH17. Al op de dag na de ramp schrijft Anton Gerasjtsjenko, adviseur aan het Oekraïense ministerie van binnenlandse zaken, het volgende op zijn Facebook:

“Op precies dit moment, in een wanhopige poging de consequenties van zijn daden te verbergen, probeert Rusland het rakettencomplex “BUK” te verbergen op Russisch territorium.

Tien minuten geleden is een rij militaire machines inclusief de bovengenoemde “BUK” het punt 48.011623, 38.763036 op de T-0522 weg gepasseerd. Er zijn slechts tien kilometer over tot Rusland.” ( 21 –  https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fanton.gerashchenko.7%2Fposts%2F694953173924866&width=500)

Volgens de presentatie van het JIT was de BUK ten tijde van het schrijven van Gerasjtsjenko allang in Rusland. Bovendien is volgens het JIT de BUK de grens over gestoken veel verder van de locatie waar Gerasjtsjenko zegt dat het volgens hem ’10 minuten geleden’ zou hebben gestaan. Niet alleen dat, Gerasjtsjenko suggereert ook dat de BUK naar het zuiden rijdt, ook dat komt niet overeen met de onderzoeksuitkomsten van het JIT. De BUK zou namelijk volgens het OM via een hele andere weg de grens over zijn gestoken, namelijk via Loegansk.

Het zal niet de laatste keer zijn dat Oekraïne de fout in gaat. “Zover het mij bekend is”, vertelde de adviseur van de Oekraïense president Igor Smesjenko, “zijn de laatste werkende divisies met “BUK-Ms” met werkende onderdelen en raketten verkocht aan Georgië.” Smesjenko voegt hier aan toe: “In de periode van juni 2014 [Uitgaande van de volgende bijzin bedoelt Smesjenko hier juli – SB], toen de Maleisische Boeing werd neergeschoten, waren er geen werkende onderdelen en raketten van het “BUK-M” complex van Oekraïne in dat deel van het land.”( 22 – https://interfax.com.ua/news/general/270029.html)

Het hieronder staande filmpje werd op 16 juli 2014, een dag voor de crash, gepubliceerd. Locatie volgens de makers van het filmpje is ergens in de zone van de ‘Anti-terroristische operatie’ (ATO), de zone waarin gevochten werd. Ondanks de woorden van Smesjenko is een BUK-installatie duidelijk zichtbaar.

Dit artikel beperkt zich tot de twee bovengenoemde onjuist heden. Maar de twee bovengenoemde voorbeelden zijn niet de enige twee voorbeelden waarin Oekraïne de fout in ging. Wel moet worden onthouden dat liegen niet noodzakelijk duidt op schuld: In een conflict is misleiding een belangrijke component van oorlogsvoering.

Oekraïne: Een verdachte als rechercheur

Oekraïne speelt een belangrijke rol in het onderzoek. Niet alleen is Oekraïne het land op wiens grondgebied de catastrofe heeft plaats gevonden, ook is Oekraïne één van de vijf JIT-landen. Oekraïne neemt dus deel aan het onderzoek. Dit betekent dat één van de drie partijen die verdacht is van het neerschieten van de MH17 (De rebellen, Rusland en Oekraïne) zitting neemt in het onderzoek naar de vraag wie de MH17 heeft neergeschoten. Niet alleen dat, het land verkeert ook nog in staat van gewapend conflict met de andere twee verdachte partijen. Grofweg lijkt het op een moordzaak waarin er drie verdachten zijn, één van de verdachten helpt officieel mee aan het onderzoek, draagt bewijs aan en heeft ook nog eens ruzie met de andere twee verdachten. Hoewel zo’n onderzoek de potentie heeft dat het alsnog de juiste conclusie aan kan dragen, helpt het de geloofwaardigheid van het onderzoek niet.

Er is wel een goede reden waarom Oekraïne meewerkt aan dit onderzoek. De internationale luchtvaartwetgeving stelt dat in het geval van een ongeval de verantwoordelijkheid voor het onderzoek naar de ramp ligt bij het land waar het voorval zich heeft voorgedaan. In dit geval betekent dat dus dat Oekraïne de verantwoordelijkheid had om onderzoek te doen naar het ongeval. Oekraïne heeft echter dit onderzoek gedelegeerd naar de JIT-landen waar dus ook Oekraïne deel van uitmaakt. Oekraïne was dit overigens niet verplicht.

Toch steekt er wat in de overeenkomst over het JIT-onderzoek, die Oekraïne, Nederland, Australië en België hebben afgesloten. In 2014 publiceerde RTL Nieuws dat er sprake was van een geheimhoudingsovereenkomst tussen de JIT-landen Nederland, België, Australië en Oekraïne.(18 – www.rtlnieuws.nl/nieuws/australische-documenten-over-geheimhoudingsovereenkomst-mh17) De geheimhoudingsovereenkomst of Non-Disclosure overeenkomst houdt volgens RTL Nieuws in dat eerst alle partijen het eens moeten zijn voor het desbetreffende onderzoek openbaar wordt. Op navraag van RTL Nieuws over de authenticiteit van het document antwoordt het Australische ministerie van Buitenlandse Zaken:

“This agreement requires consensus among the parties before information regarding the investigation can be released. The non-disclosure of information is important to avoid jeopardising the investigation or prejudicing a future judicial proceeding arising from the investigation.” (18)

De angst ontstaat hiermee dat de JIT-overeenkomst Oekraïne een veto heeft gegeven om alle voor Oekraïne nadelige informatie weg te stemmen. Het Nederlandse ministerie van Veiligheid en Justitie heeft hierop het volgende geantwoord: “Het Australische document zegt niets anders dan dat de JIT-landen hebben afgesproken om terughoudend te zijn met het naar buiten brengen van informatie. Zij noemen dat een ‘non-disclosure agreement’, maar het is een paragraaf in de JIT-overeenkomst.” Het helpt echter niet dat het verdrag tot de dag van vandaag geheim is omdat het een diplomatiek document betreft. Nog in 2017 wordt het kabinet gevraagd of de non-disclosure-overeenkomst ook de mogelijkheid inhoudt dat een land informatie buiten het proces kan houden. Het antwoord luidt:

“De vraag veronderstelt dat sprake zou zijn van een non-disclosure-overeenkomst tussen de JIT-landen. Dat is echter nooit gezegd. De inhoud van de JIT-overeenkomst is vertrouwelijk en openbaarmaking zou de internationale verhoudingen schaden, zo is reeds aangegeven (o.a. Kamerstukken II, 2016–2017, Aanhangsel, nr. 1217 en Kamerstukken II, 2016-2017, 33 997, nr. 97).” (20)

Oekraïne: Ontbrekende radarbeelden

Een laatste belangrijk punt over Oekraïne is het ontbreken van radarbeelden van radarstations uit Oekraïne. Oekraïnes primaire radarstations zouden niet aan hebben gestaan op het moment van de ramp met de MH17. “De eerste radar was vernietigd, de tweede was in onderhoud en de derde had geen bereik”, aldus de Oekraïense Ambassadeur Olexander Horin. (25 – https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/oekraine-onderzoeksraad-vroeg-wel-om-radarbeelden-van-mh17-crash?_sp=2b3c99db-a4c3-4aa8-be8f-e8847ed4aa5b.1524269267907 ) Oekraïne zou, tegen verplichtingen in, hebben verzaakt te melden aan de desbetreffende instantie dat de stations niet werkten. ( 24 – http://politiek.tpo.nl/2016/02/02/mh17-oekraine-mellde-uitstaan-radars-niet-aan-eurocontrol/) Uiteindelijk zou Oekraïne wel radardata aanleveren van een mobiel radarstation dat op die dag werd getest, maar de controverse over de andere radarstations blijft. Des te meer daar Oekraïne beweert dat ook haar militaire radars niet aan zouden hebben gestaan omdat er op de dag dat de MH17 neerkwam geen vluchten zouden zijn gepland. Dit ondanks dat Oekraïne slechts twee dagen voor de catastrofe beweerde dat Russische vliegtuigen een gebouw in Snezjnoje in Oekraïne zouden hebben gebombardeerd. (26 – http://www.bbc.com/news/world-europe-28309034) (De betrokkenheid van Russische vliegtuigen in Snezjnoje is naar alle waarschijnlijkheid niet meer dan Oekraïense oorlogspropaganda.)

Rusland: De vele theorieën van Rusland

Het Russische Pervij Kanal (1 – https://www.1tv.ru/news/2014-11-14/29049-za_mgnoveniya_do_krusheniya_boinga_pod_donetskom_unikalnyy_kadr_v_analiticheskoy_programme_odnako) komt op 14 november 2014 met spectaculair nieuws: er is een foto opgedoken van de straaljager die de MH17 neerschoot. De foto is genomen precies op het moment dat de jager een raket richting de MH17 afschoot. Even spectaculair is dat de foto achteraf nep blijkt te zijn, de foto is bewerkt. (2 – http://www.bbc.com/news/magazine-35706048 , https://www.bellingcat.com/news/2014/11/14/russian-state-television-shares-fake-images-of-mh17-being-attacked/)

Een andere versie van wat er mogelijk met de MH17 kan zijn gebeurd wordt gepresenteerd door het bedrijf Almaz Antey. Overigens slechts enkele uren voor de presentatie van de OVV begint. (Er moet wel worden gezegd dat het concern al eerder in juni een voorloper van deze presentatie had gemaakt.) Het bedrijf geeft de presentaties naar eigen zeggen omdat het bedrijf wordt geraakt door sancties die tegen het bedrijf zijn ingesteld door de EU als gevolg van de ramp. De reden is dat het bedrijf Almaz Antey de producent is van o.a. het BUK-luchtafweersysteem. (10 – https://www.youtube.com/watch?v=od8hg-UL3nc)

Almaz Antey laat in haar presentatie zien waar volgens het concern de raket die de MH17 heeft neergeschoten is ontploft ten opzichte van het vliegtuig. Het bedrijf doet dit door te kijken naar de inslagen van de BUK-deeltjes in een groot aantal wrakstukken. De methode lijkt op de methode die ook het OVV en het OM hebben gebruikt. Toch komt het Almaz-Antey uit op een andere conclusie dan de Nederlandse onderzoeken. Een belangrijk element voor de andere conclusie is dat, volgens de mening van Almaz-Antey, het JIT en de OVV geen rekening hebben gehouden met de schade die aan de linker motor zou zijn aangebracht door de BUK-raket. Het bedrijf oppert dat het schadeprofiel niet kan worden verklaard met de oriëntatie die de raket volgens het OVV op het moment van ontploffen zou hebben gehad.

Aan de hand van de oriëntatie die de raket volgens Almaz Antey zou hebben gehad, bepaalt het concern twee gebieden waar vandaan zou zijn geschoten als het een BUK was. Twee gebieden, omdat het concern de berekeningen heeft uitgevoerd voor twee verschillende raketten die een BUK zou kunnen afvuren, een oude en een modernere. De locatie komt uit op een locatie veel westelijker dan die van het JIT. ( 11 – http://tass.ru/eksperiment-almaz-anteya/naturnyy-eksperiment/2343662 / https://www.youtube.com/watch?v=LKAXKwnUTg0) Belangrijke woorden die in veel publicaties over het hoofd worden gezien in deze presentatie zijn: ‘Als het een BUK zou zijn geweest’. Het concern doet namelijk nooit de uitspraak wat de MH17 zou hebben neergeschoten.( 10 – https://www.youtube.com/watch?v=od8hg-UL3nc)

Er is een groot verschil in verhaal tussen de hierboven genoemde berichten. In één bericht gaat het om een vliegtuig, in de andere weer om een BUK. Dit leidt tot wat vaak wordt gesuggereerd, dat ‘de Russen’ steeds met nieuwe onderling tegenstrijdige berichten komen. In alle eerlijkheid moet hier echter wel bij worden vermeld dat het in het geval van de straaljager om staatsmedia gaat, een bedrijf met een sterke band hebben met de overheid, toch betreft het hier niet berichtgeving van de overheid. Dus om dergelijke voorbeelden aan te halen als dat zij een standpunt vertegenwoordigen van de Russische overheid is niet juist. Wat de persconferentie van Almaz Antey betreft, moet gezegd worden dat ook de Russische minister van buitenlandse zaken Sergej Lavrov naar de resultaten van dit onderzoek verwijst. ( Link: https://www.youtube.com/watch?v=7uvp7kojPHM )

Rusland: Verklaringen van de overheid

Wat zegt die Russische overheid dan wél? Eén van de meest recente voorbeelden van verklaringen van de Russische overheid is van de Russische president zelf. In een interview van Oliver Stone met  president Poetin (12 – https://tvrain.ru/news/pravda_vyjdet_naruzhu-443523/) wijst Poetin op een verklaring van de Oekraïense luchtverkeersleider ‘Carlos’. Poetin zei: “Zover het mij bekend was, direct na deze vreselijke ramp heeft een Oekraïense luchtverkeersleider, een specialist van Spaanse afkomst, verklaard dat hij in de corridor van het passagiersvliegtuig een militair toestel heeft gezien.” Eerder werd Carlos echter al ontmaskerd als een oplichter door de burgerjournalist Marcel van den Berg (13 – http://www.whathappenedtoflightmh17.com/atc-carlos-spainbuca-sent-first-tweet-two-hours-after-mh17-fdr-stopped/) (Pas later zouden Radio Free Europe/Radio Liberty (14 – https://www.rferl.org/a/catch-carlos-if-you-can-mh17-russia-ukraine/29065244.html) en Nieuwsuur (15 – https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2222351-mh17-luchtverkeersleider-kiev-ontmaskerd-hij-blijkt-een-fantast.html) deze conclusie overnemen.) Met andere woorden, president Poetin verwees naar de woorden van een oplichter.

De meest gedetailleerde uitspraken van de Russische overheid over de MH17 zijn gedaan door het Russische ministerie van Defensie. Het gaat hier om een presentatie die gegeven is vlak na het neerschieten van de MH17 en om een presentatie van radarbeelden gegeven een paar dagen voor de presentatie van het JIT.

In deze presentatie van het ministerie van defensie gehouden vlak na de ramp met de MH17 wordt er gewezen op de aanwezigheid van Oekraïense luchtdoelraketsystemen in het gebied die door Rusland zou zijn gedetecteerd. Volgens het Russische ministerie van defensie neemt de hoeveelheid van deze installaties toe voor de ramp, om vervolgens in de dagen na de catastrofe weer snel af te nemen. Ook laat het Russische ministerie van defensie satellietbeelden zien van wat een vermeende BUK-installatie zou zijn die vlak bij het dorpje Zarosjtjenskoje zou staan. Daarnaast maakt Rusland een harde claim: er vloog ten tijde van de catastrofe een SU25 straaljager vlak in de buurt van de MH17. Rusland stelt de vraag: ‘Wat deden deze vliegtuigen en BUKs daar?’ Wat Rusland niet doet is stellen dat de SU25 of de Oekraïense luchtdoelraketsystemen hebben geschoten. (https://www.youtube.com/watch?v=acd_67jrXxM)

Daarnaast heeft het Russische ministerie van defensie nog een andere belangrijke presentatie gegeven waar weer een heel ander verhaal klinkt. In deze presentatie worden radarbeelden gepresenteerd waarvan het Russische ministerie van defensie beweert dat ze lang zoek zouden zijn geweest. Op de radarbeelden zou volgens het Russische ministerie van defensie geen BUK-raket te zien zijn op de plaats waar JIT zegt dat er zo’n raket zou moeten zijn. Het Russische ministerie van defensie beweert dat dit aangeeft dat er daarom geen lancering heeft kunnen plaatsvinden vanaf de JIT-lanceerlocatie. Het JIT zou dit later tegen spreken, stellende dat ‘afwezigheid van de raket op de radarbeelden niet zou betekenen dat de raket er niet was.’ De radarbeelden laten nog iets anders zien: er zijn namelijk ook geen vliegtuigen, inclusief de eerdergenoemde SU25. (17 – https://www.youtube.com/watch?v=o8SHZriRbi8 ) Eerst wordt het ene vertelt, daarna het ander. De radarbeelden van een ander station waar het JIT om heeft gevraagd zijn tot de dag van vandaag nog niet door Rusland vrijgegeven.

Eén van de meest recente berichten afkomstig uit Rusland over de MH17 betreft een aantal reacties op de recent gepubliceerde resultaten van het JIT-onderzoek. In een persconferentie meldde het ministerie van defensie dat er nooit een Russisch luchtafweersysteem de Oekraïens-Russische grens over is gestoken. (bron: https://tvzvezda.ru/news/vstrane_i_mire/content/201805241601-amtm.htm ) Nog sterker is het antwoord dat president Poetin gaf op de vraag “Dus het was geen Russische raket?” Poetin beantwoordt met “Nee, natuurlijk. Natuurlijk niet.” (bron: https://www.youtube.com/watch?v=R6x-q8ul1KY )

Ook de Russische overheid maakt tegenstrijdige en onjuiste claims. Maar wat eveneens opvalt, is dat in de Nederlandse berichtgeving veel details verloren gaan. (‘Als het een BUK was’, niet noemen wat de MH17 neerschoot.) Of het nu gaat om een Russisch bedrijf of om de Russische staat, veelal wordt het aangeduid als ‘Rusland zegt’, dat is dus niet altijd waar.

De onderste steen

Het maakt dus niet uit of het gaat om Rusland, Oekraïne of Nederland, overal gebeuren verdachte dingen. De bovengenoemde feiten dragen ertoe bij dat er in Nederland veel wantrouwen is naar het onderzoek. Er is pessimisme over of ‘de onderste steen’ ooit boven komt. Onder journalisten en politici is dit echter anders, daar is een bijna algemeen vertrouwen aanwezig in het onderzoek van zowel de OVV als dat van het OM/JIT. Afwijken van het officiële onderzoek kan een politicus duur komen te staan, zo is middels gebleken bij de Kamerleden Pieter Omtzigt en Thierry Baudet. In de Nederlandse pers is het niet veel anders; ook in de pers roept de bijzondere constructie van het JIT-onderzoek maar weinig vragen op. Scepsis richt zich voornamelijk op Rusland.

De bovengenoemde feiten suggereren dat vertrouwen in het onderzoek op zijn zachtst gezegd niet vanzelfsprekend is. Er is hier sprake van een onderzoek waarin één van de verdachten ook onderzoeker is. Het gevolg is dat één van de verdachten ook bekend is met veel bewijs en dus getuigen. Het is een onderzoek waarin er maar zeer beperkt is gewerkt op de crime scene en waarbij grote geopolitieke belangen een rol spelen. Het is moeilijk zo’n onderzoek te begroeten met vertrouwen.

Op zijn beurt betekent het ook niet noodzakelijk dat wat het OM zegt niet waar is. Maar als het waar is dan zullen er mensen te vinden moeten zijn die hebben gezien wat er die dag is gebeurd. Mensen die bepaalde gebeurtenissen kunnen bevestigen of juist niet. In de hoop bepaalde theorieën te kunnen verifiëren reis ik af naar Oost-Oekraïne, om te kijken welke verhalen zijn blijven liggen, wat de achtergrond is geweest waartegen vlucht MH17 neer is gehaald. Voor één ding wordt wel gewaarschuwd: de woorden van de getuigen worden zo waarheidsgetrouw mogelijk weergegeven. Dat betekent dat er verklaringen zullen komen die niet met elkaar in overeenstemming zijn. Aan u om er iets van te vinden.

Terug op Schiphol, inmiddels in het vliegtuig dat op het punt staat te vertrekken, overvalt mij weer dezelfde gedachte. Nog één dag, dan is het precies drie jaar geleden dat vlucht MH17 opsteeg van hetzelfde vliegveld om nooit meer terug te keren. Alle 298 passagiers zouden de vlucht niet overleven. De motoren van mijn vliegtuig trekken op, ik voel hoe de versnelling mij in mijn stoel duwt en even denk ik dat ook voor mij dit mijn laatste reis kan zijn. Maar al een moment later realiseer ik me dat de vliegroutes inmiddels veranderd zijn. Het is immers al vier jaar later. Vier jaar later… Ik twijfel, zal er überhaupt nog iets te vinden zijn?


1 – Ik wijs er op dat, ondanks dat Pervij Kanal een staatsomroep is, het niet betekent dat de ‘Russische staat liegt’, zo’n bewering is net zo fout als dat bij het vertonen van verkeerde informatie bij het NOS het zou betekenen dat ‘de Nederlandse staat liegt’.
Bron: https://www.1tv.ru/news/2014-11-14/29049-za_mgnoveniya_do_krusheniya_boinga_pod_donetskom_unikalnyy_kadr_v_analiticheskoy_programme_odnako

2 – http://www.bbc.com/news/magazine-35706048 / https://www.bellingcat.com/news/2014/11/14/russian-state-television-shares-fake-images-of-mh17-being-attacked/

3 – https://www.reuters.com/article/ukraine-crisis-blackboxes/ukraine-says-pro-russian-rebels-tampered-with-airliner-recorders-idUSL6N0PW41G20140721

4 – MH17 Crash – Onderzoeksraad voor Veiligheid – Blz 47.OVV: ZWARTE DOZEN NIET BEWERKT

5 – https://www.youtube.com/watch?v=2BtBEV_rAd0

6 – https://www.novayagazeta.ru/articles/2017/10/16/74192-the-purpose-is-to-bring-this-matter-to-court

7 – https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2015/04/30/repatrieringsmissie-mh17-ten-einde

8 – https://www.om.nl/onderwerpen/mh17-vliegramp/@97493/mh17-voorwerpen/

9 – https://www.volkskrant.nl/foto/rebellen-dragen-zwarte-doos-over-aan-maleisie~p3694187/

10 – https://www.youtube.com/watch?v=od8hg-UL3nc

11 – http://tass.ru/eksperiment-almaz-anteya/naturnyy-eksperiment/2343662 / https://www.youtube.com/watch?v=LKAXKwnUTg0

12 – https://tvrain.ru/news/pravda_vyjdet_naruzhu-443523/

13 – http://www.whathappenedtoflightmh17.com/atc-carlos-spainbuca-sent-first-tweet-two-hours-after-mh17-fdr-stopped/

14 – https://www.rferl.org/a/catch-carlos-if-you-can-mh17-russia-ukraine/29065244.html

15 – https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2222351-mh17-luchtverkeersleider-kiev-ontmaskerd-hij-blijkt-een-fantast.html?

16 – Beelden Russische minsterie van defensie over BUKs en SU25s – https://www.youtube.com/watch?v=acd_67jrXxM

17 – Russische ministerie van defensie over RADAR beelden. https://www.youtube.com/watch?v=o8SHZriRbi8

18 – www.rtlnieuws.nl/nieuws/australische-documenten-over-geheimhoudingsovereenkomst-mh17

19 – https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/vetorecht-oekraine-strafonderzoek-mh17

20 – https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/rapporten/2017/08/16/tk-bijlage-besluit-vervolgingsmechanisme-mh17/tk-bijlage-besluit-vervolgingsmechanisme-mh17.pdf

21 –  https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fanton.gerashchenko.7%2Fposts%2F694953173924866&width=500

This very moment Putin in a desperate attempt to hide the consequences of his deeds is trying to hide rocket complex “Buk” on Russian territory.

Ten minutes ago a row of military machinery including the above–mentioned “Buk” has passed the point  48.011623, 38.763036  on the road T-0522. It is only ten kilometers left to Russia.

It is most likely that the machinery which fired the missiles at Malaysian aircraft will be destroyed and the people who committed the act of terror will be annihilated.

Several hours ago Putin made a statement in regard the catastrophic crash of Malaysian Boing in which he blamed it all on Ukrainian side. What else is there to be done for an international terrorist?! Only lie!

The video of him lying is here:

https://www.youtube.com/watch?v=iCxVzkRc5oM

I kindly ask everyone for REPOST

22 – https://interfax.com.ua/news/general/270029.html

“Насколько мне известно, последний боеспособный дивизион зенитно-ракетного комплекса “Бук-М” с боеспособными частями и ракетами был продан Грузии”.

“На период июня 2014 года, когда был сбит малайзийский “Боинг”, боеспособных частей и ракет зенитно-ракетного комплекса “Бук-М” Украины в том регионе страны не было”, – сказал советник президента Украины Игорь Смешко.

23 – https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/debat-over-het-besluit-vervolgingsmechanisme-mh17

24 – http://politiek.tpo.nl/2016/02/02/mh17-oekraine-mellde-uitstaan-radars-niet-aan-eurocontrol/

25 – https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/oekraine-onderzoeksraad-vroeg-wel-om-radarbeelden-van-mh17-crash?_sp=2b3c99db-a4c3-4aa8-be8f-e8847ed4aa5b.1524269267907

26 – http://www.bbc.com/news/world-europe-28309034

**OVV: Onderzoeksraad Voor Veiligheid, een onafhankelijk orgaan van de overheid dat belast is met het onderzoeken van de oorzaak en niet van de schuldvraag van een ramp.

***OM: Openbaar Ministerie

****: JIT: Joint Investigation Team, het internationaal onderzoek orgaan naar de oorzaak en schuldvraag rond de MH17. De landen die deel uitmaken van het JIT zijn Nederland, Oekraïne, Australië, België en Maleisië. Rusland maakt geen deel uit van het JIT.

Posted on

De burenruzie

Toen Jannes een week of wat geleden ’s avonds laat naar huis liep moest hij langs twee vechtende honden. De Mechelse herder van zijn buurman Jos had het aan de stok met de Husky van Serge, drie huizen verderop. Net toen Jannes langsliep rolde de vechtende kluwen zijn kant op en voor hij goed en wel wist wat hem overkwam, had hij een paar fikse tanden in zijn kuiten staan. De hond die hem beet had snel in de gaten dat hij de verkeerde poot te pakken had en liet hem gauw weer los. Het schemerde al en en het ging zo snel dat Jannes niet kon zien welke van de twee honden hem gebeten had. Gelukkig kwam buurman Jos snel naar buiten om zijn hond binnen te halen. Jos was een beste kerel, hij zat bij de zelfde voetbalvereniging als Jannes. Bij tijd en wijle vrij grof in de bek en enigszins aan de racistische kant, maar goed, hij deed mee en je wist wat je aan hem had.

“Het zal potverdikkeme wel weer eens niet zo wezen met dat klerebeest”, zei Jos, wijzend op de blaffende en bloedende Husky die op enige afstand stond toe te kijken. “We moeten er eens wat over zeggen tegen die mafkees, nou loopt dat beest alweer los op straat.” Buurman Jos duwde zijn eigen hond door de voordeur, gooide de deur achter het beest dicht en klopte zijn handen af. “Jannes, beste vent, ik zet jou effe bij de eerste hulp af, want jij mot een paar spuiten en de boel laten dichtplakken”. En dus reed Jos Jannes naar de eerste-hulppost. Onderweg spuwde Jos zijn gal over Serge van verderop. “Die gozer spoort niet joh, hij is getrouwd met een of andere spleetoog die amper Nederlands spreekt en het enige wat hij doet is judoën en schaken. Hier in de buurt zie je hem nooit”. “Weet je Jannes, zei Jos, we mogen met de buurtwacht kleine problemen zelf oplossen. Laten we maar niet naar de politie gaan, dat heeft toch geen zin, we lossen het zelf wel op. Ik bedoel, jij bent gebeten, dus jij kan voorzitter van de commissie zijn. Ik was er het eerst bij dus ik ben getuige. Ik ken nog wel een paar mensen die last van die hond hebben, dan hebben we een deftige commissie. Als we een dik rapport handtekeningen aan de burgemeester sturen, dan zal die ons wel steunen” “Wat denk jij Jannes?” Jannes keek hem even aan met zijn handen op zijn pijnlijke en bloedende been. “Oh ja, prima joh, goed idee.”

En zo gebeurde. Jos benoemde zichzelf ook nog tot hondenexpert van de commissie, getraind in het herkennen van bijtpatronen. En tevens zorgde hij huis aan huis als commissielid dat iedereen in de buurt wist dat er nu eindelijk maatregelen genomen gingen worden tegen die klojo ven een Serge met z’n valse rothond. “Uw kindertjes zullen eindelijk weer veilig door de buurt kunnen mevrouwtje! En u zelf ook natuurlijk”.

En zo gebeurde. Na maanden nijver commissiewerk lagen er honderd bladzijden met foto’s van Husky’s die arme zielige konijntjes en zeehondjes verslinden, en wrede Eskimo’s die erbij stonden te lachen. De burgemeester werd opgeroepen eindelijk actie te ondernemen tegen de overlast. En Serge werd door de gehele commissie met een megafoon gesommeerd zich eindelijk eens aan te passen aan de buurt en verantwoordelijkheid te nemen, anders kon de buurt niet instaan voor de gevolgen voor hem, én zijn familie, én zeker niet voor dat kreng van een hond.

En Serge zelf? Die heeft in het begin gevraagd waarom de politie of een andere onafhankelijke organisatie of instantie geen onderzoek deed. Daarop kreeg hij als antwoord dat als hij per se wilde dwarsliggen en saboteren, de zaken er voor hem enkel slechter op konden worden. Waarop hij zijn schouders ophaalde en op de fiets stapte naar de judo-vereniging.

Als u tot hier gekomen bent met lezen heeft u de moraal van het verhaal hoogstwaarschijnlijk al ontdekt. Het is het verhaal van de MH17, vertaald naar buurtniveau. Een slachtoffer dat voor rechter speelt, een verdachte als jurylid die bovendien bepaalt welk bewijsmateriaal gebruikt wordt en welk materiaal niet. Het hele onderzoek is toch eerst en vooral een tribale lynchmob geweest, vermomd als diepgaand onderzoek. Een politiek proces pur sang, waar van te voren maar één uitkomst mogelijk was. Het eindeloos gebakkelei over missend, verdwenen, vervalst, gefabriceerd of ‘onleesbaar’ bewijsmateriaal heeft vooral afgeleid van de kern van het verhaal, namelijk: het volledig ontbreken van een echt objectief, extern, onafhankelijk internationaal onderzoek en onafhankelijke rechtspraak op grond van verifieerbare feiten en volgens internationale rechtsbeginselen. Het Westen mag deze informatieveldslag gewonnen hebben, de onderste steen ligt nog precies waar hij lag op dag 1.

Posted on

Waarom is NRC een NAVO-krant?

NRC zegt in haar beginselprogramma de NAVO te steunen. Verklaart dit de heksenjacht op Nederlanders die een vreedzame co-existentie nastreven met Rusland? Wie zijn eigenlijk de financiers van NRC?

Toeval of niet. Drie dagen voordat minister Kajsa Ollongren het jachtseizoen opende op Russisch nepnieuws, verscheen in NRC een artikel waarin CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt beschuldigd werd van het verspreiden van Russische propaganda. Geheel ten onrechte, zoals later bleek, maar het gevolg was wel dat Omtzigt politiek kaltgestellt werd. Hij mocht niet langer namens zijn fractie het woord voeren over MH17. Tot grote teleurstelling van velen. Er was geen ander Kamerlid dat zich zo kritisch had getoond over de rol van het kabinet Rutte bij het boven krijgen van de onderste steen in het onderzoek naar de ramp met MH17.

Wilmer Heck
Wilmer Heck

De karaktermoord van NRC op Omtzigt staat niet op zichzelf. NRC publiceert sinds vorig jaar het ene na het andere artikel over ‘Russische beïnvloeding’. Nederlanders die een andere kijk hebben op MH17 of op andere aan Rusland gerelateerde onderwerpen krijgen vroeg of laat NRC-journalist Wilmer Heck op hun dak. Niet uit interesse voor hun ideeën, maar om uit te vissen met wie ze in contact staan en waar ze hun geld vandaan halen. De achterliggende gedachte hierbij lijkt steeds te zijn dat deze mensen optreden als doorgeefluik van Russische propaganda, zonder dat ze er zelf erg in hebben (de zogeheten ‘nuttige idioten’), of omdat het Kremlin ze er voor betaalt. Kortom: achter elke boom schuilt een Rus. Het is een vorm van paranoia die doet denken aan de donkere dagen van het Mccarthyisme in de VS, toen senator Joseph McCarthy een heksenjacht voerde op Amerikaanse burgers die hij verdacht van communistische activiteiten of sympathieën.

Het laatste slachtoffer in de kruistocht van NRC tegen ‘Russische beïnvloeding’ is De Andere Krant. Dit is een krant die in maart van dit jaar in een oplage van 50.000 exemplaren is verschenen, gratis is verspreid, is bekostigd uit donaties van lezers, tot doel heeft de ‘andere kant’ van het nieuws te belichten en waarvan de eerste editie geheel was gewijd aan het thema ‘Rusland’. Ik ben als auteur en eindredacteur betrokken geweest bij deze eerste editie van de krant. NRC zette meteen de aanval in. NRC-journalist Wilmer Heck oordeelde in zijn eerste artikel over De Andere Krant dat deze ‘pro-Russisch’ is. Geheel ten onrechte, zoals ik heb uitgelegd in mijn artikel ‘NRC op Russenjacht’. De komende nummers van De Andere Krant hebben niks met Rusland te maken, en in het eerste nummer wordt het land nergens opgehemeld.

Smadelijk artikel

Het was nog tot daaraan toe dat Heck De Andere Krant als ‘pro-Russisch’ framede. Zijn tweede artikel over De Andere Krant was ronduit smadelijk. Hij bracht in dit artikel de krant in verband met antisemitisme. Was dat omdat Heck antisemitische teksten had aangetroffen in De Andere Krant? Zeker niet. Geen spoor daarvan. Niks wat er in de verste verte ook maar in die richting wees. Heck schreef dit keer over één van de ruim 150 financiers van de krant, bioboer Hugo Jansen, die hoofdredacteur Sander Compagner had toegezegd financieel bij te springen in het geval er te weinig zou worden opgehaald aan donaties om de kosten van de krant te dekken (6000 euro). Heck onthulde dat deze Jansen onder pseudoniem op zijn eigen blog een strijd voert tegen wat hij noemt ‘de joodse elite’.

Het moet voor Heck een teleurstelling zijn geweest dat de borgsteller van De Andere Krant geen Rus was, en zelfs geen Nederlander die zich laat betalen door het Kremlin of zakelijke belangen heeft in Rusland. Maar gelukkig was het een persoon die zich ‘in antisemitische bewoordingen’ uitliet. Zo kon de ‘pro-Russische’ krant alsnog verdacht worden gemaakt. Het is dezelfde truc die Heck uithaalde met Omtzigt. Door de CDA-politicus in verband te brengen met iemand die zogenaamd niet deugde (een MH17-nepgetuige) werd de suggestie gewekt dat hij dan zelf ook wel niet zou deugen. Guilty by association.

NRC Ombudsman Sjoerd de Jong
NRC Ombudsman Sjoerd de Jong

Overigens was Jansen een roepende in de woestijn met zijn blog over ‘de joodse elite’. Door hem volop in de schijnwerpers te plaatsen heeft NRC ervoor gezorgd dat hij nu met zijn boodschap een veel groter publiek bereikt dan toen hij nog anoniem op zijn blog in de marge rommelde. Ik heb NRC Ombudsman Sjoerd de Jong gevraagd wat hij ervan vindt dat zijn krant een podium heeft geboden aan iemand die zich ‘in antisemitische bewoordingen’ uitlaat, compleet met een linkje naar diens blog.

Ik ontving van De Jong een vriendelijke en ook uitgebreide brief terug, maar op deze vraag heeft hij niet geantwoord. Ook niet op mijn vraag trouwens of de hoofdredactie had moeten nadenken over de consequenties voor Jansen. Wat als hem iets ernstigs overkomt? Zoals een aanslag op zijn leven? Zouden Heck en diens werkgever NRC zich hiervoor verantwoordelijk voelen? Aangezien de woonplaats van Jansen in het artikel staat vermeld, en hij enige lokale bekendheid geniet, is het voor kwaadwillenden een peulenschil hem te traceren.

Een klacht van mij over het artikel van Heck heb ik ter beoordeling voorgelegd aan de Raad voor de Journalistiek.

De Lange arm van Uncle Sam

Vanwaar die obsessie van NRC met ‘Russische beïnvloeding’? Het is toch inmiddels voor iedereen duidelijk dat minister Ollongren zelf doet wat ze Rusland verwijt? Haar verhaal over Russen die de publieke opinie in Nederland beïnvloeden was immers het grootste nepnieuws van 2017. Ze noemde als voorbeeld een Russische website die nepnieuws verspreidde over MH17. Heel Nederland heeft naar die website gezocht, maar niemand heeft deze gevonden. De minister noemde later nog een ander voorbeeld, een video op GeenStijl met gemaskerde mannen die dreigende taal uitten jegens de tegenstanders van het associatieakkoord met Oekraïne. Die video was weliswaar nep, maar het is het enige duidelijke voorbeeld van desinformatie in de Nederlandse media afkomstig uit Rusland (al dan niet mede mogelijk gemaakt door de Russische staat).

Vergelijk dit met de invloed die de VS uitoefenen op onze media en politiek. Is die niet vele malen groter? En zo ja, zou NRC daar niet beter een artikelenserie aan kunnen wijden? Ik heb deze vraag voorgelegd aan Wilmer Heck. Zijn antwoord: ‘Is er iemand die de lange arm van Uncle Sam in Nederland ontkent? Ik niet hoor. We zitten niet voor niets samen met de VS in de NAVO. Dat lijkt me geen geheim’.

Ik heb daarom zelf maar eens uitgezocht hoe het zit met de Amerikaanse invloed op de publieke opinie in Nederland. Zie mijn hoofdstuk ‘De Lange arm van Uncle Sam’ in het boek ‘Nepnieuwsexplosie‘. Of zie wat ik hierover gezegd heb in een interview bij Café Weltschmerz. In Nepnieuwsexplosie meld ik onder meer dat er bij NRC en andere landelijke media nogal wat journalisten rondlopen die ‘fellow’ zijn van het German Marshall Fund of the United States. Over de activiteiten van deze Atlantische lobbyclub, zie het boek ‘Gekochte journalisten‘, waarin de auteur, Udo Ulfkotte, uit eigen ervaring hierover vertelt.

Ook meld ik in het boek dat NRC zich indertijd ontdaan heeft van correspondent Jan van der Putten omdat die kritisch berichtte over de militaire dictatuur van Augusto Pinochet in Chili. Van der Putten ging met zijn kritiek in tegen ‘de Atlantische lijn’ van de krant, zo gaf toenmalig hoofdredacteur André Spoor hem te verstaan.

Steun aan de NAVO

Wat meer is: NRC verklaart in haar Beginselen dat zij de NAVO steunt.  ‘Vandaar dat wij de grondslagen van het Atlantisch bondgenootschap aanvaarden’, zo staat er te lezen. Zou het kunnen dat er een NAVO-agenda schuilgaat achter de heksenjacht op vermeende pro-Russische Nederlanders? Anders gezegd: Staat NRC zo vijandig tegenover Rusland en vermeende pro-Russen omdat de NAVO zo vijandig staat tegenover Rusland?

NRC zegt de NAVO te steunen, ‘niet om ideologische redenen’, maar vanuit het idee dat deze ‘vrede en veiligheid’ brengt. Zo staat in de Beginselen te lezen. Hoe geloofwaardig is dat nog?

De NAVO-aanval van 2011 op Libië stortte het land in chaos, wakkerde het terrorisme aan (ISIS kreeg voet aan wal) en zorgde voor een ongekende stroom vluchtelingen van Afrika naar Europa.

Het roekeloze gedrag van sommige NAVO-leden maakt Nederland er ook al niet veiliger op. Op 14 april 2018 voerden de VS, Frankrijk en Groot-Brittannië een raketaanval uit op Syrië. Wat als er daarbij Russische doelen waren geraakt? Dan had Rusland wellicht gedaan wat het beloofd had te zullen doen: het uitschakelen van de lanceerinstallaties van de raketten. En dan was NAVO-artikel 5 in werking getreden: een aanval op één is een aanval op allen. Dan waren we in oorlog gekomen met Rusland. Hoe veilig zouden we dan zijn geweest als NAVO-partner? We hoeven ons geen illusies te maken over de Russische bommenwerpers die geregeld langs onze kustlijn vliegen. Die hebben zeker geen confetti en feestneuzen aan boord. De Russen weten ook wat wij weten: op de Noord-Brabantse vliegbasis Volkel liggen Amerikaanse kernbommen opgeslagen.

Het hele idee van NRC dat de NAVO garant staat voor onze vrede en veiligheid dateert uit een tijd dat er nog zoiets bestond als het ‘Rode Gevaar’. Dat gevaar hield op te bestaan in 1991, toen de Sovjet-Unie en het Warschau Pact implodeerden. Daarna hebben achtereenvolgens Boris Jeltsin en diens opvolger Vladimir Poetin de VS te kennen gegeven aansluiting te zoeken bij de NAVO. De uitgestoken hand van de Russen werd echter volledig genegeerd. De NAVO beantwoordde deze met uitbreiding van het aantal lidstaten tot aan de Russische grens en een bijbehorend propaganda-offensief over een Russische dreiging voor Europa.

Wie gelooft nog in het gevaar van Russische invasie? Diverse Nederlandse Ruslandkenners hebben het afgedaan als lariekoek, onder wie Derk Sauer, Alexander Münninghoff en Bas van der Plas. Dat we in Nederland een minister van Buitenlandse Zaken hadden, Halbe Zijlstra, die loog over Poetin die gezegd zou hebben te streven naar een ‘Groot Rusland’, maakt het gevaar van een Russische invasie voor de Baltische staten er niet geloofwaardiger op. Bij gebrek aan overtuigende feiten worden er letterlijk feiten verzonnen die alsnog moeten overtuigen.

Niettemin blijven politiek Den Haag en de landelijke media, NRC voorop, stug volhouden dat we ons tot op de tanden moeten wapenen omdat anders ‘de Russen’ komen. ‘Onze zwakte is Poetins kracht’, schreef onlangs nog NRC-columnist Bas Heijne. Dat alle NAVO-landen bij elkaar twaalf keer meer uitgeven aan bewapening dan Rusland wordt in dit soort berichtgeving stelselmatig buiten beschouwing gelaten. En ook dat het uiteindelijk Rusland is geweest dat in Syrië de strijd tegen ISIS en Al Qaida beslecht heeft.

Wie financiert NRC?

Vanwaar toch die stelselmatige demonisering van Rusland en de heksenjacht op landgenoten die streven naar een vreedzame co-existentie met Rusland? Als dat is vanwege de steun van NRC aan de NAVO, zoals vastgelegd in de Beginselen, dan kan de hoofdredactie die Beginselen toch herschrijven? Mits uiteraard de financiers van NRC haar die ruimte laten. Want wie zijn dat eigenlijk, die financiers? Nu is het algemeen bekend dat NRC en NRC Next worden uitgegeven door het Vlaamse concern Mediahuis, en dat de aandelen hiervan in handen zijn van Corelio, Concentra en VP exploitatie. Maar… wie zijn de eigenaren van deze bedrijven? Wie zijn de mensen achter de aandelen? Waar wonen ze? Wat zijn hun activiteiten en politieke overtuigingen? Horen daar misschien ook activiteiten en overtuigingen bij die zij liever verborgen houden voor de buitenwereld? Wilmer Heck vond in zijn onderzoek naar de ruim 150 donateurs van De Andere Krant iemand die anoniem blogde over ‘de joodse elite’. Wie weet wat sommige NRC-financiers uitvoeren in hun vrije tijd? Misschien zitten er wel satanisten tussen, kindermisbruikers, necrofielen of verzamelaars van nazi-uniformen. Ik laat dergelijk onderzoek graag over aan anderen. Ik voel mij daar namelijk teveel journalist voor. De overtuigingen en activiteiten van de NRC-eigenaren acht ik alleen van belang voor zover deze iets verklaren over de hoofdredactionele koers van de krant.

P.S.: NRC Ombudsman Sjoerd de Jong heeft een column gewijd aan de vragen die ik hem per brief heb gesteld over de steun van de krant aan de NAVO. Zijn reactie komt neer op: ‘NRC steunt de NAVO, in beginsel. Maar dat is iets anders dan salueren en in de houding springen.’

In een persoonlijke reactie op mijn brief heeft hij verder laten weten mijn kritiek niet te delen op de artikelen van Wilmer Heck over De Andere Krant.

En hoewel hij zich eerder kritisch uitliet over het artikel van Heck over Omtzigt, schrijft hij nu:

“Onweersproken is dat Omtzigt het (irrelevante) relaas van de man (‘MH17-nepgetuige’, EvdB) interessant genoeg vond voor een persoonlijk gesprek, daarna het initiatief nam spreektijd voor betrokkene aan te vragen, en hem een tekst souffleerde die opnieuw twijfel wekte aan de vastgestelde feiten rond de ramp. Dat roept vragen op over het beoordelingsvermogen van het Kamerlid, die in het artikel terecht aan de orde zijn gesteld.”

Posted on

Hoe zou een soeverein buitenlandbeleid eruitzien? (video)

In kwesties van buitenlands beleid is Europa niet leidend maar volgend. De diverse Europese landen kijken in de eerste plaats naar Amerika. De meeste Europese landen zijn dan ook aan Amerika gebonden via de NAVO of daaraan gerelateerde partnerschapsprogramma’s. Alleen al daarom kan er geen sprake zijn van een soeverein Europees buitenlandbeleid gemeenschappelijk of individueel. Als Europa een keer afwijkt van de Amerikaanse lijn, bekritiseert ze die echter slechts voorzichtig en gaat ze uiteindelijk vaak alsnog door de pomp. Hoe dan ook is het doorgaans Europa dat het meest geconfronteerd wordt met de gevolgen van het Amerikaanse beleid in het Midden-Oosten en Afrika. Zo wordt duidelijk dat de belangen van Amerika en Europa lang niet altijd samenvallen.

De vraag dringt zich dan ook op hoe een soeverein buitenlandbeleid eruit zou kunnen zien. Manuel Ochsenreiter, hoofdredacteur van het Duitse geopolitieke magazine Zuerst, formuleerde in zijn toespraak tot het Institut für Staatspolitik  getiteld ‘Rußland, USA, Europa. Von Souveränität und Hegemonie’ een antwoord op deze pertinente vraag. Bekijk de video hieronder:

Lees ook: